Dit gaat over een superspannend plan voor een kattenboek

 Updeet

Het boek wordt supergaaf!! We hebben nou nog plaats voor verhalen van tien katten over hun leven. Dus als je mee wilt doen, meld je snel aan. Hieronder staat hoe het moet.

Wegens mijn operatie en de revalidinges gaat het boek nou uitkomen begin april 2019, dus dat is tegen Moederdag want dat is 12 mei.

Over het boek

Dit gaat over een superspannend plan voor een kattenboek. Het idee is van mijn feesboekvriend Katrientje. Ik vond het meteen keigoed. Maar we hebben hulp nodig

We dat zijn dus Katrientje, en Loesje en ik. Wij gaan dat boek maken of nou ja eigenlijk niet.

Idee

Wat was het idee van Katrientje? Echt zo supersimpel en goed dat je denkt waarom is dat er nog niet. Ze zei dat er een boek moest komen van mijn vrienden waarin ze allemaal over hun leven en zichzelf vertelde. Iedereen een pagina. Met een foto. Zit je in een meerkathuishouden, dan krijg je ook meer paginaas. Of iedereen kan apart vertellen.

Het is dan een feel goed boek waardoor je een helehoop poezen en katers leert kennen. En ze hebben allemaal iets te vertellen waarvan je denkt wat leuk of dat wist ik geeneens.

En we hebben al een uitgever!!

Meedoen

Nou is Katrientje zestienplus jaar maar ze is superactief net een kitten denk ik soms. Dus nou doen er al bijna twintig katten mee.

En ik weet dat ik ook vrienden heb die hier alleen lezen, of van wie de vrouw mijn feesboekvriend is. Dan kun je ook meedoen.  Mail mij dan even dat is huiskaterbert  @ xs4all.nl en dan zonder de spaties. Dus mail me dan over hoeveel katten het gaat en of je een foto hebt of kunt laten maken dat moet zo’n zware foto zijn. Want het wordt een echt boek van papier. En ook je verhaal over wie je bent, hoe je leven is geweest en hoe je leven nu is.

Hoe doe je mee?

  • stuur me een meel dat je wilt meedoen dan heb ik overzicht
  • je bent een kat en je vertelt over je leven, hoe je woont, wat je belangrijk vindt, wat je hebt meegemaakt
  • je bent op Feesboek of via mijn site vriend van mij of Loesje of Katrien
  • lengte: minstens 1 bladzijde dus ongeveer 500 woorden
  • ben je een meerkathuishouden dan heb je meer woorden
  • er moet een keizware foto bij die op papier gedrukt kan worden (300 dpi)

Als je moeite hebt met schrijven of je hebt opeens heel erg veel geschreven of je weet het niet meer, mail mij dan ook even dan komen we er samen wel uit.

Hoe maak je een keizware foto?

Met een fototoestel. En als je alleen een telefoon hebt moet er iets met de instellingen gedaan worden. De foto moet echt minstens 1 mb zijn liever meer.

mijn mail is: huiskaterbert   @ xs4all.nl en dan alles aan elkaar.

O ja we hopen dat het in november uitkomt dat is best snel en dan moeten er ook vrienden meedoen. (Ik denk nou ook aan Bolle ik weet dat je dit leest!!)

Katrien over het liggen in mandjes

mandjes

En ja hoor…daar is ze weer.  Vandaag gaat deze dame het hebben over mandjes.

Ik heb heel veel mandjes gehad hoor. Minimaal 1 keer per jaar krijg ik een nieuwe. De kleur maakt mij niet uit. Als het maar lekker ligt. Toevallig heb ik nu een panterprint. Past goed bij mijn huispakje.

Handdoek

Toen Catoo en ik hier kwamen wonen lag er al een mand klaar. Zo’n lekkere zachte. Alleen weet ik niet meer welke kleur. We keken naar de mand. Ja? Wat moeten we daar nou mee? We waren helemaal geen mand gewend, wij waren gewoon gewend om op de vloer te slapen. Het liefst op een handdoek. We lieten dat stomme ding ook gewoon links liggen. Of rechts, maar dat doet er nu niet toe.
We hoorden wel steeds van ga er nou eens in liggen. Nee!!! Ga er zelf op liggen als je dat zo leuk vind. Maar dat deden ze nooit.

Het personeel had het één na kleinste mandje gekocht. Ze zeiden dat, zodra we uitgegroeid waren, ze een grotere zouden kopen. Nouuuu… we groeide wel, maar niet zo gek veel. We werden smurfkatjes genoemd. Tsssss.
Enniehauw….het kwam er in het kort op neer dat ze het mandje, wat ons betrof, weg konden gooien. Zo niet leuk vonden we het.
En uiteindelijk deden ze dat ook. Vrouw gooide het op balkon. Wij mochten ondertussen gewoon weer op ons balkon na mijn uitglijer. En we zagen dat stomme mandje liggen.

Buiten

Oooooh toen kregen we een iedeej. Zou het niet koel om lekker buiten te slapen? In die stomme mand?
Nou… na een uur kwam vrouw op balkon en ze zag ons tweeen prinsesheerlijk maffen in de mand. Ze riep man er bij. We hoorde dat ze nu wel blerde. Ja!!! Nu wel ja. Toen we eten kregen besloten ze ons mandje onder de tuinstoel te zetten. Kijk… we leven in regenland en ze hadden geen zin om iedere keer een mand te moeten drogen. We kregen dus een soort van afdakje. Zo handig, want zo bleven we droog tijdens regen.
En als de zon te fel was lagen we lekker in de schaduw.

Lijf

Trouwens… sommige van jullie zagen mij een keer lijf op feestboek slapen in mijn mandje. Echt… ze gunt me soms totaal geen rust als ik even priefee wil zijn. Het is echt een wonder dat jullie me nooit op mijn roze kattenbak hebben gezien.
Als we een nieuw mandje kregen ging de oude naar het asiel. En die waren nog heel goed hoor. Wel moesten we iedere keer even aan het nieuwe mandje wennen.
Want onze geurtjes zaten er nog niet in. Zolang het mandje buiten blijft ga ik er wel inliggen, want na bijna 17 jaar wil ik er nog steeds niet binnen op slapen.

Dit was het weer.

Veel liefs en een kusje,

Katrientje (prinses zonder erwt maar wel met een zacht balkonmandje)

 

 

Waarom die ene lange ochtendknuffel zo belangrijk is

ochtendknuffel

Elke ochtend krijg ik thuis knuffels. Op bed. Op de overloop als we naar beneden gaan. Beneden. En dan komt die ene lange ochtendknuffel. Die is extra belangrijk.

Kleine knuffel

Elke knuffel is belangrijk op een eigen manier, en ik kan niks missen. Dat zal ik uitleggen.

  • op bed: als ik op bed lig als we aan de dag beginnen, wil ik een hele zachte goedemorgen-aai over mijn kop. Dat ik weet dat ze wakker is en dat het allemaal in orde is en dat we zo gaan opstaan en dan kan ik water uit de badkamer gaan drinken.
  • op de overloop: nou weet ik zeker dat we gaan opstaan, ik geef de boeken die er staan kopjes en ik krijg aaien over mijn lichaam, de dag gaat serieus waar beginnen
  • beneden: voor of na het water drinken uit de badkamer ga ik op mijn kussen liggen en dan wil ik knuffels met een gesprekje, dat alles fijn is en wat we vandaag gaan doen en dat ze veel van me houdt en al die dingen meer. Dan voel ik me ontspannen en tevreden.

Als ik genoeg heb gedronken in de badkamer, mag zij erin. Daarna gaat ze aan haar werktafel zitten en dan kom ik erbij op de bank achter haar of op het krukje naast  de tafel. Aaien, ja tuurlijk. maar dat tel ik even niet mee. Een poosje later komt het. De echte grote ochtendknuffel.

Grote knuffel

“Mewww?” vraag ik dan. Ze kijkt en snapt het. “Ga maar naar je kussen, Bert,” zegt ze, “ik kom mee.” En dan komt de grote knuffel.
Zachtjes aaien met de ene hand en de andere hand tegen mijn schouder.
Friemelen in mijn buikvacht.
Zachte woordjes die ik geeneens altijd kan verstaan maar die toch heel fijn zijn om te horen.
Soms stopt ze haar gezicht in mijn vacht en dan gaat ze vachthappen. Of ze gaat op mijn heup liggen. Ze doet van alles en ik voel me dan steeds meer ontspannen worden, ik zak er helemaal in weg.
En zo val ik dan in slaap.

Dus daar is die ochtendknuffel voor,  om superheerlijk in slaap te vallen.

kater Bolle over: mijn eigen stem

stem van kater

Alle katten hebben een stem, en allemaal klinken we weer anders. We kunnen allerlei dingen vertellen met onze stem, door hoog of laag of hard of zacht te praten. Of door verschillende geluiden en klanken te maken.

We kunnen elkaar allemaal verstaan, waar we ook vandaan komen. Alle katten op de hele wereld begrijpen elkaar.  En het is echt niet zo dat we alleen maar miauw zeggen!

Zacht

Ik ben zelf best groot, maar ik heb een kleine stem.Dat komt omdat ik een groot lijf heb maar een klein hartje, zegt mijn vrouw. Ik praat ook niet zo heel veel.
Maar als ik wat zeg heb ik een zachte en hoge stem. En ik maak zachte, hoge geluidjes.

Knorretjes

Als ik op bed spring zeg ik altijd Prrrroe-iet. Dat betekent dat ik op bed ga springen. Ja, dat is best logisch toch?!
Als ik in mijn tuin ben, en mijn vrouw of man komt ineens naar buiten, kom ik aanrennen en maak een lange Prrrrrrrriet! Dat is omdat ik dan blij ben, en verrast.
Als ik andere katten zie die ik aardig vind, doe ik een piepje. Als ik ze niet leuk vind, nou… dan ga ik grommen. En dreigend mauwen. En als dat nog niet helpt ga ik krijsen.
Mijn mensen zeggen dat ze mijn stem kunnen herkennen, ook als ik krijs. Want ik krijs heel hoog. Net als mijn stem zeg maar, maar dan veel en veel harder.
Tegen mijn lieve Molletje maakte ik kleine knorretjes, met mijn mond dicht. Of ik deed heel zachte Prrt-jes terwijl ik haar kusjes gaf.

Tuuuut

Een tijd lang maakte ik ook een Tuuuut- geluid.
Dan kwam ik ’s avonds laat vanuit mijn tuin de woonkamer binnenlopen, ging bij mijn man zitten en deed Tuuuut. Dan ging mijn man met me naar de slaapkamer, waar mijn vrouw in bed lag.
Bij het binnenkomen deed ik nog een keer Tuuuut. En dan ging ik voor het bed staan, en deed nog een keer Tuuuut en sprong op bed.
Mijn mensen vonden het geweldig als ik dat geluid maakte. Ze noemden me altijd de tuutvogel.
Maar op een gegeven moment was ik er weer klaar mee, met dat tuut. Want ik ben natuurlijk geen vogel, maar een kat. En ik ben dus al helemáál geen tuutvogel!

Kleine katjes

Soms zeg ik een paar dingen achter elkaar. Proe–oep-oep. Prue-iep. Prrrrroet. Prroeeàp-àp!
Maar weet je wat het is? Het heeft geen zin om tegen mijn mensen te praten, want ze snappen het niet als het wat ingewikkelder wordt. Ze zeggen wel: “Meen je dat nou? Echt waar?”, maar dat is dan helemaal geen antwoord op wat ik zei!
Ik heb heus wel door dat ze net doen ALSOF ze me verstaan, maar dat ze eigenlijk geen flauw idee hebben wat ik vertel.
Meestal houd ik het dus korter als ik met mijn mensen praat. Alsof je tegen kleine katjes praat, zeg maar.

Mensen

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik ook niet begrijp wat mijn mensen zeggen. Vooral niet als ze met elkaar praten.
Als ze iets tegen mij zeggen, heb ik dat meestal wel door. Vaak gebruiken ze dan ook eerst mijn naam, dus zo weet ik dat het voor mij bedoeld is. Mijn vrouw gaat heel hoog praten, alsof ik een beebiekatje ben.
Maar wat ze me nou precies vertellen – geen idee. Hoe ik het ook probeer, ik kan het niet verstaan.
Mijn man praat wat lager, en mijn vrouw wat hoger. En het lijkt er op dat ze elkaar wél begrijpen. Maar ik kan er geen touw aan vast knopen.  En waarom ze er zoveel geluiden voor nodig hebben, dat vraag ik me ook vaak af.
Het gáát maar door, de hele dag.

Katten

Ach, het zal wel een andere taal zijn, denk ik dan. Een taal speciaal voor mensen.
Of mensen elkaar belangrijke dingen te zeggen hebben, daar ben ik nog niet over uit.
Soms denk ik zelfs wel eens dat die geluiden eigenlijk niks betekenen. Dat het gewoon klanken zijn, geen woorden.
Maar ik heb al wel door dat mensentaal een eenvoudige taal is, die niet veel voorstelt.
Zeker niet als je het vergelijkt met kattentaal, en hoe uitgebreid die is, en hoeveel we te vertellen hebben!

De operatie en toen ik lekker eten kreeg (filmpje)

“Zin in iets lekkers, Bert?” vroeg mijn vrouw. Nou zeker weten. Wegens mijn operatie had ik een hele dag niks op. Eerst mocht ik niks. Toen wilde ik niks. Maar daarna wel.

Superlekker

Ik had heel erg trek maar toch kon ik niet veel eten. Dat kwam omdat ik moest wennen dat ik weer at. En ook omdat het superlekker spul is. Het heet:  a/d restorative care en het is van Hills.  Later op de dag kreeg ik het weer. Wanneer ik weer aan de brokjes begin, weet ik niet.

Kiezen

foto: Dierenkliniek Stevenshof

Want die operatie was wegens mijn tanden. Er zijn nou twee kiezen uit en mijn vrouw moet de rest van mijn leven op mijn tanden blijven letten. De dokter zei dat ik resorpie letsel had. Dus dat je moeilijke tanden kunt krijgen.

Op de foto ben ik net uit de operatie. Dus nog bij de dokter. Ik heb allemaal spullen van thuis om op en onder te liggen. De spullen roken naar mijn vrouw. Dat was een geur van liefde.

Daar had ik steun aan.

Thuis

Hoe het verder moet met die tanden weet ik niet. Ik leef nou en nou ben ik lekker weer thuis dus dat is zoals het moet zijn. Gisteren overdag begon ik me weer normaal te voelen.

Nacht

Als alles gewoon is, mag ik door het hele huis. Alleen de nacht na mijn operatie mocht het niet. Toen stond ik nog wankel op mijn pootjes. Ik moest in de huiskamer blijven en mijn vrouw ging op de bank slapen. Doet ze anders nooit. Het was voor de gezelligheid. Dus toen ging ik ook maar op de bank slapen, op een ander stuk ervan. Heel soms werd ik wakker en dan keek ik naar haar. Dat ze bij me was.

Toen het ochtend werd voelde ik me beter. En die dag kreeg ik veel knuffels en lieve woorden en lekker spul om te eten en ’s avonds voelde ik me beter dan ik me ’s morgens had gevoeld.

Loesje vertelt: over me worksjop…

Loesje

Me vrouw vertelde dat over een paar weken me jaar weer voorbij is. Dat er dan wel weer een nieuw jaar komt want anders heb U geen jaar van U eigen. Volgens me vrouw komt er altijd een nieuw jaar. Ik vind een jaar alleen fijn als het gewoon is. Als me verkering mee mag en als er genoeg tonijn is.

Vuurwerk

Ik ging op me hoge paal liggen. Dan kan ik me leven overzien en ik moest konsentreere. Me vrouw zeg dat er ook vuurwerk is als er een ander jaar komt. Ik zeg U eerlijk, ik vind er niks aan. Ik voel mij eigen bang en ik wil wegkruipe. Me vrouw geef er ook niks om en Floris en Zusje zitten in me kast. Me Bert heb daage last van moeilijke gevoelens. En prinses Katrientje heb al een zwak hart van ze eigen.

Helpen

Ik dacht ik wil helpen. Alle dieren heb er last van en mensen ook. Misschien kan me Meedietaasie helpen. Voor ze rielekst zijn en ze rust in de kop. En ook voor ze buik want ik geef ook snekadvies. Dan heb iedereen ze houvast als er een ander jaar komt. En daarna kan iedereen ze buik verwenne met me lekkernije.
Me visboer heb een tweede zaak kunnen openen na me eerste meedietaasiekurzus. Misschien hebbie als dank nog wel een gillende keukenvis voor mij eigen terug gehouden.

Worksjop

Op donderdagavond 27 december om 20.00u ga ik me eerste worksjop geven. Het is me oud en nieuwworksjop. Ik ben dan laif van me eigen op me Feesboek. Het duurt een uur en het is graatis.

Dan kan U me oefeningen op me footoos zien. En ik doe uitleggen wat U moet doen om tot rielekst zijn te komen.

Veilig zijn is dan het belangrijkste, dat U weet waar U eigen, of Uw dierenvriend zich kan verstoppen. Dat Uw oore niet besgaadige van ze harde knallen. En ik laat U ook zien hoe U in ze nieuwe jaar rielekst kunt eten. Dat is belangrijk voor geluk. U kan alleen meedoen of samen met U dierenvriend. Hiejeenas en rendiere zijn uitgesloote van meedoen. Ik moet het van me eigen ook nog bij kunnen houden met me Maatje Meer.

Geen stres

Ik hoop dat U mee wil doen. Misschien moet U nog naar de Visboer van U eigen, of andere boodschappen dat kan ook. Als U er rekening mee  wil houden dan ga ik U helpen met me Meedietaasie. Dat U meer rust heb als het vuurwerk komt. Dat we allemaal saame rieleksen en geen stres hebben. Dan voel ik ook blijheid in me hart. Iedereen kan een veilig nieuw jaar krijgen en rielekst ze sneks wegwerken.

Liefs van Loesje


De worksjop

Kosten: gratis
Wanneer: donderdagavond 27 december
Hoe laat: 20.00-21.00 uur
Waar: Loesje’s Facebookpagina: klik en kijk (je moet zelf Facebook hebben)