Het superspannende plan voor een kattenboek

 Updeet nog een keer

We hebben nou een helehoop verhalen en fotoos. Dus nou gaan we naar de fase dat er een boek van gemaakt moet worden. Dat is heel tegnies dus daar heb ik geen verstand van.

Het boek is dus in de produksie

Over het boek

Het idee is van mijn feesboekvriendin Katrientje. Katrientje is over de regenboogbrug maar haar mensen vinden het goed dat ze in het boek blijft.

Idee

Wat was het idee van Katrientje? Echt zo supersimpel en goed dat je denkt waarom is dat er nog niet. Ze zei dat er een boek moest komen van mijn vrienden waarin ze allemaal over hun leven en zichzelf vertelde. Iedereen een pagina. Met een foto. Zit je in een meerkathuishouden, dan krijg je ook meer paginaas. Of iedereen kan apart vertellen.

Het is dan een feel goed boek waardoor je een helehoop poezen en katers leert kennen. En ze hebben allemaal iets te vertellen waarvan je denkt wat leuk of dat wist ik geeneens.

En we hebben al een uitgever!!

Meer weten

mijn mail is: huiskaterbert   @ xs4all.nl en dan alles aan elkaar.

Loesje vertelt over mij naawoord…

nawoord

Van me eigen wil ik graag eve saame met u terugkijke op mij afgeloope weeke. Mij Zomerblog en mij herdenking voor prinses Katrien en mij beebie Poopei.

Roolerkast

Assie zofeel dinge deel op jou Feesboek moet jij ook terug durve kijke. Voor me eigen heb het wel gefoeld als mij emozionele roolerkast. Misschien heb u ook wel ferdriet gefoel of misschien heb u ze hele staatsbanket weggewerkt toen u ze hoedjes sjoow foorbij zag koome. Jij weet nooit hoe jij reageer, ook al hebbie nog zofeel erfaring. Jij voel het is aangrijpend en jij leef mee.
Mij hart voel veel dankbaar zijn dattie dat wilde doen. Het heb mij hart geraak want ik zeg u eerlijk. Van me eigen had ik veel zenuuw. Jij ga terug in jou tijd en jij ga het deele. Jij voel jou eigen kwesbaar want jij weet nie wat jou vriende van jou feesboek ga zegge. Jij kan somaar op jou sosiejaale media worde afgeslacht omdat jou hoedje scheef sta. Of assie vin dat mij maatje ze spuigaate uitgroei dattie mij beleedig. Assie jou nek uitsteek bennie aangeschoote wild van jou eigen. Daar moet jij reekening mee houwe assie iets organiseer. Jij moet sterk op jou poote staan ook al hebbie het selluf nog zo moeiluk. En jij moet ferder kijke, dattie alles af kan sluite en dat jij ferder kan met jou leeve.

Mij Zomerblog

Ik zeg u eerlijk, mij hart heb er teege op gezien. Assie zoiets saame heb gedeel met jou hartjesdinnetje dan wil jij eigenluk dattie altijd saame ben. U heb het gezien, wij heb ze mooie emozionele afontuur beleef. Mij zenuuw kwam van mij onseekerheid. Assie zo een verhaal deel dan deel jij jou hart. Jij hoop dat jou vriende van jou feesboek jou gefoelens herkenne. Dattie met jou eigen mee lache en huile. Van me eigen heb ik veel ferdriet gevoel, mij hart heb stukjes zee gehuild.
Maar u heb mij zofeel mooie woorde gegeeve. Dan voel jij kracht en jou enerzie en mij visboer heb mij iedere dag mij vis gebracht. Hij zeg Loes jij heb nou zofeel tonijn van jou eigen gefange, jij krijg van mij makkareel. En jij krijg lekkerebekke en kibbeldinge. Dan geniet jij wel ook al hebbie het moeiluk. Jij heb herinneringe van geluk maar jij voel pijn.
Ken u dat? Dan ben jij blij dattie jou verhaal met jou vriende kan deele en met jou vis. Dattie saame Katrien ze laatste afontuur mee heb beleef offie er selluf bij was. En iedereen reageer met ze hart en dattie Katrien ze flauwerpauwerauwtoo zo mooi vind. Van me eigen vind ik mij flindermoment mij mooiste herinnering. Dat jij voel dat jij een teeken krijg dat jij elkaar nie kwijt ben. Dat kan jij meeneeme op jou weg ferder en jij kan eraan terugdenke.

Mij Hoedjessjoow

Misschien heb u er niks van meegekreege van u eigen maar achter mij scherm was veel zeenuuw voor mij groote efenement. Mij beebie Dorus heb heel veel hoedjes moete passe want jij weet het niet. Hij heb ze Siejameeze kop en assie groei kunne ze oore misschien nie meer in ze hoed. Daar moet jij assie jou sjoow organizeer wel reekening mee houde. En hij heb veel last gehad van ze zeenuuw. Dattie ze hoed kwijt was en dattie wil springe op MammaLoesje ze buik. Maar assie van jou eigen zeenuw net jou buik vol heb met jou makkareel dan hebbie geen behoefte aan springende beebies.
Soms moet jij jou eigen bescherme en jou beebie tot jou orde roepe. En hij heb nog geen erfaring, daar moet jij wel reekening mee houde. Van me eigen had ik ook mij poote vol aan mij efenement. Dattie er van jou eigen aa-petijte-lijk uit wil zien, dat jij iedereen aandacht geef en dat jou hoedjes die jij heb uitgezocht nie verlept zijn. Iedereen wil toch ze beste selluf zijn op jou biesondere dag. Jij doe het wel saame ook al voel jij in jou buik dattie wel jou groote ferantwoordelukheid heb.

(lees ferder onder het filmpje)

U reakzies heb mij hart verwarm, dattie van jou eigen nie meer weet wat jij moet zegge. Iedereen heb zo ze best gedaan in mij hoedjessjoow en mij Bert heb ook weer ze mooie film van mij hoedjessjoow gemaak.
Dat jij denk het is net jou paraade van frienschap en trots. Iedereen laat ze eigen zien en jouw hoedje verbind. Dattie voel iedereen heb ze eigen herdenking van ze regenboogdiere en allemaal saame herdenke wij prinses Katrientje en mij beebie Poopei. Mij hart zeg wij heb zo hard herdacht dattie het over ze regenboogbrug heb kunnen voele. Dattie weet onze band is foor altijd ook al bennie niemeer saame.

Liefde

Liefde is uniferseel en jij kan het altijd voele. En dan kom jou dag en moet jij weer ferder, dan is jou efenement jou herinnering geworre. Jij heb alles gegeeve, jij heb alles gegeete en jij heb alles gefoeld. Jij kan geen hoedje meer zien, jou vacht zit scheef door jou war. Maar jij ben supertrots op jou beebie Dorus, jij heb saame iets mooi neergezet. Dan ga jij weer nadenke op jou denkpaal ofer jou leeve en jou toekomst.
Mij Bert zeg dattie mij eigen heb gemis, dattie wil rolle in mij gras als ze zon schijn. Mij hart heb weer ruimte, mij hart wil rolle. Saame mij vis eete, mij kop in ze vacht. Saame stil zijn, dat jou hart voel hier wil jij zijn. Jij koester al jou mooie herinneringen. Assie jou flinder zie weet jij jou dierbaar kom jou knuffele. Jou leeve krijg ze nieuwe twinkel en jij fladder verder…

Dank u wel dattie er was, ook van mij beebie Dorus, mij soolvrouw Anita, mij soolmenseman Johan en mij verkering Huiskater Bert.

Wat ik van mijn nieuwe dekentje vind

dekentje

Ik heb heel veel dekentjes, zeker voor een kater die er alleen op wil liggen omdat hij er nog niet goed onder durft. Ik heb zelfs genoeg dekentjes. En toch kwam er een nieuw dekentje in huis.

Kussen

Mijn idee is dat niet. Ik sta nooit te miauwen van, geef me een nieuw dekentje. Wat ik heb, ruikt naar thuis en ik ken het, dat ik weet wat ik ermee kan. Dus iets nieuws, nee, nergens voor nodig. “Het is heel erg zacht,” riep mijn vrouw blij. Ze legde het helemaal over mijn kussen op de bank dus dat was opeens weg. Toen ze op het dekentje klopte dacht ik nou vooruit dan doe ik mee. Dus ik sprong erop.

Eerlijk waar, ik ben geen stoere jongen in die dingen. Veranderingen vind ik moeilijk. En nergens voor nodig. Als alles goed is zoals het is dan vind ik lekker zo laten.

Maar een vrouw wil veranderingen, zo zijn ze.

Ruiken

Het nieuwe dekentje rook raar. Het was een lucht die ik niet ken en geen lucht dat je zegt daar ga ik van rieleksen. Dus ik ruiken en ik liep heel voorzichtig door want ik was aan het ontdekken. Ik voelde me best gespannen dus het was goed dat mijn vrouw voor de bank bleef zitten om me te aaien en het dekentje uit te leggen. Dat het zo fijn was en zo zacht, en ik dacht de hele tijd waar is mijn kussen gebleven daar lig ik liever op.

Fototoestel

dekentjeJe doet je best als huiskater. Maar op het dekentje liggen dat lukte me echt niet. Het rook fout. Het was anders. Ik wilde mijn kussen van de bank.

En mijn vrouw had het fototoestel in haar hand dus dan weet je het wel. Ik ben toen netjes gaan zitten op het dekentje en daar werd ze blij van. Nou mooi.

Daarna ging ik slapen op mjn tapijtje. Om thuis een boodschap af te geven en ze snapte het.

Toen ik wakker werd, lag het dekentje ergens in een hoek van de huiskamer. Dus daar hoef ik voorlopig niks mee en dat was ik ook niet van plan. Het goede nieuws is dat mijn kussen op de bank er weer was en daar ben ik toen op gaan liggen. Wat een dag was het. Ik maak  veel te veel mee.

kater Dorus: over opfoede en al die dingen

DorusHajooo. Daar benne ik weer. Dorusje. Waar ga ik het vandaag oof hebbe? Nou… dat sien we wel. Ikke pjaat gewoon wat en ik sjie wel watte er kom.

Wissel

Ikke ben nogal tauwt weest de eerste tijd dat ik hier was. Ikke pakte vrouw steeds mette mijn nagultjes. Haar poote zaat onder de krabbeltjes. En ikke beet ook. Maar dat laase doe ikke niet meer. Ikke ben klaar mette wissel.
Jippie!!
Geen pijn in mijn bekkie meer. En geen gesjlis meer. Vetgaaf he?

Teefee

Maar watte ik wel bleef doen was krabbelen oppe been van frauw. Ik speelde te ruuw. En ik blijf verslaaft aan de teefee. Ikke ga er gewoon foor zit.
Ikke hep al ooit gesegt waarom ik dat deed. Ikke kijk graag beejwotsj en dan mette namen pemmela andersom.
Haar blonde haartjes en haar badpak vint ikke mooi.
Haarselluf niet hoor. Soms fantaseer ik over hoe kwullent haar mij staat. Missjien datte ik mijn haartjes ooit ga verfe. Bietsjblont. Maar dat moete ik eerst vragen aan MammaLoes (dikke koes) en Jiekietta (koes).

Kjabbelde

Mijn mensen werde het zat datte ik se steeds beet of kjabbelde. Nou ja… mijn frauw dan. Haar poote zitten eggiewaar onder mijn kunstwerkjes. Se wert het zat en belde tante Cynthia. Zij werrukt as assiedinges bij mijn diertjesdokker. Al heeel lang. Ikke zat naast frauw op de bank lief te zijn. Ikke hoorde steeds oooh oke. Oooh en datte werrukt? Ahaaa en oke… ikke ga dat doen.
Nou gaat ik in het kort furtel wat ze zei. Let wel… ik benne het hiet apsoluut niet mee eens. Maar ja… ikke ben maar een klein beebiekatertje van 19 weken.

Korrisjeere

Jullie weet dat ik een boererijkat ben geweest. Nou… die sgijne wat koppiger te zijn. Eerste gedeelte klop, tweetst gedeelte niet. Ikke ben nie koppig.
Ikke ben ajjeen, er isse niemand om mij te korriesjere. Isse niet mijn keuse geweest.
Watte was nou de tip… nou, mijn mense moeten zich als kat gaan gedraag en mij korrisjeere als ik tauwt doe. Ze moete mij bij mijn nekfel beetpakken en me dan wegduwe. Let wel… niet oppetil. En dan moete ze keihard nee zegge.
Zij dus wagge tot ikke de mist in sau gaan. Nou… datte was frei snel. Kom op… ikke benne Dorusje. Hihihi.
Pakt ze me ineene beet en trok ze me van de bank af. Lag ik inene oppe floer!! En dan die Nee!!
Nou… ik kan jullie zeg dat ik bijna in mijn broekie had gepoept van sjrik.
Ik was so gesjrikt dat ik een hele week niet meer foor de teefee ging sit. En asse ik het wou doen en ze seide nee ik maar oppe vennestebank spjong.

Kjabbel

Ikke lus sins kort ook eigelijk geen blikfoer meer. Ikke eet er wel wat van, maar ikke kjabbel feel liefer. Die sjijn zooo lekker. 2 keer per dag fulle se mijn knabbelbak nu. Ikke krijg wel een blikkie, maar daar eet ik maar de helluf fan wat ze geef.
Ook lust ik kookte kip en fis. Sjohey… datte is lekker.
MammaLoes (dikke koes) segt dat ik dat fan haar hep. En daar ben ik best tjots op.

Dit was het voor deze keer.
Ikke sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes
Toedeledokie

Even iets over horen en gehoorzamen

gehoorzamen

Ik ben een kater met hele gefoelige oren al zeg ik het zelf en ik hoor van alles, serieus waar, ook wat mijn vrouw zegt dat ik moet doen. Maar daarom doe ik het nog niet. Moet een kat gehoorzamen?

Instinct

Mijn instinct zegt dat een kat geen hond is en dat een hond het leuk vindt om te gehoorzamen omdat hij of zij een baas heeft en een kat heeft geen baas dus gehoorzamen is niks voor katten.
Alleen weet mijn vrouw dat nog niet. Ze denkt dat ze iets kan zeggen en dat ik het dan meteen doe. Elke keer weer ben ik verbaasd, serieus waar.

Wat niet mag

Nou zijn er wel dingen die ik thuis niet mag zoals aan kabels knagen of van haar bord eten, maar dat doe ik haast nooit. Ruik ik aan haar bord (nieuwsgierig ben ik toch), dan zeg tze: “Bert, dat is menseneten” en dan hoef ik al niks meer.  In kabels zet ik vanzelf niet mijn tanden, ik bedoel waarom zou ik. Kom ik nu aan het gehoorzamen, dat is dat je iets doet alleen omdat een ander het wil.

Aaien

“Bert, kom eens hier,” zegt mijn vrouw soms. Dan wil ze aaien. Kijk, dan ga ik natuurlijk. Maar als ik van binnen foel dat ze mijn tanden wil controleren, dan ga ik niet. Ze vraagt het dan nog een keer. Daarna vraagt ze of ik haar gehoord heb. Ik kijk dan terug van wat denk je zelf.  En wat gebeurt er, dan komt ze naar mij. Ja, zo kan het ook, dus.
Ik bedoel te vertellen dat gehoorzamen helemaal niet zo nodig is als een mens kan denken. Als je van elkaar weet hoe je bent in het samenleven en je weet wat kan en wat niet kan dan is het nergens voor nodig. Oja ik wil nog erbij zeggen dat je elkaar wel kunt helpen. Dat zij vraagt: “Heb je trek in een avondsnek?” Of dat ik ’s avonds miauw dat ze naar bed moet. Dan doe je wat die ander zegt maar dat is geen gehoorzamen zo zie ik dat.

kater Bolle over: als een kat een plan maakt

planBijna alle mensen weten dat dieren slim zijn en kunnen nadenken. En ze weten natuurlijk ook dat vooral katten superslim zijn.

Maar er zijn ook mensen die zeggen dat katten niet kunnen nadenken. Want katten zijn zogenaamd, net als andere dieren, dom. Het is allang bewezen dat alleen mensen na kunnen denken. Zeggen die mensen.

In-stinkt

En dat terwijl wij katten juist heel veel nadenken, de hele dag door. Alleen over andere dingen dan mensen dat doen. Belangrijkere dingen, dat durf ik heus wel te stellen.
Die mensen zeggen ook dat alleen zijzelf vooruit kunnen denken. In de toekomst. Mensen maken plannen, dieren kunnen dat niet. Volgens die mensen.
Dat eekhoorntjes noten verzamelen is dan niet vooruit kijken, maar in-stinkt. Zo noemen mensen dat als dieren iets kunnen. Dan zeggen ze dat het in-stinkt is, dus dat dieren dat gewoon maar ootoomaties doen. Zonder na te denken. Alsof je als dier een soort masjientje bent.

Plannen maken

Ik heb al vaker geschreven dat ik niet snap hoe sommige mensen doen alsof ze alles weten over dieren, en alles kunnen bewijzen. In een labaaraatoorie-um.
Maar aan dieren zelf vragen ze niks. Terwijl het over ons gaat.
Het slaat natuurlijk nergens op dat wij niet nadenken, dat weet elke kat. Maar leg dat maar eens uit aan die mensen op een manier dat ze het snappen. Dat is moeilijk. Want als je denkt dat een dier niks kan en snapt, zie je ook niet wat een dier kan en snapt. Dan zie je nooit dat dieren zeker weten wel plannen kunnen maken.
Je vraagt je misschien af hoe ik dat weet. Nou, omdat ik zelf de hele dag en nacht nadenk beivoorbeeld. En door iets wat mijn vrouw me vertelde.

Het gaat over mijn Molletje.

Een stapje

Op een dag hoorde mijn vrouw gekrijs in de tuinen, dus ging ze kijken. In een tuin verderop stond Popje, met een andere kater die Bassie heet. Ze stonden tegenover elkaar te grommen en te krijsen. Maar verder wisten ze niet zo goed wat ze nou eigelijk wilden. Soms ging een van de twee een stapje achteruit. Maar dan kwam meteen de ander een stap naar voren. Ze wilden eigenlijk niet vechten, maar ze konden niet meer terug.

Mijn vrouw stond in onze eigen tuin te roepen en probeerde ze op te laten houden. Ze trok zelfs een blikje goermet open. Nou, ik had het wel geweten! Pop wilde wel naar mijn vrouw toekomen, maar als hij zich bewoog kwam Bassie naar voren en wilde hem gaan krabben. Dus bleef Pop staan en ging het krijsen door.

Mol

Mol
Mol in het kattenhuisje

Toen Mol mijn vrouw steeds harder hoorde roepen, kwam ze aandribbelen. Ze zag wat er aan de hand was en dat mijn vrouw wilde dat het ophield. Mijn Molletje hield ook niet van vechten, dat heb ik al vaker gezegd. Ze stond een tijdje te kijken, samen met mijn vrouw. Toen mauwde ze tegen mijn vrouw, kroop onder het hek door en liep naar Pop en Bas. Bassie schrok en ging tegen haar ook staan blazen. Mol deed net alsof ze niks hoorde, liep door en ging overdwars tussen de twee jongens in staan. En zo bleef ze staan. Pop en Bas konden elkaar nu niet meer zien. Daardoor konden ze weglopen zonder dat de ander ging aanvallen. Na een minuutje liep Pop achteruit, en daarna Bassie ook. Mol bleef staan. Toen rende Bassie ineens keihard weg. Pop wilde er eventjes achteraan maar Mol blies naar hem. Dat hij op moest houden.
Daarna liepen Pop en Mol samen terug naar onze tuin. Mol deed keihard miauwen tegen mijn vrouw, dat ze het opgelost had.

Kompliementen

Mijn vrouw heeft mijn Molletje heel veel kompliementen gegeven en gezegd dat ze het geweldig vond wat ze had gedaan. Pop kreeg wat goermet moes voor de schrik en Mol kreeg een beetje slagroom omdat ze zo’n slimme dame was.

Mijn vrouw was helemaal trots op mijn Mol. Dat Mol zoiets bedacht had! Mijn Mol keek eerst wat er aan de hand was en bedacht toen een plan. Mijn vrouw heeft het altijd onthouden en ook aan mij verteld. Ik ben altijd al trots geweest op mijn Mol, maar toen ik dit hoorde nog meer. Wat een poes hè: slim, knap, stoer en dapper. Mijn Mollevrouw.

Slim

O ja, en wie zei er nou ook al weer dat katten niet konden nadenken, en geen plannen konden maken?

Ik denk wel eens dat dieren zó slim zijn dat het voor sommige mensen te moeilijk is om te kunnen begrijpen. En daar heb ik geen tests in een labaaraatoorie-um voor nodig.