Het superspannende kattenboek: Lieve Allemaal

 Lieve Allemaal

Hier is mijn eerste Vriendenboek. Ik ben er superduperblij mee en ook en vooral omdat ik zulke bijzondere vrienden heb.

In het boek vertellen mijn vrienden over wie ze zijn en hoe ze leven. En ook zeggen ze hun mening als er wat is. Dat is
belangrijk. Als dier ben je ook iemand dus je telt ook mee. Zo zie ik het. Maar als dier zijnde moeten we nog ee-man-sie-peren.
Dat betekent dat we meer van onszelf moeten laten horen. Serieus waar.

Het boek is gratis en voor iedereen te downloaden. Dat gaat gemakkelijk.

Klik hier op de link en dan komt u op de pagina waar u kunt downloaden.

Ik hoop dat u het mooi vindt. En als u denkt ik wil meedoen dan heb ik goed nieuws want volgend jaar maak ik weer een vriendenboek

dus insturen kan tegen die tijd doe ik een oproep. Alvast beginnen met schrijven is een goed idee!!

Bertje

Kater Bolle over: als je het zat bent

BolleVorige week waren mijn mensen en ik het allemaal een beetje zat. Het voelde alsof de reenoovaatsie al jaren aan de gang was. We waren in het begin al zat ervan, maar nu ekstraveel.

Op avontuur

Mijn vrouw was ziek geworden van het stof, mijn man was heel moe en ik liep de hele tijd te dribbelen. Ik had peper in mijn bips,  zo noemt mijn vrouw dat (ze zegt eigenlijk een ander woord, maar dat is niet netjes). Ik wilde steeds naar buiten en dat mocht niet. Wegens die mannen op de stijgers. Toch bleef ik de hele tijd bij de deur zitten.

Meestal doe ik niet moeilijk als ik iets niet mag.
Ik zeur niet en maak niets kapot. Nu met de reenovaatsie ga ik niet op avontuur en blijf vooral in mijn eigen tuin, als ik naar  buiten mag.

Pop en Beer

Mijn vrouw zegt vaak dat ze gek was geworden als ze dit met Popje, GroteBeer en mijn Molletje had moeten meemaken. Want Pop en  Beer zouden binnen de hele dag lopen klieren en mauwen, tot ze weer naar buiten zouden mogen. Mijn Molletje zou boos zijn, wegens het lawaai en dat ze binnen moest blijven. Ze zou de hele dag mokken, en niet willen eten.
De mannnen (zo noemden mijn mensen Pop en Beer altijd) zouden de hele nacht op ontdekkingsreis gaan bij de stijgers en alle spullen die er liggen. Pop zou allerlei dingetjes stiekem meenemen, dat deed hij altijd. Stukjes hout of kwasten om aan mijn
mensen te laten zien. Hij zou overal in stappen of vallen, want dat deed hij ook altijd. Hij heeft een paar keer een grote

Pop

Pop als kuiken, op de stijgersnee in zijn buik gehad omdat hij ergens aan was blijven hangen, een speiker waarschijnlijk. Hij is een keer in een ander huis door de terpentiene gelopen, dat was supergevaarlijk. Mijn mensen moesten midden in de nacht naar de dokter met hem. Hij had de terpentine  opgelikt en hij had wel een ster kunnen worden.
Mijn mensen en onze buurvrouw noemden Pop altijd de opzichter, omdat hij bij elk huis waar gewerkt werd ging kijken. Hij had ook vaak verf in zijn haren, en Beer zat een keer onder het sement. Dat vond hij niet erg, hij wilde niet dat mijn mensen het er uithaalden. De mannen waren echte klussers, volgens mijn vrouw.
Pop, Beer en mijn Molletje hebben een keer meegemaakt dat alle huizen aan de buitenkant werden geschilderd. Maar toen woonden ze nog niet bij ons.

Ik ga niet kijken bij spullen van de reenovaatsie en ik klim niet op de stijgers. Meestal leg ik me er bij neer (op het grote bed, haha, zie je mijn grapje?) dat ik binnen moet blijven.
Als de mannen van de stijgers weg zijn en ik naar buiten mag ben ik vaak na twee minuten weer terug. Ik wil alleen even zeker weten dát ik naar buiten mag.

Onrustig

Maar deze week was ik onrustig. Mijn druksolie hielp niet genoeg, ik was de hele tijd zenuwachtig.
Ik had pijn in mijn buik en ik moest spugen. Op het grote bed. En daarna moest ik heel snel naar mijn binnenweecee, wegens die pijn in mijn buik. Mijn mensen snappen dat heel goed, maar mijn vrouw zei wel dat de ‘lucht niet te harden was’ ofzo. Ik weet niet
wat ze daarmee bedoelde, het zal wel iets zijn dat alleen mensen snappen.
En toch mocht ik niet naar buiten. Maar ik bleef rondlopen en wilde niet gaan liggen.
Mijn mensen werden een beetje wanhopig van mij. Mijn vrouw zei dat er nog één ding was dat we niet hadden geprobeerd. En dat wilde ze gaan kopen.

Geps

Na een halfuurtje kwam ze weer thuis, heel entoesjast. Ze liet iets aan mijn man zien, die moeilijk keek en zei dat hij er niet in geloofde.
Ik zat zelf weer bij de achterdeur, want ik wilde nog altijd naar buiten. Mijn vrouw kwam naar me toe en begon aan me te frummelen. Ze deed iets over mijn hoofd en deed twee gepsjes dicht (volgens mijn vrouw heten die dingen gespjes, maar dat is gewoon niet waar). Ineens klikte ze nog een geps vast, en deed de deur open. We liepen samen naar buiten en toen bleek ik ineens een tuigje met een riem aan te hebben. Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Alsof ik een hond was!
Ik liep wel mee met mijn vrouw, maar toen hoorde ik iemand op de stijgers. Ik raakte helemaal in paniek, en ging plat op de grond liggen. Ik probeerde zo plat mogelijk weg te rennen, maar ik zat vast aan die riem. Mijn vrouw tilde me meteen op en ging met me
naar binnen. Gelukkig.

Op bed

Binnen heb ik gegeten, en daarna heb ik op het grote bed liggen slapen. Buiten was niet wat ik er van verwacht had, zolang die mannen er nog zijn.
’s Avonds mocht ik wel weer naar buiten, toen alles rustig was. Ik heb een tijdje op mijn stoel gezeten, in het donker. Mijn man kwam kijken, en ik liep samen met hem naar binnen.
We hebben met zijn drietjes op het grote bed geknuffeld, ik heb iets gegeten en ik ben samen met mijn vrouw gaan slapen.

Maar de volgende dag was ik weer zo onrustig. De hele week eigenlijk. Ik wilde niet op mijn weecee, en bleef maar rondlopen. Ik wilde mijn tuin in, ook al zijn de mannen daar bezig.
Ik hoefde gelukkig niet meer het tuigje aan. Want het maakt niet uit hoe erg ik dribbel, ik mag niet naar buiten als er nog iemand op de stijgers is.

Terras

En elke dag, als ik dan eindelijk weer naar buiten mocht, draaide ik me op het terras al weer om en ging naar binnen. Soms was ik maar heel eventjes buiten en kwam dan snel naar binnen rennen om op mijn weecee te gaan. Mijn vrouw zei WAAROM?
Ik kan het zelf ook niet echt uitleggen.
Behalve dan dat ik nou eenmaal een kat ben, en dat ik de reenoovaatsie zat ben.
Dat snappen mijn mensen, die hebben dat ook. Niet dat kat-zijn, maar dat zat-zijn.
Nou doen we maar ekstraveel knuffelen en met de veer spelen, dat is voor ons alledrie leuk.
Vind ik.

Als je eigen huis geluiden maakt

geluiden

Ik ben een katerman op leeftijd want ik ben al elf en ik heb dus meer gefoel voor de dingen van mijn leven. Daarom wil ik iets zeggen over geluiden in mijn huis.

Kraken

Als ik ’s avonds met mijn vrouw over de trap naar boven loop, dan kraakt het. Het is een zacht geluid en het is ook best gezellig, want ik weet dat ik op weg ben naar de welterusten-knuffel dus dat is een fijn gefoel. Als ik alleen over de trap ga, is het kraakgeluid veel zachter maar ik hoor het toch. Dit is het allergezelligste geluid van mijn huis.

Regen

Als het keihard regent dan hoor ik dat op het dak. Het is helemaal niet zo gezellig ook al zegt mijn vrouw dan dat het binnen nou extra fijn is. Ik heb dan een onrustig gefoel. Vooral in de slaapkamer kun je het goed horen dus dan luister ik en dan ben ik gespannen. Aaien helpt dan. Soms regent het ’s nachts en dan lig ik op bed en dan slaapt mijn vrouw en dan weet ik het niet zo goed, maar dan wacht ik gewoon tot het stopt.

Soms is er iemand aan de deur dat hoor ik dan. Nou dan blijf ik in de huiskamer en als mijn vrouw naar beneden gaat dan ben ik ook alweer gespannen van wat gaat er gebeuren. Als ze in de huiskamer terug is, zegt ze dat er niks aan de hand is. Maar hoe moet ik dat weten, serieus. Geluiden aan de voordeur dat zijn altijd moeilijke geluiden dat is mijn erfaring.

Bonk

Soms maak ik ekspres gezellige geluiden. Boven staat een kast en daar kan ik in springen. En dan spring ik er weer uit. Kom ik BONK op de planken terecht. Dat is een goed geluid van een oer-katerman. En dan doe ik het nog een keer. Mijn vrouw roept dan Bertje-Bertje, dan weet ik dat ze kijkt. Dus spesjaal voor haar doe ik het nog een keer.
Misschien is dat wel het beste geluid van het huis.

Loesje vertelt over hoe het nu is…

LoesjeVan me eigen ben ik weer mij week ferder in mij leeve. Assie jou oog onstooke heb dan ga jou leeve moeilukker aan jou eigen foorbij. Misschien ben u ook u week ferder gekoome en ging het van ze eigen.

Reefalidazie

Mij week ging nie van ze eigen want jij foel jou eigen toch anders assie jou onsteeking heb. Assie net als mij eigen veel vriende heb op jou Feesboek dan bennie wel aan jou stand ferplicht om jou updeet van jou oog te geeve. Dattie nie denk Loes is van ze raadar ferdweene want zij zie ze eigen Feesboek nie meer. Assie jou heele week tusse jou lappe in jou mand lig dan hebbie het nie zo breed. Gelukkig heb ik van mij eigen wel mij breed zijn maar jij moet wel herstelle.
Dan hebbie liefde noodig en jou beste vis van jou visboer. Mij erfaring zeg, paaling, makkareel en zallum en dan kan jij tusse jou bedrijf door nog van jou tonijn geniete. Het hoor bij jou reefaliedazie, zo moetie dat wel zien. Jij moet er wel jou beste van maake.

Gronies

Assie tusse de lappe in jou mand lig ga jij toch nadenke. Jij ga piekere assie nie uitkijk. Voor mij eigen is kijke nou moeiluk maar piekere heb geen zin. Mij dokter heb mij eigen fertel, Loes jij moet ermee leere leeve. Jij ben groonies niesziek en dan kan jij te pas en van jou onpas ziek worre.
Ik zeg u eerlijk, jij wor er nie blij van assie soiets hoor. Hij zeg ook, er is niks aan te doen van ze eigen. Jij moet ieder jaar jou prik haale en hoope dattie nie te vaak ziek wor. En het kom van mij herpes vierus van dattie froeger met tien andere katte heb geleef en nie bescherm was. Mij vrouw heb mij wel getroos en zij zeg, Loes jij hoef nooit bang te zijn. Jij krijg alle zorrug die jij noodig heb en jij kan gewoon jou eigen zijn. Alleen moetie soms jou antiebiootie en jou zalluf, daar kommie nie onderuit.
Maar jij kan gewoon jou vis eete en naar jou Bert kijke op jou Feesboek. Jij foel jou eigen toch onseeker assie zo een diaagnoose krijg. Het foel als offie jou grond onder jou poote foel wegslaan, of jou lappe uit jou mand fliege. Het ga in jou kop zitte, jij foel jou eigen siegies in jou war.

Jou eigen blijfe

Misschien fraag u ze eigen nu af, heb Loes het nooit eerder gemerk van ze niese? En wanneer is het begonne dattie ging niese. Van me eigen weet ik nie beeter, niese hoor bij mij leeve. Alleen jij loop er nie mee te koop. Jij ga nie bij jou vrouw aan ze voete ligge niese assie elkaar net vind in jou asiel. Jij wil jou liefde nie ferpeste door jou niese. Jij wil ook jou kans op geluk, op jou eigen huis met jou vrouw. Jij wor er wel onseeker van, daar sta niemand van ze eigen bij stil. Maar het zeg niks ofer jou kaarakter, jij kan niese en dan kan jij toch lief zijn.
Mij vrouw heb er nooit moeiluk ofer gedaan, dan hebbie wel geluk. Mij dokter zeg, Loes jij ben biesonder want jij eet gewoon ook al ruik en proefie niks. Toen heb ik mij dokter wel met mij sgeef oog aangekeeke. Jij zou toch ferwachte dat jou dokter jou ken. Van me eigen eet ik altijd. In mij kop weet ik echt wel hoe mij tonijn smaak. Mij dokter hoef mij eigen niks wijs te maake, van mij vis weet ik alles. Mij vrouw zeg wel Loes, jou Maatje wor er nie minder op. Toen foelde ik mij hart wel straale van mij geluk.
Mij motto is, jij kan groonies ziek zijn maar jij kan wel gewoon jou eigen blijfe. Het is mij ofertuiging dat assie meer van jou gewicht in jou schaal leg, jij jou groote schaal noodig heb.

Steun

Nu zit mij eigen dus midde in mij reefaliedazieproses. Assie zo een woord goed kan schrijfe dan ben jij toch ver beeter. Mij oog ga ook beeter maar soms zie mij kop geel. En mij waspoot zie ook geel. Mij waspoot is mij poot waar mij eigen mij kop mee was. Ik zeg u Loesjeeerlijk, van me eigen schrok ik wel. Jij loop foorsichtig langs jou spiegel en jij zie jou geele schim.
Mij Doorie zeg Mamsie u ga toch nie naar jou karnafal! Dan weet jij toch nie hoe jij moet ree-aa-geere! Jij foel jou eigen onseeker en jij zou zo in jou bak met jou garnaale wille springe. Zo kan jij toch nie jou goeie foorbeeld geeve. Jij wil toch nie dat jou jonge jou zie als jou mamsie karnafal.
Mij Bert zeg, Loes het is nu zo. Het hoor bij jou mediese fersorging van jou moeilukke oog. Assie soiets liefs hoor dan wil jij rolle en jij wil spinne. Jij foel jou liefde trille in jou hart. Mij Bert akzepteer mij gewoon zo assie mij ken. Hij doe nie moeiluk ofer mij kleur van mij vacht. Mij Bert heb leeves erfaring. Hij steun mij eigen in mij gefoel. Mij Doorie stuur mij eigen ze Zallumkoesjes als ze mediesijn. Dan krijg jou hart steun uit al jou hoeke.
Mij vriend Bolle heb mij sellufs gesteun in ze blog, jij wor er bijna ferleege van. Maar jij kan weer opkrabbe en ferder gaan met jou leeve. Daar ben ik nu mee beezig van mij eigen want assie bij jou pak neer ga zitte wor jij groonies ongelukkig. Van mij eigen kies ik daar nie foor. Geluk kan jij misschien nie zien maar jij kan het wel foele. In jou hart.

Loesje

Waarom ik graag een kunstje doe (soms)

kunstje
Een dier is een persoon en een persoon hoeft geen kunstjes te doen, maar toch doe ik het soms, alleen als ik er zin in heb.

Atleeties

Wat is een kunstje? Dat is: dat je iets leuks expres doet en je weet dat je het kunt. Dus niet op de bank springen want dat moet gewoon als ik op het kussen wil liggen. En ik doe het best atleeties al zeg ik het zelf maar een kunstje is het niet.

Naast elkaar

Mijn beste kunstje is zitten of staan met mijn voorpoten precies naast elkaar. Echt helemaal superprecies. Dat gaat niet vanzelf. Ik moet mijn best doen en kijken en dan proberen of ze echt recht naast elkaar zijn.

Ik weet niet hoe ik heb ontdekt dat ik het kon. Maar ik kan het. Dus ik doe het. Dat is hierom:

  • het is fijn als je iets goed kunt dat gefoel is voor mij als ex-asielkater heel belangrijk, dat ik wat doe met mijn leven
  • thuis krijg ik altijd complimenten en knuffels daar gaat het niet om bij een kunstje maar ik heb het wel nodig voor van binnen
  • ik ben nou elf jaar dus als je seniejoor bent en je hebt verkering dan moet je atleeties blijven dat hoort gewoon dus zo hou ik mezelf bij

Uit mezelf

Wat heel belangrijk is met kunstjes is dat het uit mezelf moet komen. Opeens weet ik dan: nou ga ik een kunstje doen. Als mijn vrouw erom vraagt en dat doet ze nooit, dan gaat het niet.

Erna ga ik meestal even bijkomen. Van kunstjes en emoozies kan een kater best moe worden, dus dan moet ik daar weer om denken dat ik ga uitrusten. De hele tijd moe zijn, dat is niks. Bovendien, alleen als je uitgerust bent, kun je echt een kunstje doen.

kater Dorus over: als je een meisjesnaam hebt

meisjesnaam

Hajoooo.  Ikke ben er weer. Poink poink poink.  Fandaag gaa ik het hebbe oofer namen.  Jullie kenne allemaal mijn naam. Dorus.

Meisjes

Maar dat was niet mijn eerse naam.
Mijn mense dachte datte Poppy en ikke eers meisjes waren. Dus kjege we meidenamen.  Poppy en Doortje. We zeide ook steeds… joehoeee we sjijn joggies!! Maar nee.
Niemant luiserte. Sellufs jullie niet. Maar dat kwam door frauw. Die gaf jullie fauwte info.
Toene we naar tante Floor ginge was sei ook eineluk de enigse die luisterde naar ons.
meisjesnaamSe sei tege mijn mense weet jullie seekur datte jullie meisies heppe?

Mijn mense kjege sowat een sjok.
S J O K
Eggiewaar. Dus tante Floor froeg wat foor andere naam ze hatte foor mij. Weet jullie wat se seide? Nies!! Eg nies!! Isse dat niet errug?
Dus kwam tante Floor met dat wor dus Dorus. Tante Floor sei oofer Poppy dat wor dan Popeye? Toen sei frauw dat Poppy een weukere naam sauw sijn foor hem. Se von Popeye nies.  Dus Poppy bleef zijn naampie hauwe.  Maar het ergse kwam nog. Ik sjaamde me er voor.

Pooriepoor

Toene we in de wagkaamer tejug kwaame sate alle assidingessen te laggen. Niet gemeen lagge maar tog ook wel een beetje. Ikke was een joggie mette meidenaampie. Of eigeluk niet meer.   Se seide dat dit wel eens faakur voor kwam.
Maar ik heet dus Dorus. D O R U S! En niet Pooriepoor sowals frauw mij altijt woept!
Toen ikke operaasie hat gehat zei man Dorusje en frauw dus Pooriepoor toene se me kwaam haale. Ikke ging gelijk sitte. Ikke sjiep naameluk nog onner dekentje.

Rijm

Nau evve ies bejangerijks!!
Jullie weet… Sintjekwaas komme er aan.
Sien jullie hem al staan?
Mijn mense heppe feel kadoos in huis
Foor de diertjes sjonder thuis.
Kluifies en bjikkies foor hont en kat
Sjofeel heppe ik nog nooit gehat.
Maar hette is foor het goete doel
En dat geefe mij een goet gefoel.

Dit was het foor deze week.   Ik sluit af met een dikke koes .  Foor MammaLoes.
Toedeledokie