Wie zijn wij

Bert (2008) is ex-straatkater en ex-asielkater. Na een moeilijke tijd heeft hij een rustig thuis bij een saaie vrouw gevonden. Daar kreeg hij computertijd en dat leidde tot een nieuw leven als mediakater. Met zijn verkering Loesje publiceerde hij het eboek Verkering is gemakkelijk. Bert is groot en stevig en hij ziet er dus stoer uit, maar hij heeft angstklachten en een gevoelige maag. In de toekomst wil hij zijn vacht laten groeien en Main Coone worden.

 

 

Loesje (2007) is een zachtaardige poes met een stevige mening. Ze geeft workshops en advies over zelf-ontplooiing omdat ze daarmee anderen kan helpen. Zelf durfde ze aanvankelijk niet goed iets te zeggen op Facebook, maar geleidelijk groeide ze daarin. Nu heeft ze een eigen Facebookpagina en schrijft hier wekelijks over haar leven. Ze is trots op haar maatje meer postuur, en heeft moeite het binnen gezonde grenzen te houden. Loes heeft nog maar één tand en daarmee kan ze eten wat ze wil. Ze helpt graag als er wat is, katten of mensen of wat je ook bent.

 

Bram (2010) mist een oog en dat komt door een operatie van vroeger, toen zijn oog ziek werd. Destijds zat hij in het asiel en het was kantjeboord. Daar heeft hij zijn vrouw leren kennen. Nu woont bij haar met poes Mila en hond Toby. Bram is van zichzelf heel gevoelig en onzeker. Met zijn vrouw samenzijn vindt hij dus belangrijk, ze aait goed en leest hem voor. Bram controleert vaak de tuin op kleine beestjes, zo kan hij ook van de zon genieten. Hij hoopt een voorbeeld te zijn voor andere katten die net als hij een handicap hebben, door te laten zien dat je een goed leven kunt hebben.

 

Dorus (2019) is een bijzondere kater: half Siamees en helemaal Amsterdams. In zijn jonge leven heeft hij al iets heel groots meegemaakt, dat was het verlies van zijn broer Poppy. Dat was eerlijk waar het ergst voor zijn mensen want Dorus neemt de dag zoals de dag komt. Hij houdt van wild en hard spelen met zijn vrouw, en met zijn man kan hij weer goed knuffelen. Dorus is graag op het balkon, daar voelt hij zich sterk, zolang er geen vliegtuiggeluiden zijn. Hij slaapt graag in het mandje van zijn voorgangster Katrientje. Zij was een bijzondere poes die kon zingen en scooter rijden. Katrientje houdt vanuit de hemel een oogje op de onstuimige Dorus.

 

  Minnie (2013) is aan het oefenen om senior te zijn. Maar ze houdt nog heel veel van spelen en wild doen, dus oud en bedaard is ze nog lang niet.  Ze speelt graag met tassen, heeft een zwak voor dozen en ze vindt het belangrijk om altijd een muis te hebben om mee te spelen. Vroeger was ze bang voor handen, maar nou helemaal niet meer, daar is ze bij haar vrouw overheen gegroeid. Minnie schrijft om en om met Dorus op de dinsdag.

 

 

Tjilla (2017),  Tjessi (2018) en Thaiia (2019) zijn jonge poesen die zich zusjes voelen. Omdat ze vanwege hun leeftijd veel moeten spelen, hebben ze daarvan hun werk gemaakt. Ze testen elke week speelgoed uit. Is het leuk of niet, wat is de beleving en hoeveel kopjes van waardering geven ze? Spelen is een persoonlijke ervaring en daarom geven ze graag door wat hun eerlijke oordeel is.

 

Bolle (2005-2020) vindt spelen met de veer het belangrijkste van de dag, maakt niet uit hoe laat zijn mensen tijd hebben, de veer moet. Hij gaat vaak op patrouille door de tuinen, om te zorgen dat alles in orde is en blijft. Zijn grote liefde is en blijft de poes Molly, ook al is ze een ster. Door haar kwam hij bij zijn mensen te wonen en na een hele poos durfde hij ze te vertrouwen. Hij ligt het liefste met zijn man en vrouw op bed om te knuffelen en over de dag te praten. Bolle heeft veel levenservaring, maar hij vindt het moeilijk voor zichzelf op te komen. Nadat hij een ster werd, verscheen zijn eboek: Hoe ik ontdekte wat liefde was