Category Archives: interviews de poezenwereld

Interview met de roodwitte kater Cornelis

Hoi Cornelis! Deze mooie kater is naar mij genoemd. Hij zit in het asiel. Heb ik ook meegemaakt. Met hulo van mijn vriend Bram kon ik Cornelis interviewen.

Cornelis, volgens mij heb je best veel meegemaakt al. Je bent nou veilig maar je kijkt nog sip. Wat is er gebeurd?

Nou Bert, ik woonde op straat en deed daar mijn ding toen ik eten rook. Dus hup, ik op dat eten af want dat rook lekker. Volgens mij was er iets raars want toen ik naar dat eten ging zat ik ineens in een kooi. Nou ik vond dat niet zo leuk en was hier best van geschrokken. Zit je daar te eten en ineens ga je ergens heen.
Toen deden ze een kijken of ik iets in mijn nek had en toen zeiden ze nee. Daarna zei een vrouw: ‘Dit wordt Cornelis, vernoemd naar Adelbert Cornelis omdat ik denk dat hij ook een hele dappere huiskater kan zijn!’. Nou dat ben ik dan, Cornelis. Nu ben ik twee jaar en in augustus word ik drie!

Of ik dapper ben, weet ik niet Cornelis. Wel dat ik nou een thuis heb en dat gun ik jou ook. Alleen ik hoor dat je bijt. Waarom doe je dat?

Omdat ik best bang ben. Er gebeurt van alles en ik vindt het helemaal niet leuk. Het is niet veilig. Elke keer komen ze en dan moeten ze in mijn hok zijn en dat wil ik niet. Als ik dus blaas en mep weten de meesten wel dat ze mij met rust moeten laten. Alleen sommige moeten dan toch nog iets met me en dan bijt ik omdat ik bang ben. Toen ze mij uit de kooi haalde, keken ze of ik een meneer was… nou ja! Ik natuurlijk grommen en bijten. Daarna kreeg ik wel vlees dus wat ik nou gedaan heb ik snap ik nog niet.

Volgens mij ben je in treening. Dat had ik ook in het asiel. Dat ze je van alles leren. Wat leer jij allemaal?

Eerst mag ik leren wat binnen zijn is. Dat er meubels zijn en dat er altijd eten en drinken is. Dat is ook even genoeg voor nu. Misschien dat ik later meer wil maar dat weet ik nog niet. Hier hoef ik niet te scharrelen en te stelen. En ik hoef ook niet boos te doen als iemand anders mijn eten wil want hier staan heel veel bakjes met brokjes, elke dag!!

Hoe is dat voor je, Cornelis?

Moeilijk. Ik snap niet waarom dit zo is. Ik vind het lekker maar ook raar. Ik denk dat ik dat moet leren. Er zijn andere dingen dan op straat. We hebben bedjes en dozen en mandjes en speeltjes en we kunnen buiten kijken. Er komen mensen binnen lopen. We krijgen elke keer andere kleedjes en zo. Raar hoor. Dat had ik buiten niet.

Mensen komen ook knuffelen!!

Wat is knuffelen? Spelen kan ik denk ik wel maar dan moet ik in de mood zijn. Ik doe blazen, telt dat ook?

Een beetje.  Als je genoeg hebt geleerd, ga je op zoek naar een eigen huis. Wat zou dan ideaal zijn?

Rust en veiligheid. Dat ik niet meer de straat op hoef. En al die drukke dingen wil ik ook niet. Vlees wil ik wel. want dat vind ik gewoon lekker. Maar je mag niet kijken als ik eet, oké, want dat vind ik niet fijn.

Dankjewel voor dit interview, Cornelis. Wat tof dat je zo eerlijk durfde te zijn en het gaat vast in orde komen, je bent nou van alles aan het ontdekken. Dankjewel ook aan mijn katervriend Bram voor de hulp bij het interview.

Oja Cornelis woont nou bij de Hokazo dus als u denkt ik heb straks wel een rustig mandje: klik hier.

Trudy en Freek: wie zijn ze?

Trudy en Freek

Hier is Trudy, de poezevrouw die de wedstrijd tong-uitsteken won op mijn feesboekpagina.  Ik mocht haar en Freek interviewen.

Hoe oud zijn jullie en waar wonen jullie precies?

Wij, Trudy en Freek, zijn allebei 13 jaar en wij wonen bij Hokazo Dierenopvangcentrum in Uden. En wij zijn ongeveer 10 jaar getrouwd. Freek gaf me op die dag een kopje en toen was ik vlieft en toen deden we trouwen.

Wat mooi Trudy. Liefde is gemakkelijk dat heb ik ook met Loesje ontdekt. Hoe kan het dat jullie in een asiel wonen en niet op zoek zijn naar een eigen huis?

Eerst woonde we gewoon op straat. En elke keer rook het zo lekker naar eten bij Hokazo dus gingen daar ons kostje scharrelen. We kregen een buiten hok zodat we ook droog konden slapen. Zo zijn we eigenlijk blijven hangen. En de mensen daar gaven ons lekker vlees en veel sneks. Ik vond het prima. Maar op den duur word je ouder en ik ben niet meer zo snel.

Trudy en FreeekEn bij ons wonen ook honden en ze hebben me al een paar keer gepakt. Daarom wonen we nu in de tuinen. Dan kunnen de honden ons niet meer pakken. We vinden aaien soms oke, niet zoveel. Freek vind maar een paar mensen okee, ik iets meer maar ik ben liever gewoon buiten met Freek. De mensen zeggen ook dat wij bij Hokazo horen.

Ja dan heb je toch een eigen thuis. Dus dat is goed. Jullie zijn getrouwd. Hoe verloopt een gewone dag voor jullie samen?

’s Morgens als we wakker worden (naast elkaar) dan is het etenstijd. Ik ben een vreetbuil en lust alles! Ik heb weinig tanden maar kan goed eten, hoor. Mijn Freekie doet ook goed eten. We geven kopjes tot dat er mensen gaan schoonmaken, dat vinden we te eng. Freek kruipt achter de pellut en ik loop rond. Als het rustig is liggen we te rieleksen en houden we wacht. Als er speciale mensen komen dan doe ik bodiegard spelen voor Freek. Ik kan heel goed kletsen. Als het donker word dan krijgen we vlees en dan zijn we snel. Lekker schrokken! Freek blijft bij ons huisje, dat is vertrouwd. Hij moet nog wennen dat we samen wonen. Daarna gaan we kopjes geven en lief doen.

 Trudy, wist je ervan dat Bram je foto bij de tong-wedstrijd zette en wat ging er door je heen toen je gewonnen had? Steek je vaak je tong uit?

Hihihi, nee Bertje! Het was een verassing. Nou ze willen mijn foto in de kantine hangen. Ik ben in eens een beroemde poes. En dan heb ik ook nog een maatje meer. Maar ik wist niet dat er zo’n koele wetstrijt was. En nu denk ik van, jaaaa Trudy… dat heb je goed gedaan. En mijn tong is altijd buitenboord voor als er eten komt.

Soms gaat dat vanzelf, dat is de natuur. Nou heb ik een vraag voor je katerman. Freek, ben je trots op Trudi? Of denk je had ik maar meegedaan?

Eh, ik ben heel trots op mijn poesevrouw. Ze kan alles en ze durft alles. Oh nee Bertje, daar ben ik te verlegen voor.

Ja dat snap ik wel. Volgens mij durft elke poesevrouw meer dan een katerman. Wat is jullie wens voor de toekomst, voor jullie zelf?

Dat we samen nog vele jaren samen mogen blijven en dat we oud worden en veel eten krijgen.
En natuurlijk dat de andere poesen en katers wel een ander huisje krijgen. Wij wonen hier prima en we vinden de mensen die ons verzorgen heel fijn!


Mijn Feesboekvriend Bram heeft me geholpen bij het interview. Dankjewel Bram!

Wilt u meer weten over waar Trudy en Freek wonen: klik en kijk hier over de Hokazo

Kianjo heeft een wens voor haar verjaardag

Kianjo  Op 1 september 2018 viert Kianjo van het Kattenwoud haar eenige verjaardag. Ze is dan 1. Kianjo is de jongere zus van Djoeke.  Ik vroeg Kianjo om een interview.

Oja, Kianjo zit op Feesboek: klik en kijk

 

Hoi Kianjo, eerst deze vraag. Wat ga je doen op je verjaardag?

Ik ben op donderdag jarig dus Lied moet dan naar het museum waar ze vrijwilliger is en ik vraag Casper of hij die dag lekker bij mij op visite komt. Dan gaan we samen spelen en lekkere hapjes eten. Natuurlijk doet Djoeke ook mee want dat is de allerliefste grote zus ze zorgt altijd voor mij want heb ik bijvoorbeeld mijn bordje met vlees leeg mag ik altijd haar restje opeten.

Wat lief van haar!  Hoe gaat het tussen Djoeke en  jou thuis, wat doen jullie samen en wat niet?

Met mij en Djoeke gaat alles super! We zijn echt zusjes we spelen samen doen samen tikkertje en kwallen de dakduiven en Lied. Djoeke is heel erg zorgzaam dat vertelde ik al in de vorige vraag nog een voorbeeld als er visite is gaat Djoeke altijd eerst kijken of het goed volk is is dat zo komt ze mij roepen van je kan wel komen hoor Kianjo, en iedere avond voor we gaan slapen krijg ik een uitgebreide wasbeurt dat zet ik ook heel hard mijn motor aan dat is zo lekker dat doet ze al vanaf dag 2 dat ik bij haar woonde en zo miste ik ook mijn mamma en mijn broertje en zusjes niet zo erg. Wat doen we niet samen? We gaan ieder apart op de bak we hebben er 2 in huis.

Nou, dat snap ik. Sommige dingen zijn voor jezelf.  Je hebt een speciale verlanglijst zei Djoeke, wat staat erop?

Mijn speciale verlanglijstje, ik ga het je uitleggen Bert, het zit zo vriendjes sturen wel een kaartje soms als je jarig bent en ik wil niet ondankbaar zijn hoor! Maar ik ga ze vragen om die centjes over te maken naar Stichting Dier en Project bankrekening NL86 TRIO 0391 0878 43 o.v.v. verjaardag Kianjo.

Ik ben daar geboren en heb daar de eerste maanden van mijn leven gewoond samen met mamma Jo-An en mijn zusjes en broertje. Ze vangen daar honden en katten op die nergens anders terecht kunnen er zijn ook dieren uit de asiels waar de asiels niks mee konden en dus ten dode stonden opgeschreven. En om al die dieren eten te geven en goed te verzorgen is er veel geld nodig, en omdat wij al zoveel kaartjes en speelgoed hebben ga ik dat vragen aan mijn vriendjes. 1 september is er ook opendag bij de stichting helaas mag ik niet mee maar ik stuur Lied er wel naar toe met mijn cadeau. Kijk hier kunnen jou lezers kijken:
http://www.123website.nl/elsadams/

Ik vind het super dat je gaat fundreesen. Dieren kunnen ook dieren helpen. Maar ik heb nog andere vragen. Waarom heb je al zo jong verkering, hoe gaat dat en hoe hebben jullie elkaar ontmoet, en hoe is hij?

Ja, ik kwam Casper tegen op Facebook en hij mij dus eigenlijk we klapte bam op elkaar! En we kregen allebei kriebels in onze buik en toen was het raak we hadden verkering. Maar we mochten samen nog niet zoveel omdat we nog niet bij de jas waren geweest. We zijn toen wel stiekem samen op de boekpresentatie van Loesje en jou geweest.
En nu hebben Casper en ik al weer even verkering en spreken elkaar op Facebook en sturen elkaar soms lieve kaartjes.

Dat is een mooie verkering, Kianjo. Nou komt mijn laatste vraag.  Wat wil je bereiken voor je twee jaar bent?

Dat is best een moeilijke vraag Bert ik wil natuurlijk groot worden ik wil ook graag bekend zijn een goede reporter bij ’T Lopend Vuurtje een fijne ‘kleine’ zus voor Djoeke en speelkamerraad en hoop dat ik een goede ambassadrice bent voor al mijn vriendjes (ex medebewoners) bij Het Kattenwoud.
En omdat ik graag beroemd wil worden wil jij mijn foto plaatsen Bert? En ik vond het een eer om door jou geïnterviewd te worden. Want je bent beroemd en een bekend schrijver. En alle bezoekers op jou site doe ik vriendelijke groeten.
Dank je wel voor dit leuke interview was gepoot Kianjo van Het Kattenwoud.

Jij dankjewel Kianjo. En hier nog een keer de fundrees:

Stichting Dier en Project bankrekening NL86 TRIO 0391 0878 43 o.v.v. verjaardag Kianjo.

http://www.123website.nl/elsadams/

interview met kater Jimmy en zijn vrouw Emmy

 Jimmy is mijn Feesboekvriend.  Hij houdt ook van ontspannen en we lijken op elkaar. Ik vroeg hem en zijn vrouw Emmy om een interview en ze wilden meedoen!! Hier komt het.

Hoe heeft u Jimmy ontmoet? Vertelt u dat ook zo graag aan hem?

Ja, en dan vertel ik dit verhaal. Ik zag je voor het eerst toen ik twee weken na je geboorte bij je moeder en je broertje en twee zusjes mocht komen kijken. Ze hadden me gevraagd wat ik het liefste had en ik had geantwoord een vrouwtje.
Bij jullie ben ik op de grond gaan zitten en ik heb jullie allemaal bekeken… en jullie mij ook… wat waren jullie lief.
Jij vond het toch wel reuze interesant wat ik nu was en je kwam al vlug kijken. Je probeerde op mijn benen te klimmen en toen je daar eenmaal was probeerde je via mijn buik naar boven te klimmen.

Ahhhhh wat een lieverd zei ik meteen. Jij vond me geloof ik ook  lief want je kroop in het kuiltje van mijn elleboog en viel daar vredig in slaap. Je had dan ook een hele dagtaak er op zitten!
Jaaaaaaaaaaa deze neem ik.

Nu zeiden de mensen van wie je was: “dit is een mannentje en hij heeft duidelijk jouw uitgekozen… maar je moet nog even geduld hebben want hij moet nog heel veel leren van zijn mamsie.” Drie weken later kreeg ik een triest telefoontje. Jouw mamsie was over de regenboogbrug gegaan en wat ze nu met jouw moesten, wisten ze niet goed.
Ik heb als een speer vervoer geregeld en ben naar jullie toe gegaan. Daar lag je mamsie en ja zat te piepen om haar aandacht.
Na nog even met de mensen gesproken te hebben pakte ik je op en liet je nog even aan je mamsie ruiken terwijl ik haar een belofte deed: “Mamsie ik zal super goed voor hem zorgen.”

Ik nam je in mijn armen en het piepen werd al snel zachter stiller. Je kroop in mijn nek en vond dat wel een lekker plekje.
Thuis aangekomen mocht je alles zelf verkennen. Het was nu tenslotte ook jouw huis.
Je kon nog niet veel want je was zo klein. Met heel veel geduld en liefde heb ik je geleerd brokjes met vocht te eten en op de kattenbak te gaan. Zo ben je geworden wat je nu bent:
een superlieve kater die ook heel vaak bezorgd is om zijn vrouwtje.

Jimmy, nu een vraag aan jou. Kun je iets over je leven van nu vertellen?

Ik  weet niet veel meer van vroeger af maar ik vind me vrouwtje super lief. Mijn vrouwtje heeft zoals ze dat zelf altijd zegt die stomme pijn. Ik weet niet wat dat is maar vind het niet leuk. Als ik merk dat vrouwtje pijn heeft, kruip ik altijd dicht bij haar en probeer haar zo te troosten. Dan  wil ik liever niet spelen omdat ik bang ben dat ik haar  pijn doe maar als zeje met een lintje of zoiets komt dan doe ik wel eventjes mee.

Op een goede dag  kijk ik uit het raam of zit op het balkon de boel in de gaten te houden.
Ik krijg elke dag vleesje uit een zakje want dat vind ik superlekker. Ook krijg ik brokjes en als vrouwtje even weggaat, krijg ik altijd kattensnoepjes zodat ik weet dat ze terug komt.

’s Avonds als vrouwtje naar bed gaat, spring ik ook vlug in bed en ga het vrouwtje een beetje plagen. Lekker op haar plekje liggen, dat mag meestal wel even hoor, maar dan zegt het vrouwtje: “schuif eens op lieverd want dan kan ik er ook bij.” D

Dat is iets wat ik niet altijd snap. Soms wil ik het ook niet snappen, dat is mijn spelletje.

Wweet je wat ik ook lekker vind? Water uit de kraan. Zo lekker vers, mmmmmzaliggggggg Daar kan ik  wel  drie, vier keer per dag van drinken.

Als ik in de keuken zit en vrouwtje heeft dat niet in de gaten, ga ik altijd kijken waar ze blijft Ik blijf net zo lang tegen haar aan wrijven tot ze snapt wat ik bedoel. Meestal vraagt ze: “Wat is er lieverd? Laat het me maar zie.” En dan huppp ren ik naar de keuken.

Ik ben nu acht jaar en ik kan me eigenlijk geen leven meer zonder vrouwtje voorstellen. Maar laatst was ze een nachtje weg en daar was ik toch wel boos om. Toen ze de volgende dag terugkwam, deed ik net of ik haar niet zag. Ik ging expres met mijn rug naar haar toe zitten en dat heb ik zeker wel een minuut volgehouden. Goed hè, nu weet ze tenminste dat ik het niet leuk vond.

Wat ik ook zo lekker en leuk vind is pompen. Dat doe ik elke dag en soms ook ’s nachts. Ze wordt weleens wakker en vraagt ze vriendelijk: “Moet dat nu Jimmy?”
Ik wil nog heeeeeeeeeeel langggg bij vrouwtje blijven.

Emmy kunt u nog iets uit uw leven samen vertellen?

Ho ho, Jimmy nu mag ik weer.
Ik heb je dus leren eten en op de kattenbak leren gaan maar ik heb je ook geleerd dat je als je speelt of bij me ligt niet je nageltjes moet gebruiken. Dan kun je soms iemand pijn  doen. Gelukkig weet je dat heel goed. Maar heel soms als de wijkverpleging of de huishoudelijke hulp over je rug aaien, voel je pijn vanwege je artrose. En dan doe je even lelijk. Dat snap ik best, hoor. Een minuutje later kom je al sorry zeggen door met je kopje langs hun benen te aaien.

Dankjulliewel voor dit interview!!

 

Het mooiste kattenhuis ter wereld is verkocht

kattenhuis  Kijk, dit is het mooiste kattenhuis ter wereld. Aan de buitenkant is niets te zien, al weet je nu al dat het lekker rennen is om het huis.

Dit staat in het Amerikaanse Arizona en het is nu verkocht. Aan wie, voor hoeveel dollars, en welke gelukkige katten er gaan wonen, dat is helaas onbekend.

 

Vraagprijs

De vraagprijs voor het huis met de grond eromheen was 240,000 dollar. Best veel om even op tafel te leggen. Aan de andere kant, dan heb je ook wat:

  • een supergroot huis
  • ruimte genoeg voor alle katten
  • lekker rustig wonen: niemand komt zomaar langs omdat je in het midden van nergens woont
  • aan de inrichting hoef je niks meer te doen: die is af

Binnen

 Ongeveer elke vierkante centimeter is besteed aan katten. Of aan spullen over katten, waarop katten staan afgebeeld of die met katten te maken hebben.

En er is erg veel roze in het huis, wat alleen ideaal is als je van precies deze kleur houdt in precies deze nuance.

Vermoedelijk heeft er iemand gewoond die supereigenzinnig dacht: ik ga gewoon doen wat ik het mooiste vind.

Meubels

De meubels die er staan, zijn zowel voor katten als voor mensen maar meestal voor katten. Kijk maar naar dit klimmeubel, dat staat in iets dat een kattenkamer zou kunnen zijn. Ook weer verrijkt met een knallend roze vloer.

Daar is al met al flink wat geld in gaan zitten, want kattenmeubels zijn best prijzig. Maar hier was niks te duur voor de katten die er woonden, dat is duidelijk.

Badkamer

De badkamer is een van de mooiste kamers van het kattenhuis, waar kat en mens gezamenlijk recht op hebben. Het is even zoeken voor je beseft dat er alleen een wc staat en geen bak. Die is misschien meeverhuisd naar de volgende bestemming.

Want iedereen weet, er is niets zo gezellig als samen naar de badkamer, en dan samen naar de bak.

(Bron: Iheartcats.com)