Dit gaat over een superspannend plan voor een kattenboek

 Updeet

Het boek wordt supergaaf!! We hebben nou nog plaats voor verhalen van tien katten over hun leven. Dus als je mee wilt doen, meld je snel aan. Hieronder staat hoe het moet.

Wegens mijn operatie en de revalidinges gaat het boek nou uitkomen begin april 2019, dus dat is tegen Moederdag want dat is 12 mei.

Over het boek

Dit gaat over een superspannend plan voor een kattenboek. Het idee is van mijn feesboekvriend Katrientje. Ik vond het meteen keigoed. Maar we hebben hulp nodig

We dat zijn dus Katrientje, en Loesje en ik. Wij gaan dat boek maken of nou ja eigenlijk niet.

Idee

Wat was het idee van Katrientje? Echt zo supersimpel en goed dat je denkt waarom is dat er nog niet. Ze zei dat er een boek moest komen van mijn vrienden waarin ze allemaal over hun leven en zichzelf vertelde. Iedereen een pagina. Met een foto. Zit je in een meerkathuishouden, dan krijg je ook meer paginaas. Of iedereen kan apart vertellen.

Het is dan een feel goed boek waardoor je een helehoop poezen en katers leert kennen. En ze hebben allemaal iets te vertellen waarvan je denkt wat leuk of dat wist ik geeneens.

En we hebben al een uitgever!!

Meedoen

Nou is Katrientje zestienplus jaar maar ze is superactief net een kitten denk ik soms. Dus nou doen er al bijna twintig katten mee.

En ik weet dat ik ook vrienden heb die hier alleen lezen, of van wie de vrouw mijn feesboekvriend is. Dan kun je ook meedoen.  Mail mij dan even dat is huiskaterbert  @ xs4all.nl en dan zonder de spaties. Dus mail me dan over hoeveel katten het gaat en of je een foto hebt of kunt laten maken dat moet zo’n zware foto zijn. Want het wordt een echt boek van papier. En ook je verhaal over wie je bent, hoe je leven is geweest en hoe je leven nu is.

Hoe doe je mee?

  • stuur me een meel dat je wilt meedoen dan heb ik overzicht
  • je bent een kat en je vertelt over je leven, hoe je woont, wat je belangrijk vindt, wat je hebt meegemaakt
  • je bent op Feesboek of via mijn site vriend van mij of Loesje of Katrien
  • lengte: minstens 1 bladzijde dus ongeveer 500 woorden
  • ben je een meerkathuishouden dan heb je meer woorden
  • er moet een keizware foto bij die op papier gedrukt kan worden (300 dpi)

Als je moeite hebt met schrijven of je hebt opeens heel erg veel geschreven of je weet het niet meer, mail mij dan ook even dan komen we er samen wel uit.

Hoe maak je een keizware foto?

Met een fototoestel. En als je alleen een telefoon hebt moet er iets met de instellingen gedaan worden. De foto moet echt minstens 1 mb zijn liever meer.

mijn mail is: huiskaterbert   @ xs4all.nl en dan alles aan elkaar.

O ja we hopen dat het in november uitkomt dat is best snel en dan moeten er ook vrienden meedoen. (Ik denk nou ook aan Bolle ik weet dat je dit leest!!)

Soms hoor ik die ene miauw

geluid

Er is bij mij thuis iets aan de hand en mijn vrouw zegt dat het raar is. Soms hoort ze een miauw. Ik ook. Maar ik ben de enige kat thuis.  Zij miauwt niet.

Overdag

Het gebeurt ook als ik gewoon overdag  lig te slapen, zo heeft ze  ontdekt dat ik het niet was. Dan werd ik wakker omdat ze vroeg: “Wat is er Bertje?”  Maar er was niks want ik sliep.  En als je slaapt dan slaap je.

Overdag hoorde ik het ook. Alleen mijn vrouw hoort het vaker want het is voor haar. Er is iemand die miauwt tegen haar dat ze wat moet doen. Tim, de kater die hier voor mij woonde, is het niet. Het is wel iemand die over de Regenboogbrug is gegaan.  Ja, dat is logies. Er is niemand te zien ofzo dus het moet wel.

Ik vind het geeneens eng. Monteurs zijn eng. Dit is niet eng.

’s Nachts

Een keer lag ik ’s nachts op bed te slapen toen ik wakker werd van mijn vrouw die hardop lag te praten tegen iemand. “Hoe kan ik je helpen” dat hoorde ik nog. Toen dacht ik, o die kat van de Regenboogbrug is er weer. En ik sliep weer verder.

Regenboogbrug

Nou weet ik dat iedereen denkt dat katten heel veel zintuigen hebben en van alles aanvoelen en dat als wij zenuwachtig zijn er iets aan de hand is en al die dingen meer. Maar ik zie het heel eenvoudig.

Toen ik hier pas woonde, wist ik dat Tim er nog een beetje was. Dat hij nog niet echt weg wilde gaan. Pas toen hij zag dat het in orde kwam tussen zijn vrouw en mij toen ging hij over de Regenboogbrug en nou is zijn vrouw ook mijn vrouw.

Het kan dus gewoon even duren.  Volgens mij is dit een kat die de weg kwijt is en die hoopt dat mijn vrouw wat doet. En ik weet zeker dat ze wat doet, zo gauw ze ontdekt heeft wat die kat nodig heeft.

kater Bolle over: als je slim bent

slim

Ik ben geen domme jongen, dat durf ik best te zeggen. Natuurlijk is geen enkele kat dom, want dat kan nou eenmaal niet.
Domme katten bestaan niet.

Maar mijn mensen zeggen vaak dat ik een slim-me-rik ben.
Daarmee bedoelen ze dat ik dingen snap, die mensen belangrijk vinden.
Of eigenlijk dat ik dingen snap die mensen ook kunnen begrijpen.

Anders

Mensen denken heel anders over slim-zijn dan katten.
Wat ik slim vind is als het je lukt om een ekstra snek te krijgen, terwijl je gewone eten er nog staat. Of dat je, als je naar de dokter moet, je heel goed gaat verstoppen. Of dat je, als je een pil in je eten krijgt, álles eet. Behalve dat pilletje, dat spuug je uit.
Maar mensen noemen dat dan eigenwijs, of lastig.

Wat ik kan

Ik kan ook nog een heleboel dingen die mijn mensen niet eens kunnen snappen.

  • Ik kan mezelf bijvoorbeeld tussen mijn tenen wassen. Met mijn tong.
  • Ik kan ruiken dat er een muis door mijn tuin heeft gelopen, en ook wanneer dat was.
  • Of dat er vijf tuinen verderop een kat loopt, en wie dat dan is.
  • En of diegene vrolijk is of boos.
  • Ik kan horen dat er vleer-mui-zen boven mijn hoofd vliegen.
  • Ik kan in één sekonde een hele hoge sprong maken, wel vijf keer zo hoog als ik zelf ben.

Mijn mensen, maar ook alle andere mensen, kunnen dat niet. Zal ik een geheimpje verklappen? Ik kan dat omdat ik een kat ben!

Wat mijn mensen zeggen

Maar als mijn mensen zeggen dat ik slim ben, bedoelen ze bijvoorbeeld dat ik kom als ze me roepen. Of dat ik tegen de slaapkamerdeur aanduw, als die bijna dicht is. Zo duw ik de deur dan open. Of dat ik snap wat mijn vrouw bedoelt als ze iets aanwijst.
Als we met de veer spelen en ik kijk de verkeerde kant op (dat kan de beste wel eens gebeuren) tikt mijn vrouw zachtjes tegen mijn voorpoot. En ze wijst naar de plek waar de veer is. Dan kijk ik meteen die kant op.
Of dat ik snap dat ik het leeserlampje niet echt kan vangen, en dat mijn mensen gewoon een lampje vasthouden en daarmee een lichtstip maken.

Wat Boris deed

Mijn mensen vertelden mij een keer van een andere kat die hier vaak in de tuin kwam.
Hij heet Boris, en is lichtrood. Nu is hij verhuisd, maar vroeger woonde hij naast Pop en Beer en mijn Mol.
Op een dag speelde mijn vrouw met Pop en Boris met het leeserlampje in de tuin. Als laatste liet ze het stipje de struiken in lopen. Boris heeft nog een uur lang naar het lichtstipje gezocht! Hij heeft alle struiken afgezocht, maar kon het niet meer vinden.
Uiteindelijk heeft mijn vrouw nog maar een keer met lampje gespeeld, en gezorgd dat Boris het stipje kon vangen. Toen was hij pas tevreden, en is weer naar huis gegaan.
Kijk, dat zou mij nou nooit gebeuren.
Maar Boris kon als de beste rollen met een voerbal, en had binnen een minuut alle brokjes eruit.

Een signaal

Als het donker is, zien mijn mensen mij vaak niet als ze door de kamer lopen. Dan lopen ze dus tegen mij aan. En dat vind ik eng.

slim

In het begin dacht ik dat ze het ekspres deden, en dat ze me schopten. Want ik weet altijd wél waar mijn mensen zijn. Dat hoor ik, en dat ruik ik en dat voel ik met mijn snorharen. Ook als ik ze niet kan zien.
Nu snap ik dat het per ongeluk is, en dat mijn mensen gewoon niet goed zien in het donker. En dat ze me ook niet kunnen horen, of ruiken.
Dus als mijn vrouw of man ’s nachts wakker worden en in het donker door de kamer lopen, dan doe ik iets. Ik maak een piepgeluidje. Ik doe steeds piep… piep… piep… piep… piep.
Ik geef dus een sinjaal dat ik er ben, en ook waar ik ben. Net als een vracht-wa-gen, zegt mijn vrouw.
En ik hou pas op met piepen als mijn man of vrouw me even geaaid heeft. Dan weet ik dat zij weten waar ik ben. Zo lopen ze tenminste niet tegen me op.
Mijn vrouw vindt dat helemaal geweldig.
Ik vind het zelf niet zo biesonder. Ik vind het gewoon logies nagedacht van mij.

Het allerslimst

Ik verbaas me er vaak over dat mensen geen idee hebben over hoeveel katten weten en kunnen en snappen.
Elke kat kan zóveel meer dan mensen ooit zullen kunnen.
Wij horen beter, ruiken beter, voelen beter en ga zo maar door. Wij kunnen keihard rennen, in bomen klimmen, muizen vangen. Wij voelen aan hoe onze mensen zich voelen, wij merken dat onze mensen over ons praten. Wij hebben onze eigen taal, en kunnen heel snel dingen leren – als we dat willen. We kunnen spinnen, we kunnen onze oren bewegen, we kunnen over hele smalle richels lopen. We kunnen om iets lekkers bedelen, en als we daar sukses mee hebben, blijven we dat doen.
Ik weet dan ook presies welke kat het allerslimst is.
Weet je welke kat dat is?
Elke kat!

Waarom ik altijd een banaan heb

banaan

Deze foto stond op Feesboek omdat ik wilde laten zien dat de zon op mijn kop scheen. Maar mijn banaan kreeg ook veel aandacht. Wat moet een katerman daarmee? Kan ik uitleggen.

Het is dus geen echte banaan. Hij is hard en er zit spul in, om te wiewen, dus dat je een lekker gevoel in je kop krijgt en je wilt daarna slapen en eten en knuffels of alles tegelijk of rollen over het tapijt terwijl je tong buiten je bek hangt. Wiewen is leuk.

Banaan

De eerste keer dat ik een banaan kreeg vond ik het eng. Zo groot. Ik snapte niet wat ik ermee moest. Toen ik er voorzichtig aan rook, kreeg ik ook geen nieuwe informaazie. Dus ik deed er niks mee. Laten liggen waar het lag.

Maar toen ging de banaan naar thuis ruiken. Dat was beter.  Minder eng. Want thuis moet thuis zijn zonder rare geuren.

Hulp

Op een dag zei mijn vrouw: “Bertje, kom eens, ik weet iets met je banaan.” Nou dat vertrouwde ik helemaal niet. Maar dan ben ik zo slap dat ik toch even naar haar toe ga. Ze zat op het tapijt en ze had mijn banaan. Ik ging zitten en dacht doe dan.
Toen kneep ze in de banaan met alletwee haar handen. Ik kon zien dat ze haar best deed. En ik rook het ook want opeens zat er in de lucht van thuis een nieuwe lucht die heel erg lekker was. Een wiewlucht.
Toen wist ik wat ik met de banaan kon doen. Mijn tanden erin en dan met mijn kop schudden. Mijn poten erom en dan rollen. Ik voelde me oer,  ik voelde me wild, ik voelde me katerman.

Dat was mijn eerste banaan. Soms heb je bij iets een beetje hulp nodig dat is helemaal niet erg.

Banaan

Na een hele poos was de banaan op en stuk en gewoon geen banaan meer. Daarom kreeg ik een nieuwe. En daarna weer eentje. Sinds mijn eerste banaan heb ik er altijd eentje gehad. Omdat ik er nou wat mee kàn, dat is het.

 

 

Loesje over: twee vrouwe…

twee vrouwen

Zondag schreef mij vriend Bolle een mooi stukje op de website van mij verkering Huiskater Bert. Hij heb een man in ze leeve en het is een menseman. Hij heb een vrouw en een man in ze huis en ook in ze tuin.

Smaake

Van me eigen vind ik het wel spesjaal want Bolle zeg ook, ik heb nu twee smaake. Van smaake heb ik wel meer verstand en mij faforiete smaak is mij tonijn. Hoe mense smaake weet ik niet, ik heb liever mij vis. Van me eigen woon ik met Zusje en Floris. Floris is een katerman maar dat is anders. Mij vrouw woon ook bij ons en zij is een mens. Voor mij eigen maak het niks uit, ik vind liefde belangrijk.

Visboer

In mij huis zie ik niet zo vaak een menseman, behalve mij oom Peter en mij Visboer. En soms kom er een monteur maar dan laat ik mij kop niet zien. Van mij eigen zou mij vrouw best met mij Visboer moge knuffele. Misschien breng hij dan wel iedere dag mij verse vis mee en hij heb vast meer dan twee smaake.
Maar mij vrouw zeg dat ze dat niet wil van ze eigen. Ze zeg, hij gebruik tonijneparfuum! Ik snap er niks van. Mij Bert ruik altijd lekker van ze eigen. Hij ruik naar zalm en garnaaale en soms naar ze sportbrokke en sjelei. Dan duw ik mij kop in ze vacht en mij geluk straal door mij heen. Van me eigen vind ik geur belangrijk en dat ik mij liefde kan ruike.

Afwachte

Als jij uit jou asiel wordt gehaald kan jij niet zegge met wie jij in jou huis kom te woone. Jij moet afwachte en hoope dat jij liefde gaat krijge. Van mij eigen heb ik wel mij eigen vrouw uitgezocht, dat vind ik wel belangrijk. Mij vrouw woon alleen met ons, dat is altijd zo geweest.

Andere vrouw

Op een dag kwam er wel een andere vrouw maar die heb nooit in mij huis gewoond. Mij vrouw woon het liefst op ze eigen met ons. Ze zeg dat ze een lat had maar van me eigen ben ik geen fen van hout. Ik zeg u eerlijk, ik vind er niks aan!  Ik moest er wel aan wenne dat er soms een andere vrouw in mij huis was want ik heb mij vrouw het liefst voor mij eigen alleen. Maar mij andere vrouw was rustig en lief en zij nam sneks voor ons mee. Ik kreeg ook knuffels en soms ging ik bij haar zitte.

Dan groei jou vertrouwe, jij krijg een band. En ik kreeg ook een serfet voor mij eete, die kan u op mij footoo zien.
Van me eigen had ik dus een vrouw en soms ook nog een andere vrouw. Twee vrouwe in mij leeve. Ik voelde geluk in mij hart, liefde in mij huis.

 

Mij liefdesmeedietaasie

Op een dag ging mij andere vrouw weg. Ik zat op mij denkpaal en mij buik voelde niet goed van mij spanning. U weet, van mij eigen ben ik gefoelig.
Mij andere vrouw is nooit meer terug gekoome. Als poes hebbie dan ook moeilijke gefoelens maar jij wil ook jou vrouw helpe. Mij vrouw was van haar slag, ze zeg Loes ik ben niet goed in relazies. Ik heb haar toen wel mij liefdesmeedietaasie gegeeve.
En jij weet, als poes hebbie er toch niks ofer te zegge. Jou wordt niks gefraag, wie er kom en wie er ga! En jij heb ook een band met jou andere vrouw. Ik heb nog gezocht in mij huis, onder mij bank. In mij kast bij mij tonijn, maar die stond er gelukkig nog. En mij serfet heb ik bewaar voor mij herinnering. Mij hart hoop dat mij andere vrouw weet dat ik aan haar denk. Zij heb ook mij hart geraak want ze was lief voor mij eigen.

Soms moet jij akzepteere dat liefde uit jou huis verdwijn. Uit jou huis, uit jou leeve, maar nooit uit jou hart.
Daar help ik mij vrouw nu mee.

Liefs van Loesje

Meer eten kan ook goed zijn

meer eten

Lekker, brokjes. Het zijn van die sportbrokken van Hill’s, daarmee kun je afslanken en daarna blijf je op gewicht. Ik lust ze graag. Maar ik eet nog wel wat anders en de laatste tijd eet ik meer.

Trek

Het begon ermee dat ik een keer na het avondeten nog trek had. Niet echt honger maar dat ik het gek vond dat mijn bord nou al leeg was, ik had nog niet genoeg op. Mijn gevoel  zei eten maar er lag niks meer op mijn bord.

Dus ik voelde me raar. Ik liep rond in de kamer, ik keek naar mijn vrouw en naar de deur die naar de keuken gaat en toen weer naar mijn vrouw. Ze snapte het. “Komt eraan,” zei ze en even later had ik voor de tweede keer avondeten. Dat heb ik ook op.

Misschien had ik dus toch wel honger dat is serieuzer dan trek.

Avondeten

Sinds die ene keer heb ik het vaker. Dat ik een tweede portie wil. Het gaat altijd hetzelfde. Ik voel dat ik meer nodig heb en ik kijk naar mijn vrouw. Zij kijkt naar mij of ik serieus ben. Dan komt het eten.

Bijna elke avond eet ik iets van Almo dat is natuureten zonder raar spul of suiker erin. Ik eet het liefste kip, tonijn en zeevis uit de oceaan lust ik ook.

Volgens mij ben ik helemaal niet dikker geworden door het extra avondeten al heb ik nou nog steeds een wintervacht. Ik voel me atleetieser dan ooit, vooral als ik aan mijn krabpaal hang. Het is net of alles gemakkelijker is.

Sneks

O ja, ik eet natuurlijk ook wel sneks. Elke avond krijg ik iets dat heel snel op is en daarna komt de lange avondknuffel. En soms krijg ik een wiekentsnek. Dat is best gezond spul maar soms ook gewoon lekker slecht, daar ben ik heel eerlijk over.

Maar het belangrijkste is mijn avondeten. Superduperlekker spul van twee porties, en superduper gezond ook nog.