Category Archives: positief kattennieuws

Gelukkig en oud en gehandicapt

kat met handicap Op de foto: kater Roo, die er best tevreden uit ziet.  Hij heeft moeilijke voorpootjes waarmee hij nauwelijks kan lopen maar… Roo heeft wel een superlieve vrouw die dol op hem is, en niet alleen op hem.

Suellen Duga is een zeventigplusser met een groot hart. Ze zorgt voor katten met een gebrek. Die zijn van harte welkom bij haar, katten zoals Roo.

 

Zorg

Suellen zorgt al voor katten zoalng ze zich kan herinneren. Het gaat vanzelf, vindt ze. In de jaren 1970 vond ze buiten een nestje kittens, en een moederpoes was nergens te vinden. Dus toen nam Suellen die rol op zich. Ze zorgde dat de kleintjes regelmatig en goed te eten en te drinken hadden, en ze nam ze mee naar haar kantoorbaan: “Iedereen wist dat er kittens waren, maar niemand zei er wat van.”

Toen de kittens oud genoeg waren om geadopteerd te worden, kon Suellen geen afscheid van ze nemen. Ze bleven dus bij haar wonen.

Dierenwinkel

Met haar man had Suellen lange tijd een dierenwinkel, waar ze natuurlijke voeding verkocht. In 2007 was ze toe aan iets anders. Ze ging voor zwerfkatten zorgen, ook met het gevoel iets terug te willen doen aan de dierenwereld.

Van het een kwam het ander. Ze zag dat sommige zwerfkatten in het asiel bleven zitten of terugkwamen. Dat waren de katten waar iets mee was. Ze hadden een handicap. Special needs, zeggen ze in het Engels: katten met speciale behoeften.

Huis

Hoe gaan die dingen? Suellen heeft vandaag de dag in haar eigen huis een opvangcentrum voor gehandicapte katten.  Haar huis is aangepast, zodat de katten veilig zijn. Kattenbakken hebben natuurlijk een lage instap.  Er zijn overal fijne slaapplekjes. En de katten krijgen knuffels.

Maar Suellen kan niet altijd bij haar lievelingen zijn. Met het oog op de rekeningen van de dierenarts heeft ze twee banen. En dat als 72-jarige. Een inspirerend voorbeeld.

(bron:  IHeartcats.com)

Hoe moet het met de vakantie?

 Hoe moet het met de vakantie? Veel mensen hebben de zomervakantie al in kannen en kruiken, en de rest van de mensen denkt er nu over na. Lekker, een paar weekjes weg. En hoe moet het met de katten?

De komende weken zult u vaker advertenties tegenkomen van kattenpensions, en het ene pension belooft nog meer liefde, aandacht en persoonlijke service dan het andere. Daar zult  u gevoelig voor zijn.

Maar die pensions zijn er niet voor u.

Thuis

Uw kat of uw katten blijft het liefste thuis, in de vertrouwde omgeving. In een pension zijn veel te veel nieuwe indrukken: die geluiden, die geuren, alles is er anders dan gewoon. En als een kat iets wil, dan is het gewoon. Want gewoon is veilig en goed en thuis. Daar, waar alles vertrouwd is.

Als u geld uitgeeft aan een vakantie en bereid bent geld uit te geven aan een pension, dan kunt u met een beetje voorzorg het veel fijner voor uw kat maken.

Oppas

De oplossing is een oppas aan huis. Iemand met verstand van katten, die graag aait, die graag speelt en die zonder problemen de kattenbak verschoont. Verstand van katten wil ook zeggen: in het bezit van enige medische kennis. Wanneer een kat apathisch op de bank ligt, moet de oppas niet denken  dat hij of zij lekker ligt te slapen. Dan is het: naar de dierenarts en wel meteen.

Vinden

Zoekt en gij zult vinden. Een dierenoppas vindt u via de dierenarts, het asiel, via Facebook en ook via Google. Zorg dat u ervaringen van anderen leest, en controleer met Google of de afzenders werkelijk bestaan. Aanbevelingen zijn belangrijk.

Dan maakt u een paar afspraken voordat u met vakantie gaat. U ziet dan of het klikt tussen uw kat en de oppas. En uw kat kan een beetje aan die nieuwe persoon wennen, dat de oppas al een beetje een vertrouwd iemand kan worden.  Tip: laat de oppas een door hem of haar gedragen kledingstuk bij u achterlaten voor de vakantie, dan is de geur vertrouwder.

Thuis is het allerbeste voor uw kat.

 

Turbo de hond vadert over kittens

hond en kat  Soms is er een verhaal zo mooi en zo lief, dat je je meteen van binnen zacht en warm voelt. Dat is het verhaal van Turbo de hond die zich ontfermde over een nestje kittens.  En de kittens? Die zien Turbo als hun bloedeigen vader.

Miauw

Het verhaal begint op de dag dat Turbo met zijn vrouw hun huis verliet, samen op weg naar haar werk. Er konk een kleine miauw. Een piepmiauwtje. Het bleek een kitten te zijn. Toen ze het beestje oppakte, hoorde ze nog steeds pieperig miauwen. Turbo rook waar het geluid vandaag kwam: uit de bosjes in de tuin.

De kittens waren er niet best aan toe, dus Victoria bracht ze meteen naar de dierenarts. Terwijl ze daar onderzocht en verzorgd werden, veranderde ze thuis haar badkamer in een klein opvangcentrum zodat de kittens zich veilig konden voelen.

Therapie

Turbo is geen gewone hond. Hij is een therapiehond, dus getraind om rust te brengen waar onrust ontstaat. Dat kan hij met mensen, en nu bleek dat hij het ook met kittens kon. Erbij blijven. neusknuffels geven en vooral kittens de kittens laten zijn, die overal op hem wilden hangen en zitten.

De kittens vertrouwden Turbo meteen en al snel gingen ze van hem houden. Als hij de badkamer inkomt, rennen ze meteen op hem af: “Paps is er!”

Thuis

Turbo en de kittens knuffelen en spelen elke dag. De kittens groeien voorspoedig. En Turbo geniet ervan. Wanneer de kittens er klaar voor zijn, dan kunnen ze geadopteerd worden en zo een thuis vinden. Dat duurt misschien nog even, en intussen vervult Turbo elke dag zijn vaderlijke taken.

Zo zie je, dat kat en hond ook liefdevol kunnen samenleven, vooral wanneer ze elk een eigen ruimte hebben en gewoon zichzelf mogen zijn.

Voor meer foto’s van Turbo en zijn kittens: klik en kijk

 

(Bron: Lovemeow.com)

Eindelijk heeft Bailey haar thuis

  Op de voorgrond: een zeer tevreden Bailey. Ze is senior, ze heeft een zwarte vacht en ze zat in het asiel. Maar nu heeft ze een eigen vrouw en een thuis.  Dus daarom kijkt ze zo tevreden.

Asiel

De laatste jaren waren voor miss Bailey Inkling – zoals ze voluit heet – niet zo gemakkelijk. Na zes jaar een thuis te hebben gehad, kwam ze in het asiel terecht. Daar zorgden ze goed voor haar maar ja..  een eigen thuis is toch het fijnste. Ze wisten dat het voor Bailey net iets moeilijker zou zijn om dat te vinden omdat ze een zwarte vacht had.  Zwarte katten komen moeilijker uit het asiel.

Dat bleek. Het duurde bijna vijf jaar voordat er iemand speciaal voor haar kwam.

Prinses

Op een dag kwam er een jonge vrouw in het asiel. Holly vroeg speciaal naar de oudere katten die er al een tijdje woonden. Ze werd voorgesteld aan Bailey. Een paar dagen later zou ze terugkomen, zei ze. Iedereen in het asiel voelde twijfels. Een zwarte seniorpoes immers…

Maar Holly kwam terug. Met een dekentje en een hart vol liefde. Ze vertelde dat ze Bailey graag een thuis wilde geven en dat ze de enige kat zou zijn, met volop speelgoed, ramen om naar buiten te kijken en elke dag knuffels zoveel ze maar wilde. Bailey had een gouden mandje gevonden.

Bericht

Na een paar dagen kreeg het asiel een berichtje over Bailey: ze wenst massages, ze draagt haar staartje oog, haar ogen staan helder en ze houdt van knuffels. Bailey leidt  eindelijk het prinsesseleven dat haar na al die jaren toekomt.

En al die verhalen over dat zwarte katten zo moeilijk op de foto staan blijken niet waar te zijn. Elke kat is fotogeniek. Er zijn alleen mensen die wel en niet kunnen fotograferen.

(bron: Facebook Purrfect Pals)

Als een klein kitten een kleine kater wordt

 Op de foto: twee kittens uit hetzelfde nestje. Rechts staat het katertje Widdle.  Hij is kerngezond, heeft geen afwijkingen, alleen doet hij dat ene niet wat iedereen van hem verwacht en dat is groeien.

Er zijn katten en andere dieren die een groeistoornis hebben. Ze groeien niet of een verkeerde richting op. Maar dit katertje heeft dat niet. Hij is gezond.

Klein

Het is meteen duidelijk dat Widdle klein is voor zijn leeftijd. Hij is nu net als zijn zusje op de foto zeventien weken oud, maar hij heeft de grootte van een kitten dat zeven weken is. Hoe kan zoiets? Dat is nog onduidelijk. De dierenarts heeft hem onderzocht maar kon geen afwijkingen vinden.

Pleegmoeder

Het nestje kittens waarvan Widdle deel uitmaakte, kwam  met een paar andere kittens via het asiel bij een pleegmoeder terecht. Jessie gaf eten, knuffels en waar nodig medicijnen. Alle kittens deden het uitstekend, maar Jessie begon wel een verschil op te merken.

Toen Widdle zes weken was, was hij even groot als een kitten van vier weken. Zijn zusjes en broers groeiden harder, dus het verschil viel steeds meer op. Widdle bleef achter. Toen hij twaalf weken was, toen was hij de helft van een van zijn zusje.

Adoptie

Widdle kreeg alle zorg en aandacht die Jessie kon bedenken. Het onvermijdelijke gebeurde: Jessie werd verliefd op de kleine jongen.  Toen de anderen groot genoeg waren om geadopteerd te worden en dus naar het asiel terug konden, mocht Widdle bij Jessie blijven.

Hij is nog steeds klein en het zit er in, dat hij klein zal blijven. Maar hij heeft wel een grote persoonlijkheid. Medicijn vindt hij vies, en dan is hij een (klein) monument van woede en weerstand. Mensen vindt hij lief, dus hij zit graag op schoot voor knuffels. En hij kan vanwege zijn postuur ook goed op iemand schouder zitten.

Widdle heeft het prima naar zijn zin bij Jessie.  Dat hij klein is, maakt hem niets uit. Voor foto’s van Widdle: zie Jessie’s Instagram: klik hier en kijk.

(bron: Iheartcats.com)