Category Archives: uit mijn leven

kater Door over: hoe en wat

DoorHajooo iedejeen.  Sjoms denk ikke hoe het kan dat ikke hier bjen koom woon. Hepput sjo moet sjein of hep iets een pootje gejolpen?

Mein bjoertje

Jullie weet… ikke benne op een boererij geboor. Saam met mein bjoertje Poppy. Datte isse nu al 7 week geleede datte ik daar wegging. Alleen werd mein bjoertje sjiek en moese hij weggaan.
Ikke mis hem niet eggie, ikke sjpeel en eet eggiewaar heel gjoet. Alleen sjie ik toe en af mein frauw natte oogies kreig. En dan denk ik fjint sje me niet lief? Dan kjeik ik haar aan en dan sjeg ze datte sje Poppy sjo mist.
Maar sje hep mei tog?
Sje seg ook datte ik foorgoet ajjeen hier bjijf ommedat sje bang is dat ik een ander friendje kan besmet. En sje wil niet nog een kitten wegbreng doen.

Uitjeleg

Nauw fjaag ikke me af hoe ikke hier kwam.
Hep Oma Katrien gejolpen?
Ik sjal uitjeleg doen.
Ikke ben een sjtuntelaar. Ikke kjetter steeds van de bank af. Of asse ik ren fjegeet ik te jemmen. En boems… ik kjnal er tegenaan.
Ik hoor stjeets van mijn mensen dat Oma Katrien ook zoon sjtuntel was. Alleen win ikke het.
Hep Oma Katrien mei naar hun toegebjag? Besjtaat sjowiets? Offe is ut toefal?

Wat raar isse

Weet jullie wat raar isse? Ikke lig ook altijd op desjelfte plek oppe bank waar Oma Katrien sjiep. Maar ik hep niet haar lekkere wolletjedeke. Frauw sjeg dat dat van Oma Katrien bjijft.
Maak mei nies uit hoor. Ook sjit ik vaak oppe vennestebank. Maar mein mensen moet nu de onnerste raampjes jappen ommedat er pootafdjukjes fan mei op sjtaan.
Sje legte daar een kjeer een fjiesdeekuntje neer. Ommedat Oma Katrien dat sjo fijn von daar.Toen keek ik se aan en weigde daar op te gaan sjitten. Toen sjugte frauw en haalte het weer weg. Nauw gaan alle fjiesdekens naar hut asjiel.

Sjo zijn

Ikke hep ook geen mandje binne. Ommedat ik sje sjtom fin. Ook datte wau Oma Katrien niet.
Frauw hat een kartonne doosj met soon fjiesdeken er in neergesjet in de wonekaamur. Maar njee hoor, ikke wil hjet eg nie. Isse het dus toefjal of moese het sjo zijn?

Nau… ditte wasse het weer fjoor dees week.
Ikke sjuit af met een dikke koes
Foor MammaLoes
Toedeledokie

kater Bolle over: als je oogdruppels krijgt

oogdruppels

Een paar weken geleden ging mijn linkeroog ineens huilen. Alle tranen liepen er zomaar uit. Ook als ikzelf helemaal niet hoefde te huilen.

De tranen liepen over mijn wang en onderaan bleven ze zitten in een korstje. Ik had er geen last van en het deed ook geen pijn. Mijn vrouw maakte mijn oog steeds schoon met gekookt water. Pas als het water weer koud was, natuurlijk.

Naar de dokter

Mijn Molletje had dat huilen ook aan haar ogen. De dierendokter zei dat haar traanbuis was verstopt en dat dat niet erg was. Mijn Molletje was toen al oud en er hoefde niks aan gedaan te worden. Voor mij was ze soowiesoo de mooiste poezenvrouw, natuurlijk.
Mijn mensen dachten dat ik nu ook zoiets had en gingen niet meteen naar de dierendokter.
Maar na een tijdje leek het ze beter om toch even naar mijn oog te laten kijken.
Ik wilde niet mee, maar ik moest. Ik werd zo HOP in mijn reistas gezet, ondanks dat ik tegenspartelde.

Druppels

De dokter keek in mijn oog. Mijn oog zag er gezond uit. Daarna kreeg ik groene druppels in mijn oog, die moesten er weer uit via mijn neus.
Ik vond het niet fijn. Mijn ogen zijn van mij en ik wil geen groene ogen, en ook geen groene neus. Maar mijn neus werd pas na een hele tijd een beetje groen. Het meeste groen liep zo uit mijn oog op mijn wang.
Mijn mensen kregen druppels mee voor in mijn oog en toen konden we weer naar huis.

Hijg

Toen we thuiskwamen werd ik eigenlijk zomaar ineens vreselijk bang. Ik moest denken aan vroeger, toen ik altijd bang was. Bang voor mensen, die me pijn deden.
Ik bleef doodstil staan, en deed mijn mond open. Mijn tong viel er uit en ik deed een hijg. En dan weer stil, en dan weer een hijg, en dan weer stil.
Mijn mensen schrokken zich de tandjes, zegt mijn man. Mijn vrouw belde de dierendokter en mijn man bleef bij mij. Ik bleef steeds een pufgeluid maken en verstopte me in de tuin.
De dierendokter zei dat het niet van de druppels kon komen maar dat het van de hitte was of van angst. Ik bleef meer dan een half uur hijgen, daar in de struiken.
De hele dag heb ik geslapen want ik was supermoe.
In de avond kwam mijn vrouw naar me toe, aaide me en pakte mijn hoofd. Ze was zenuwachtig, dat merkte ik meteen. Ze probeerde me die druppels in mijn oog te doen! Dat lukte niet, maar ze probeerde het tóch nog een keer.

Buiten

oogdruppelsDie avond ben ik niet naar binnen gegaan. Ik bleef buiten in mijn huisje. Pas in de nacht ben ik weer eventjes naar binnen gegaan.
De volgende dag regende het en ik bleef buiten. In mijn huisje. De hele dag.
Ik wilde niet eten, alleen een heel klein beetje. Als mijn vrouw kwam deed ik net of ik haar niet zag. Ik was verdrietig en voelde me verraden. Ik dacht dat ik haar kon vertrouwen en toch maakte ze me bang. Dat snapte ik niet. Ik zou haar nooit bang maken.
Mijn vrouw kwam steeds naar me toe en zei sorry. Na een tijdje huilde ze. Net als ik, maar dan met twee ogen. Als mijn man kwam gaf ik hem snel een kopje. Toen het helemaal donker was kwam hij me halen en nam me mee naar binnen. Ik bleef binnen slapen, maar in mijn eentje op mijn kurk.
We waren alledrie in de war en verdrietig en bang. Allemaal door die stomme druppels.

Weer rustig

Bert had intussen op zijn feesboek om adfies gevraagd, voor mijn oogdruppels.  Dat vond ik supergeweldig, en mijn mensen ook. Dan weet je dat je echt een goede vriend hebt.
Er kwamen allerlei adfiesen, die heel handig waren. Maar mijn mensen durfden het niet meer. Mijn vrouw was bang dat ik helemaal niet meer binnen zou komen als ik nog meer druppels kreeg. Dat ik dan met twee gezonde ogen weer buiten zou gaan leven, net als vroeger.
Dus hebben mijn mensen vijf dagen gewacht. Zodat we alledrie weer rustig konden worden. Ik heb ekstraveel kusjes en knuffels gekregen en ook nog allerlei lekkere sneks. Ik heb zelf ook ekstraveel kusjes gegeven en was helemaal blij dat alles weer gewoon was.

Beter

Maandag heeft mijn vrouw de dierendokter gebeld om te zeggen dat het niet lukte met de druppels en dat ze het niet meer wilde doen omdat ik zo bang werd. Nu krijg ik gelukkig geen druppels meer in mijn oog.
Elke dag kamt mijn vrouw me heel uitgebreid op mijn grasveld. Soms lijkt het dan net of ik een druppel in mijn oog voel. Af en toe verdenk ik mijn vrouw dat ze stiekem iets doet, maar ze zegt van niet.
Gek hè, en toch is mijn oog al weer wat beter.

Extra: mevrouw Bolle wil wat zeggen

Nu even een klein stukje van de vrouw van Bol. Alleen voor mensen, niet voor katten!
De dierenartsassistente zei dat we Bol van achteren moesten benaderen, zodat hij ons niet zag aankomen met de druppels.
Nu ga ik hem heel uitgebreid aaien, of hem borstelen. Ik laat hem zien dat ik niks in mijn handen heb. Het flesje oogdruppels heb ik in mijn broekzak. Als Bol na een tijdje lekker ontspannen is ga ik achter hem zitten, trek ik zijn hoofd iets naar achteren en doe van bovenaf een druppel in zijn oog. Dit is tot nu toe steeds gelukt en zijn oog ziet er beter uit.
Het gaat zo snel dat hij niet precies doorheeft wat er gebeurt, en hij ziet niet dat ik het doe.
Zo lang als het goed blijft gaan blijf ik dit volhouden. Daarna kan Bols’ man het nog proberen.
Als hij weer bang wordt is het meteen afgelopen met druppelen.
Zo bang als hij vorige week was, dat willen we alle drie niet nog een keer.

Wat je moet doen als je heel erg schrikt

schrikt

Deze week ben ik erg geschrokken  en misschien vindt u dat stom. Ik lag boven in de lage vensterbank te slapen en opeens kwam er keiharde regen tegen het raam. Daar schrok ik van.

Veilig

Nou zult u zeggen Bert dat is de natuur daar hoef je niet van te schrikken. Maar dan weet u niet hoe ik lag. Ik heb daar in die vensterbank een plek achter de gordijnen op een hele dikke handdoek. Het is een klein raam maar ik vind het groot want ik kan alles zien wat er achter ons huis gebeurt. ’s Nachts doen mensen vaak lichten aan dat vind ik leuk om naar te kijken. Volgens mij ziet niemand dat ik daar lig dus dat is ook veilig.

Opeens

Alleen toen lag ik daar, het werd ochtend dat zag ik aan het licht maar ik doezelde net lekker en toen opeens begon de regen. Keihard tegen het raam. Ik schrok helemaal wakker en ik was uit mijn doezel en ik voelde me bang.

Ik woon nou al jaren veilig hier maar dingen van vroeger inenen terugkomen, dat je niet meer goed weet wie je bent en hoe je leeft.  Mijn vrouw zegt, dat is een herbeleving van moeilijke gebeurtenissen van vroeger. Ik hoef het niet maar het gebeurt toch.

Bed

Als je bang bent dan is nadenken moeilijk. Ik wist ook niet goed wat ik moest doen. En toen weer wel wat ik hopte uit de vensterbank, liep naar het bed in de slaapkamer en miauwde zachtjes want harder lukte niet. Ze werd wakker. “Kom er maar gauw bij hoor,” zei ze en ze klopte op het bed, precies op mijn stuk. Ik sprong op het bed. Ze aaide me zachtjes. “Wat een rege, hè,” zei ze, “ik snap best dat je daarvan schrikt.” Ze aaide verder en ik geloof dat ik toen nog even heb geslapen.

Dus zo ontdekte ik wat je moet doen als je schrikt: knuffels gaan halen!!

Loesje vertelt over: assie ga opfoede…

Loesje

Voorige week kreeg mij hart ze heele biesondere kaado en het was van mij beebiejonge, mij Dorus. Ik zeg u eerlijk, jij weet niet wat jou overkom.

Kaado

Mij beebie Dorus kom net kijke en hij denk al aan ze MammaLoesje. Hebbie ze spaarspot omgekieperd en hebbie mij lekkerste tonijn gekocht en mij sneks. Hebbie ook nog reekening gehouwe met mij eene tand, dattie nie breek assie te gulzig in mij snek bijt. Dan denk jij dattie al genoeg verwen ben maar jij heb jou mooiste gebaar nog niet gezien.
Hebbie ze hart in mij kaado gestopt, dattie mij ze best mom van ze weereld vin. Dan ben jij stil. Dan voel jij jou traan uit jou hart rolle. Jij ben spraakloos. Jij voel jou brok in jou keel en het is geen tonijn. Het is van van jou onroering.
Hebbie dan toch iets goed gedaan in jou opfoeding? Jij durf het bijna niet te denke van jou eigen.

Leevestaak

Soms ben jij toch onzeeker van jou opfoede. Ben jij nie te streng? Streng zijn vind ik moeilijk maar assie jou bloed onder jou naagel weghaale, dan moet jij wel. Jij leer ook andere stukke van jou eigen kenne, jij krijg jou enorme konfrontazie. Jij moet er veel voor doen voor jou beebie.
MammaLoesje ben jij niet somaar. Van me eigen ben ik het wel want assie Loesje heet van jou naam dan wordt jij MammaLoesje. Toen mij hartjesdinnetje Prinses Katrientje over ze Regenboogbrug ging heb ik mij nieuwe leevestaak op mij eigen genoome. Mij zorg voor mij twee beebiejonges.
Jij kan jou leeve niet nutteloos foorbij laate gaan. Assie jou taak krijg van jou leeve dan moet jij er staan. Ik zeg u eerlijk, van me eigen geef ik niks om staan. Ik lig ik liever maar jij heb geen keus.

Ermee dielen

U weet mij beebiePoopei ging over ze Regenboogbrug. Jou word niks gefraag, jij moet er maar mee diele. Mij beebieDoor bleef alleen achter bij mij soolfamielie. Toen heb ik wel mij rug recht gezet en mij taak als opfoeder seeriejeus genoome. Als poes kan jij jou beebie dinge leere die noodsaakelijk zijn, bijfoorbeeld dattie sindeluk wordt. Dattie er straks wel ergens mee kan aankoome.
Jij kan jou beebie niet aan ze eigen lot oferlaate, dan kom er niks van terecht. Jou beebie groei op met ze galg aan ze rad. Straks worrie kriemieneel…

Diegietaal

Van me eigen heb ik geen kurzus gevolg hoe dattie ga opfoede. Jij kan teegewoordig oferal jou kurzus voor volge maar hebbie dan erfaring? Jij krijg er geen garanzie bij dat jou beebie dan opgroei tot ze poes of kater met ze eigen beschaafing. Mij Bert heb beschaafing, hij heb maniere en hij heb ze eigen meening. Mij Bert kan jij fertrouwe, jij kan jou poot in jou vuur steeke voor mij Bert.
In mij hart hoop ik dat mij beebie wordt als mij Bert, maar die jeug van teegwoordig! Jij heb er niks meer ofer te zegge. Assie nie uitkijk zit jou beebie de hele dag op ze Ketfliks! Muize vange ga ook al op ze leptop. En assie ze kans krijg zittie ze heele dag te geeme. Als poes heb ik daar wel mij zorge ofer. Sosiejaal is diegietaal geworre.
Als moeder moet jij mee maar voor mij eigen heb ik wel mij grenze. Jij moet jou beebie leere dattie gewoon kontak kan maake. Dat jij saame kan knuffele en kan praate. En dat jou tonijn gewoon van jou visboer kom en nie uit jou printer kom rolle.

Gember neutraal

Van me eigen denk ik dat jij opfoede niet moeilukker moet maake dan dattie is. Assie met jou hart opfoed en niet met jou teelefoon dan kan jou beebie liefde voele. Liefde maak jou beebie gelukkig, jij krijg een band. Jou beebie voel ze eigen veilig en dan kan jij vertrouwe krijge.
Van me eigen vind ik het ook belangrijk dat mij beebie gember neutraal opgroei. Dattie kan zijn wie hij is van ze eigen en dat liefde vrij is. Jij breng hem goede maniere bij want jij wil niet dat jou jongen straks ze eigen matsjoow wordt. Dattie op straat ga hange en indruk probeer te maake op alle poeze met ze sikspek. Jij kan atleeties zijn maar jij kan ook oferdrijve.

Liefde

LoesjeAls jou beebie niet genoeg van jou liefde krijg dan ga hij misschien wel ontspoore. Daarom begin jou opfoeding altijd bij jou liefde. Geef jou beebie jou liefde, knuffels en jou aandacht en assie het helemaal goed wil doen dan kan jou tonijn wondere doen. Tonijn, garnaale en zallum, wie van jou kittens is er niet groot van geworde? Ik zeg u eerlijk, mij Dorus groei goed. Hij lijk op ze MammaLoesje. Van me eigen werk ik nu aan mij band met mij jongen. Dattie liefde voel ook al ga ze liefde door ze maag. Mij beebie Dorus is mij beste beebie van mij weereld.
Mij hart is trots, ook op mij biesondere kaado van mij beebiezoon. Misschien hebbie toch maniere van mij Bert…

Mij tips voor assie ga opfoede:

  •  Jij hoef geen kurzus te volge
  •  Geef jou beebie liefde en aandacht
  •  Dattie sindeluk wordt
  •  Leer jou beebie dattie gewoon met jou eigen kan praate
  •  Soms moet jij streng zijn
  • Nie ze heele dag op Ketfliks of geeme
  • Tonijn, garnaale en zallum

Liefs van Loesje

 

Waarom ik mijn poot omvouw als ik slaap

poot

Voordat u het vraagt: ja zo lig ik lekker. Met mijn poot gevouwen. Ik lig hier op het tapijt te doezelen dat is rieleksen met het doel om in slaap te vallen maar nog even niet.

Doezelen

Als ik doezel, voel ik me vanzelf tevreden. Wegens dat ik me rustig en veilig voel en er is niks waarvan ik voel daar moet ik wat mee. Mijn vrouw is weg of ze zit aan haar werktafel, er zijn geen rare geluiden in de straat en ik heb de tijd aan mezelf. Dan kan ik doezelen. Alleen ik moet dan wel goed liggen en daar ben ik heel precies in.

Slapen

Doezelen is geen slapen, dat wil ik erbij zeggen. Als ik wil slapen, ga ik met de poten gestrekt of ik ga in een cirkel liggen, of helemaal op mijn zij. Dan slaap ik best snel al is het wel mijn ideaal om zachtjes in slaap geaaid te worden. Vind ik gezellig. Vooral als ik eerst een snek krijg, dan aaien en daarna slapen. Rieleksen moet je serieus nemen als je wat ouder bent en ik ben een senior-kater dus vandaar.

Truukje

Ik lig dus te doezelen maar ik wil wel wakker blijven. Dus daarom vouw ik mijn poot. Dat is een truukje dat de meeste katten kennen. Met je lichaam ga je vanzelf helemaal in de ontspanning want je zorgt natuurlijk dat je goed ligt. En doordat je je poot vouwt, voel je toch een stukje spanning en dan val je niet helemaal in slaap. Je blijft een beetje wakker terwijl je toch rielekst bent en doezelt.

Als ik klaar ben met doezelen, ga ik wat anders doen. Kan zijn in de vensterbank even naar de straat kijken. Kan zijn op mijn kussen om te slapen, want als je lekker doezelt krijg je meestal zin in slapen, alleen vouw je dan niet je poot, maar dat snapt iedereen natuurlijk vanzelf.