Category Archives: interviews de poezenwereld

Interview met heel veel katten tegelijk

Hoi Jafita! Je ziet er goed uit. Eén oog maakt niks uit. Leuk dat jij en de anderen meededen aan het interview.

Jafita is van een kattenras dat heet: Selkerk Rex. Dat is met een speciale vacht. En ze kunnen ook naar shows, als ze dat willen. Maar niet iedereen uit het kattengezin wil dat. En het hoeft van hun vrouw alleen als ze het leuk vinden.

Nou ga ik eerst alle katten voorstellen. Wie is wie.

Hier is Darwin.

“Dreams of Heaven Blanc Troyes is mijn volledige naam op mijn stamboom maar ik heb de naam Darwin gekregen. Ik hoop eind oktober mijn 6e verjaardag te vieren. Spelen doe ik graag en nieuwe speeltjes vind ik altijd weer een uitdaging.”

 

Dit is  Kiara.  (Ildy da Silva)

“Ik hoop in oktober mijn 11e verjaardag te vieren. Ik ben de oudste in huis en ik speel nog steeds graag met muizen vooral met catnip. Ik hou van eten en lust eigenlijk bijna alles maar iets wat ik niet zo lekker vind is vers vlees. Gekookte koolvis is mijn favoriet.”

 

Dit is  Lucca, een zoon van Darwin en Kiara. Hij is vier jaar. Lucca houdt veel van eten.

“Mijn papa’s ogen zijn iets lichter van kleur. Hij is een schone witte kater, maar ik vind het heerlijk om als een echte smeerpoets door het leven te gaan en in bad gaan vind ik leuk.”

 

 

hoi Curly! (Curly Guilaime van den Lindenberg)

Curly is de broer van Lucca. “Ik heb in mei mijn 4e verjaardag gevierd samen met mijn broer Lucca. Spelen is een grote hobby van mij vooral de springveertjes zijn mijn favoriet. Het vrouwtje gooit ze van de trap af en dan breng ik ze naar boven.
Ik eet alles !!”

 

 

 

Hier is Elani. (Gourmandise de Vallinor)

“Ik hoop eind augustus mijn 6e verjaardag te vieren. Ik hou van alle soorten van speelgoed en ik ben ook de kruimeldief in huis want alles wat ik vind wil ik het liefst opeten. Ik eet ook alles!!”

 

 

Jahia van den Lindenberg

“Ik ben dol op het laserlampje. Daar kan ik echt heerlijk zoet mee zijn en ik vind jagen leuk. Eten vind ik lekker maar dol ben ik op de liquid snack die wil ik het liefst helemaal voor mij zelf.”

 

 

 

 

 

Yayda van den Lindenberg

“Ik speel het liefst met stinkkkussentjes en ik sabbel daar heel graag op. Gelukkig heb ik er veel want het delen vind ik niet altijd leuk. Eten is een favoriete bezigheid maar die brokjes bal heb ik kapot gemaakt dat is wel zo’n raar ding.”

 

Ja en Jafita met dat ene oog is er ook dus. Zij heeft heel veel te vertellen, ze is ook pas één jaar geworden.

“Spelen is mijn lust en mijn leven.  Ik speel met alles waarvan ik denk dat ik er mee kan spelen. Het liefste klim ik. Hoe hoger hoe beter want dan kun je op de mensen en de katten neerkijken. Als ik de kans krijg, steel ik pannenkoeken en pastasaus maar dat mag ik niet. Als het vrouwtje het niet ziet, neem ik stiekem een hapje.”

Jafita, jullie zijn dus echte raskatten. Leef je dan anders?

Nee hoor Bert. Wij hebben een heerlijk leven, gewoon relaxed. We mogen veel  op enkele regels na zoals niet het eten van het vrouwtje haar bord pikken, niet mogen bedelen bij gasten om wat te eten.  Lucca vindt het leuk  om de vader van ons vrouwtje te plagen door halverwege op de de trap te gaan liggen zodat die man niet naar boven durft omdat hij bang is om op Lucca te staan.  Maar Bert wij zijn en blijven gewoon katten met ons eigen karakter en willetje.

Maar hoe merk je dan dat je raskat bent? Behalve de shows.

Nou ons ras heeft veel oorsmeer en dan moeten je oren iedere week goed schoongemaakt worden. Ander komt er ontsteking. Dat schoonmaken vinden wij niet zo prettig maar wij weten het moet.  We krijgen dan een vloeistof in onze oren en dan gaan wij met onze kop schudden want het is niet een lekker gevoel en dan gaat het vrouwtje met een wattenschijfje in ons oor net zolang tot er geen vuil uitkomt. Nu hebben wij gelukkig met zijn allen vanaf het begin gezegd oren schoonmaken oke omdat het moet maar dan willen wij wel een beloning!!  Die krijgen wij natuurlijk want anders hadden wij gaan protesteren,hoor.

Goed zo Jafita.  Doen jullie alles samen?

Nee hoor.  Een paar van ons. ayda gaat graag.   Kiara is gestopt het showen en zij vond het leuk maar voor haar voor hoeft het niet meer. Elani heeft geshowd maar vond het niet prettig de laatste keer. Toen waren er kinderen die voor de kooi bleven rennen en gillen. Het vrouwtje heeft toen tegen de kinderen gezegd dat ze ergens anders moesten gaan spelen want Elani werd er nerveus van en dat is niet de bedoeling.

Darwin Guillaime en Gianlucca gaan soms nog mee naar de show omdat ze het leuk vinden. Zij zijn alle 3 Wereldkampioen geworden zij kunnen geen titels meer halen en gaan dan mee in Ereklasse.

Is dat niet eng, zo’n show?

Onze vrouw is heel streng dus we zijn veilig! Soms willen er mensen een foto maken van ons en dat mag onder bepaalde voorwaarden. Als wij slapen dan slapen wij en mag je ons niet storen. Ook niet om te aaien.

Wij zijn gewend dat mensen ons bijnamen geven. Schaap is niet erg want toen Darwin nog alleen mee ging naar show had hij altijd een knuffelschaap in zijn kooi. Maar als mensen hem poedel noemden vond hij dat niet leuk. Dan draaide hij zich om en dan wilde hij niet op de foto.

 

Oja en als het showdag is dan krijgen we allerlei lekkers ’s morgens al en ook als we thuiskomen.

Jafita ik heb nou al een heel lang stuk voor de site!! Dus ik moet ophouden. Maar hartelijk dank voor het interview, ik vond het erg leuk!!

 

 

Kater Riley Katermans

DIt is Riley Katermans, hij is de kleinzoon van Opa Max Katermans.. U ziet wel dat er iets met hem is. HIj zit bij een pilotenclub. Ze heten Aviators en het is alleen op Twitter.

 Wat is de Aviatorsclub eigenlijk?

Dit stukje heb ik van de website van TheAviators gekopieerd. Het vertelt de doelstellingen van de club.

Dit is het internetadres zodat je zelf ook eens kan kijken: klik hier

The Aviators is een club op Twitter voor “anipals” – zoals beren, katten, honden, ratten, konijnen, knuffels, due een brees gezelschap van dieren die allemaal goggles (vliegbrillen) dragen. We komen samen om missies te vliegen: avonturen (Adventures), de vliegschool (Flight School) en eerbetoon (Tributes). Het clubaccount is @TheAviatorsClub.

Dankjewel. Mijn vrouw heeft het vertaald. Het is allemaal in het Engels daar. Dus best internationaal. Voor wie is het eigenlijk?

Ieder dier op Twitter kan meedoen. Je volgt dan op Twitter @TheAviatorsclub en @ToddyFur. Je zendt een privé bericht naar @ToddyFurr met de vraag voor goggles en volgende dingen erin:

1) Je radiocallsign in NATO-spelalfabet. (de mijne is RomeoKiloMike01 (RKM01) RileyKaterMans01).
2) Het type vliegtuig dat je wilt. De mijne is een Douglas A-1H Skyraider bijgenaamd SPAD

3) Een foto van jezelf (dier) met het gezicht duidelijk erop en een weg geretoucheerde achtergrond.

Ik weet niks van vliegtuigen, dat moet ik thuis vragen. Wat gebeurt er dan? 

Je ziet op je tijdlijn op Twitter wanneer er een mini-adventure, een Flight-School of een Tribute Flight is. Ook is er soms een Flight om net overleden dieren OTRB te begeleiden of een #Angels Flight om dieren te herdenken.

Je zoekt op #TheAviators op Twitter en dan zie je alle Tweets die in de vlucht geplaatst worden. Je volgt de vluchtleider en bevestigd zijn/haar opdrachten.
Achter iedere Tweet die je plaatst zet je #TheAviators zodat het zichtbaar wordt op de tijdlijn van TheAviators.

Voor Flight School, Basisvlieger, gevorderde vlieger, ballon, zeppelin, helikopter moet je aan het eind een paar vragen beantwoorden die je terug vindt tijdens de Tweetsessie.
Als je die goed beantwoord krijg je een certificaat.

Wat een organisatie is dat!! Je moet ook wel Twitter-ervaring hebben denk ik. Maar Opa Max Katermans wil altijd helpe heeft hij gezegd.

 Ben jij de Nederlandse afdeling en wat doe je dan?

We vliegen wel met een heleboel Nederlandse vriendjes maar het is internationaal. Er doen dieren mee van over de hele wereld. Uit heel Europa, de VS, Canada. Australië, Nieuw-Zeeland.

Hoe is de band met je grootvader Opa Max Katermans?

Uitstekend! Ik heb heel veel respect voor hem want hij heeft een echte Katermans van mij gemaakt.

Ik heb de website gezien en ik vind het heel mooi maar ik moest er wel van nadenken hoe het werkt. En ook hoe je dan aan een foto van jezelf komt met zo’n bril.

Als je lid wil worden van TheAviatorsclub kan je mij op Twitter een privé-berichtje sturen en dan help ik je verder.  Dat heb ik ook met een heleboel vriendjes op Twitter gedaan.

Ik vind het leuk!! Maar ook een beetje moeilijk. Riley stuurde ook foto’s die komen nou:

Riley dank je wel voor dit interview!! 

Djoeke wordt beroemd (interview)

Djoeke is pas één jaar en ze wordt een beroemde internetpoes.  Ze heeft een eigen dierenkrant.  Tijd voor een interview!!

 

Djoeke, ik begin bij het begin. Waar woon je, met wie en hoe ben je daar gekomen?

Ik ben Djoeke Huize Gaai, mijn geschatte geboortedatum is 25-04-2016.
Ik woon in Utrecht in de wijk Overvecht in een appartement twee hoog. Daar woon ik met twee grijze roodstaart papegaaien Jan en Ricco en een agapornis genaamd Scrat en natuurlijk ons personeel Lyda, de bijnaam voor ons Lied.
Ik was rond de tien weken toen ik bij Lied kwam wonen. Eerst woonde ik bij een meneer maar die meneer had al heel veel begeleiding om voor zijn eigen te zorgen en hij mocht ook eigenlijk geen huisdieren hebben. Toen ben ik naar het huis gegaan van baas Bas dat is de kleinzoon van Lied. Maar daar waren al drie katten en een hond dus dat ging niet. Toen mocht ik naar Lied en hier wil ik nooit meer weg en dat hoeft ook niet. Ik ben vriendjes met Jan en Ricco alleen nog niet zo met die kleine groene Scrat. Hij is een beetje jaloers maar ik eet hem niet op hoor, hij is mijn vogel-broertje.

Wat een ervaringen!! En nou ben je op Facebook begonnen met de dierenkrant ’t Lopend Vuurtje. Waarom eigenlijk?

Op een avond zaten we met wat vriendjes bij elkaar toen kwam ik met het idee: zal ik eens een stukje schrijven een soort van reporter worden? Ik wist niet dat Nynke op een wolkje leefde en zo af en toe naar beneden kwam om verslagen te schrijven van evenementen. Maar wie kwam daar aan, Nynke en zij gaf haar poot erop: ik mocht verslaggeefster worden. Dan is daar ook mijn ome Pico, ik doe niks zonder de goedkeuring van Ome Pico. Even voor wie het niet weten, ome Pico is de grote broer van Ollie de grijze kater. Maar gelukkig ome Pico was het er ook mee eens.

Ja, dan ga je brainstormen en denken. Toen kwamen we op het idee van een krantje van en over de dieren op facebook. Maar er moet een naam komen. Ik heb toen aan al mijn vriendjes en vriendinnetjes gevraagd om een naam te verzinnen. Nou, daar kwamen heel wat namen binnen voor de krant en allemaal waren ze even leuk. Wat moet je dan weer? Heb toen bedacht, schrijf alle namen op een briefje en doe ze in een trommel en laat Jan grijzedakduif een briefje trekken, maar die vond het niks. Die kleine groene spruit zat weer met zijn snavel vooraan en die wou wel, die trok het briefje eruit waarop stond ’T Lopend Vuurtje. Jip en Bella hadden die naam ingestuurd dus zij zijn de bedenkers van de naam van de krant.

De krant is te vinden op Facebook. Daar heb je ook je allereerste verjaardag gevierd. Hoe was dat?

Toen Lied en ik wakker werden feliciteerde Lied mij en vertelde: Djoeke je bent nu 1 jaar en geen kitten meer. Als we zo naar de kamer gaan krijg je cadeautjes. Onthoud goed toen Baas Bas kwam logeren, heb je je grote cadeau van mij al gehad: je ballenbaan. Ja, dat wist ik nog wel want ik speel daar elke dag mee.
We gingen naar binnen en ik kreeg een mooie slinger om en er was een taartje met een kaarsje (dat brandde niet, hoor) maar ik mocht wat slagroom snoepen en ik had nog cadeautjes van die grijze dakduiven een drugsbanaan en van die groene spruit drugsmuizen en van Boef en Dot en hun personeel had ik een mooie tunnel met een huisje eraan. En er was al post gekomen van Ross.

Later op de dag toen Lied de brievenbus ging legen waren er allemaal kaarten voor mij en twee dikke enveloppen. Eentje van mijn allerliefste Garry de kat, dat is mijn vriendje en eentje van Sammie en mamma Karin en nog eentje van Saskia Toby en Lientje. En allemaal hele lieve berichtjes op Facebook, ook op jouw pagina, Bert zo leuk ! En ook bij Kitty Fietsenhok poes, dat is een super goede vriendin van mij. Wat ik het leukste vond was toch wel al die post, zoveel geweldig.

Je hebt al veel meegemaakt en gedaan op jouw leeftijd. Wat wil je bereiken voordat je twee jaar wordt?
Voordat ik twee jaar word, wil ik natuurlijk nog steeds bij Lied wonen met de dakduiven en de groene spruit, nog steeds supergelukkig zijn met Garry en ik wil dat dan al mijn vriendjes gelukkig zijn en niet ziek. En dat het ’T Lopend Vuurtje minimaal 300 likers heeft op Facebook en dat we 50 abonnees hebben. Via de mail buiten het vaste team om hebben we er nu 14 en misschien wat sponsoren? Of is dat te veel gevraagd? Met wat meer geld kunnen we leukere prijzen doen met de puzzel/prijsvraag. Desnoods bedrijven die reclame maken in het krantje tegen betaling. Want als we groter worden kunnen we ook een echte website de domeinnaam lopendvuurtje.nl die staat al vast die kan niemand meer inpikken.

 

Nou Djoeke, ik hoor het al aan plannen geen gebrek!! Je hebt nog steeds de energie van een kitten. Heel veel succes met de krant!

Heb je Facebook, dan vind je de krant hier: klik

Heb je geen Facebook, dan kun je je opgeven en dan krijg je de krant via de mail. Het is gratis. Mail Djoeke: lopendvuurtje@outlook.com

En ik schrijf er ook in!!

Arie (7) en Saartje (3) over samenwonen

Saartje en onder Arie

Saartje is een jonge poes. Arie is een kater in de kracht van zijn leven. Ze wonen samen. Aan mij vertelden ze hoe ze dat ervaren en ook, hoe het begon. Een dubbelinterview dus!!

 

Hoe is dat samenwonen begonnen, Arie?

Nou Bert, dat was best wel een beetje vreemd. Ik was toen vier en had net
mijn broer Tommy (ook vier) verloren. Toen kwam zij zomaar opeens van de
Poezenboot, en ze was pas tien maanden.


Dan ben je pas een kitten. Jij was al vier. Hoe ging dat in het begin?

Eerst heeft ze een week in een apart kamertje gezeten, zodat we allebei konden wennen aan de geur en we hoorden elkaar ook wel toen. Zij vond het hier meteen leuk, want zij kwam vanuit een hokje en dan vind je natuurlijk alles fijn. Saartje wilde best wel bij mij zijn,  maar ik ben toch een beetje een rare jongen, ik ben ook best wel lief hoor, maar ik wilde dat gewoon niet. Ik denk dat jij dat wel begrijpt.
We hebben ook best wel veel gevochten, maar we zijn wel veel liever voor elkaar nu, met Feliway en druppeltjes in ons water, het gaat steeds een beetje beter.

We wonen nu bijna 2,5 jaar samen. Maar bij elkaar slapen, en wassen enzo, nou dat doen we niet samen.
Snap ik, Arie. Wat een tijd is dat geweest. Nou ben je gelukkig meer aan elkaar gewend. Wat is het fijnste dat jullie samen doen?

Weet je Bertje, wat leuk is, dat is samen spelen, wij hebben zo veel speeltjes!
Saartje kan heel goed voetballen en zij vindt ook allerlei leuke spelletjes uit. En daar ben ik  heel eerlijk in, dat kan ze echt goed!
Ik kijk dan wat ze allemaal doet, soms ben ik wel eens een beetje jaloers op al die spelletjes die ze bedenkt, maar ik doe ook wel mee hoor… En trouwens, zelf kan ik ook heel goed voetballen! Onze vrouw zou het fijn vinden als wij eens wat samen zouden vrijen, soms liggen we wel naast elkaar op de bank ofzo.
Verder gaan we nog niet hoor!

 

Nu wil ik Saartje iets vragen. Jij bent de jongste thuis. Kun je iets vertellen over jouw achtergrond?

Dag Bertje, ja, nou ben ik aan de beurt! Ik ben echt de jongste hoor.
De dokter denkt dat ik op 1 december 2013 ben geboren, maar hij weet het niet precies, ik was nog nooit bij een dokter geweest voor ik op die boot kwam, daarvoor had ik het niet zo leuk, die mensen vonden mij ook niet leuk en hebben mij toen weg gedaan. Als kleine poes weet je het dan niet meer.

Misschien ben ik ook wel te vroeg bij mijn poezenmama weggehaald, dan leer je het niet van je moeder. Ik ben blij dat ik bij Arie en mijn nieuwe mensenmoeder woon, ik vind haar wel lief (en Arie soms), maar soms moet ik haar toch even bijten, ik weet dan gewoon niet wat ik doen moet, en daar schrik ik wel van, en dan geef ik vaak likjes daarna om het een beetje goed te maken… Maar ze is gelukkig nooit boos op mij hoor, ze begrijpt het wel.

 

Ja het is je verleden, je bent pas drie!! Ik weet dat je Arie een luie kater vindt. Dat ga ik even aan hem vragen. Arie, hoe zit dat?

Nou Bert, ik zie dat een beetje anders. Saartje is een echte straatmadelief,
dus gaat ze ook ’s nachts en ’s ochtends heel vroeg op het balkon zitten. Ik
lig dan gewoon op bed te slapen, zoals je dat doet in de nacht.
Verder heeft ze wel een klein beetje gelijk, dat ik een beetje lui ben, maar ik ben dan ook een heel stuk ouder, en een oudere jongen moet gewoon lekker slapen. Dat vind jij toch ook?

 

Zeker weten, Arie!! Mijn laatste vraag is voor Saartje. Vieren jullie je verjaardag en wat gebeurt er dan?

Bertje, Arie is echt op 28 mei jarig, en ik op 1 december ongeveer, eigenlijk doen we niet echt iets aan onze verjaardagen. We krijgen heel vaak cadeautjes, gewoon zomaar, omdat we lieve poezen zijn ofzo.
Dan komt er opeens een pakje met allerlei leuke speeltjes, vorige week nog, nou dat is dan wel heel gezellig hoor! En de doos is natuurlijk ook altijd leuk, daar zit ik dan vaak in.

Dankjulliewel voor dit gesprek, Arie en Saartje. Nou begrijp ik meer van hoe dat gaat samenwonen. Dat je jezelf moet zijn en dat het fijn is als je samen kunt voetballen.

 

Zat er glas in zijn poot? Willempie vertelt alles!

Hier is Willempie, een jonge kater van anderhalf jaar oud.  Deze week moest hij met bloed aan een achterpoot naar de dierenarts. Aan mij vertelde hij alles!!

Willempie, allereerst beterschap. Het is heel wat voor een jonge kater om zoiets mee te maken. 

Nou Bert, dankjewel voor de goede wensen! Ik heb heel veel te vertellen.

Dan beginnen we bij het begin. Hoe is je thuis-situatie?

Ik woon bij een echte poezenmama. Zij heeft nog een jongen thuis wonen, hij is 14 jaar en mijn allerbeste vriend. Ik praat namelijk met hem. Dat doe ik niet tegen mijn vrouwtje of andere mensen. Ik hoor ook als eerste, wanneer hij thuis komt, ik hoor de fiets in de steeg.
Hij speelt elke dag met mij. Het liefste speel ik met een touwtje, zo eentje wat om de pakjes zit, die de postbode brengt. Ik mocht pas met 8 maanden oud buiten. Mijn vrouwtje was overbezorgd, bang dat ik weg liep. Ik bleef ook eerst in de tuin, die schutting was veel te hoog en mijn spieren waren nog niet getraind om zo hoog te klimmen. Ik viel de eerste keren ook steeds vanaf. De tuin is net niet groot genoeg om te rennen. Ik ga graag buiten om van de openbare toiletgelegenheid gebruik te maken. Maar ik heb na lang oefenen ook ontdekt, hoe ik beestjes kan vangen. Vogeltjes, muisjes, libelles, vlinders, als het maar beweegt.

Willempie, even concentreren. Dat verhaal gaat alle kanten op. Wat is er gebeurd dat je opeens bloed aan je achterpoot had?

Ik ging maar heel even buiten. Meestal doe ik dat omdat ik liever buiten een plasje doe, want daar kan ik beter graven. Ik sprong op de vensterbank bij het keukenraam, zodat mijn vrouwtje weet dat ik binnen wil. Ik zag haar schrikken, want op de vensterbank en mijn linker achterpootje was bloed. Mijn vrouwtje keek eerst, of ik nog goed kon lopen, dat kon ik gelukkig. Ik liep meteen de kamer in en overal achter mij voetafdrukken met bloed. Toen heeft vrouwtje mij opgetild en mijn pootje onder de kraan afgespoeld. Ze zei, dat ze dan beter kon zien, wat er aan de hand was. Ze zag wel een sneetje, maar ik wilde gewoon gaan slapen. Toen sprong ik op het bed van mijn beste vriendje en kwamen ineens heel veel druppels bloed. Toen deed vrouwtje de deur dicht om stiekem het reismandje op zolder te pakken en heeft ze de doktor gebeld.

Dat is verstandig. Voelde je dat er iets ging gebeuren?

Normaal ga ik zelf wel in dat reismandje, want het is net een bed, met een zachte handdoek erin. Maar nu voelde ik dat het niet leuk gaat worden. Vrouwtje moest mij in de houdgreep erin proppen. De doktor mocht ook niet kijken, zij moest een assistent erbij halen, die mij goed vasthield. Ze zag de handdoek en het pootje vol bloed, keek goed en ontdekte een grote snee bij een kussentje. Ze denkt, dat ik in iets heel scherps heb gestaan. Ze legde uit, dat ze die snee echt moet hechten en dat ik daarom een slaapmiddeltje krijg, zodat ik niets voel. Vrouwtje aaide mij tot ik sliep. Toen moest zij naar huis en ben ik een stukje dag kwijt. Vrouwtje mocht mij vijf uur later weer ophalen. De doktor vond mij niet zo aardig, ik deed blazen tegen haar. Maar toen ik mijn vrouwtje hoorde, werd ik rustig en mocht zij mij wel aaien. De doktor vertelde, dat ik zo erg bloedde, omdat er een bloedvaatje geraakt was. Ik kreeg een verband, omdat ik niet aan de hechtingen mag trekken. En ik heb ook antibiotica en pijnstillers mee.

 

En toen zat je in het verband. En stevig ook, zie ik. Hoe kom je nou bij de kraan als je water wilt drinken?

Mijn vrouwtje snapt niet hoe het komt, zij heeft het mij niet geleerd. Maar toen ik ineens groot en sterk genoeg was, sprong ik op het aanrecht en likte aan de kraan, want daar kwam een druppel water uit. Vrouwtje deed natuurlijk wel de kraan zachtjes open en tja, sindsdien drink ik echt niet meer uit mijn waterbakje. Ik spring elke dag zelf op het aanrecht en wacht net zo lang, tot dat er iemand komt en de kraan open zet. Maar ik moet toch bij de kraan, want ik was elke dag mijn voetjes in de gootsteen, dat vind ik fijn, al die prut van buiten eraf spoelen, hoef ik niet meer zelf te wassen. Wassen vind ik teveel werk, ik ben er altijd gauw klaar mee.

Willempie, ik kan merken dat je pas kitten-af bent, dit is nou niet echt een antwoord!! Maar het gaat wel ergens over. Wat zeggen ze thuis hoe het verder gaat?

Vrouwtje heeft al meerdere keren uitgelegd, dat ik de komende dagen niet naar buiten mag, omdat het verband niet nat mag worden. Dat verband mag van de doktor morgenavond af, maar dan mag de wond niet vies worden. En ik moet pilletjes slikken, twee keer per dag. Nou hebben ze die antibiotica gelukkig lekker gemaakt, het zijn gewoon snoepjes, dus die eet ik wel op. Maar die pijnstillers verbrijzelt vrouwtje en verstopt ze in mijn vlees. Ik ben niet gek!!! Maar ja, wat moet dat moet. Ik denk dat ik het wel opkrijg, als ik  honger heb.

Nu moet je ook je rust pakken, hoor. Serieus. Extra slapen zal je goed doen.

Nou slapen, dat doe ik wel graag. En verder speel ik dus het liefste met een touwtje, maar er ligt hier heel veel speelgoed. En mijn knuffels, ik heb twee schaapjes, een witte en een grijze, daar speel en slaap ik ook elke dag mee. En ik kijk graag hoe vogeltjes voorbij vliegen, dan zit ik op de vensterbank en ga ik ook met mijn gebit klapperen, zegt vrouwtje. Ik verbaas mij erover, dat er zoveel lekkere stukjes vlees zomaar door de lucht vliegen! Ongelofelijk!

Wat zeg ik nou net, Willempie!! Dat je moet slapen!!

Ik wens je heel erg veel beterschap. Dankjewel voor dit interview!! En als iemand iets liefs tegen Willempie wil zeggen: klik hier voor zijn Facebook