Category Archives: interviews de poezenwereld

Snow vertelt over de Regenboogbrug

SnowSnow vroeg of hij ook op de Verjaardagskalender mocht. Ik zeg maar je bent al over de Regenboogbrug hoe zit dat. Dus toen kwam er een intervjoew.

Wat tof dat je meedoet met het intervjoew Snow.  Ik wil eerst vragen wanneer ben je over de Regenboogbrug gegaan en hoe kwam dat? Hoe is het daar?

Eerst ging Pluk over de Regenboogbrug dat was in 2016. Hij was erg ziek. We waren alle erg treurig. Eind maart dit jaar ben ik ook erg ziek geworden. Pluk zei dat het goed is om naar hem naartoe te gaan dus toen ging ik ook.
Het is hier boven heeeeel mooi. Niet te warm en niet te koud. Altijd heerlijk weer, lekker eten en drinken en er zijn veel die wij van Feesbook kennen. Wij spelen de hele dag.
Pluk en ik zijn blij om weer samen te zijn.

Dat klinkt superfijn. Maar ik zie dat je op Feesboek actief bent waarom is dat?

Mijn baasjes zijn erg verdrietig en ze missen ons. Vrouwtje gaat nu mijn feesboek gebruiken. Dus af en toe gaan wij terug om te kijken of het goed gaat. We kunnen hun nog niet alleen laten. Mijn gevoel zegt dat wij nog onze blikopeners in de gaten moeten houden. Dit komt ook door de rare ziekte van de mensen nu, hun noemen het epidemie. Wij maken ons gewoon zorgen om hun. En wij willen ook nog contact met al onze vriendjes houden.

Dan ben je dus een beetje hier en een beetje over de Regenboogbrug.  Hoe zie je de toekomst?

Dat weet ik nog niet. Denk dat ik nog een tijdje tussen hier boven en beneden wissel. Moet eerst rust vinden. Mijn blikopeners zijn so verdrietig dat ze geen andere katten willen.
Al onze kussens, dekens, mandjes, krabpalen, speeltjes en nog meer, zijn naar een goed doel gegaan. Daar zijn ze er blij mee.

Wij vinden het niet erg als onze mensen andere katten een goed thuis zouden geven. Duurt nog een tijdje en soms weet je niet wat het beste is. Ik ga nu weer naar boven toe, Pluk zit te wachten op mij.
Pootje van mij, Snow

Dankjewel Snow voor het intervjoew. Ik weet dat andere katten van achter de Regenboog ook voor hun mensen blijven zorgen, en soms laten ze zich zien dat is voor de troost.

Interview: Kat zoekt thuis en de kittens

kat zoekt thuisHet is nou lente en wegens de lente heb je nou overal kittens. In België ook. En daar zit een klup die heet KatZoektThuis en ze zorgen voor kittens. Ik vroeg om een interview maar ze gaven hele korte antwoorden.

Ik zag op jullie Facebook dat er mensen gevraagd werden om peter (dat is als je man bent) of meter (voor vrouwen) van kittens te zijn. Wat is dat?

Een meter of peter draagt financieel bij tot de zorg van een kitten door 25 euro te betalen.

O dus je steunt een kitten. En als je geld geeft, krijg je dan ook iets terug?

Ja, Je krijgt, tot het kitten geadopteerd is, op regelmatige basis een update van het kitten aan de hand van foto’s en filmpjes. Het geld gaat naar de verzorging en basis-benodigdheden voor het kitten.

Ik vind het een goed idee. Als kitten heb je van alles nodig, je begint net aan je leven dus als je geen thuis hebt dan is dat moeilijk. De klup zoekt ook een thuis voor kittens en voor katten die geen kitten meer zijn. Dat zie je ook aan hun naam en website: https://www.katzoektthuis.be

Ik heb nog een vraag. Hoeveel kittens krijgen jullie dit voorjaar en waar komen ze vandaan?

kat zoekt thuis
Ze hebben vorig jaar 867 katten een thuis gegeven, wat goed!!

We hebben helaas geen glazen bol maar nu zijn er al zestig kittens in de opvang. Al onze kittens worden gevonden op straat, tuinen, parken, kledingcontainers, recyclageparken, gedumpt in een zak… Vaak zonder moeder of met een verwilderde moeder. Deze verwilderde moeders krijgen bij ons wel een kans en ze blijven zo lang mogelijk bij hun kroost. In België worden de kittens ter adoptie gezet vanaf de leeftijd van 3 maanden en zijn ze gesteriliseerd en gechipt. Ook zijn ze in orde met vaccins.

Ja ik snap dat het geld kost dus als mensen willen helpen is dat fijn. Met mijn verkering Loes heb ik het weleens gehad over kittens maar ja we hebben alletwee die ene operazie gehad dus dan kan het niet meer. En Loes zei nog van dat alles anders gelopen was ze graag met mij kittens had gehad. Dat gefoel respecteer ik. Zelf heb ik mijn rust nodig.

Er is nou overal dat fierus. Merken jullie dat ook?

We werken met opvanggezinnen en we hebben hun zelf de keuze gegeven of ze al dan niet bezoek wilden ontvangen. Onze vangacties gingen gewoon door. Alles met de nodige voorzorgsmaatregelen en respect voor anderen.
Doordat stadsdiensten en het officieel asiel niet werkten, werd er wel extra druk op ons gezet.

Dat is best moeilijk!! Wat hebben jullie nou het meeste nodig?

Nieuwe kattenbakken en mousse van Royal Canin (mother and babycat).

Dankjulliewel voor dit interview. Wie wil helpen, kan naar de website of naar Feesboek:
www.katzoektthuis.be
www.facebook.com/Katzoektthuis

interview: hoe is het in Dierentehuis Arnhem?

arnhem

In het Dierentehuis Arnhem wonen allerlei dieren door elkaar heen. Dus ook honden en van alles. Ik dacht hoe gaat dat. Dus ik heb Marleen van het Dierentehuis vragen gesteld.

Ik begin meteen met hoe kan het dat er zoveel verschillende dieren wonen en dat het goed gaat?

We houden de dieren gescheiden. Zowel de verschillende dieren – honden, katten, vogels, konijnen – hebben allemaal eigen ruimtes, als de dieren individueel. Ieder dier krijgt zijn eigen kennel/hok. Ze kunnen wel met elkaar kletsen wanneer in dezelfde ruimte verschillende kennels/hokken in gebruik zijn.

O dat is goed, dan kun je op jezelf zijn en toch samen dat is belangrijk. Ik weet dat dierentehuizen het nou ekstra druk hebben wegens het fierus. Wat hebben jullie nou nodig?

Wij zijn erg blij met de tijd die onze vrijwilligers ons schenken. Wij hebben onze vrijwilligers nodig op meerdere vlakken/rollen/functies die we hier hebben. Denk bijvoorbeeld aan dierverzorging die ’s ochtends de honden uitlaat en de kennels weer netjes en schoon maakt. Maar denk ook aan de baliemedewerkers die helpen met het zoeken van het juiste huisje voor onze verschillende dieren. En de dierenambulance die gewonde dieren ophaalt en al een eerste zorg kunnen bieden. De meldkamer, wat zoveel meer werk is dan alleen de telefoon opnemen.

Ik vind het superlief dat  er mensen zijn die zo graag dieren helpen. Is er nog meer nodig?

Naast de vrijwilligers zijn we altijd erg blij met donaties. Dit kan financieel zijn; we zijn een non-profit organisatie. Maar oude handdoeken zijn we ook dol op. Deze gebruiken we bij de dieren. En dieren die een nieuw huisje hebben gevonden, krijgen deze handdoek ook mee om iets vertrouwds te hebben bij hun nieuwe thuis.

Dat is belangrijk, weet ik zelf. Want toen ik uit het asiel ging en bij mijn vrouw ging wonen, kreeg ik ook mijn handdoek mee. Ik wilde ook vragen of het nou drukker wegens het fierus en hoe doen jullie dat?

Het is niet drukker op het terrein, omdat het terrein nu alleen toegankelijk is op afspraak. Telefonisch is het wel iets drukker, omdat veel mensen nu gelukkig eerst bellen voordat ze hier staan voor een dichte poort. Betreft dieren is het iets rustiger.

Wegens dat ik zelf een kat ben, wilde ik vragen wie van de katten extra aandacht en wat voor tehuis heeft hij of zij nodig?

Al onze dieren verdienen veel aandacht.

Ja dat snap ik natuurlijk. En de katten?

Gelukkig hebben we momenteel geen katten die meer moeite hebben met het vinden van een nieuw huisje. Mensen zijn nu meer thuis en hebben hierdoor meer tijd om hun nieuwe huisgenoot te laten wennen en extra aandacht te geven. Op dit moment zijn alle plaatsbare katten gereserveerd. Dat betekend dat zij binnen een week hier weg zullen zijn, zoals de afspraken er nu staan.

Wat supergoed!! Een eigen thuis is het beste dat weet ik uit erfaring. Wat is het fijnste van het werken in het Dierentehuis?

Mijn eigen motivatie is altijd geweest dat ik graag de dieren een fijn nieuw thuis wil geven, want dat verdienen ze. Ik ben met het dierentehuis in aanraking gekomen toen ik hier mijn eerste kat vandaan haalde. Een geheel blind beestje, wat vanaf het eerste moment een klik was. Helaas was hij al een opaatje en heb ik hem niet heel lang gehad, iets meer als 2 jaar. Mijn tweede kat komt ook hier vandaan. Nadat m’n mannetje was overleden heb ik haar hier gehaald. Beide keren werd er echt gekeken of ik ook echt de juiste persoon was voor deze dieren. En dat sprak mij erg aan. Dat ze niet zomaar ieder dier met ieder willekeurig mens meegeven. En aan dit proces wilde ik gaan bijdragen. En dat is zeer dankbaar werk, om vanuit de dieren te zien dat ze bij de juiste persoon zich goed voelen.

We krijgen ook regelmatig verhalen terug van de geplaatste dieren hoe het gaat in hun nieuwe huisje. Hier zien we ook altijd ontspannen en vrolijke dieren op terug.

Hartelijk dank voor het interview!!

Meer informatie:

Website: Dierentehuis Arnhem en omstreken
Feesboek: https://www.facebook.com/DierentehuisArnhemeo/

Intervjuuw met Katrien en Loesje over de Hoedjes-Sjoow

hoedjes

Katrien en Loesje gaan een Hoedjes-Sjoow doen.  Dat is een poesen-ding. Als kater wilde ik er toch het mijne van weten dus ik vroeg om een intervjuuw.

Wat gaat er gebeuren? Ik hoorde iets over een sjow en amuuzement.

Loes: Soms wil jij amuuzement brenge en wij gaan hoedjes sjoowe van ons eigen. Assie poes ben hebbie soms iets met ze moode. En wij zijn vriendinnetjes, dan kan jij saame iets organizeere. Wij heb nu saame ze moodesjoow bedacht en hij heb ze eigen naam: Hoedjessjoow. Het is voor assie jong ben maar ook assie al ouder ben. En u mag ook seenior zijn van u eigen.
Katrien: Soms vinne ikjes het leuk om te laat zien hoe leuk iets kan staan. En zeg nauw zelluf… zien we er niet koel uit. Hoedjes staan ons gewoon.

Is het met jullie twee of doen er nog meer poesen mee?

Loes: Wij zijn met vier poeze, Mila, Kyana, Katrien en mij eigen, Loesje. Dan hebbie twee poeze van mij seenior leeftijd. En wij heb er twee jonge poeze van ze jeugd bij gehaald. Dan hebbie wel meer variazie. Wij geef onze Hoedjessjoow maar van me eigen wil ik wel benaadruk. Wij heb het gedaan voor ze amuuzement! Jij moet niet denke dattie thuis jou poes of kater jou hoed op moet zette! Dan ben jij wel verkeerd bezig. Dat mag jij nooit doen. Van ons eigen is het sjoow.
Katrien: Oooh personeelsleden moeten absovanjeluutje nooit een kat een hoedje op doen. Wij doen het vrijewillig.

Wie heeft het bedacht en hoe ging dat?

Katrien: Meestal bedenk ikjes wel wat, maar ditte keer gaat de eer naar Loesie.
Loes: Wij poeze heb iets met moode en hoedjes. Misschien kan jij dan een keer een sjoow maake van amuuzement. Van me eigen geef ik meeditazie en kurzus. Nu geef wij iedereen amuuzement en plesier. Assie goed kijk voel jij lente in jou lucht. Jij voel alles in jou eigen kriebele. Toen heb wij ons vriendinnedingetje gemaak en wij heb ervan genoote.

Waarom moeten we kijken?

Katrien: Omdat het koel is. En we sjoowuh de laatste moodelletjes hoedjes.
Loes: assie kijk zie jij het is biesonder. Jij hoef niet altijd jou teevee aan. Assie verslaafd ben aan jou netvliks kan wij echt iets anders biede. En het is lente en somerfris van onze sjoow, jij zal het zien. Assie gewoon een keer vermaak wil worde moet jij zeeker kijke van jou eigen.

Het is met mensenhoeden. Wat vinden jullie ervan dat poezen  mensenkleren dragen? (Ik ben tegen)

Katrien: Maar wei draag geen kleding hoor Bert. Wij sjoowuh hoedjes!!  Ikjes ben fel teeg dat mensen ons katten aankleed. Maar een hoedje zie ik niet als kleeding. Toch Loes?
Loes: oooh Bert van mij eigen draag ik nooit mensekleere. Mij vrouw zeg Loes jij ben mooi van jou eigen. Assie een vacht heb hoef jij geen mensekleere te draage. Maar soms wil jij iets uitdrukke van jou eigen. Dan kan jij met jou hoed jou punt maake. In mij huis draag ik nooit mij hoed Bert. Van mij eigen ben ik teege dat moet ik wel zegge. Maar voor amuuzement is het anders.

Dank jou wel Bert voor jou intervjuuw
Katrien en Loesje

Informatie

Waar is het: Facebook pagina Loesje: klik hier 

Wanneer: zondag 19 mei om 1100 uur ’s morgens

Het is gratis en voor iedereen dus maakt niet uit of je nou poes of kater bent of mens of weer wat anders

Interview met de roodwitte kater Cornelis

Hoi Cornelis! Deze mooie kater is naar mij genoemd. Hij zit in het asiel. Heb ik ook meegemaakt. Met hulo van mijn vriend Bram kon ik Cornelis interviewen.

Cornelis, volgens mij heb je best veel meegemaakt al. Je bent nou veilig maar je kijkt nog sip. Wat is er gebeurd?

Nou Bert, ik woonde op straat en deed daar mijn ding toen ik eten rook. Dus hup, ik op dat eten af want dat rook lekker. Volgens mij was er iets raars want toen ik naar dat eten ging zat ik ineens in een kooi. Nou ik vond dat niet zo leuk en was hier best van geschrokken. Zit je daar te eten en ineens ga je ergens heen.
Toen deden ze een kijken of ik iets in mijn nek had en toen zeiden ze nee. Daarna zei een vrouw: ‘Dit wordt Cornelis, vernoemd naar Adelbert Cornelis omdat ik denk dat hij ook een hele dappere huiskater kan zijn!’. Nou dat ben ik dan, Cornelis. Nu ben ik twee jaar en in augustus word ik drie!

Of ik dapper ben, weet ik niet Cornelis. Wel dat ik nou een thuis heb en dat gun ik jou ook. Alleen ik hoor dat je bijt. Waarom doe je dat?

Omdat ik best bang ben. Er gebeurt van alles en ik vindt het helemaal niet leuk. Het is niet veilig. Elke keer komen ze en dan moeten ze in mijn hok zijn en dat wil ik niet. Als ik dus blaas en mep weten de meesten wel dat ze mij met rust moeten laten. Alleen sommige moeten dan toch nog iets met me en dan bijt ik omdat ik bang ben. Toen ze mij uit de kooi haalde, keken ze of ik een meneer was… nou ja! Ik natuurlijk grommen en bijten. Daarna kreeg ik wel vlees dus wat ik nou gedaan heb ik snap ik nog niet.

Volgens mij ben je in treening. Dat had ik ook in het asiel. Dat ze je van alles leren. Wat leer jij allemaal?

Eerst mag ik leren wat binnen zijn is. Dat er meubels zijn en dat er altijd eten en drinken is. Dat is ook even genoeg voor nu. Misschien dat ik later meer wil maar dat weet ik nog niet. Hier hoef ik niet te scharrelen en te stelen. En ik hoef ook niet boos te doen als iemand anders mijn eten wil want hier staan heel veel bakjes met brokjes, elke dag!!

Hoe is dat voor je, Cornelis?

Moeilijk. Ik snap niet waarom dit zo is. Ik vind het lekker maar ook raar. Ik denk dat ik dat moet leren. Er zijn andere dingen dan op straat. We hebben bedjes en dozen en mandjes en speeltjes en we kunnen buiten kijken. Er komen mensen binnen lopen. We krijgen elke keer andere kleedjes en zo. Raar hoor. Dat had ik buiten niet.

Mensen komen ook knuffelen!!

Wat is knuffelen? Spelen kan ik denk ik wel maar dan moet ik in de mood zijn. Ik doe blazen, telt dat ook?

Een beetje.  Als je genoeg hebt geleerd, ga je op zoek naar een eigen huis. Wat zou dan ideaal zijn?

Rust en veiligheid. Dat ik niet meer de straat op hoef. En al die drukke dingen wil ik ook niet. Vlees wil ik wel. want dat vind ik gewoon lekker. Maar je mag niet kijken als ik eet, oké, want dat vind ik niet fijn.

Dankjewel voor dit interview, Cornelis. Wat tof dat je zo eerlijk durfde te zijn en het gaat vast in orde komen, je bent nou van alles aan het ontdekken. Dankjewel ook aan mijn katervriend Bram voor de hulp bij het interview.

Oja Cornelis woont nou bij de Hokazo dus als u denkt ik heb straks wel een rustig mandje: klik hier.