Category Archives: uit mijn leven

kater Bolle: als je op diejeet bent

Bolle

Volgens mijn mensen ben ik te dik. En volgens mijn dierendokter ook. Ik vind mezelf goed zoals ik ben.
Ik ben rond van vorm, en heb een mooie grote buik. Omdat ik graag eet.
Ik eet teveel, en daarom is er ook teveel buik aan mij.

Slank blijven

Mijn bloed is pas nog bij de dokter bekeken, en dat was prima. Ik kan heel hoog springen, en ook heel ver. Ik kan keihard rennen, en een koprol maken naar de zijkant. Het is dus niet zo dat ik me niet meer kan bewegen, of dat ik last heb van mijn buik.
En toch ben ik al meer dan een jaar op diejeet. Erg hè?!
In die tijd ben ik wel afgevallen, dat is waar. Maar wat ik afgevallen ben, is er ook weer aangekomen. Want het is moeilijk om slank te blijven, dat zegt Bert ook.

Rojaal Konijn

Eerst had ik de sportbrokken die Bert en Jip ook hebben. Maar ik kon ze niet goed kauwen, en dus slikte ik ze maar zo door. En dan moest ik spugen. Dat is natuurlijk niet fijn, als je de hele tijd moet spugen. Daarom gingen de sportbrokken in de kast.
Na die sportbrokken kreeg ik andere brokken. Van Rojaal Konijn, ook om af te vallen.
Deze brokken zijn een stuk groter. En lekkerder. Ik vind ze zo lekker dat ik steeds meer wil dan ik eigenlijk mag hebben.
Nu heeft mijn vrouw een bakje neergezet met brokken die ik niet lust. Ik mag van haar niet zeggen van welk merk die zijn, want dat vindt ze niet netjes.
Als ik aan die vieze brokken begin, en er een paar van eet, krijg ik ook een paar van mijn lekkere brokken. Want mijn vrouw zegt dat ik dan echt honger heb, en niet alleen voor de lekker eet.

Honger

Maar ben ik nu afgevallen?
Nee. Helemaal niks.
Mijn vrouw wordt er wel eens een beetje moedeloos van, zegt ze. Mijn man niet. Die vindt dat mijn vrouw strenger moet zijn, en dat ik nog minder brokjes moet krijgen. Maar ik krijg al zo weinig!
Mijn vrouw vindt het moeilijk als ik honger heb, dat weet ik best. Ik zelf ook, eigenlijk. En ik heb vaak honger. Tenminste, dat denk ik. Omdat ik vroeger maar af moest wachten of er eten was, en en wanneer er eten was, en of het genoeg was, heb ik in gedachten nog steeds honger.

Beebiekatje

Dat hadden Pop en Beer ook. Die hadden als beebiekatje te weinig te eten gehad.  Net als ik. Daarom heb ik kromme benen gekregen. Van voed-sel-te-kort, zegt de dierendokter. Pop en Beer lustten altijd nog wel wat ekstra brokjes of stukjes vlees. En raad eens wie ook. (Ja, goed zo: ik natuurlijk).
Mijn Molletje heeft van beebie-af-aan altijd genoeg te eten gekregen, en die interesseerde eten niet echt. Als ze genoeg had, had ze genoeg, en hoefde ze niet meer.

Bewegen

Buiten dat ik graag eet, beweeg ik me ook niet zo heel veel. Ik speel wel, en ik patroejeer natuurlijk elke dag door mijn tuin. Ik klim elke dag een paar keer op het schuurtje, en loop over het dak. Maar verder doe ik graag liggen en dutten en slapen. Ja, en daar wordt je dus ook niet dun van.

Voerpuzzel

Als ik mijn hele zak diejeetbrokken van Rojaal Konijn opheb, krijg ik nieuwe. Van een ander merk. Wie weet dat ik dan weer wat afval. Mijn vrouw blijft hopen dat het lukt. En ze zegt dat ze het graag wil weten als een kat sukses heeft gehad met afvallen, en hoe dat ging.
Maar in de tussentijd heb ik nog iets nieuws gekregen.
Een voerpuzzel.
Ja, dat vroeg ik me ook af, wat dat is.
Toen mijn vrouw het voor me neerzette werd ik zo bang dat ik onder het buro ging zitten. Mijn man wilde helemaal niet dat ik zo’n ding kreeg, en zei dus: Zie je wel! Hij werd er zelfs een beetje boos van, dat mijn vrouw me zo liet schrikken. En hij dacht dat ik de voerpuzzel toch niet ging gebruiken. Het was dus niet zo’n goed begin, met mijn puzzel.
Inmiddels ben ik er aan gewend, en vind ik hem niet meer eng.
Het is een rond bord, met allemaal vakjes en dingetjes die ik kan verschuiven. Daarna kan ik bij de brokjes. Mijn vrouw heeft het voorgedaan, en ik snap hoe het werkt. Ik kan dat wel.
Teeooretiees dan, want ik heb maar een keer aan iets geschoven. En toen moest ik de brokjes ook nog er uit peuteren. Nou, daar begin ik dus niet meer aan.
Gelukkig krijg ik ook nog gewoon wat brokjes, anders zou ik nu al heel dun zijn.

Gezondheid

Mijn mensen weten dat het voor mijn gezondheid beter is als ik een beetje dunner ben.
Maar ze vinden niet dat ik de hele tijd honger hoef te hebben. Dat wil ik zelf ook liever niet.
Ik kan inmiddels wel gewoon wat eten laten staan. Dat kon ik in het begin niet. Toen at ik altijd alles op. Want ik dacht dat ik misschien niets meer zou krijgen.
Nu weet ik dat er altijd genoeg te eten is. Dat vind ik een veilig gevoel. Daarom heb ik ook altijd wat brokjes staan. Voor het idee, dat ik kan eten als ik dat wil.

Slank

En nu zou ik nog graag willen eten als ik dat wil en zoveel als ik wil, en toch slank zijn. Maar hoe dat moet weet ik niet presies, en mijn mensen ook niet.
Dus voorlopig blijf ik Bolle.
Ik vind het wel prima.

Intervjuuw met Katrien en Loesje over de Hoedjes-Sjoow

hoedjes

Katrien en Loesje gaan een Hoedjes-Sjoow doen.  Dat is een poesen-ding. Als kater wilde ik er toch het mijne van weten dus ik vroeg om een intervjuuw.

Wat gaat er gebeuren? Ik hoorde iets over een sjow en amuuzement.

Loes: Soms wil jij amuuzement brenge en wij gaan hoedjes sjoowe van ons eigen. Assie poes ben hebbie soms iets met ze moode. En wij zijn vriendinnetjes, dan kan jij saame iets organizeere. Wij heb nu saame ze moodesjoow bedacht en hij heb ze eigen naam: Hoedjessjoow. Het is voor assie jong ben maar ook assie al ouder ben. En u mag ook seenior zijn van u eigen.
Katrien: Soms vinne ikjes het leuk om te laat zien hoe leuk iets kan staan. En zeg nauw zelluf… zien we er niet koel uit. Hoedjes staan ons gewoon.

Is het met jullie twee of doen er nog meer poesen mee?

Loes: Wij zijn met vier poeze, Mila, Kyana, Katrien en mij eigen, Loesje. Dan hebbie twee poeze van mij seenior leeftijd. En wij heb er twee jonge poeze van ze jeugd bij gehaald. Dan hebbie wel meer variazie. Wij geef onze Hoedjessjoow maar van me eigen wil ik wel benaadruk. Wij heb het gedaan voor ze amuuzement! Jij moet niet denke dattie thuis jou poes of kater jou hoed op moet zette! Dan ben jij wel verkeerd bezig. Dat mag jij nooit doen. Van ons eigen is het sjoow.
Katrien: Oooh personeelsleden moeten absovanjeluutje nooit een kat een hoedje op doen. Wij doen het vrijewillig.

Wie heeft het bedacht en hoe ging dat?

Katrien: Meestal bedenk ikjes wel wat, maar ditte keer gaat de eer naar Loesie.
Loes: Wij poeze heb iets met moode en hoedjes. Misschien kan jij dan een keer een sjoow maake van amuuzement. Van me eigen geef ik meeditazie en kurzus. Nu geef wij iedereen amuuzement en plesier. Assie goed kijk voel jij lente in jou lucht. Jij voel alles in jou eigen kriebele. Toen heb wij ons vriendinnedingetje gemaak en wij heb ervan genoote.

Waarom moeten we kijken?

Katrien: Omdat het koel is. En we sjoowuh de laatste moodelletjes hoedjes.
Loes: assie kijk zie jij het is biesonder. Jij hoef niet altijd jou teevee aan. Assie verslaafd ben aan jou netvliks kan wij echt iets anders biede. En het is lente en somerfris van onze sjoow, jij zal het zien. Assie gewoon een keer vermaak wil worde moet jij zeeker kijke van jou eigen.

Het is met mensenhoeden. Wat vinden jullie ervan dat poezen  mensenkleren dragen? (Ik ben tegen)

Katrien: Maar wei draag geen kleding hoor Bert. Wij sjoowuh hoedjes!!  Ikjes ben fel teeg dat mensen ons katten aankleed. Maar een hoedje zie ik niet als kleeding. Toch Loes?
Loes: oooh Bert van mij eigen draag ik nooit mensekleere. Mij vrouw zeg Loes jij ben mooi van jou eigen. Assie een vacht heb hoef jij geen mensekleere te draage. Maar soms wil jij iets uitdrukke van jou eigen. Dan kan jij met jou hoed jou punt maake. In mij huis draag ik nooit mij hoed Bert. Van mij eigen ben ik teege dat moet ik wel zegge. Maar voor amuuzement is het anders.

Dank jou wel Bert voor jou intervjuuw
Katrien en Loesje

Informatie

Waar is het: Facebook pagina Loesje: klik hier 

Wanneer: zondag 19 mei om 1100 uur ’s morgens

Het is gratis en voor iedereen dus maakt niet uit of je nou poes of kater bent of mens of weer wat anders

Loesje vertelt: over assie een intervjuuw krijg

LoesjeVan me eigen wil ik u mij verrassing vertelle. Maar het is mij tipje van mij sluijer. Mij soolzusje prinses Katrientje en mij eigen heb iets orizineels bedacht.

Ofer jou vacht

U weet wij zijn poeze en assie twee poeze bij elkaar zet hebbie het al snel ofer jou vacht en ofer moode. Dan ben jij wel een échte poes. Van me eigen vind ik moode belangrijk, dat jij altijd weet dat jou vacht goed zit en dat jij voor jou dag kan koome. Maar wij vind amuuzement ook belangrijk, dat jij ergens naar kijk en dat jij rieleks ben. Dan kan jij ondertussen jou tonijn in jou bek stoppe en jij kan toch kijke. Jij hoef het niet selluf te doen.

Hoedjes Sjoow

Katrien en mij eigen gaan nu saame met Mila en Kyana onze Hoedjes Sjoow geeve. Van me eigen ga ik u niet meer vertelle want mij Bert heb Katrien en mij eigen ge-intervjuuwd over ze Hoedjes Sjoow en mij Bert is mij beste intervjuuwer. Hij heb soveel talente van ze eigen. Mij Bert is heel krieties en hij weet waar hij het over heb. Van me eigen voel ik mij trots dat mij Bert Katrien en mij eigen heb ge-intervjuuwd.

Verstand

Misschien hebbie geen verstand van intervjuuws. Vandaag ga ik u mij erfaring met mij intervjuuw vertelle want het is spesiejaal.

Verkering

Assie ge-intervjuuwd word hebbie het best al ver gebracht. Vroeger werd ik nooit ge-intervjuuwd en ik had ook geen verkering van me eigen. En jij heb geen garanzie dattie een intervjuuw krijg assie verkering heb, dat moet u wel weete. Mij Bert heb mij wel mij intervjuuw gegeeve, wij heb een fijne verkering. Dan ben jij gewoon gelukkig. Assie geen fijne verkering heb dan kruip jij weg, jij ga misschien onder jou bank zitte wachte tot jou verkering foorbij is. Van me eigen vind ik wachte moeilijk want jij weet niet wat jou boove jou kop hang. En assie een verkering boove jou kop voel hange waar jij niet gelukkig van wordt kan jij beter 7 tonijnen wegwerke dan dat jij ga zitte wachte. Mij Bert laat mij nooit lang wachte, hij ken mij.

Onze verkering begon toen mij Bert mij vroeg voor ze intervjuuw. Mij Bert stelde mij toen mij mooiste vraag van mij leeve. Mij Bert vroeg mij offie verkering wilde en mij hart heb nooit getwijfel. Mij hart zei meteen ja. Dan hebbie wel een goed intervjuuw. Van me eigen heb ik toen wel mij meeste tonijn weg gewerkt, dat moet ik u wel eerlijk zegge.

Erfaring

Mij Bert heb mij ook mij intervjuuw gegeeve voor mij kurzus van mij meedietasie. Zo krijg jij wel steeds meer erfaring van jou intervjuuw. Dat is belangrijk want assie erfaring heb dan durf jij meer. En jij moet jou eigen toch kwesbaar op durve stelle, anders hoefie er niet aan mee te doen.

Mij Bert heb veel erfaring met het maake van ze intervjuuw en hij bedenk ze vraage van ze eigen. Dan stuur hij ze vraage gewoon naar mij eigen kompjuuter want mij Bert ga ze Loesjehuis er niet voor uit. Mij Bert is een  mooderne huiskater, hij ga diegietaal. Dan ga jij wel met jou tijd mee ook al liggie op jou vensterbank. Van me eigen lig ik ook op mij vensterbank maar mij kop heb nog nooit ze eigen intervjuuw bedacht. Mij kop denk wel aan me visboer en offie mij verse vis kom brenge. Dan kan jij er geen intervjuuw meer bij hebbe in jou kop. Mij Bert heb meer ruimte in ze kop, hij hoef geen kieloos  vis mee te sjouwe. Dan kan jij meer en mij Bert heb ze eigen ontwikkel tot mij beste intervjuuwer van mij Feesboek. Assie dat weet gaan jou snorhaare wel krulle van jou geluk!

Krietiese vragen

Voor mij laatste intervjuuw heb mij Bert vraage bedacht voor Katrien en mij eigen omdat wij hoedjes gaan sjoowe. Van te voore heb wij wel onze vacht gepoetst want assie poes ben wil jij er wel fris bijzitte. Jij moet ook weete wat jij ga zegge. Jij kan niet somaar alles roepe. Katrien en mij eigen heb ons goed foorbereid. Maar mij Bert ken ons goed en hij zeg, Loes en Katrien jullie staan nie bij mij visboer. Nou dan weet jij wel hoe laat jij leef! Jij kan geen viskransje houwe assie een intervjuuw geef ook al ben jij met jou poeze onder elkaar. Jij moet duidelijk zijn want het is jou reklaame voor jou aktievieteit. Jij wil toch graag dat er iemand kom kijke naar jou sjoow. Dat jij jou eigen niet heb uitgesloof voor jou lege blikje tonijn. Jij wil iets moois uit jou hoge hoed toovere. Zeker assie een hoedjes sjoow ga geeve met jou vriendinnen. Mij Bert heb ons wel ze eigen krietiese vraage gesteld want assie een intervjuuw geef moet jij profezioneel zijn.

Seeriejeus

Assie wil kan u het morgen allemaal leeze in mij Bert ze intervjuuw. Maar dan weet u ook hoe mij Bert ze intervjuuw werk en dat u het seeriejeus kan neeme. Dat is belangrijk want jij lees al soveel van jou sjoownieuws, jij moet wel weete dat jij jou bron kan vertrouwe. Vanuit mij hart kan ik u zegge, mij Bert is mij meest betrouwbaare intervjuuwer van mij Feesboek. Dan kan jij ook geloove wat er sta.

Dank u wel,

Liefs van Loesje

Over vers water en over rijp water drinken

rijp vers water

Nou het warmer is, krijg ik thuis weer commentaar op dat ik water moet drinken. Momenteel heb ik daar een oplossing voor.

Snorharen

Ja, ik zeg momenteel wegens dat ik daarin nogal kan veranderen. Dat heb ik met water drinken. Wat ik vandaag gemakkelijk vind, kan ik morgen opeens moeilijk vinden. Of stom. Dan drink ik óók niet.

Wat ik in ieder geval wil, is dat mijn snorharen droog en veilig zijn. Dus ik ga mijn kop niet in kleine schaaltjes stoppen, dat gaat gewoon niet, dat doet ook pijn dus daar begin ik niet aan. Thuis wordt daar gelukkig rekening mee gehouden.

Vers en rijp

Ik drink bijna elke ochtend uit de badkamer, maar dat is eigenlijk ook voor de gewoonte van de gezelligheid. Een paar keer van flessendoppen drinken dat is niet genoeg voor een grote katerman als het warm is, dat snapt iedereen.

In de huiskamer heb ik nou twee bakken water staan. Eentje bij mijn brokjes, de andere is een grote schaal die staat bij mijn doos. En in de schaal komt elke avond vers water en soms ook overdag, dus dat is lekker. Maar in de bak bij mijn brokjes komt af en toe water, dus daar heb ik dan rijp water. Dat is voor af en toe heel erg lekker. Het smaakt anders, dus dan beleef ik er weer iets aan, dat is belangrijk als je binnenkater bent.

Concentratie

Wat ik wel heb is dat ik met heel veel concentratie moet kunnen drinken. Van te voren al. En dan als ik drink. Ook wel als ik wat nasmak. Dus dan moet er niet tegen me gepraat worden en ik kan er ook niet tegen als er door de kamer gelopen gaat worden. Dat stoort me en dan verlies ik mijn concentratie en dan kan ik niet meer drinken.

Eerlijk is eerlijk, drinken vind ik nog steeds best moeilijk en ik begrijp helemaal niet zo goed waarom dat is.

Katrientje over: Sweety de kruising pinsjer

Katrientje

Hallo, daar is ze weer hoor. Vandaag de laatste in de serie van de diertjes die hier voor mij woonde.

Slaapkamer

Dees keer ga ik het over Sweety hebben. Een kruising pinsjer die vroeger van mijn vrouw was. Een woef dus.
Vrouw had Sweety oofergenoom van mensen die van hem af wilden. Ze vonden hem vals. Hij beet wel eens zeiden ze. Daarom gaaf ze hem bier te drinken. En geen hondenbier hoor, maar echte. Dat stinkspul wat mensen drinken. Vonden ze het gek dat hij beet.
Hij was ongefeer een jaar auwt toen hij in huis kwam. En ja… in het begin beet hij ook. Maar dat werd hoe langer hoe minder. En als hij het te druk vond, ging hij in de slaapkamer slapen. Daar liep hij zelf heen.

Een andere woef

Sweety en Debbie

Er woonde daar al een andere woef. Een kruising terriejer. Die heette Debbie. Een tijd lang ging dat goed. Een beetje te goed want op een dag zaten ze hele stoute dingen te doen. Nou… toen werd Sweety de pieeneut als jullie begrijp wat ik bedoel. Één hak… en de rest is bekend.
Debbie moest de folgend dag naar Joyce, ons diertjesdokter, om de pups weg te laat spuit. Wel sielig, maar niemand zat op pups te wachten. Sweety werd binnen een week geopedingest. Klinkt misschien heel raar, maar toen die wiebeldingen weg waren liep hij nog steeds alsof ze er nog hing.

Plietsiepaarden

Vrouw leerde man kennen tijdens het uitlaat van de woefjes. In het begin vertrauwde de woefies hem niet, maar na een tijdje wel. Soms liet manpersoneel hem alleen uit. Vrouw zei dat hij gewoon los mee mog loop aan de oofurkant, mits er geen plietsiepaarden liepen. Daar was gras en er reed geen auwtoos. Natuurlijk keek vrouw wel uit het raam om te zien of alles goed ging.
Toen man een andere baan kreeg had hij opeens een werkauwtoo. En liet Sweety nou van auwtoorijd houden. Dus elke vrijdag werd Sweety opgehaald door man en reden ze naar het werk van man. Daar had hij een lol.
Vrouw ging hem dan weer ophaaltje doen van zijn werk met de andere woef.
Na een jaar kreeg man een woning aangebood. In Amsterdam Noord. De moeder van vrouw, wilde Sweety niet weg laten gaan. Oooh…

Deeltijdwoef

Toen kwaam ze op een opjelos!! Sweety mog bij moedervrouw blijf woon maar werd opgehaald in het wiekent en ging hij mee naar Noord. Hij werd een deeltijdwoef. Moedervrouw betaalde het eet en vrouw de dierenartskosten en de belagjelijke woefbelasting.
Sweetje ontmoette Griet en Poekie. Oooh wat vond hij die dames lief. En de dames vonden hem ook best wel lief.
Ook leerde hij de Oma van man kennen. Nou… hij kwam bij haar ook goed oof hoor.
Sweety heeft ruim 14 jaar een fijn hondenleventje gehad. Hij ging zo vaak naar het Amsterdamse bos of naar een park in de buurt toen het personeel weer in Zuid kwam woon.
Als hij naar Joyce moest gaan voor zijn jaarlijkse prikje ging ze altijd via het Vondelpark naar de dokter toeloop doen. Toen hij doorkreeg dat hij vlakbij de diertjesdokter was weigerde hij verder te loop. Dan tilde vrouw hem op en liepen ze zo de Oofertoom op.

Fruit

Soms ging hij dus ook naar het Amsterdamse Bos.  Dat was niet ver loop hoor. Dat was zo goed als aan het eind van de straat.
Dan gingen ze langs het meer loop. Daar rook hij allemaal koonijntjes en roofdiertjes. Hij snufsnuf doen. De koonijntjes lachte hem gewoon uit, want hij zag ze nooit. Zo verdiept was in in al die geurtjes. In de herfst ging ze altijd braam pluk doen. En dan zaat man, vrouw en Sweety saam heerlijk te smikkelen van de vruchtjes. Sweety was verzot op fruit.
Niemand kon thuis een appul of wat dan ook alleen opeet. Want Sweety kwam er bij zit.

Naar Regenboogland

In 1993 werd Sweety opeens ziek. Hij werd naar de dokter gebracht en die stelde een runtsjenfoot voor. De folg dag zou dat plaatvinden. Nog één keer mog hij meerijd in zijn geliefde auto.
Dokter Ellie wou hem ooferneem toen vrouw en vrouwmoeder zeiden dat het echt niet goed ging met hem. Ze keek naar zijn ogen en deed zijn bek open. Ze moesten niet naar de runtsjenkamer maar naar de behandelkamer. Daar zei Ellie dat ze niets meer kon doen voor hem. Hij had een tumor in zijn buikje die was gaan bloeden. Vrouw moest meteen beslissen. Sweety kreeg een slaapprikje en ze gingen in een aparte ruimte zitten. Toen Sweety in slaap viel moesten ze, ondanks het zwaar verdrietige, toch een beetje lachen. Sweety zat namelijk, op het afgrijselijke af, te snurken op schoot bij vrouwmoeder.
Sweety was zachtjes weggegleden naar Regenboogland.  Vrouw vermoed dat vrouwmoeder daar ook zit, want twee jaar later volgde zij hem daarheen.

Dit was het weer voor dees week.
Veel liefs en een kusje
Katrien (……)