Category Archives: uit mijn leven

Hoe ik ’s nachts op bed spring

op bed

’s Nachts slaap ik ook op het grote bed boven. Niet de hele nacht, dat duurt me te lang en ik wil beneden ook in de vensterbank zitten en naar de autolampen kijken. Maar dat op bed springen gaat niet vanzelf.

Samen

Volgens mij heb ik geen artroos ofzo. Het is alleen, op bed springen vind ik gewoon niet gemakkelijk. Traplopen doe ik het liefste als mijn vrouw achter me is dan doen we het toch samen en dat scheelt gewoon. Maar in bed ligt zij altijd als eerste of ze gaat als tweedes liggen. Dus op bed springen, dat is iets waarvan ik elke keer weer denk: hoe doe ik dat?

Mijn plek

Mijn stuk bed is alleen voor mij. Er ligt een dekbed opgevouwen en daarop ligt een handdoek. Lekker warm. En ik weet dus dat daar mijn plek is. Mijn vrouw slaapt er niet, dus ik kan er liggen wanneer en hoe ik wil. ’s Nachts sta ik soms voor het bed en dan kijk ik ernaar en dan weet ik het even niet.  Waarom weet ik niet precies. Er ligt veel, dat is dan mijn gefoel. Maar als we samen naar bed gaan dan kan ik het wel.

Gisternacht had ik het opeens. Ik kon best op het bed komen, ik moest alleen ergens anders opspringen. Ik liep langs het bed en daar zag ik een stuk lege ruimte. Er was helemaal niks op het bed. Naast de ruimte lag mijn vrouw. Dus het kon, wist ik.

Bam

Ik zette flink af en BAM  daar was ik op het bed. Het ging gemakkelijk, mijn vrouw was wakker en zei Bertje en ze ging opzij dus ik liep door naar mijn eigen plek.  Liggen. Hè, lekker. Ze aaide me en vroeg waarom ik nou opeens daar moest springen. Ja, er was ruimte. Dan lukt het beter. Volgens mij moet je een kat zijn om dat te snappen, het is zo logies, dat vind ik dan.

 

Kater Dorus over: de operaasie enzo

DorusHajooo.  Deze week zie ik wel weer waar we uitkoom met dit blogje. Oooh wat isse het frips he de laase teit.

Hun poote

Ikke moet ook eggie wat aan mijn mense doen. Se snap niet dat ik graag luiser. Dat asse se mij woepen ik gelijk er aan kom rennen. Of dat asse ze voorbij komen ik graag mijn voorpoten om ze heen sla. Ikke bijt dan niet hoor. Ik vin het gewoon jeuk. Het meest rare finden ze als ze zig net gewasse hebben ik hun help door hun poote droog te likken. Scheelt hun werk. Toch?

Moonumente

Frauw hat forige week een afspjaak gemaak foor mijn knikkeren.  Na het belletje begon ze opeens te huil. Want mijn opejaasie kan fauwt gaan. Ikke kan sjiek worre. Jullie weet datte mijn bjoertje aan FIP oferlede is. Maar !!!!!
Dat hoef niet te betekene dat ikke ook FIP hep!!
Laat me uitleg doen. Omdat er dus die enge sjiekte in mijn familie sit kan ik, dankzij stress en een iets verminderde weerstant ziek worre.  Maar er kan ook nies gebeure. En daar gaane we hier fan uit!!
Nou hep ik al een paar enge moonumente meegemaak. Een huisje met eng geboor. En een nieuw bankestel. Datte ik snagts een keer naar de dokker moes fanweege een kneuste foorpoot. En het allerengste… een megalaag ooferfliegent fliegtuig.

Wei woone in een roete van een start en landingsbaan fan sjiphol. En foorige week kwam er een fliegding meegalaag oofur ons heen. Oooh wat een herrie was dat. Ik rende bibberent naar binne. En ikke durfte 2 dage niet op balkon. Sjo bang was ik.

Sgrikjes

DorusNou sei tante Cynthia vanne mijn diertjesklieniek datte ik eigelijk ook niet buite mag kome fanwege sgrikjes sowals deze. Maar ik benne een boererijkat en ik wil gewoon naar buite.
Ik moet ajjeen geen enge dinge sien.
Ikke mag fan tante Cynthia ook nooit in pensjon offe asiel.
Dat sgeelt sei frauw… wei sjijn geen faakansiemense.
Ikke hep rus en regelmaat nodig. Nou… dat is hier.

Frauw hep mij bejooft datte se jullie oppe hoog hauwt oppe de 21e.
En ikke bejoof datte ik nie sjiek wor. Diel?

Snekjes

Afgeloop woensdag wasse ik weer eens furfelend. Door de kauw magge ik wat minder naar buiten. Daar hep ik wat op gefonde. Ik glip gewoon langs hun poote naar buite asse ze wat weggooien. Ook asse het jegent. En dan moete frauw hoore. Kom naar binne Dorus. Nee!!
Wel potjanDorie hoor ik dan. Nee!!
Ik fin jegen jeuk. En dat ik kleddertje nat binnen kom kan me nies schele.
Dan gaat se gemeen spele. Ze gaat rammele met mijn snekjes. Dus ikke kom bjij aanrennen en opeens hoor ik klik. Nou ja!!

Dit was het weer foor dese week.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes.
Toedeledokie

Wanneer ik graag op de foto ga

op de foto

Op deze foto dacht ik net: nou even niet. Maar ja ik lag net bijna en mijn vrouw knipte en toen stond ik toch op de foto. Wanneer ga ik graag op de foto?

Gewend

Eigenlijk ben ik het gewend. Dat ze steeds foto’s van me maakt. Op de eerste dag dat ik hier woonde en bijna sliep op de bank, toen begon ze al. Dat merkte ik net nog. En de dagen erna ook en het is nog steeds zo. En als je iets gewend bent, dan doe je gemakkelijker mee. Maar daarom is het nog niet altijd leuk. Nou ja soms wel en soms niet. Als ik geen zin heb, ga ik op mijn andere zij liggen of ik knijp mijn ogen dicht.

Samen

Het leukste is als we het echt  samen doen. Dus dan heb ik eerst wat lekkers gegeten en me gewassen, dat is ideaal. Wegens dat ik me goed en schoon voel. En zij heeft echt de tijd, ook om te zeggen hoe ik moet doen.

  • Bertje, kijk eens omhoog.
  • En nog een keer tegen het balletje, komt het
  • Nu over je schouder naar me kijken
  • Hou dat vast dat is mooi

Ik doe gewoon mee en als u denkt maar snap jij dat dan, dan zeg ik ja want ik ga hier al jaren op de foto en als je als gevoelige katerman zijnde heel lang met een vrouw woont dan snap je heus wel wat ze bedoelt. En zo moeilijk is het niet.

Adfies

Dus dat is ook mijn adfies voor als foto’s maken moeilijk is. Eerst eraan wennen maakt niet uit hoe je op de foto staan en ze hoeven heus niet op feesboek. Dan het samen doen dus zorgen dat je je goed voelt en dat het gezellig is.  Zo heb ik het geleerd en nou kan ik het.

 

Kater Bolle over hoe druks voelen

Bolle

Sinds een week of twee krijg ik druppels. Elke dag eentje. Het zijn groenige druppels en ze smaken heel vies. Naar paddestoelen en rotte blaadjes en mos. Het zijn druksdruppels.

CBD

Op het flesje van de druppels staat CBD-olie 2 %. Het is gemaakt van kanaabis, vertelden mijn mensen. Maar je wordt er niet stoont van. De olie is voor honden en katten, daarom zit er geen alkoohol in maar zalmolie.
Ik krijg die druppels vanwege de reenoovaatsie. Ze helpen me om niet bang te zijn. Dat zou ik zonder die druppels zeker weten zijn. Heel erg bang zelfs. Nu schrik ik ook wel eens, maar het gaat veel sneller over.

Druppels

Loesje vroeg me vorige week hoe het voelde, die druks. Ze was er best benieuwd naar.
Ik heb gezegd dat ik er een stukje over ging schrijven, dus dat doe ik. Spesjaal voor Loes!
Ik moest er wel even over nadenken, want ik weet niet presies wat die druppels met me doen.
Ik ben niet haaj en ik zie niet allemaal gekke dingen. Het is best moeilijk om te vertellen hoe ik me voel, na zo’n druppel.

Warme zachte wolk

Ik kan het het beste zo omschrijven: dat ik me door de druks niet zoveel aantrek van al het lawaai en de veranderingen.
Ik merk het allemaal wel maar ik ben veilig binnen, met mijn mensen. Mijn mensen tillen me op het grote bed, doen de gordeinen dicht, een lampje aan en de raadioo. We knuffelen en dan ga ik goed liggen. Dat luistert nauw, ik moet altijd in een half krulletje liggen. Toen ik hier net woonde moest ik persee naar de deur van de slaapkamer kijken, nu kan ik ook andersom liggen. Maar wel altijd als een half krulletje. Zo val ik in slaap. En eerlijk waar, door die druppel slaap ik urenlang. Ik word nergens wakker van, ook niet als de mannen staan te boren in de muur van de slaapkamer. Ik lig gewoon op bed, maar het voelt alsof ik op een warme zachte wolk lig. En op die wolk zweef ik zo in slaap. Ik droom over mijn Molletje, dat we samen op onze stoelen in het zonnetje liggen, over stukjes runderhart eten, over mijn lieve vrienden en vriendinnen van de blog, of dat ik bij de verwarming lig in een pluizigzacht mandje, dat Billy en ik buiten samen met de veren spelen, dat ik op mijn rug in mijn grasveld lig en dat alles goed is. Allemaal superfijne dingen, waar ik blij van word. Dus je snapt wel waarom ik zo graag slaap.

Knuffel

Als ik weer wakker ben ga ik buiten in mijn tuin kijken maar ik kom meestal snel weer naar binnen.
Ik speel met mijn man of met mijn vrouw eventjes met de veer. En na de veer is het alweer tijd om te knuffelen.
Ik knuffel ekstra veel, door die druks. Misschien is het dus wel die druks waar je wel eens over leest, dat je iedereen lief vind? Ik blijf maar kopjes geven en kusjes en likjes aan mijn mensen en ik kruip heel dicht tegen ze aan. Ik krijg ook heel veel kopjes en kusjes terug. Maar nooit likjes, dat vind ik wel jammer.
Na het knuffelen eet ik een paar brokjes, mijn mensen stoppen me in op het grote bed, en hop! ik val zo weer in slaap.

Stoont

Helemaal in het begin heeft mijn vrouw me per ongeluk een keer teveel gegeven. Toen was ik wel een beetje stoont. Ik kon geeneens meer goed lopen en ik had hele grote ogen.
Ik heb bijna niets gegeten, dat vond ik teveel werk. Ik wist niet meer goed wat ik deed en als ik me probeerde te wassen lukte dat niet. Want terwijl ik mijn tong uitstak om mijn buik te wassen was ik al vergeten wat ik ging doen. En dan bleef mijn tong buitenboord hangen. Ik heb de hele dag geslapen en mijn vrouw voelde zich heel erg schuldig.
Nu krijg ik eksakt één druppel en niet meer. Die druppel gaat in mijn eten. Mijn vrouw doet die druppel op de bodem van mijn kom, legt er dan een beetje saus op en geeft het aan mij. Meestal eet ik dat per ongeluk op. Als ik het doorheb, dat die druppel in mijn eten zit, laat ik meteen mijn eten staan. Hoe lekker het ook is. Dan doet mijn vrouw de druppel op haar vinger en doet die vinger aan de zijkant in mijn mond, langs mijn tanden. Jakkes, dat is echt supervies. Ik probeer die druppel altijd uit te spugen, maar dat lukt niet. Gelukkig krijg ik meteen iets lekkers te eten, om die smaak weg te halen.
Met die ene druppel kan ik gewoon alles doen wat ik wil en ben ik niet in de war. Alleen slaap ik dus meer.
Mijn dierendokter weet dat ik die druks neem en hij vond het prima. Hij zegt dat het voor veel katten en honden een goede oplossing is.

Druksdieler

Dus tegen Loes zeg ik: je kunt het een keertje proberen. Maar het is wel vies, dat is een probleem. Daarom denk ik ook niet dat je snel te veel neemt. Misschien doe je wel heerlijk over je Bertje dromen, en over Katrientje en beebiePop en fanieljefla en tonijn, als je druksdruppels neemt!
Ik wil wel wat bewaren voor iedereen die het wil. Dan kom ik het op de fiets langsbrengen. Want ootoorijden mag niet, met die druks. Bovendien heb ik geen reibeweis.
Of word ik dan een druksdieler, als ik andere katten van die druppels geef?

O ja, je wordt er niet verslaafd van. Gelukkig maar, want ik wil niet zo worden dat ik straks al mijn veren en pluusjen muizen en brokken ga verkopen voor druks!

Waarom keihard spelen soms gewoon moet (hele film)


Net toen ik zeker wist dat de stijger er voor altijd zou staan, kwam er even een raar lawaai en toen was de stijger weg. Helemaal weg. Ik snapte gewoon niet dat het kon.

Mijn vrouw zegt dat de stijger er maar drie dagen heeft gestaan maar mijn gefoel zegt dat ik geeneens meer weet hoe mijn leven was voor de stijger kwam. Dat is omdat ik eerst bang was en toen keihard ging spelen wegens de spanning.

Lekker dagje

Ik speel haast nooit keihard. Als ik me mezelf voel, dan lig ik het liefste te rieleksen. Een knuffel erbij, een brokje tussendoor, even in de vensterbank naar de straat kijken, gewoon dat je zegt: een lekker dagje. Heel af en toe rol ik wat heen en weer op het tapijt, dat is als ik me supertevreden voel. Ook tik ik weleens tegen een lintje, maar dat duurt nooit lang.

Spanning

Maar nou met die stijger,  ik weet het niet, opeens voelde ik iets in me. Dat keiharde willen spelen. Wegens dat ik allemaal moeilijke gefoelens had en daar moest ik iets mee, en dan samen. Want ik kan wel heen en weer gaan rennen op de trappen maar ja hoe gezellig is dat als je samenwoont. Plus ’s nachts hoor je zoiets beter.

Dus ik zitten en MEWWW doen. Dat mijn vrouw meteen wist er is iets seeriejeus. Ze kwam en toen deden we onder-de-lap. Ik vond het meteen keispannend. En ik ging strekken en springen en van alles waarvan ik geeneens wist dat ik het in me had.

Daarna moest ik heel erg op de bank bijkomen van mezelf.  Keihard spelen, dat kost heel erg veel energie. Dus ik was wel rustiger, dat is zo.

Weg

De dag erna ging de stijger opeens weg. Toen moest ik daar weer aan wennen. Eerlijk waar, ik maak veel te veel mee, dat vind ik.