All posts by @Bertje

Uit de oude en nieuwe doos: doe het lekker zelf!

zelfIn mijn ruim twintigjarige persoonlijke ervaring met katten is me één ding wel duidelijk geworden: hoe meer je een kat iets verbiedt, hoe meer ze datgene juist willen.
Katten zijn net mensen (en toch ook weer niet).

Pop

Onze eerste kat Pop was nog jong en slank toen hij bij ons kwam wonen. Hij was net twee geworden, en zat in die fase dat een kat alleen maar uit dunne lange poten en grote oren bestaat. Met een klein lijfje er tussenin.
Pop was ooit opgehaald door de vriendin van zijn vorige vrouw, naar aanleiding van een advertentie. Eigenlijk wilde zij alleen zijn broertje op komen halen. Maar bij aankomst bleken er twee kittens in een vogelkooitje te zitten (!). Gelukkig heeft ze ze daarom allebei meegenomen.

zelfWe hebben nooit geweten hoe Pop heeft geleefd als kitten, maar dat vogelkooitje zegt al veel. Echt geweldig zal de verzorging niet geweest zijn.

Bij zijn vorige vrouw kreeg Pop altijd genoeg te eten, en bij ons ook.
En toch had hij altijd, en ik bedoel echt ALTIJD, honger. Hij at de havermout die ik voor de vogels strooide, en hij klom tegen de houten bekleding van de achterkant van ons huis omhoog om bij de vetballen voor de vogels te komen. En daar grote happen uit te nemen. Hij at droog brood en stukken cactus, waarvan hij de rest dan heel trots kwam brengen. Gelukkig had hij geen stekels binnen gekregen…

Wij hadden in het begin altijd een bakje brokjes voor Pop klaar staan. Als dat bakje leeg was deden we er nieuwe brokjes bij.
Totdat bij de dierenarts werd gezegd dat we zijn brokjes af moesten gaan wegen, omdat Pop een paar ons te zwaar was.
Toen we dat eenmaal deden raakte hij helemaal geobsedeerd door eten. Omdat hij merkte dat dat soms op was. Hij ging honderd keer per dag kijken of er iets in zijn bakje zat, en als dat zo was at hij het meteen op. Voor die tijd at hij alleen als hij honger had, en kon hij prima iets laten staan.
Dat hele strikte afwegen en soms uren een leeg bakje hebben we later met geen enkele kat meer gedaan. Iedereen had gewoon brokjes staan. Desnoods brokjes die ze niet lekker vonden, maar zo wisten ze in ieder geval dat er altijd eten was.

Een tip die we voor Pop kregen was om voerpuzzels te gebruiken.
Als eerste zo’n bal met gaatjes waar brokjes uit vallen. Ding aangeschaft, hele lekkere brokjes er in gedaan, en neer gelegd. Lag er na een week nog precies hetzelfde bij.
Maar toen ik voordeed hoe die bal werkte raakte Pop dolenthousiast. Dat was een leuk spel! Hij kwam meerdere keren per dag naar me toe, liep met me naar die bal en keek me aan. Want IK moest die bal rollen, en hij at de brokjes die eruit vielen. Wat ik ook in die bal deed, Pop heeft het nooit zelf gedaan. En op een gegeven moment kreeg ik er ook genoeg van, van die stomme bal.
Goed, dat was dus de voerbal.

Daarna hebben we een soort ding met bakjes en pinnetjes gekocht. Daar kon een kat aan draaien en schuiven. Leuk hoor, al die voorbeeldfilmpjes van katten die heel behendig bakjes omdraaien en brokjes tussen pinnetjes door schuiven. We hebben het Poo uiteraard voor gedaan, en er zaten extra lekkere brokjes in.
Pop keek het eens aan, probeerde wat en toen dat niet lukte gooide hij het hele ding omver. En kon zo alle brokjes eten, zonder er moeite voor te hoeven doen.
Tegen Pop was geen voerpuzzel bestand. Hij sloopte alles, of gooide het meteen om. En als dat nog niet lukte ging hij bij onze oude buurvrouw voor het raam zitten, die dan een hand brokjes aan hem gaf, haha!

Mol

Van de katten waarmee wij hebben samengewoond was Mol de enige die in een “gewoon” huis is geboren. Ze heeft van kleins af aan genoeg te eten gehad. En ze heeft nooit hoeven zwerven. Mol was dan ook de enige die niet overmatig veel interesse had in eten.
En ze was altijd netjes op gewicht.

Ik heb een theorie dat als katten ooit honger hebben gekend ze dat blijven onthouden. En altijd bang blijven voor honger.

Beer

Beer was te dik, maar hij weigerde pertinent de voerbal of een puzzel te gebruiken.
Bovendien liep hij overal in het binnenblok door het kattenluikje naar binnen en at gezellig met de aanwezige katten mee. Daar valt niet tegenop te puzzelen 😉

Bol

Voor Bol heb ik nog een keer iets gekocht waar hij brokjes in geultjes moest schuiven. De eerste keer dat hij dat ding zag werd hij dermate bang dat hij onder het bureau kroop. Elke keer als ik die voerpuzzel te voorschijn haalde was hij er bang voor. Die voerpuzzel is uiteindelijk naar de hond naast ons gegaan.
Wat Bol wel leuk vond was brokjes uit een schroevendoos eten. Maar dat ging eigenlijk net zo snel als uit zijn bakje.
En we wilden ook niet dat Bol al te veel moeite moest doen voor zijn eten, na zijn slechte verleden.

Kever

En nu met Kever, die ook altijd denkt dat hij honger heeft?
Ik heb van alles geprobeerd. Een eierdoos met brokjes in die kuiltjes. Dat lukt hem alleen als hij ziet dat je er iets indoet. Hij kijkt dan in één kuiltje, en dat was het. Anders komt hij niet op het idee om erin te kijken.
Voermatten snapt hij wel, maar die schelen nauwelijks in de hoeveelheid brokjes die hij eet. Een voerbal is voor Keef te moeilijk.
Wat hij af en toe nog leuk vindt is brokjes in en onder papier verstoppen, die hij dan kan eten.
Puzzels met pinnetjes zijn te ingewikkeld. Bij de laatste puzzel die hij had zat hij heel gefrustreerd te proberen de gaatjes die er in zaten eruit te peuteren – in plaats van de brokjes. Het is zo’n heerlijk jochie!!
Ook als die puzzels soms wel een etmaal in de kamer staan en hij niks anders krijgt begint hij er niet aan.

zelfHet zou geweldig zijn als Kever zou puzzelen, en daardoor wat af zou vallen. Maar ik koop geen dure puzzels meer. En als zelfs brokjes onder een krant al heel ingewikkeld zijn voor hem wil ik hem ook niet al te veel frustreren.

Ik weet dat er katten bestaan die voerpuzzels doen, of heel snel zo’n bal leeg kunnen eten. Ik heb het gezien bij vrienden van ons. En dus op flimpjes.
Nou ben ik benieuwd of er op de blog katten zijn die puzzelen voor hun eten. En hoe ze dat geleerd hebben.
En hoe gaat je kat in het algemeen met eten om? Hebben ze altijd honger of interesseert het ze niet echt?

Mevrouw Kever

Minnie over het geven van kopjes

kopjesHoi lieve poezen en dierenfriendjes. Het is weer Minnie dinsdag. Fanmijndaag vertel ik jullie iets over kopjes. En nee niet degene waar je mens uit drinkt hihi. Nee oofer kopjes geven. Hoeveel soorten zijn er, wanneer geef je ze. Dat soort dingen. Dusse kleine kittens leese jullie mee? Dit is handige infoo voor jullie.

Aan mijn frau

Als de zon het donker weg laat gaan en de dag weer begint. Dan geef ik meestal mijn eerste kopje. Dat is aan het dekbed waar ik dan meestal op lig. Daarna spring ik op de vensterbank om naar de fogultjes te kijken. Dan geef ik de rand van het raam vaak ook een kopje. Als ik genoeg fogultjes heb gesien en Frau is nog niet wakker dan geef ik haar ook een kopje. Om zeker te weete dat alles goed gaat. En hier leese jullie dus meteen het furschil tussen kopjes geefe. Want die aan het raam doe ik zodat iedereen weet dat het mijn huis mijn raam is. Een soort Ik Waak Hier wat hondjes vaak op hun deur hebben hangen. Nou wij poezen hangen geen bordjes op maar geefe gewoon onse geur af. Veeeel handiger al miauw ik het selluf. Enne dat kopje wat ik aan Frau geef doe ik uit liefde. Ommedat wij foor mekaar zorgen. Dat isse dus anners dan een geur afgeef kopje.

Aan de trap

Nou okee als dat allemaal klaar is dan dribbel ik de trap af naar beneden. Halfurweege de trap geef ik de tree ook een kopje. Want ja je weet maar nooit en dan weet iedereen tenminste dat het mijn trap is. Aan het eind van de trap ga ik naar rechts. Naar de foordeur en de mat. Aan de foordeur ruik ik eefe en ik geef er een kopje aan. Aan de mat scherp ik mijn stilletootjes. Ook de muur bij de MinKeef furgeet ik niet. Dan ga ik naar links. Naar de FrauKeef. Zij zegt woonkaamer maar ikke noem het haar keef hihi.

Aan de deur

kopjeEr zit een deur voor die kamer. Die deur geef ik ook een kopje. Maar dit is een ander kopje. Want nu gebruik ik mijn kop om de deur open te duwen. Wel sagtjes hoor, want anders doet het pijn. Als ik eenmaal binnen ben dan ren ik meteen naar de tuindeur. Katrrolle of er geen andere katten zijn. En meteen ook kopjes geefe aan die deur zodat het weer duidelijk is dat het nog steeds mijn furrever home is. Furrfolgens is het tijd om naar de keuken te dribbelen. Want Frau is daar om haar mensenbrokjes klaar te maken dus is het voor deese poes kopjestegenbenengeven tijd. Zodat ik lekkere noepies krijg. Daarna wandel ik naar de eettafel. Daar staat de werktas al klaar waar ik ook kopjes tegen aan geef. Die zijn nog wel het meest be-lang-rijk-ste. Want met die geur weet iedere kat buiten hee deese mens is al bezet.
Als ze buiten brokjes gaat verdienen geef ik mijn kopje rust en ga ik andere dingen doen. Daar oofer heb ik in een eerder blog al gemiauwd. Nou en als foor mijn kattegevoel er heeeel veeeel tijd voorbij is, dan is het tijd om in de vensterbank te springen en keihard MAUW te zeggen. En als ze dan binnenkomt geeft ik meteen een heleboelveel kopjes. Die zijn om mijn geur te geefe maar ook om te zeggen ik vind je vetlief ben blij dat je thuis bent!
Later ga ik ook nog op schoot liggen en geef ik soms ook nog 1 of 2 kopjes. Maar niet altijd. Dat doe ik alleen als mijn kattesensor voelt dat Frau furrdrietjes of stress heeft. Anders ga ik gewoon liggen en een beetje spinnen.

Aan mensen

Soms is er ook een anders mens op bezoek. Dat kan als de zon er nog is maar ook als de zon al weg is. Foordat ik die kopjes ga geefe ruik ik eerst aan ze. En als ik ze stom vind dat negeer ik ze gewoon. Maar dat komt niet faak foor hoor. Gelukkig maar. Meestal ga ik wel kopjeeen kopje geefe want meestal word ik dan ook lekker geaaid of lekker achter mijn oortjes gekrabbeld. Dat zijn dus dan kopjes met voor bedachte rade haha (zo heet dat miauw).
Ikke heb ook nog een last minute (goed he ik miauw britskorthaar) nieuwtje. Want we mogen een katje binnenkort gaan verwelkomen. Het deeltijdbaasje van Tommy wordt namelijk voltijdbaasje van kitten Milo. En dat vind ik heel miauwleuk. Dus iedereen die dat leuk find mag Welkom Milo miauwen!
Nou dit was het weer voor deese keer. Jullie weete er nu alles over. Kopjes en knuffels voor iedereen!

Poot, Minnie

Lucky over zijn tuin en over knuffels

tuinHoi lieve vriendjes, ben ik weer op deze maandag. Deze keer wil ik graag eerst knuffels vragen voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Soms is het gewoon erg fijn om die te krijgen maar zeker ook om knuffels te geven want daar word je blij van!

Deze keer wil ik het hebben over wat je allemaal in je tuin kunt meemaken en vinden. Omdat de struiken nu het warm weer is erg hard groeien en mijn mensen ze niet allemaal tegelijk kunnen knippen en niet alle takken ineens in de container passen, worden sommige struiken en boompjes nogal groot. Dat vind ik dus helemaal niet erg en mijn mama en zus ook niet want dan kun je je daar goed verstoppen en ziet niemand je heel snel. Mensen niet maar ook andere poezels en vogels niet. Dat laatste is erg handig want dan kun je als katermans wel naar de vogels kijken en zien ze jou lekker niet zitten.

Blaadjes

In de tuin is altijd van alles te beleven en kun je ook dingen vinden. Zo zitten er op blaadjes en op takken vaak kleine beestjes waar ik naar kijk en soms eet ik er wel eens eentje op als ik daar trek in heb. Meestal niet maar af en toe een vlieg smaakt me wel. Geloof wel dat er meer katten zijn die vliegen lekker vinden dus dat is niet eens zo heel apart. Nu snuffel ik dus regelmatig met mijn neus door de struiken, zeker die op de grond te vinden zijn. Daar vind je namelijk van alles. Kleine beestjes maar ook grotere. Nu zien mijn mensen dat grotere beest dus niet (heel soms als het bijna donker is wel) maar ik weet gewoon dat mijn egelvriendje daar woont. Ik kijk heel vaak in de struiken en steek dan echt mijn snuit er gewoon helemaal in. Moet wel oppassen zegt mijn vrouw dat de egel me niet prikt maar ik let heus goed op.
De egel is niet de enige extra bewoner die nu in onze tuin woont. Er wonen namelijk ook een papa en een mama mus. Dat zijn kleine vogels. En ze hebben in de heg tussen ons en de buren een nest gemaakt voor kleine musjes. Ik weet niet of ze al kleintjes hebben maar ze vliegen heel vaak op en neer dus misschien zijn de baby’s er al. Misschien zijn er ook mezenvogels een nestje aan het bouwen dus het wordt hier gezellig druk. Ik vind het heel spannend om ernaar te luisteren en naar de vogels te kijken. De natuur is mooi.

Dropje

tuinVorige week was er iets raars in de tuin of eigenlijk, er was iets raars dat met de buren te maken heeft. Onze buren hebben een Woef, een grote zwarte maar ze doet niks en kan ook niet bij ons in de tuin komen. Blafsnuit speelt vaak met een bal. Lig ik daar een beetje lui te zijn in de tuin en komt er toch ineens een geel, rond ding uit de lucht naar beneden vallen. Nou ja zeg… ik wist niet wat er gebeurde en schrok er ook best een beetje van om eerlijk te zijn. Mijn mamapoes rende naar binnen maar Dropje kwam uit haar bloempot en we gingen samen op inspectie. Samen is het veiligst want dan kun je elkaar ook meteen beschermen als dat nodig is.
Maar goed, wij dus met zijn tweetjes, plat op onze buik dus op zoek naar wat er gevallen was. Na een poosje snuffelen door de struiken hadden we het gevonden hoor! Het was een tennisbal waar de hond mee speelt. Deze kon zo hard vliegen dat hij bij ons in de tuin gekomen was. Denk dat de Blafsnuit er een grote mep tegenaan gegeven had en dat ie daarom naar ons was gevlogen. Eigenlijk waren we best geschrokken maar toen we eenmaal wisten wat het was, was het niet eng meer hoor. Mijn vrouw heeft toen de bal gepakt en teruggegooid over de schutting. Wij hebben wel duidelijk aan haar uitgelegd waar die lag zodat ze niet zo lang hoefde te zoeken. Dat is wel slim van ons, he?

tuinMijn man

O ja… gisteren was er nog wat in de tuin… ik hoorde mijn man praten maar ik zag hem dus echt niet. Dat was heel raar. Mijn vrouw zat buiten op een stoel en ik keek al naar haar of zij het snapte maar ze leek het niet gek te vinden. Ik hoorde echt mijn man praten maar waar hij zat… ik dacht eerst dat hij zich misschien net als ons verstopt had in de struiken maar geloof niet dat hij daarin past. Totdat mijn vrouw zei dat hij bij de buren in de tuin was. Dan kun je dus iemand wel horen maar niet zien. Toch blijft het raar. Gelukkig was hij daarna snel weer thuis want ik vind het erg fijn om hem te zien. Dan achtervolg ik hem overal en krijg ik veel knuffels omdat hij mij ook gemist heeft. Dat vind ik altijd heel fijn.

Veel knuffels van Lucky voor jullie allemaal

Kever heeft een mening over als alles is zoals het hoort

zoals het hoortHet lijkt wel alsof het deze week ineens zomer is geworden, ik had elke dag zon en bijna geen regen, in mijn tuin bloeien allemaal bloemen en zijn de planten groot gegroeid, er is een beebievogel die elke dag komt eten, het is een m-eerel zei mijn vrouw, er zijn insekten, sommige hebben streepjes en een prikker, die mag ik niet vangen van mijn mensen maar ik probeer het toch, mijn vrouw zei Gelukkig maar dat je niet zo handig bent, nau ja!!!, er zijn flinders en die vind ik zo biesonder, ze fliegen heel anders dan vogels of insekten met streepjes, ik moet er altijd van dansen op de PUNTjes van mijn tenen.

De stoel

Sinds ik mijn nieuwe stoel heb zit ik er elke dag op, ik kan er ook een beetje op liggen en dan met mijn voorpoten aan de stoel van Bolle krabben, handig hè?, als er veel zon is lig ik eerst onder de struiken, daar is het lekker koel, als de zon een beetje weg is uit de tuin ga ik in het gras liggen, vaak op mijn rug, dan kan alles even lekker schoonwaaien, want wassen daar doe ik niet aan, wel af en toe natuurlijk, maar het moet niet te gek worden, ik ben een grote jongen en als mezelf elke dag helemaal zau moeten wassen zau ik er nooit een PUNT achter kunnen zetten.

Mikkie

En Mikkie is er elke dag, hij zit op het dak van het schuurtje of in de tuin naast mij, als hij op het dak zit gaan mijn vrouw of mijn man op het kattenhuisje staan om hem te aaien, ze kunnen nét bij hem, met de PUNT van hun vingers.

Naar buiten

Als het helemaal donker is en iedereen slaapt krijgen Mikkie en ik nog een snekkie buiten, en daarna kom ik binnen, ik krijg veel knuffels van mijn mensen en ik eet wat brokjes, en ik ga slapen tot het buiten licht wordt, want ik weet dat als het licht wordt er weer zo een fijne dag komt, dan wil ik meteen naar buiten om te genieten, soms is alles gewoon zoals altijd, dat is het allerfijnste, er zijn geen enge dingen, er zijn geen nieuwe dingen, alles is zoals het hoort, dat lijkt misschien saai, maar eigenlijk is het heel biesonder!!, van mij mag het altijd zo blijven, en daarom zet ik er geen PUNT achter, kijk maar

En ik blijf tetteren voor vreede!!!

Bram ofer gefoelige saake en ofer beestjes

beestjesLieve allemaal, het lijkt wel zomer want het is kei lekker weer buiten. Het is warm en er zijn steeds meer bloeme die uit de grond komen. Me eigen heeft iets nieuws in mij tuin maar dat komt zo. Eerst is zijn er updeets van mij als mienister van gefoelige saake.

Swaaie

Allereerst wil ik Mevrouw Mia heel veel troost kopjes geven want haar moeder is pas een ster geworden. Dees zijn voor u Mevrouw Mia, allemaal liefe troost kopjes, misschien helpt het. Fanaavond maak ik een kaarsje aan voor de moeder van mevrouw Mia. Dan weet ze dat we swaaie. Iedereen die dan wil swaaien naar de moeder, mag kei hard mee swaaie.
En natuurlijk mag het ook een andere ster zijn want ze zijn allemaal onze vrienden.

Kopjes

Dan is er een updeet over Woezel. Woezel heeft diejaabeetus. Dat is wanneer zijn lichaampje iets anders doet met de suiker dan wat het hoort te doen. Het is best tegnies in onze lijfjes. Daar snap ik niet zoveel van want ik ben geen witte jas. Maar Woezel heeft ook last van zijn oogjes en nu is het allemaal een beetje zwaar voor hem. Want als je diejaabeetus bent, moet je ook prikken om in je bloed te kijken hoe de suiker is. Nou, dit klinkt heel eng, en dan ook nog zalven maakt het moeilijk.
Graag wil ik Woezel opvrolijken door allemaal kei liefe kopjes te geven, wel zachtjes. En heel veel steun neusjes! Fanaavond stuur ik mijn speesjaale nienja. Deze zie je niet want die is kei snel maar hij doet kei goei werk. Hij steelt alle neegaatieve tijd. Dat zijn de lelijke dingen in je kop en in je lijf. Hij gaat proberen ze allemaal te stelen als je fanaavond slaapt. En Woezel vind het ook leuk als je hem een berichtje doet van je eigen voor hem op zijn feesboek.

beestjesEen huis

In mijn tuintje is iets nieuws. Mijn vrouw heeft het gekocht. Ze heeft het bij de eksjon gevonden en ik vind het kei leuk. Het is een moeilijk woord namelijk ‘insectenhotel’. Dat klinkt heel luuks maar het is een kei groot huis waar allemaal kleine beestjes in kunnen wonen. Mijn vrouw heeft er drie gekocht. Één grote en twee kleintjes. Allereerst moesten deze opgehangen worden aan de schutting. Neerzetten kan ook wel maar als het dan waait, dan vallen ze om en dan is hun huis kapot. Dat is de vorige lente gebeurd.
Nu heeft mijn vrouw ze opgehangen met een spijker. Ze hangen nu in de zon.

Kijken

Van me eigen loop ik er elke dag langs om te kijken of er al nieuwe beestjes wonen. Zo’n insectenhotel is best mooi gemaakt. Het lijkt op een huis waar ik ook in woon maar toch niet helemaal. Het dak is het zelfde en de muren ook, maar de binnenkant is anders. Ik heb dutplekjes en deze hotel heeft dat niet. Nou ja, dat denk ik. Er zitten staafjes in en dennenappels. Het zijn ook allemaal aparte vakken. Een van de vakjes heeft een zacht bedje van houtsnippers, daar kan een beestje dutten denk ik. Ook zijn er ronde schijven met gaate er in.
Wat ze hier doen weet ik niet, misschien is het wel de gym. Er is ook een grotere vak met allemaal staafjes en een kleiner vak waar er kleine gaate inzitten. Ik denk dat dees voor de spinnen is.

beestjesEen bij

Afgelopen dag, ik weet niet meer wanneer, liep ik mijn kontroole in mijn tuin. Dan loop ik langs mijn nieuwe huisjes om te kijken en toen gebeurde er ineens iets. Ik hoorde iets zoemen en dat was bij dat huisje. Dus ik en mijn kop, hup naar het huisje. Daar! Ik moest er ineens kei hard van mauwen. Mijn vrouw was er en ze zag het ook en hoorde het ook. En toen kwam er nog een mauw ‘daar’! Mijn staart ging meteen omhoog staan en bibberen omdat ik zo blij ben. Met mijn voorpoote deed ik een beetje trappelen.
Ik keek naar het huisje en daar was het, een echte bij! Een bij is in mijn huisje gaan wonen en nu komen daar beebies want het is nog steeds lente. Maar een echte bij, dat is heel erg koel. Ik mag er alleen niet mee spelen van mijn vrouw want ze doen pikken als je niet aardig bent. Dus ik blijf er vanaf. En ik zal heel goed op het huisje passen waar de bij nu woont zodat niemand het huisje kan afpakken. Mijn vrouw vertelde mij dat de bij eitjes doet leggen in zo’n staaf en dat ze geboren worden als het warm weer is.

Vreede

Als mienister van gefoelige saake ga ik elke dag kijken en opletten zodat de bijtjes kunnen groeien. En ik tetter nog steeds mee voor vreede!