Tag Archives: Katrientje

Katrien over: voorgoed weggaan

voorgoed weg gaan

Hallo iedereen.  Vandaag word het niet een leuk stukje. Eerder een drietig stukje. Het gaat oof afscheid neem.

Manpersoneel

Ik heb het in mijn leventje al twee keer moeten doen. De eerste keer afscheid nemen was van mijn mammie Levie. Ooooh, wat hadden Catoo en ikjes snachts gehuild. Manpersoneel bleef bij ons nadat hij ons hoorde huilen die eerste nacht.

Vrouw en ik

De tweede keer dat ikjes afscheid moest nemen was bijna vijf jaar geleden. Mijn ongelooflijk lieve zus werd heel ziek. Haar alvleesklier was te ziek om beter gemaakt te worden. Op 3 november 2014 is ze om half 11 in de ochtend zachtjes naar de Regenboogbrug gegaan.
Toen mijn personeel weer thuis kwam zag ik ze huilen. Ik vroeg waar is zussie? En toen pakte vrouw me op en begon verschrikkelijk hard te huil. Ooooooh nee…
Mijn zus!!!
Een paar dagen hebben we alle drie heel erg lopen huilen. Vrouw en ik lagen dicht bij elkaar. Ik lag te snikken in haar nek en vrouw troostte mij. Na een dag of vijf wist ik het.. Catoo kwam nooit meer terug. Een tijd lang was het stil. Geen gelach, geen snertkat… niets.
In die week kreeg vrouw een berichtje van het crematorium dat Catoo gecremeerd was. En we kregen een rouwkaartje van Floor. Nou… de tranen vloeide weer. En veel.

Eerste lachjes

Mamma Levie en ons broertje Tommie

Na de eerste week veranderde we. De eerste lachjes kwamen weer. Hele voorzichtige, maar wat was het geweldig weer. Ik had weer wat streekjes gedaan en moest daar zelf ook best om gniffelen.

En nu, vijf jaar later, is het eigenlijk weer helemaal als altijd. Alhoewel… ik ben ook wel veranderd. Ikjes ben verwend, ook omdat ik zo ziek ben geweest. Ik ben een kleine diva geworden die in bijna alles haar zin krijgt.

Sterke eenheid

We zijn er sterker uit gekomen. Wij drie-en zijn nu een sterke éénheid geworden waar niemand tussen kan komen. Mijn personeel komt bij mij op de eerste plek, en ik sta op plek één bij hun.
En eigenlijk is Catoo niet helemaal weg. Ze zit voor vijftig procent in mij. We hadden namelijk dezelfde mamma.
En dit klinkt misschien raar… maar heel soms zien we Catoo nog hier. Maar, en dat is ook raar, ik zie ook twee andere katten en een woef hier. Echt waar!!
Daar ga ik het in een ander blogje over hebben. Dan leren jullie ze ook kennen. De katten heette Grietje en Poekie. Het hondje heette Sweety.

Dit betekend niet dat ik het nooit meer over mijn zus Catoo ga hebben hoor. Want Catoo hoort bij mij, ze zit in mij. Ze is mij.
Ze zal voor altijd bij ons  zijn en blijven. Plus dat ik de meeste dingen met haar beleefd heb.
Veel liefs en een kusje
Katrien (allesoverwinnend prinsesje van beroep)

Katrientje over: waarom er niet een muissmaak is

smaakHeidiehoo… ik benne er weer. Vandaag ga ik het oof iets raars heb. Iets wat er in bijna alle smaakjes is, maar net die ene die we wil is er niet.  Iets wat zowat elke kat wil, maar nergens te koop is.
Iets waarvan er meer dan genoeg zijn… echtjeswaar. Waar heb ik het oof? Nou… katteneten met muissmaak!!

Eerste muis

Een hoop katgenoten vangen muisen. Terwijl anderen niet snel genoeg weg kunnen rennen als ze er één zien. Toen ik acht weekjes was behoorde ik dus tot de laatste kattegoorie. Oooh toen Catoo en ik onze eerste muis zagen gilde we IEEEEEEKS en renden weg. Wat was dat eng zeg. Ik wist niet eens wat een muis was.
Ik kende wel muisjes, hoor. Maar die hadden geen pootjes en zeiden al helemaal geen piep.

Je hep um

Tot ik een half jaar werd en zowaar mijn eerste muis in mijn bek had opeens. Catoo keek mij vies aan. Ik keek haar aan met mijn muis in mijn bek en vroeg haar waarom ze me vies aankeek.
Zei ze dat het toch vies was om een bek vol met haren te hebben. Ik was helemaal in mijn sjok. Vies? Ooooh wat erg.  Ik zei tegen Catoo dat het juist leuk was. Je ziet een muis op balkon rennen en dan schud je met je billies en hoppa. Je hep um.
Catoo heb ook wel eens een muis gevangen hoor. Maar ze was zo stom om hem even los te laat, dat ik hem gelijk afpakte en met hem voetballen ging. Bam tegen de muur ermee. Piep en het batterijtje was stuk. Oooooh zo stom. Nou… dan vinnik er niks meer aan hoor. Maar ik dwaal weer af.

Whisjekas

Nou… ik dus aan vrouw gevraagd over hoe en waarom er niet een muissmaak is. Zei vrouw van stuur whisjekas anders een berichtje over waarom er geen muissmaak is, want ik weet het niet. Ik in mijn beste Nederlands geschreef dat ikjes best wel muisjes in mijn eet wil. En veel.
Nou… ik kreeg antwoord terug dat het met hiegie-jenne te maak heeft. WAT?!?! Muisjes zijn ongedierte kreeg ikjes te lees. Nou ja!!! Snappen jullie het nog? Ikjes naamelijk niet.
Ook stond in het berichtje dat er dan per blik zes muisjes nodig zouden zijn. En dat ze zoveel muizen niet maak kunnen. En dat terwijl er zoveel zijn.

Ik blijf er bij dat ik het raar vin. Er zijn toch zat muisjes in de wereld?  Nou… ik ben nu echt in mijn sjok hoor.
Dit was het voor dees week.
Veel liefs en een kusje
Katrien (spraakeloos en in sjok zijnde prinsesje van beroep)

Katrientje over: als je mensen ierieterend zijn

katrientje

Halloooo! Hier is ze weer… IKJES!! Vandaag ga ik het oof iets heeeel ieeerieterents hebben. Dat het personeel sneller wil loop dan de je-eigen.

Hoogbejaarde kitten

Jullie weet allemaal… ik ben 17 lentes. Oké… ik ben dan al hoogbejaard, maar soms lijkt ik net een kitten van 6 maandjes. Al ren ik dan niet meer vaak van voor naar achter of van achter naar voor.
En oké… ik zeur toe en af, maar dat moet kunnen. Ligt niet aan mij maar mijn ellendige ellende waar ik in zit. Het is gewoon steeds mijn personeel. Wij katten zijn perfekt. Alles zit op de juiste plek, en we kunnen in noo tijm ons personeel goed africhten. Maar dan moet je niet de mijne hebben.

Maarrrr ik dwaal weer eens af.
O ja?
JA!!

Meelopen

Ik heb het oof ieerieterende gewoontes van mensen. Dan zie je ze in huis loop en je denkt: goh… laat ik eens gesellie meeloop doen. Dan neem ikjes een minispurt en kom voor de voeten. Dan loop ik langzamer.
Krijg je verdorie een loop eens wat sneller naar je kop geslingerd. Want ze struikel zowat over je.
HALLO!!! Jullie heb toch oogjes in jullie kop? Kijk dan uit waar JIJ loop!!

Edele bips

En ondertus heb ik dus al per ongelukje de eerste voet teeg mijn edele bips te pakken gehad. Loop dan ook niet voor mijn voeten zegt ze dan.
Maar ik vind dat ik niet traag loop. Zij lopen gewoon te snel. Wij heb een hele groot hal in huis. En ze kan met gemak om mij heenlopen.
Maar nee… iedere keer weer triehiennn… sloompie. Slak die je ben. Ik kan wel snel loop hoor… als ikjes mijn gekoolde vis krijg. Of mijn vleesje. Ooooh dan zoef ik naar mijn etensplek en krijs ik dat ze op moet schiet. En dan zouden jullie ze moet hoor. Ooooh nou kan je wel hard loop he? Nu je visje krijgt.
Euhhh hallooo… wie awr tokking uhbauwt vis hoor!! Dan rees ik als het moet. Echt!!!

Magnotwatvis

Ikjes krijg dus twee keer per week lekkers. Ooooh en dan hou ik zo van mijn personeel.
Magnogwatvis is gewoon superlekker. En dan ben ik ook supersnel.
Ik mopper graag over mijn personeel, maar toch zou ikjes nerregens anders willen woon hoor. Maar laatst “hoorde” ik weer wat. Oof Floor!! Ikjes moet in Juni weer naar haar toe!! (Dit horrorverhaal wordt vervollugt in Juni)
Dit was het weer voor deze keer.

Veel liefs en een kusje
Katrientje (traaglopend katje van beroep)

Katrientje over: bijten en in de maaling nemen

Katrientje

Hallooooooo katgenootjes. Hier is ze weer. Had ik wel eens verteld dat ik, samen met Catoo, vrouw een keer in de maaling hebben geneemt?
Laat ik vertel:

de foet van vrouw

Zus en ik waren goede eters. Heule goeie. Oooooh boy… wij hadden eeuwig honger. Zoowals vrouw zegt… een wandelend maagje met een velletje bont er om heen.
Nou hadden wij al eten gehad van man. Smorregens geeft man altijd eet. Vrouw lag nog op een oortje. Om 7 uur ging man weg en we furfeelde ons een beetje heel erg boel. Wat we nooit deden, want we waren eigenlijk best nog bang, we sprong op bed. En we zagen iets waar we onze tanden wel in moesten zetten. We zagen de onderkant van de foet van vrouw. Nou… wij ooverleg wie als eerst zou aanvallen.
We besloot een gesaamlijk aanval te doen. Bekkies open en bijten maar.

Ooooooh vrouw werd me daar toch boos. Ze duuwde ons zellufs weg met haar poot. Maar dat pikte we niet!! Dus ging we nog harder bijt. En toen kwamme ze ooferent. En ze blerde: “hauwe nou oppe met jullie scherp tantjes!!!” Nou ja… echtjes erg zeg. Wij voelde het toch niet? Nou ja… mochten we niet eens in haar stokjes van haar voet bijt!!!

onze leeg etensbakjes

Uitijndeleik kwam ze uit haar slaapmand en ze zag onze leeg etensbakjes. Wij zielig doen. Catoo deed net of ze flauwie fiel. Ooooh ze was zoon goede aktriesse. Ik zat krijsie te doen en naar Catoo te kijk. En ooooh vrouw pakte onse bakjes op en maakte ze eerst schoon en vulde het met whisjekas patee. Wij lachen. En we zaten ons buikje te vul.

Ondertussen belde vrouw naar man. Ze zou hem wel even de oortjes wassen over waarom hij ons geen eten had gegeef. Nou ging dat gesprek ongefeer zo:

  • Mette mei, waarom heb jij die katten nauw niet effe eet gegeef?
  • Watte bedoel jij?
  • Die snertkatten zaten mijn tenen af te kluif. Ze barste van de honger. Kon je ze niet even eten geef?
  • Maar datte deed ikjes!!!

een killerloek

Toen zat vrouw ons aan te kijk. SLIK*
We keek elkaar aan en daarna keek we naar vrouw. Oooooh ze had een killerloek in haar Katrientjeoogen. Catoo probeerde weer flauwie te val, maar vrouw zei normaal doen. Ooooh en dat zei ze echt niet lief hoor. Catoo kwam ook weer snel zitten.
Ikjes zal maar niet hier zeg wat ze zei. Daar zouden jullie alleen maar rood oortjes van krijg.
Daarna hebben we dit nooit meer kun flikjes.
Want als Catoo weer deed alsoffe ze flauwie fiel belde vrouw eerst man op. Zo flauw. Ooooh.

een eigen smaakje

Maar soms was man ons fergeet. Vooral als hij zich versliep.
Oooooh en toen belde ze ook naar man. En toen kreeg we wel eet hoor. En dan zei ze ook sorrie. Ooooh onze maagjes deed knorknor en we viel ons bakje aan.
Weet je wat fijn was? We kreeg ieder een eigen smaakje whisjekas. Dus als we het ene niet wilden gingen we de ander wegduw en aten we het andere bakje leeg. Nu krijg ik ook nog steeds 2 smaakjes. Ikjes krijg in gedeelte want anders spuge ik. Eerst krijge ik toonijn en als mijne bakje leeg is krijg ik of kipsmaak offe hartsmaak.

Nou… dit was het weer voor dees keer.
Veel liefs en een kusje

Katrien (hongerlapje van beroep)

Katrientje over: updeet over mijn doof zijn (filmpje)

kat is doof

Hallootjes iedereen.  Vandaag ga ik een updeet geven over mijn doof zijn. Mijn personeel begint er al aan te wen dat ik doofjes ben.

Soms hoor ik nog geluidjes hoor. Vooral als ze hard zijn.
Zoals bijdevoorbeeld een pingeltje als we een berichie krijg van feestboek. Offff gewoon zomaar. Want dat kan ook hoor. En dan is het personeel zo blij.
En floeps, weg is het weer.

Zachtjes wakker

Nou had ik kort geleden een blogje geschreef dat ik dus doof ben en hoe mijn personeel daarop reejaageerde.
En een hoop katgenoten en hun personeel gaven superhandige tips. Zoals hoe mij niet te laten schrikken als ik slaap en eten krijg.
Nou slaap ik eigenlijk vaak op mijn innig geliefde wolletjedeken. Ook omdat ikjes al best hoogbejaard ben, maar geloof me… daar gedraag ik me soms echt niet naar hoor.
Maar mijn wolletje ligt gewoon superzacht en lekker warm.
Nou heeft mijn personeel dus geleerd om eerst bijdevoorbeeld in mijn wolletje te duwen met hun hand als ik daar op lig. En oooooh ik word zachtjes wakker. En dan komt mijn eten en daarna komen superknuffels

Kom maar

Ook heeft het personeel een kom maar zwaaitje met hun arm. Dat doet vrouw het meest. Als man mijn weecee verschoont dan zie ik vrouw een kom maar maken.  En ik snap het. Ook praat ze er bij, maar dat hoor ik meestal niet. En als ze die beweging maakt dan loop ik naar haar toe en dan tilt ze me op.
Ooooh zo koel. Ik miauw dan vrolijk. En oooh mijn pruttelmotortje prrrrt heel hard. (Voor mijn doen dan) Dan “loop” ik over het hele plattoo.

Tikken

Het nieuweste wat ik geleerd heb is het tikken op de vloer. Dat was ook een tipje van mijn katgenoten. Als ze me willen aai als ik op de vloer ben en ikjes met mijn rug naar hun toezit dan tikken ze op de vloer. En dan gebeurd het… ik voel trillingen. En dan draai ik mijn hoofdje om. Oooooh en dan zijn ze zo trots op mij.
Stampen op de vloer met hun pooten doen ze niet. Wij hebben beneedenbuurtjes. En dan zouden ze boos kun worden als het personeel stampt.
Ook kom ik als vrouw mij aankijk. Ooooh ze heeft dan haar speesjaale loek.

Trillingen

Ze moeten alleen nog iets verzinnen als ik niet zichtbaar aanwezig ben. Soms gaat het personeel wel eens weg. Meestal slaap ik dan op mijn wolletje als ze weggaan. Maar ik word wel eens wakker en loop dan in een kamertje. En dan komt het personeel thuis en dan zien ze me niet op mijn wolletje.
Ooooh dan roept vrouw. Maar ja… ikke reejaageer niet hè. Dus ze gaan me zoek. En dan voel ik dus trillingen en kom ik kletsend naar hun toegeloopt.
En dan krijg ik knuffels. Zo fijn.

Praten met onze pootjes

Het doof zijn is alleen vervelend. Maar als we alle gebaren weten dan praten we gewoon met onze pootjes.
Nou… dit was het weer voor deze week.
Veel liefs en een kusje

Katrientje (dove kwartel van beroep) (en ook prinses)