Category Archives: Kever

Samen weet je meer: hoe kan Tjilla vaker rieleksen?

rieleksen

Dat je “samen meer weet” heb ik gemerkt toen ik de eerste vraag stelde, twee weken geleden. Wat een lieve en goede reacties heb ik gekregen voor Kever en zijn buik! Even een kleine update: Kever krijgt een voerautomaat. Dat gaan we langzaam opbouwen. En als de brokken die hij nu heeft op zijn krijgt hij nieuwe, eiwitrijke brokjes. Mevrouw Muppet heeft een proefpakket opgestuurd, dus Kever kan voorproeven! Ook krijgt hij wat meer nat voer.
Veel dank voor iedereen die gereageerd heeft, we kunnen weer met goede moed vooruit.

Mevrouw Ttjes

Vandaag komt de vraag van mevrouw Ttjes. Mevrouw Ttjes woont samen met Tjilla, Tjessi en Tjaiia, die een speelgoedtest hebben gehad hier op de blog.
Mevrouw Ttjes schreef het volgende:
“In het begin van Tjilla’s leven is er veel gebeurd. Tjilla zwierf op straat en zat ineens bij mij voor de deur. Ik heb Tjilla zelf gevangen en twee dagen goed verzorgd, waarna Tjilla naar het asiel ging. Zij was toen vier maanden oud. Omdat niemand voor haar kwam, heb ik haar mogen adopteren.
Tjilla werd de derde kat in huis en er was harmonie. Tjarlie deed zijn eigen ding, en Tjuna moederde over Tjilla.
Toen Tjilla 9 maanden was, overleden Tjuna en Tjarlie heel plotseling een dag na elkaar en werd Tjilla ineens enig kat. Omdat Tjilla geen kat is om alleen te zijn, adopteerde ik Tjessi. Tjilla en Tjessi zijn erg blij met elkaar, maar sinds het overlijden van Tjuna is Tjilla enorm schrikachtig. Als de bel gaat, schrikt ze erg, als ze iets vreemds in het pand waarin we wonen hoort, schrikt ze, als ik iets laat vallen, schrikt ze, etc. Ze kan overigens heel ‘rielekst’ liggen dus er zijn gelukkig ook momenten dat zij goed ontspannen is, maar ze is wel alert, anders dan Tjessi en Tjaiia. Ik gun haar dat ze vaker ‘rielekst’ is. Hoe kan ik ervoor zorgen dat zij minder schrikachtig wordt?”

rieleksen

Zelf heb ik wel een aantal ideeën, die er uiteraard helemaal naast kunnen zitten.
Maar wie weet heeft Mevrouw Ttjes er iets aan.
Tjilla moest op straat natuurlijk continu opletten en alert zijn. Misschien heeft ze helemaal geen veilige tijd gekend voordat ze gevonden werd. En is dat alerte er nu “ingebakken”. Toen ze eenmaal een veilig huis en familie had gevonden veranderde dat ook opeens, door de dood van Tjuna en Tjarlie. Dat kan haar het gevoel hebben gegeven dat ze steeds op moet letten of er iets ergs gebeurt.

Drie dingen

Ik denk dat er drie dingen zijn die eventueel zouden kunnen helpen. De eerste is de enge geluiden te overstemmen of te verzachten door andere geluiden. Een radio bijvoorbeeld. Of muziek. Of een tv die aanstaat.
Dat hebben wij bij Bol gedaan, en dat heeft zeker geholpen. Als de radio aanstond voelde hij zich veiliger, en lette hij minder op geluiden van buiten.
Ik weet dat er zelfs speciale rustgevende kattenmuziek bestaat, dat zou ook nog een optie zijn.

Het tweede dat je zou kunnen proberen is om niet te veel op de schrik van Tjilla te reageren. In ieder geval door niet zelf ook zenuwachtig te worden, of haar te willen beschermen voor de schrik.
Dat is heel moeilijk, want je ziet dat Tjilla iets hoort en bang is, en dat is natuurlijk niet leuk. Dat wil je natuurlijk het liefst voorkómen. Maar als jij ook op het geluid reageert betekent dat voor Tjilla dat er inderdaad iets met dat geluid is, dus dat er een reden is om waakzaam of bang te zijn.
Katten merken elke verandering in hun mens(en) en letten op hoe hun mens reageert op gebeurtenissen.

Dat hadden wij met Bol. Die was vooral voor het geblaf van de hond die naast ons woont heel erg bang, en voor kindergeluiden op straat. Als ik die geluiden hoorde werd ik al zenuwachtig en keek meteen naar hem, om te kijken of hij ze gehoord had. Ja natuurlijk. Daardoor bevestigde ik hem in zijn angst. Ik was trouwens ook bang; ik was bang dat hij bang zou worden. En dat voelde hij.
Ik heb op een gegeven moment bewust bij elk geluid dat hij eng vond heel duidelijk laten merken dat ik het ook wel hoorde, maar dat ik het niet eng vond en ook niet dacht dat hij dat eng zou vinden. Dus niet naar hem kijken, niet troosten. Alleen heel rustig even zeggen “Ja, dat zijn kinderen/dat is de hond” etc. Dus laten merken dat het een geluid was dat er gewoon bij hoorde, niet iets om bang voor te zijn.
Het heeft een tijd geduurd, maar het werkte wel. Natuurlijk bleef Bol zich altijd bewust van die geluiden, maar hij raakte niet meer in paniek.

Als jij door je reactie duidelijk maakt “O ja, dat geluid. Heb ik ook gehoord, niks aan de hand. En ik weet dat jij het hoort maar niet bang hoeft te zijn” is dat heel belangrijk voor het zelfvertrouwen van Tjilla. Je maakt duidelijk dat je samen dat geluid aankunt.
Dat vind ik beter dan het geluid te negeren. Want het geluid bestaat nou eenmaal, en er zullen nog vele andere volgen.

rieleksen

Een derde mogelijkheid is om een Feliway-plug in proberen, of iets anders kalmerends.
Bijvoorbeeld Telizen, een soort kruidentablet die “het lerend vermogen” ook nog stimuleert.
Ik moet eerlijk zeggen dat wij dat allemaal bij Bol hebben geprobeerd, en vroeger bij Pop. En dat we geen effect merkten. Maar elke kat is anders!

Ik hoop dat er heel veel reacties komen voor Mevrouw Ttjes, en dat er iets tussen zit waar Tjilla wat aan heeft.

Mevrouw Kever

Ook een vraag?

Ook een vraag om tips en advies? Mail de vraag naar huiskaterbert@xs4all.nl, dan maakt mevrouw Kever er een mooi stuk van voor op het blog.

Kever heeft een mening over spiegels

spiegels

Bert heeft een keer geschreven dat hij zichzelf ziet als hij in de spiegel kijkt, toen ik dat las was ik verbaasd want ik wist helemaal niet dat dat kon!, wij hebben ook spiegels en ik kijk er nooit in, dat is omdat ik in de spiegel van alles zie bewegen en dat vind ik grieselig, in de slaapkamer is een klerenkast met een grote spiegel en daar was ik bang voor, daarom hingen mijn mensen er een doek overheen, intussen ben ik er aan gewend en kijk ik er gewoon niet meer in, maar één keer toen ik dat toch deed zag ik een kater die op mij lijkt, alleen dan andersom!, hij keek naar mij en ik schrok zo dat ik meteen mijn haren tot aan het PUNTje van mijn staart omhoog zette.

Jezelf zien

Mijn vrouw legde me uit dat een spiegel gemaakt is om jezelf te kunnen zien, en dat ikzelf spiegelsdie kater in de spiegel was, maar dat is natuurlijk niet waar, ik weet echt wel wie ik ben, ik ben Kever, ik ben altijd in mijn huis of in mijn tuin en ik heb zwart met witte haren, ik tetter en ik kan goed lepels en dobbelstenen vangen, om dat te weten hoef ik geen spiegel te hebben die rare dingen laat zien, en ook al zegt mijn vrouw dat je spiegelbeeld niet echt is en dat het alleen maar zo lijkt alsof je er eventjes twee keer bent, ik weet best dat het niet kan, want er is maar één Kever, en dat ben ik toefallig en ik ben hier, met zo een streeppPUNT!

Mijn vrouw heeft wel eens voor de spiegel van de klerenkast gezeten, samen met mij, ze zei Kijk Keef, dat zijn wij, maar ik keek meteen naar mijn vrouw en zij zat gewoon naast mij op de grond, bovendien, stel dat ik in die spiegel zau kijken en mezelf zau zien dan weet ik meteen dat dat helemaal niet klopt, want ik heb wel eens aan de klerenkast gesnuffeld maar ik ben er nog nooit in geweest, dus als de spiegel zegt dat ik in de klerenkast ben liegt hij!, en dat mag niet, liegen is dat je niet eerlijk bent en daar hau ik niet van, enniewee ik snap niet wat het PUNT nau presies is van zo een spiegel.

Doos

Sinds een tijdje heb ik een kartonnen doos, aan de voorkant is een stuk weg zodat ik er makkelijk in en uit kan, en aan de zijkanten heeft mijn vrouw ronde gaten geknipt, soms komt een veer door dat gat en die vang ik, maar op een dag keek ineens iemand naar mij door dat gat, zooo heee ik werd helemaal bang, ik ging blazen en grommen, mijn vrouw keek boven de doos uit en ik herkende haar meteen, ze moest dat een heleboel keren doen voordat ik snapte dat zij het ook was die door dat gat keek, toen hebben we een spel gespeeld, mijn vrouw keek door het gat en zei Hoi Keef, en dan knipperde ik naar haar, ik stak mijn poot door het gat om haar aan te raken, en ik tetterde ook tegen haar, dat ik wist dat het een spelletje was, soms stak ik ook zelf de PUNT van mijn neus door het gat.

spiegels

Toen we uitgespeeld waren ging ik kopjes geven aan mijn vrouw, en natte neusjes, dat kan ik heel goed folgens mijn mensen, en mijn vrouw zei tegen me dat hoe ze mij ook ziet, op zijn kop of andersom of door een gat, dat ik altijd de liefste Kever ben, dat ze heus wel weet dat er maar één Kever is, en zelfs al zauden er meer zijn, dat ik dan de allerallerallerliefste enige echte Kever ben voor mijn mensen, en dat vind ik een goed PUNT!

Kever heeft een mening over regen

regen

Elke dag en elke afond ben ik in mijn tuin, meestal lig ik in het gras, maar vaak ook op een tegel die mijn mensen De Tegel noemen, dat is omdat Pop, Beer, Mol, Billy en Bol allemaal graag op die tegel lagen, en ik nu ook, enniewee ik ben dus elke dag in mijn tuin, ik heb al vaker meegemaakt dat het een beetje regende, helemaal niet erg, dan wacht ik gewoon even tot het weer droog is en ga zo lang binnen iets doen, dat is geen enkel PUNT.

Boos

regenMaar vorige week regende het heel lang, in de morgen, in de middag, in de afond, en zelfs in de nacht, en dan weer de folgende morgen, ik werd er een beetje boos van want hoe kan ik zo in mijn tuin liggen?, mijn mensen zeiden dat ik ook binnen kon liggen, maar dat is niet hetzelfde, en ik wil ook kontrooleren of alles in orde is buiten, moet ik dat dan in de regen doen?!, ja dus want het bleef regenen, ik ging de tuin in en kroop onder de struiken, daar zat ik een beetje droog, alleen niet helemaal en na een tijdje was ik nat tot aan het witte PUNTje van mijn staart.

Toen ik binnenkwam moest ik tetteren want ik vind er niks aan dat ik nat word, mijn man droogde me af, ik keek mijn mensen aan en bleef tetteren, ik vond dat ze iets moesten doen aan die regen, mijn vrouw legde me uit dat zij er niks aan kan doen en mijn man ook niet, dat ze er anders echt wel iets aan zau doen omdat zij er ook een hekel aan heeft, en dat ik maar af moest wachten tot het vanzelf weer droog werd, nau ja!!!, ik ging weer naar buiten en daar regende het nog steeds, dus moest ik tetteren toen ik weer naar binnen kwam, nu droogde mijn vrouw me af, ik kreeg een paar brokjes en daarna ging ik weer naar buiten en werd helemaal nat, deze keer droogde mijn man me weer af, ik tetterde hele verhalen en ging weer naar buiten, en raad eens?!, het regende nog steeds!, mijn vrouw roept dat ik nau een heel moeilijk woord kan gebruiken, ze schrijft het voor me op: enzov-oorts, want ik bleef het proberen, wel dertig keer die middag, ik dacht ooit moet iemand toch een PUNT zetten achter die regen.

Naar buiten

regenMijn vrouw zei tegen me dat soms beter is om je bij iets neer te leggen, dus dat je het akzepteert ook al vind je het niet leuk, daar heb je geduld voor nodig, ze gaf toe dat ze dat zelf ook niet echt heeft, maar ze vroeg me of we met zijn tweetjes zauden proberen om ons niks aan te trekken van de regen, ja dat wilde ik wel, maar ik was stiekem toch blij dat er daarna weer een paar dagen met zon kwamen en ik gewoon naar buiten kon zonder nat te worden, en mijn vrouw ook, we kunnen altijd nog proberen om geduld te hebben, als er zon is hebben we dat nog niet nodig, mijn vrouw vroeg zich wel af waarom ik hele middagen binnen in mijn schaapje ging slapen terwijl de zon scheen, terwijl ik de dagen dat het regende persee naar buiten wilde, ja, dat wist ik zelf ook niet presies, zo foelde ik me gewoon, PUNT uit.

Samen weet je meer

Samen

Bolle vond SAMEN het belangrijkste woord.
Dat vind ik ook. Ik denk dat je samen veel meer kunt dan alleen. En ook veel meer weet.
Andere mensen en andere katten hebben vaak een hele nieuwe kijk op iets waar je in je eentje niet goed uitkomt.
Ik denk dat iedereen wel dingetjes heeft met zijn of haar kat(ten) waarvan je niet goed weet wat je er mee aan moet. Geen medische zaken, want dat is werk voor de dierenarts. Maar kleine dingen, bepaald gedrag, waarvan je je afvraagt hoe je daar iets aan zou kunnen veranderen.

Vragen

Vanaf nu krijgt elke tweede woensdag iemand de mogelijkheid zo’n vraag te stellen op de blog. Vragen kunnen via Bertje (huiskaterbert@xs4all.nl) naar mij toe worden gestuurd, ik maak er een stukje van en zet mijn eigen ideeën erbij. En in de reacties kan iedereen tips geven.
Twee weten meer dan één, en hoe meer mensen en katten hun mening, ideeën, tips en trucs doorgeven, hoe meer we samen weten!

Afvallen

Voor deze eerste keer heb ik zelf een vraag, natuurlijk over Kever : hoe kunnen wij Kever laten afvallen zonder dat hij continu gaat tetteren, of rond gaat rennen en overal aan gaat krabben? Dat doet hij namelijk als hij vindt dat hij meer eten nodig heeft, en dat niet krijgt. En hij houdt daar ook niet mee op tot hij zijn zin krijgt.
Nou is het voor de hand liggende antwoord natuurlijk: “Geen aandacht aan hem besteden als hij meer eten wil”.
Maar dat is helaas niet altijd mogelijk, want als ik met iets bezig ben en Keef loopt hier te toeteren is dat niet vol te houden. Bovendien voel ik me daar zelf heel ongemakkelijk bij, om net te doen alsof ik hem niet zie en hoor.
En Kever is een volhouder, als hij iets wil kan hij heel lang doorgaan! Dat is ook het leuke aan hem, dat hij zo duidelijk is in wat hij wil. Maar het is niet goed voor zijn buik.

Dieet

We hebben allerlei soorten brokken geprobeerd (ik denk dat we inmiddels alle dieetbrokken wel hebben gehad), allerlei soorten nat voer, maar hij heeft altijd het idee dat hij te weinig eten krijgt.
Voerpuzzels hebben we ook geprobeerd, maar die snapt hij niet. Ook een eierdoos met brokjes er in is te moeilijk voor hem. En ik weet zeker dat dat geen toneelstukje is, want ook als je stukjes kauwstick in zo’n puzzel doet, begrijpt hij niet hoe hij ze eruit kan krijgen. Liever gezegd: hij begrijpt (en ruikt en ziet) niet eens dat er iets IN de puzzel zit.
Nu is mijn vraag dus: hoe kunnen we hem wat af laten vallen, zonder dat zijn toeter steeds aan staat? En zonder dat we hem de hele tijd moeten negeren?

Tips

Katten zijn heel slim, en bereid om te leren. Vooral als ze zelf het nut inzien van wat je ze probeert te leren.
Mijn ideale oplossing zou dus bestaan uit een oplossing die Kever ZELF wil, iets wat we hem aan kunnen leren. Dus een positieve (Kever leert nieuw gedrag) in plaats van een negatieve aanpak (we doen alsof we hem niet horen en hij gaat op een streng dieet).

Ik ben heel benieuwd naar alle tips en ideeën, en Kever is al een beetje zenuwachtig.

mevrouw Kever


Ook een vraag?

Ook een vraag om tips en advies? Mail de vraag naar huiskaterbert@xs4all.nl, dan maakt mevrouw Kever er een mooi stuk van voor op het blog.

Kever heeft een mening over hoe het hoort

hoe het hoort

Sinds ik bij mijn mensen woon zijn we met ons drietjes, twee mensen en een katerman, mijn man of mijn vrouw is overdag of in de afond wel eens weg, ze zijn ook weleens allebei tegelijk weg, ik heb zelf natuurlijk de tuin die ik moet kontrooleren dus ik ben niet steeds in ons huis, maar in de nacht zijn we alledrie binnen, dat hoort zo en als iets zo hoort moet het ook altijd zo blijven, dat weet iedereen, PUNT.

In de tuin

hoe het hoortVorige week ging mijn man heel vroeg in de morgen weg, dat mag best natuurlijk en dat vond ik niet meteen raar, ik was die dag met mijn vrouw in de tuin en we hadden het samen gezellig, maar in de afond was mijn man niet terug gekomen, mijn vrouw zei tegen me dat hij er de folgende dag weer zau zijn, ik hield haar goed in de gaaten, straks ging zij ook nog weg en dan zau ik ineens alleen zijn!, wat moest ik dan doen?, ik werd er zenuwachtig van en ik liep haar overal achterna, ik wilde de hele tijd knuffelen en ik tetterde zachtjes, toen we gingen slapen was mijn man nog niet thuis, ik sliep bij mijn vrouw op het grote bed, op de PUNT van het stuk waar mijn man altijd slaapt.

Ekstra knuffels

hoe het hoortDe morgen daarop was hij er nog steeds niet en ik was heel stilletjes, mijn vrouw knuffelde me ekstra veel en ze tilde me ook op, dat doet mijn man elke dag, hij tilt me op en blijft zo een tijdje met me staan en dan ga ik brommen, dat ben ik zo gewend, net als dat hij in de afond mijn haren borstelt, en dat hij in de ochtend het kattendeurtje open doet voor mij, nau had mijn vrouw dat allemaal gedaan, ze deed het prima hoor, dat moet ik eerlijk zeggen, maar het foelde toch anders dan het hoort, ik werd een beetje bang, had ik iets faut gedaan dat mijn man weg was?, lag het aan mij?, mijn vrouw vertelde me dat hij echt weer thuis kwam, dat ik me geen zorgen hoefde te maken, maar mijn toeter was van schrik kapoo, toen mijn vrouw naast me op de grond ging zitten kroop ik helemaal tegen haar aan en verstopte mijn hoofd in haar armen tot je alleen nog maar het PUNTje van mijn oren zag.

Mijn man

In de afond kwam mijn man ineens weer door de deur, zooo heee ik was opgelugt!, hij deed zijn jas uit en tilde me op, presies zoals het goed is, en toen waren we weer met zijn drietjes, dat vind ik toch het allerfijnst, mijn man had een zakje snekkies en ook nog hoe het hoortkouwstiks voor me meegenomen, mijn toeter deed het meteen weer, ik heb de hele afond getetterd, ik liep naar binnen en naar buiten, mijn man heeft me geborsteld en ik was helemaal vrolijk, alles was weer in orde, Zie je wel dat hij weer thuis is gekomen? vroeg mijn vrouw me, we komen altijd bij je terug, daar kan je op vertrouwen Keef, ja maar dat is een moeilijk PUNT als je al eerder in de steek bent gelaten.

Om vijf uur in de ochtend maakte ik mijn man wakker dat ik naar buiten wilde, hij stond op en deed mijn deurtje voor me op de elastieken, toen wist ik echt zeker dat alles weer was zoals het hoort, en mijn man wist het ook, en als iets zo hoort moet het altijd zo blijven, dat weet iedereen, PUNT.