Category Archives: Bolle

Kater Bolle over als er een beest door je tuin loopt

beest

Nu het zulk mooi weer is ben ik de hele dag buiten in mijn tuin.  Overdag is mijn tuin rustig.

Biesonder

Er zijn natuurlijk veel mieniekleine beestjes, zoals beien en fliegen en hommels. Die laat ik met rust. Ik vang ze niet, want ze doen mij ook niks. Soms zijn er flinders, die vind ik mooi. Ik kijk er graag naar, ik vind ze biesonder. Eén keer had ik bijna een supergrote liebelle gevangen, maar ik durfde het toch maar niet.
Af en toe loopt er een andere kat over mijn schuurtje, dan ga ik even kijken. En soms blijf ik dan op mijn schuurtje liggen, lekker in de zon.
Maar meestal lig ik in mijn mand of in het gras of op mijn stoel een beetje te dutten. Ik hoef toch nooit echt op te letten.

Snuffelen

beestMaar sinds een tijdje is er iets veranderd.
Als ik lig te soezen in het gras hoor ik ineens geritsel achter de struiken. Er loopt daar iemand!
Ik kom meteen in actie en ren naar de struiken toe. Snufsnufsnuf doe ik, en ik kruip voorzichtig dichterbij. En toch zie ik nooit wie daar loopt, hij is te snel.
Ik weet wel wie het is. Het is een rat, die onder de grond woont van mijn tuin.
Er is een hoekje waar allemaal potten voor planten staan, en daar zit een heel klein gaatje dat je onder de grond kan. Ik niet hoor, ik pas er niet eens met mijn hoofd doorheen. Maar die rat, die woont daar. Elke dag ga ik daar staan snuffelen en rommelen en spullen opzij schuiven, net zolang tot mijn vrouw zegt dat het wel goed is zo. Maar als het donker is ga ik daar toch altijd weer snuffelen, stiekum.

Knuffelen

Mijn vrouw heeft de rat een keer gezien. Hij zag er oud uit, met een staart met allemaal knikken erin. Hij zat eventjes op het terras en rende toen weg. De buurvrouw van de hond heeft hem ook gezien, presies dezelfde. Bij haar zat hij ook op het terras.
Dat komt omdat we in de buurt van een grote rivier wonen. En daar zwemmen ratten in het water. De stoep bij ons in de straat verzakt steeds, wegens die ratten.
Mijn mensen zeggen laat maar lekker zitten, zolang ze niet binnen komen. Je kunt er toch niks aan doen.
Mensen zijn vaak bang voor ratten, vertelde mijn vrouw me. Vroeger brachten ratten ziektes mee. Maar die ziektes bestaan nu niet meer, gelukkig maar. En als je een rat niet aanraakt is er niks aan de hand. En een rat valt je heus niet zomaar aan, als je hem gewoon met rust laat.
Misschien vind je dat ze er eng uitzien. Maar daar kunnen ze zelf niks aan doen, aan hoe ze eruit zien. Er zijn zelfs mensen die ratten in huis hebben, als huisdier. Dat zijn tamme ratten, zo heet dat. Het zijn hele slimme dieren en ze houden ook van knuffelen.

Slim

Ikzelf vind het superspannend dat die rat er is, eerlijk waar. Soms zit ik wel een uur bij de struiken op wacht. Ineens duik ik dan naar voren maar ik krijg hem niet te pakken. Het is een slimme rat, dat is wel duidelijk.

In het donker

beestWeet je wat ik nog leuker vind? Als het donker is. Dan loopt de rat rond door mijn tuin, hij denkt dat iedereen slaapt. Vorige week ben ik twee nachten buiten gebleven. Ik kwam steeds heel even snel binnen iets eten en hallo zeggen tegen mijn mensen. Daarna moest ik meteen weer naar buiten. Ik had geen tijd om te slapen, ik was op jacht.
Na die twee nachten was ik zo moe dat ik een hele dag heb geslapen op het grote bed. Ik was helemaal nok aut, zo druk had ik het gehad.
Niet omdat ik de hele tijd rondloop, dat niet. Ik zit vooral heel stil, ik zit op wacht. Als ik niet beweeg denkt de rat na een tijdje dat ik er niet meer ben. Dus ik zit superstil op mijn stoel of in mijn kartonnen doos. Daar heeft mijn man een footoo van gemaakt.
Het is me nog niet gelukt om de rat te vangen. Of nou ja, eigenlijk héb ik hem al eens gevangen. Dat zag mijn vrouw, dat ik hem ving. Ik hield hem even vast en liet hem toen los.
Weet je waarom? Het is maar een spelletje. Ik wilde hem alleen maar laten zien dat ik het kan. Ik heb binnen veel lekkerder eten staan dan zo’n ouwe taaie rat.
Bovendien is het een slimme rat, ik respekteer hem. Hij mij ook wel, denk ik. Hij is in ieder geval een beetje bang voor me.

Welkom

beestIk doe de rat in mijn tuin dus niks. In mijn tuin is iedereen welkom, vind ik. Als je je maar netjes gedraagt.
Mijn mensen zeggen dat ze nog nooit een kat hebben gezien die zo zachtaardig is als ik ben.
Maar voor mij is het heel logies.
Stel je voor dat ik alle beestjes die in mijn tuin rondlopen op zou eten, dan is er straks niemand meer over. En als ik het enige dier ben in mijn tuin is daar niets aan.
Dan is er niemand meer met wie ik kan spelen.

Kater Bolle over als er oplossingen zijn

oplossingenVorige week had ik geschreven over dat mijn heupen soms pijn doen. En dat ik daardoor moeilijker loop of ga liggen.

Iedereen heeft toen zulke lieve reaksies geschreven en zulke goede tips gegeven, daar waren mijn mensen en ik helemaal blij van geworden. Dus ik wil iedereen bedanken daarvoor, mensen en katten. Eerlijk waar, met zulke goede vrienden en vriendinnen ben je supersterk en kan je alles aan!

Artri Relief

Deze week zijn er al meteen een paar dingen veranderd bij ons thuis. Voor mij en mijn gewrigten.
Als eerste had mijn vrouw een flesje gekocht met iets dat Artri Relief heet. Dat is goed voor je gewrigten, ze gaan daar weer een beetje van aangroeien. Of ze sleiten in ieder geval niet zo snel. Het is een soort drankje en het moet door je eten heen. Met een pompje kan je afmeten hoeveel je nodig hebt. Het is ook voor honden en koneinen, grappig hè? Voor mijn gewigt zou ik twee pompjes moeten.
oplossingenMijn vrouw heeft eerst geprobeerd of ik het misschien zo van een lepel wilde eten. Dat wilde ik niet. Toen heeft ze het door goermet moes met tonijn gedaan. Dat wilde ik ook niet. Dus heeft ze het onderin een kom gedaan met mijn favoriete smaak natvoer erover heen. Maar ik rook meteen dat dat fiese spul er in zat. Natuurlijk wilde ik het daarom niet eten, dat snap je. Het leek mijn mensen beter om er even mee te stoppen en gelukkig kreeg ik mijn gewone eten. Maar ik was nu aa-lert. Ik vertrouwde het niet meer en heb eerst heel lang gesnuffeld of mijn eten wel okee was. Pas nadat mijn mensen niet meer op mij letten heb ik het gegeten.
Dat mijn mensen maar weten dat ik mij niet zomaar laat foppen. Mijn vrouw zegt dat ze dat al lang doorhadden, maar je kan als oudere kater niet voorzichtig genoeg zijn. Dan is het weer iets dat je moet eten voor het gezond, dan weer voor het slank. Terwijl ik vind dat eten voor het lekker is.
Het natvoer met het meediesijn heeft er nog de hele nacht gestaan. En ik heb er presies NUL keer van gegeten, daar was ik best trots op.

In de kast

De volgende dag heeft mijn vrouw één druppel bij mijn goermet moes gedaan, en de druppel zat helemaal onderop. Ik was eventjes niet op mijn kie vief en begon gewoon te eten. Totdat ik het proefde: dat fiese spul zat erin! En dat wil ik persee niet eten. Ik denk eerlijk waar niet dat ik beter ga lopen door fiese druppels te eten, dat is helemaal niet logies.
Nu staat dat flesje in de kast. Bij andere dingen die goed voor mij zijn maar die ik niet wil eten.
Ik zeg: laat maar staan.

Traumeel

Mijn traumeel tabletjes wilde ik toen ineens ook niet meer eten. Wegens dat ik merkte dat er aan mijn eten was geknoeid. Nu, een paar dagen later eet ik ze wel weer. Maar drie keer per dag – wat eigenlijk moet – dat lukt niet altijd.

Brokken

Mijn mensen hebben nu spesjale brokken besteld voor mijn heupen. Het is nog een beetje te snel om te merken of ik nou makkelijker kan bewegen, maar ik eet de brokken wel. Ik kan niet alleen maar die brokken eten want dan ga ik steeds haarballen spugen.
Dus ik krijg nu brokken voor mijn heupen en spesjale brokken tegen haren in mijn buik.

oplossingenIk had sinds een tijdje ook moeite om uit mijn eetkommen te eten, dat deed pijn aan mijn nek. Mijn kom met brokken staat al wat hoger maar ik eet het liefst van iets waar de brokken niet steeds zo schuiven. En in mijn kom schuiven de brokken.
Dus legden mijn mensen ze de laatste tijd op een bankje dat eigenlijk is om aan te krabben. Maar ik krab er niet aan, dat vind ik veels te zonde. Nu is het een hele grote etensbak voor brokken geworden, het is eerlijk waar superhandig.

Eten

oplossingenMijn natvoer en mijn brokken die er altijd staan staan ook op een verhoging. Daardoor hoef ik mijn nek niet steeds zo te buigen als ik eet. Ik kan zittend of staand eten. Ik was er meteen helemaal blij mee. Als het tijd is voor mijn natvoer ga ik daar vast zitten, het eet heel fijn. Alleen niet als die druppels door mijn eten zitten, dan niet.

En voor mijn surfen over mijn tasjes en het spelen met de veer hebben we ook een oplossing gevonden. Ik speel nu buiten op het gras, met hele lange grassprieten. Dan moet je me zien, ik lijk wel een jonge katerman. Ik ren en ik sjees en ik schuif op mijn buik een stuk door het gras.

Echte teiger

Het allerallerallerleukste vind ik het nog om dat in het donker te doen, samen met mijn vrouw.
oplossingenDan moeten we zachtjes doen omdat het al laat is. Ik lig een hele tijd ineengedoken naar de grasstengel te loeren die mijn vrouw door het gras beweegt. En ineens kom ik keihard aanrennen en spring bovenop de grasspriet. Mijn vrouw kan in het donker niet zo goed zien en valt soms van schrik achterover in het gras. Daar moet ze altijd om lachen, ze zegt dat ik een echte teiger ben.
Zo zie ja maar, ook als oudere teiger met moeilijke benen en heupen kan je nog heel veel plezier hebben.
En ook best een beetje gevaarlijk zijn. Voor mensen én voor grassprieten.

Kater Bolle over als je heupen ouder worden

heupen

De laatste tijd gebeurt er soms iets vreemds als ik loop. Mijn voorpoten lopen rechtdoor, maar mijn heupen zakken een beetje naar de zijkant. Samen met mijn achterpoten. Het is maar eventjes hoor, ik val niet om.

Als mijn mensen het zien houden ze mijn heupen even recht, dat ik weer goed sta. Als ik alleen ben doe ik zelf alles weer goed neerzetten.
Ik heb de laatste tijd ook wel eens dat het niet helemaal goed lukt als ik wil gaan liggen. Mijn rug foelt niet fijn en ik kan ineens niet verder. Dan probeer ik het de andere kant op en dat gaat wel goed.
En als we met de veer spelen doe ik nu iets voorzichtiger met surfen over mijn tasjes.

De jongste

Mijn mensen zeggen dat dat komt omdat ik niet meer de jongste ben. Terwijl ik wél de jongste ben! Bij ons thuis in ieder geval. Ik ben ongeveer 15, en mijn mensen zijn echt veel en veel ouder dan 15. Maar mijn vrouw legde me uit dat het iets is dat mensen zeggen. Het betekent dat ik een beetje oud ben. Of seeniejor, zo kan je het ook zeggen.

Gewrigten

heupenIk vind het mooi om ouder te worden. Als je ouder bent heb je veel erfaring, je weet een heleboel, je hoeft niet meer de hele tijd te rennen en te spelen en je kan lekker veel slapen. Superfijn vind ik dat. Maar sommige dingen zijn misschien niet zo leuk. Dat je een beetje minder soepel bent in je lijf en in je gewrigten beivoorbeeld. Dat hoort er bij, het is sleitaasje. Mensen noemen dat ar-tro-se.
Het is daarom ook belangrijk dat mijn buik niet te groot is. Want die buik moet ik natuurlijk dragen, en dat maakt dat mijn kniejen sneller sleiten als ik te dik ben.
Mijn mensen en ik doen ons best dat ik slank word, maar het lukt nog niet helemaal.

Mijn hendikep

En ik heb ook nog mijn hendikep. Omdat ik als beebie niet goed te eten heb gekregen ben ik een beetje raar gegroeid. Dat komt omdat ik niet genoeg fietamiene Dee heb gehad.
Bij mensen had je dat vroeger ook, het heette Engelse ziekte of rachitis. Ik heb gevraagd of mijn vrouw dat even wilde schrijven, want het zijn moeilijke woorden.
Ikzelf gebruik die woorden niet, want waarom zou ik? Ik hoef niet aan andere katten uit te leggen wat ik heb. Als kat maakt dat je helemaal niet uit.
Mijn benen zijn altijd anders geweest dan bij andere katten. Ik ren anders, mijn benen gaan naar de zijkant in plaats van naar voren en naar achteren. En ik kan met mijn achterpoten bovenop mijn hoofd krabben, dat is best handig.
Ik ben zoals ik ben, ik weet niet anders en ik foel me er prima bij.

GroteBeer

heupenGroteBeer, die hier voor mij woonde, kreeg spesjaal voer voor zijn gewrigten. Dat hielp een hele tijd goed, en toen het niet meer hielp kreeg hij elke dag iets tegen de pijn. Zover is het bij mij nog niet. Maar mijn mensen zeggen dat ze volgende week de dierendokter gaan bellen. Ik hoef zelf niet aan de telefoon gelukkig, want ik zou niet presies weten wat ik moet zeggen. En ik wil er liever ook niet heen want ik ben net geweest. Straks kom ik dan zonder tanden thuis, net als Loes!
Maar mijn mensen zeggen dat ze willen vragen of er iets is dat ik in mijn eten kan krijgen. Iets dat een beetje helpt dat ik weer goed kan bewegen.

Ar-tro-se

Mevrouw Jip schreef in een antwoord op de blog al over traumeel. Dat is ook goed voor als je ar-tro-se hebt. Sinds een week krijg ik dat in mijn eten. Het zijn pilletjes die mijn vrouw helemaal fijn maakt en door een beetje goermetmoes met vissmaak doet. Dat eet ik heel goed, met pil en al.
Ik merk nog niet echt iets dat ik weer helemaal jong ben. Maar dat is misschien ook te snel.

Seeniejor

heupenIk vind het niet erg dat ik niet meer zo snel en zo soepel ben. Zo gaat dat in het leven, dat weet ik best. Eerst ben je een beebie en dan een grote kater of poes en als laatste een seeniejor. Andersom kan nou eenmaal niet.
Je kunt beter oud kunt worden dan dat je het niet wordt, vind ik. Zoals Billy, mijn vriend uit de tuin. En Vlo en Fynn en beebiePop. Of onze Popje. Die hebben geeneens oud kunnen worden, ook al hadden ze dat vast wel gewild. Maar hun lijf was kapot.
Dat is superverdrietig, als je voor altijd jong blijft. Als ster.
Wat maakt het dan uit als ik een beetje onhandige benen heb?

Dus ik loop gewoon door, ook al gaan mijn heupen soms de andere kant op. Ik heb geen haast, dus dat geeft niks.
Ook al duurt het wat langer, ik kom altijd waar ik wil zijn.
Bij mijn mensen.

Kater Bolle over als iets verandert en het is juist goed

goed

Elk jaar is mijn tuin in de winter heel anders dan in de zomer. Het lijkt wel alsof mijn tuin ook verhaart, net als ik zelf. Alleen dan andersom. Ik heb in de zomer een dunnere vacht en in de winter een dikkere. Mijn tuin heeft in de zomer juist meer bladeren en in de winter veel minder.

Reenoovaatsie

In de winter is mijn tuin helemaal bruin en grijs en kalig. Maar dit jaar was hij ekstrasuper kaal. Wegens de reenoovaatsie. O het was echt erg, dat zeiden mijn mensen ook. Er waren stukken waar eerst grote planten stonden en waar nu helemaal niks meer was, alleen maar aarde. Vooral mijn vrouw was daar best verdrietig over.
Ikzelf kwam niet zoveel meer in mijn tuin. Dat was omdat het koud was, of nat, of allebei. Ik was een beetje bang geworden, ik dacht steeds dat er weer mannen zouden komen. En wat moet ik trouwens in een tuin zonder planten?
Mijn tuin foelde helemaal niet meer fijn meer.

goedMijn trap

Toen dat fierus coroona kwam, had mijn vrouw ineens heel veel tijd om aan mijn tuin te werken. Ze heeft alles schoongemaakt, en al mijn manden weer neergezet. Ze heeft nieuwe planten gehaald en sommige oude planten weer terug gezet. Mijn man heeft mijn trap gemaakt, alle plankjes die kapot waren heeft hij er af gehaald en daar nieuwe op gemaakt. Op de bovenste plank heeft hij een ekstra leuning gemaakt voor mij. En hij heeft allemaal spullen die op zolder stonden naar beneden gehaald.

Mijn stoel

goedOmdat er meer zon was gingen de planten weer groeien. Eerst een beetje en toen steeds meer. Mijn buitenweecee was eerst kaal, er waren alleen takken. Nu is het weer net of ik door de djungel loop. Mijn stoel staat nu tussen de bloemen. Als ik naar binnen kom heb ik altijd een paar bloemetjes in mijn haren, dan zegt mijn vrouw dat ik haar bloemenjongen ben.
Mijn grasveld was niet zo mooi meer, maar nu is het weer helemaal groen. Ik lig daar graag in de zon, helemaal uitgestrekt. En soms ook op mijn rug, dan kan mijn buik lekker warm worden. Als ik in mijn grote mand lig zien mijn mensen me soms niet. Dat komt mijn grote mand achter een grote struik vol bladeren staat. Ik kan me overal verstoppen, want alles staat vol met bloemen en planten.
Eigenlijk is mijn tuin nog fijner geworden dan hij eerst was.

Gastvrei

Er komen ook weer meer katten naar buiten. Bassie van een paar deuren verderop loopt over de schuurtjes. Juffrouw Mier komt soms in mijn tuin, als het donker is. Een grijs met oranje damespoes komt elke dag drinken uit mijn waterbakken. Ik vind dat prima, ik ben gastvrei zeggen mijn mensen.
Vooral in het donker is het best wel weer druk. Ik ben elke nacht weer een tijdje op stap, om alles in de gaten te houden.
Soms is er vechten. Dat is best spannend. Gisteren zat ik op mijn schuurtje toen er ineens gekrijs was op de daken. Ik rende eerst snel naar mijn vrouw toe, want ik vond het een beetje grieselig. Toen het krijsen ophield rende ik toch weer mijn trap op om te gaan kijken wat er nou presies aan de hand was. Mijn vrouw zei dat ik een ramptoerist was, maar ik moet toch weten wat er allemaal gebeurt in de tuinen?

Ik ben weer helemaal gewend aan de hond naast mij. Ik weet dat hij mij niet kan zien. En ik kan aan zijn blaffen horen of hij boos is of vrolijk of wat dan ook. De hond is mij weer vergeten en kijkt gelukkig nooit meer door het gaatje in het hek.

Doos

Mijn vrouw had een grote doos gekregen en daar heeft ze een doos voor mij van gemaakt. Ze heeft er een stuk uitgescheurd zodat ik er makkelijk in kan stappen. De doos staat al een tijdje op het terras, maar ik ging er nooit in liggen.
Nu heeft het een paar dagen geregend en is de doos een beetje krom en fiezig. En vanmorgen zag mijn vrouw dat ik er in lag te slapen. Logies natuurlijk, een doos hoort niet helemaal nieuw te zijn. Een doos moet naar mijn tuin ruiken en beetje uit elkaar vallen, dan is het een fijne doos.

In de tuin

goedAls het mooi weer is gaan we met zijn drietjes in mijn tuin zitten. Mijn mensen zitten op hun stoelen, ik zit op mijn eigen stoel tussen de bloemetjes. Overal hoor ik bzzzzz van beien en twiet twiet van vogels. Ik zie vogels in de lucht, ze vliegen echt superhoog. Ik ruik allemaal geuren, de ene keer zoet en de andere keer een beetje groenig. Ik foel de zon in mijn haren, en tussendoor een beetje wind.

Zo zie je dat alles toch weer goed kan komen. Ook als je denkt dat het nooit meer iets wordt. Het kan lang duren en veel enersjie kosten. Je moet ook een beetje geluk hebben, dat er een zonnetje is. Maar dan is alles toch weer zoals het hoort te zijn.
Misschien is het een beetje anders dan je je herinnert. Maar dat kan ook zijn omdat het nóg mooier is geworden dan het was.

kater Bolle over beestjes

beestjes

Deze keer ga ik over iets vertellen dat eigenlijk een beetje fies is. Maar het hoort er toch bij, zeker als je een kater bent die buiten komt. En dat ben ik dus. Nou ben je vast wel een beetje benieuwd naar wat ik bedoel, toch?

Half kaal

Sinds een week of twee zijn mijn oren aan de buitenkant half kaal. Ik zat er steeds aan te krabben, want het jeukte. Mijn vrouw zag als eerste dat ik rare oren kreeg. Omdat ik een paar dagen later toch al naar de dokter moest hebben mijn mensen er zelf een paar dagen zalluf op gedaan. Die had ik van de dierendokter gekregen toen ik aan mijn buik likte. Het is een zalluf tegen kriebels en jeuk. De zalluf werkte best al goed, want ik stopte met krabben.
Bij de dierendokter heb ik nieuwe zalluf gekregen, met iets tegen sgimmel en tegen infeksies.
De dierendokter zag niks aan mijn oren, behalve dan dat ze kaal werden. Maar ze kon geen sgimmel vinden en ook geen beestjes.
Want dat is dus het fiese waar ik over ga schrijven: beestjes op je lijf. Jakkie bah, denk je nu misschien. Dat vind ik ook, maar toch is het voor dieren in de natuur heel normaal. Alle vogels en wilde dieren en vissen hebben andere beestjes op hun lijf. Daarom gaan vogels in water in bad, zodat ze de beestjes er af spoelen. Apen doen elkaar vlooien, zo heet dat. En veel dieren schuren met hun lijf langs bomen of stenen. Omdat die beestjes kriebelen.

Vlooi

beestjesAls kat kan je ook beestjes hebben. Toen ik bij mijn mensen kwam wonen zat ik helemaal vol met vlooitjes. Dat is een beestje dat bijna alle katten hebben die buiten wonen. En ze gaan hops van de ene kat naar de andere, en zo hebben in een hele korte tijd alle katten uit een groep vlooien.
En met vlooien bedoel ik natuurlijk niet kater Vlo, die nu een prachtige ster is. Kater Vlo was een superlieve katerman. Vlooien zijn hele kleine beestjes die in je haren zitten en je bijten. Ze drinken je bloed, dat is eerlijk waar eng. Het zijn dus eigenlijk kleine fampiers!
Net als teken. De GroteBeer heeft een keer een teek gehad. Die bijt in je huid en zuigt dan je bloed en wordt helemaal groot. Beer had hem in zijn nek, mijn man zag het gelukkig. Het viel nog niet mee om de teek weg te halen, want Beer vond het niet nodig en het deed een beetje pijn. Maar het is toch gelukt.

Piepet

Ik krijg elke maand een piepet. Zo heet dat. Het is een klein flesje van plestik waar iets tegem vlooien inzit. Mijn man gaat het altijd kopen, en dan doet mijn vrouw tussen mijn haren in mijn nek op mijn huid. Ik wil dat nooit, want het stinkt echt heel erg. Maar mijn vrouw doet het toch. Ik krijg Stronghold, dat is het merk. Dat is ook tegen luizen en wormen en nog meer enge beestjes. En ook tegen oormijt. Dat zijn kleine beestjes in je oor. Moet je je voorstellen, die lopen dan in je oren rond en dat kriebelt natuurlijk heel erg. Die had ik dus gelukkig niet, zei de dokter.

Pil

O ja, en dan kan je ook nog wormpjes hebben. Die zitten in je buik, en ze komen er uit als je naar de weecee gaat. Maar er blijven er ook een boel in je buik zitten. O bah, dat wil ik eerlijk waar niet. En mijn mensen ook niet, zeggen ze. Daarom krijg ik daar een pil tegen. Die wil ik ook niet, maar ik denk wel dat ik nog liever zo’n pil wil dan die wormpjes.

In de natuur

beestjesNou denk je misschien wat een fiese beesten zijn katten. Maar wij kunnen er zelf niks aan doen, dat die beestjes op ons gaan zitten. Die beestjes zitten gewoon in de natuur, in struiken en in planten. En in andere dieren. Als ik door mijn tuin loop kan ik ze krijgen. Terwijl ik elke dag en ook nacht mijn patroeje doe om te kijken of alles in orde is. Maar die beestjes zijn zó klein, die zie ik niet. Anders zou ik vast en zeker tegen ze zeggen dat ze ergens anders naar toe moeten gaan.
En veel van die beestjes kunnen mensen ook krijgen, eerlijk waar. Dus als wij fies zijn, dan zijn mensen dat ook!
Maar mensen hoeven niet bang te zijn voor beestjes van katten. Want als je als buitenkat steeds op tijd een piepet krijgt, en een pilletje, is er niks aan de hand. En als je als kat niet buiten komt krijg je misschien geeneens die beestjes, dat weet ik eigenlijk niet presies.

Zelf heb ik deze week een piepet in mijn nek gekregen, een pil tegen wormen en zalluf op mijn oren. Voorlopig ben en blijf ik dus het enige beest in huis. Gelukkig maar.