Category Archives: uit mijn leven

de vrouw van Pop over: de stoere kleine grote katerman

Pop

Opnieuw de vrouw van, wederom met een verschrikkelijke blog. Onze kleine Pop is er niet meer. Vrijdag 12 juni is er een eind aan zijn te korte leventje gekomen.

Eten

Pop werd opeens hangerig. Wou niet meer zo veel eten.  Hij voelde echt superwarm aan. Je kon, bij wijze van spreken, een eitje op hem bakken. Zo heet was hij. Hij lag het liefst tegen mij aan. Dat was echt geen pretje met die koorts.
Keer op keer boden we hem eten aan. Dan rook hij er aan en nam wat likjes. We haalden voor hem de lekkerste blikjes. Alles om hem maar te laten eten. Door moesten we weghouden. Hij is een vuilnisbak qua eten en als hij wat lekkers ruikt is hij niet te stoppen. Dus iedere keer tilden we Door maar op. Hij protesteerde wel, maar daar hadden wij maling aan.
Ook moesten we Pop beschermen tegen Door. Door is, voor zover wij weten, een gezonde jongen die spelen wou. Eigenlijk heel normaal. Maar Pop was zo kwetsbaar dat we hem steeds beschermen moesten tegen die stuiterbal.

Dierenarts

Hoe is de 12e gegaan.
Pop at wat. Niet veel maar ik was al blij. Weer hem beschermen voor die kleine stuiterbal Door.  Hij ging op bed slapen. Ik zat Door te vermaken door zijn muisjes her en der te gooien.
Kwart over 11 pakte ik Popje en gingen we naar Floor. We kwamen net op tijd aan op de Overtoom. Ik zei dat de koorts niet gezakt was. Dat hij ietsie beter at, maar niet noemenswaardig.  Toen probeerde we bloed af te nemen. Probeer dat maar eens bij een kitten van 10 weken. Het lukte niet.  Zelfs niet met een assistente er bij. Opnieuw praten. Floor dacht aan antibiotica.
Ik weet niet hoe. Maar inene hadden we het over AIDS en FIP.

Buik

Floor zat aan FIP te denken, maar ze zei dat hij dan een dik buikje moest hebben. Toen zei ik maar dat heeft hij. Hij at namelijk amper iets en het viel me op dat zijn buikje zo bollig was.
Floor pakte een spuit en stak die in zijn buikje.  Er stond een assistente buiten de kamer te kijken. Ze wou blijkbaar kijken hoe we, met z’n drieen, 1 klein katje te lijf moesten gaan.
Ze stond eerst met een glimlach, die verdween snel toen er opeens vloeistof in de spuit zat. Ik hoorde zeggen onee… onee.

Knorren

Het eerste wat er bij mij uitkwam was we stoppen. Het is afgelopen. Over.  Ik moest mijn man bellen. Ik stond te trillen.  Ik zei hij moet dood. Hij is te ziek.  Mijn man kon geen vrij krijgen, hij had al zo vaak vrij gekregen.
Geeft niets, ik kan het echt wel. Pop kreeg een slaapprikje.
Ik nam Pop in mijn armen. Ik vroeg of we even in de tuin mochten lopen. Dat Pop nog één keer fijn buiten mog zijn.  Pop zat te knorren in mijn arm.  Ik zat tegen hem te praten. Ik zei zie je die struik? Daar mag je straks fijn doorheen rennen. En dan mag je ook achter vliegjes aan rennen.
Ik was zo bang. Ik belde Mevrouw Bertje op. Pop gaat dood. Toen pas barste ik in huilen uit. Ik ben zo goed als het hele gesprek kwijt. Ik weet alleen nog hij heeft FIP en moet dood.
We belden niet lang. Dat weet ik wel.

Knuffel

Het begon weer te regenen en we gingen naar binnen. Pop was heftig aan het spinnen. Hij lag op mijn arm. Door het vele aaien zat hij te kwijlen. Mijn hele arm was kletsnat. Het spinnen hield heel langzaamaan op. Na tien minuten kwam Floor met het prikje. Ze wou het eerst op mijn arm doen, maar dat wilde ik niet.
Ze nam hem over. Ze zei dat ze hem een prikje in zijn buikje zou geven. Ze kwamen hem terugbrengen. De assistente zei dat zijn kopje kletsnat van de kwijl was.
Ik nam hem weer in mijn arm.
Pop werd na een paar minuten koeler. De koorts was weg. Na een paar minuten kwam Floor. Ik zei hij is dood. Ik voelde zijn leventje wegglippen op mijn arm. Tien weekjes jong. Wat een in en ingemene ziekte is FIP.
Floor nam hem over van me. Ze legde hem zachtjes op haar arm. Legde pootjes goed. Ik gaf hem nog een laatste knuffel.

We gaan Dorus scherp in de gaten houden. Hij eet als een reiger. Dus voor nu gaat het goed.

PopDag lieve Pop. Dag grote kleine man met je mooie bolle toet. Ren en speel maar zoveel je kan.  Zodra we het aankunnen laten we je pootafdruk en naampje laten zetten bij Opa Jan.

Liefs
Johan en Anita

Kater Bolle over: als een kittenkater opeens een ster wordt

kittenSoms weet je het gewoon eventjes niet meer. Dan lijkt het wel alsof alles gaat zoals het niet hoort te gaan. Dan zie je alleen maar pijn en verdriet, en je zou willen dat je er iets aan kon doen.

Een ster

Beebie Pop is een ster geworden. Hij was pas 10 weekjes oud, en hij had nog veel langer van zijn leven moeten genieten.
Hij had FIP, net als Popje van mijn mensen. Dan kun je niet beter worden.
Ik vind het niet eerlijk.

Kopjes

Dag lief klein jongenskatje, doe je Katrientje de groetjes? Wij hier op de blog denken allemaal aan jou, en aan je broertje Door.
Door moet gezond blijven, daar duimen we voor. Dat is superbelangrijk nu.
En ik wil spesjaal de mensen van beebie Pop en Katrientje en Doortje heel veel lieve kopjes geven. Die hebben nu al weer, en nog steeds, verdriet. Ik vind het zoooo erg!
Ook Loesje wil ik zachte kopjes geven, want zij is MammaLoesje.
En Doortje krijgt hele biesondere kopjes van mij, dat hij gezond blijft.

Aan ze denken

Zullen we vanavond allemaal naar beebie Pop en Katrientje en alle andere sterren zwaaien? Zodat ze weten dat we altijd, en altijd, aan ze blijven denken.

(Ome) Bolle.

kater Bolle over: als je een kattentrap hebt

kattentrap

Loesje, die ook op de blog schrijft en de verkering van Bert is en een vriendin van mij, vroeg mij pasgeleden iets. Ze was benieuwd naar mijn kattentrap. Ik had haar verteld dat ik vaak op mijn trap lig te denken. Net zoals Loes op haar denkpaal.

Uitkijken

Loesje zei dat ik er misschien een keertje over zou kunnen schrijven. En als een lieve vriendin dat voorstelt, doe ik dat natuurlijk. Ik vond het ook meteen een goed idee. Want niet elke kat heeft een eigen trap, terwijl dat wel heel handig is.
Je kunt een kattentrap buiten maken, maar ook in huis.
Binnen kunnen je mensen de trap tegen de muur aan maken. Ze kunnen ook een paar plekken wat planken maken. Als kat kun je daar opklimmen, en lekker uitkijken over het huis, of naar buiten kijken. Er zijn veel katten die het fijn vinden om hoog te zitten in huis (ik niet!).

Tuin

Mijn kattentrap is in mijn tuin.
Hij loopt tegen het schuurtje van de achterburen omhoog. Als ik mijn trap oploop, ben ik bovenop dat schuurtje. Tegen het schuurtje staan weer andere schuurtjes dus ik kan een heel eind lopen.
En als ik mijn trap afloop, ben ik weer in mijn eigen tuin. Handig hè?

GroteBeer

kattentrap
Grote Beer in het gras

Mijn mensen hebben de trap gemaakt voor GroteBeer. Die liep altijd door alle tuinen, en over alle schuurtjes. Hij klom in een boom, en sprong dan op een schuurtje. Als hij van het schuurtje af wilde, sprong hij eerst op een stapel stenen, en daarna op de grond. Best moeilijk, ik zou het niet kunnen.
Toen Beer ouder werd was dat klimmen en springen te zwaar voor hem. Hij had een keer zijn poot gekneusd en mijn mensen denken dat dat bij het springen is gebeurd. Daarom hebben mijn mensen de kattentrap bedacht.

Niet duur

Kattentrap
Hier lig ik na te denken

Ze hebben op internet gekeken naar voorbeelden, en ook zelf bedacht wat ze handig leek.
Het hout is allemaal van de straat, uit konteeners met bouwafval. Een trap hoeft dus helemaal niet duur te zijn.
Mijn man heeft het meeste gezaagd, en mijn vrouw heeft alles geverfd. Samen hebben ze de trap aan de muur gemaakt, met een soort steunen. En een boormasjien.
Eerst staat er een klein trapje dat op een grote plank uitkomt. Dat trapje heeft mijn vrouw gevonden, het was al kant en klaar en stond zomaar op straat. Daarna begint de trap tegen de muur. Het bovenste plankje is een beetje groter dan de andere plankjes en heeft een klein leuninkje. Dat is de plank waar ik graag op lig te denken.

Toen de trap net nieuw was werd hij niet meteen gebruikt.

Pop

kattentrap
Pop leert hoe de trap werkt

Na een paar dagen ontdekte Pop dat hij via de trap naar boven kon. Maar hij bleef naar beneden springen. Tot mijn vrouw de trap uitlegde aan Beer. Ze tilde hem op de onderste tree, en bleef naast hem staan terwijl hij steeds een tree hoger ging. Toen hij bovenaan kwam liep hij de trap weer af, naar beneden. Pop zat met open mond te kijken, want hij wist niet dat dat ook kon!
Mijn Molletje had al lang door hoe het werkte, zei de buurvrouw. Zij zag Mol vaak de trap gebruiken. Vanaf dat moment gebruikten Pop, Beer en mijn Mol nu altijd de trap. En al snel deden alle katten uit de buurt dat.

Fiele

Het bovenste plankje was altijd de beste plek om te zitten of te liggen, zegt mijn vrouw.
Want daar kun je alles in de gaten houden: de tuin en de daken. En niemand anders kan meer naar beneden, en ook niemand anders kan meer naar boven. Als je op de bovenste plank ligt ben je dan ook een beetje de baas. Of andersom: als je de baas bent mag je op de bovenste plank.
Af en toe moesten mijn mensen ingrijpen als er een fiele was op de trap. Pop, Beer en mijn Molletje gingen gewoon langs elkaar heen, maar andere katten durfden dat niet. Soms zaten er drie of vier katten op de trap en konden ze niet meer vooruit of achteruit. Mijn mensen kwamen dan even het verkeer regelen.

Nu is de trap alleen van mij.

Ekstradiep nadenken

Als het mooi weer is lig ik wel eens op de bovenste plank te slapen. Niet echt heel diep, want ik moet natuurlijk wel de boel een beetje in de gaten houden.
Maar meestal lig ik op die plank te denken. Over van alles. Ook over geheime dingen die ik niet kan vertellen, want dan zijn ze niet geheim meer.
Als ik op de bovenste plank van mijn trap lig voel ik me stoer, en toch ook gefoelig.
Ik ben thuis, maar ook weer niet. Ik ben in mijn tuin, maar niet helemaal. Ik zweef in de lucht, maar op een plank. Ik lijk wel een vogel, maar dan als kat. Ik ben overal en nergens. En daarom kan ik ekstradiep nadenken.

Pootjes op het gras

Doordat ik zo hoog lig, ben ik ook dichterbij alle katten die een ster zijn geworden. Dus daar zwaai ik altijd naar. Als eerste naar mijn Mollevrouw en Billy, en Pop en Beer, en naar Katrientje. Er zijn best een heleboel sterren, dus ik ben wel eventjes aan het zwaaien.
Als ik uitgedacht en uitgezwaaid ben kom ik weer naar beneden. Dan sta ik weer met vier pootjes op het gras in mijn tuin.  Ik ben gewoon weer kater Bolle die in zijn tuin loopt.
Maar ik weet dat ik kan zweven als ik dat wil, en mijn gedachten ook.

Wat er gebeurt na mijn buikknuffel

buikknuffel

Knuffels op mijn buik zijn de beste knuffels en het is nog beter wat er daarna gebeurt. Daar ga ik het heel eerlijk over hebben.

Intiem

Niet iedereen durft knuffels op zijn of haar buik, dat snap ik. Want je bent daar gefoelig en het is ook intiem dat is dat het van binnen gefoelig is. Dus ik kan het zelf ook nog niet zo lang dat ik het echt superfijn vind zoals nu. Hoe het gekomen is weet ik niet meer. Alleen dat ik het vroeger helemaal niet wilde en dat ik nou eigenlijk niks anders meer wil.

Middag

Het fijnste vind ik de buikknuffel als mijn vrouw terugkomt in huis als het laat in de middag is. Dan weet ik dat we zo gaan eten maar nou nog niet. Dan gaan we samen op het tapijt liggen met onze gezichten naar elkaar toe. Ik lig op mijn zij en zij ligt ook zo. Ze steekt haar hand uit en gaat me in mijn buikvacht kriebelen en kneden. Heerlijk, ik strek mijn poten, ik spin, ik geniet. Ze zegt allerlei liefe dingen tegen me van hoe mooi ik ben en dat ik haar grote vriend ben en zij mijn grote vriendin en al die dingen. Het voelt zo goed en ik weet dat er straks avondeten komt en daarvoor nog iets anders.

Stil

Na een poosje kriebelen en kneden is ze moe. Ik ook een beetje van al die gefoelens en het poten rekken en rollen wat ik soms ook doe. En dan gaan we langzaam helemaal samen stil liggen met haar hand nog in mijn buikvacht. We kijken naar elkaar, we doezelen en ze zegt niks en ik spin ook niet meer. Dat is eigenlijk het supergezelligste ervan. Dat we echt helemaal samen zijn, bij elkaar, zonder dat iemand wat zegt of doet. Zij is bij mij en ik ben bij haar.

En dan komt het avondeten.

Loesje vertelt over assie ineens MammaLoesje wordt…

Loesje

Assie mij een beetje ken dan weet jij wel dat mij eigen al jaare worsel met mij moedervoelens. Willie het wel of willie het niet? Misschien herken u er wel iets in van u eigen.

Jou ferlangens

En assie een menseman of kater ben kan jij ook jou gefoelens hebbe dattie twijfel over kittens. Dan ben jij niet apart, jij ben gewoon dichtbij jou eigen en jij stel jou eigen jou belangrijke vraag. Misschien hebbie verkering, dan moet jij wel met jou verkering over kittens praate. Anders hebbie jou probleem en dat kan jij er niet bij hebbe.
Jij moet open zijn in jou ferlangens en dan kan jij saame kijke. Assie geen zin heb in kittens dan kan jij daar eerlijk over zijn. Jij weet assie eenmaal kittens heb dan hebbie dat voor de rest van jou leeve. Jij moet goed weete, jou kitten is geen tonijn. Jij kan het niet bij jou visboer haale. Jij krijg jou taak van jou leeve…

Mij hart

Van me eigen ben ik al op mij leeftijd gekoome van bijna 12 jaar. Dan ben jij seenior en jij spreek nie meer van dattie vijf voor twaalf ben. Van me eigen ben ik nu ongefeer seefentien ofer vier. Assie dat uitleg dan ben jij eigenlijk te oud van jou leeftijd voor jou kittens.
Mij verkering Bert is mij jeweetwelkater, jij kan het zien aan ze oor. Hij heb het er niet graag ofer. Maar soms moet jij dinge bespreekbaar maake, jij moet jou dinge op taafel leggen. Mij Bert heb het soms best moeilijk met mij emoozie en dattie er dan ofer moet praate. Maar hij doe het wel en hij steun mij altijd. Hij zeg Loes, van me eigen wil ik mij rust. Hij voel zich te oud en dan hebbie geen zin meer in drukte van jou kittens en al jou zorge. Van ze eigen hoef mij Bert geen pappaBert te worde.
Mij hart kan het begrijpe, mij moeder voelens sputter weleens teege.

Poeze onder ze eige

Toen mij hartjesdinnetje Katrientje nog hier was heb wij vaak als poeze onder ze eigen, ofer kittens gesprooke. Jij weet hoe het ga. Jij zit saame en jij heb jou garnaale en jou tonijn. Jij drink eens wat en jij eet heel veel want jij ben saame. Toen heb ik Katrien beloof dattie ze eigen geen zorge hoef te maake. Katrien was ze eigen kitten van 17 jaar. Zij wil van ze eigen geen kittens maar zij zeg wel dattie wist dat ze soolvrouw nog kittens wil.
Wat doe jij dan, jij beloof dattie altijd zal hellupe. Jij ben hartjesdinnetje of jij ben het niet. Katrien ging ofer ze Regenboogbrug en mij hart brak. Dan kan jij niet meteen befatte wat er allemaal gebeur van ze eigen. Van mij ene tonijn op mij andere werd mij hart ineens MammaLoesje. Jij zou voor minder in jou visgraat blijve hange…

Beebiejongens

Ik zeg u eerlijk, van me eigen heb ik geen erfaring. Jij denk dattie twee beebiemeissies krijg, jij ga één keer naar jou dierendokter en jij heb twee beebiejonges. Jij heb geen erfaring, wat kan jij doen? Mij hart was in mij grootste sjok. Mij grond onder mij poote tril nog na. Maar jij heb geen keus, jij heb het Katrien beloof. Dattie zal hellupe. Dattie zal opfoede en jou meisjes zal opfoede als jou jonges.

Wending

Mij Bert zeg ook, Loes jij heb jou poote er wel vol aan. Wij heb saame ook tijd voor ze eigen nodig en dattie verkering heb. Dat wil jij wel koestere. Mij Bert heb gelijk, jij moet altijd zorge voor jou liefde en jou rust. Pas dan kan jij jou jonges echt iets geeve. Mij Bert heb wel ze vriende van mij Feesboek verras, mij Bert is nu oom Bert. Hij steun mij altijd en hij denk aan Katrien. Dan hebbie wel jou groote hart en daarom is mij Bert mij katerman.
Mij leeve heb ze onferwachte wending gekreege. Van me eigen ben ik nu MammaLoesje.
MammaLoesje word jij niet, jij ben het in jou hart! In jou voor en in jou teegespoed.
Mij Bert zeg het ook….

Mij eigen tips voor assie ineens MammaLoesje wordt:

  • stel jou eigen jou vraag offie het wil?
  •  praat met jou verkering assie die heb
  •  blijf altijd jou eigen
  • jij moet open zijn ofer jou gefoelens en ferlangens, jij kan ook oom of jou tante worde
  • jij moet tijd maake voor jou relazie, dattie tijd saame heb
  •  MammaLoesje word jij niet, jij ben het in jou hart

Liefs van Loesje