All posts by @Bertje

kater Bolle over: als je een doos hebt

kat in doosAlle katten houden van dozen. Tenminste, dat zeggen mensen vaak. Ik was juist altijd bang van dozen.

Wie gaat er nou in een doos springen, zonder dat je weet wat er in zit? Ik niet! Er kan ook best iets engs in een doos zitten, dat er plotseling uitspringt. En stel dat je in een doos zou zitten, dan kan je niet zien wat er om je heen gebeurt. Dat is natuurlijk supergevaarlijk.
Ik vond dozen dus helemaal niks. Als mijn mensen er eentje neerzetten, liep ik er altijd met een grote boog omheen.

Veilige plek

Mijn mensen vond dat helemaal niet erg. Want voor hun hoorden dozen bij de Grote Beer. En bij niemand anders.
Beer moest heel plotseling bij mijn mensen intrekken. Dat was toen het restoorant waar hij woonde dicht ging. Hij was al vaak bij mijn mensen en Popje geweest. Hij liep dan gewoon door de tuinen, en ging door het kleine kattendeurtje. Dus hij was al een beetje gewend.
Maar nu was ineens zijn restoorant er niet meer.
Daarvan raakte hij in de war. Hij vond het moeilijk, en voelde zich in de steek gelaten.
Beer werd zelfs een beetje ziekjes. Hij wilde meer niet eten en hij kreeg ontstoken ogen.
Allemaal van verdriet, omdat zijn oude mensen en zijn oude huis zomaar weg waren.
Logies, natuurlijk. Dat snapten mijn mensen heel goed.
Hij had plotseling geen veilige plek meer en niets dat van hem alleen was. En Beer wilde bij mijn mensen persee geen mandje of deken of kussentje om op te liggen.

Dozenman

Toen bedacht mijn vrouw dat Beer een kartonnen doos vast heel fijn zou vinden. En ze heeft een mooie doos gehaald bij een winkel. Die zette ze eerst eventjes op de eettafel. Maar voordat ze het wist zat Beer er al in!

kat in doos
Beer

Vanaf dat moment was Beer een dozenman, zegt mijn vrouw.
Hij had in zijn doos een stapel fliesdekens, dan kon hij lekker zacht en warm liggen.
Zijn doos moest altijd op de eettafel staan. Zo wilde Beer dat. Alleen als mijn mensen aten, ging de doos even naar een andere plek. Mijn mensen droegen Beer daar met doos en al naar toe. Het leek dan net alsof hij vloog!
Mijn vrouw heeft Beer in zijn nieuwe doos elke dag met een lepeltje gevoerd. En ze gaf hem steeds brokjes, één voor één. Die hij gelukkig opat. Ook maakten mijn mensen elke dag zijn ogen schoon.
Langzaamaan werd hij toen weer beter.

Dozenhoofd

Toen Beer ouder werd vond hij het goed dat zijn doos naar het grote bed werd verhuisd.
Want het lukte hem niet meer om op de eettafel te springen, en hij wilde geen hulp van een krukje of een stoel.
Beer sliep ook in zijn doos. Op het grote bed, tussen mijn mensen in. Vaak kreeg hij ook nog een doos in de tuin, of in de woonkamer. Daar klom hij dan meteen in. Hij had in een doos altijd een heel seerieus gezicht. Mijn mensen noemden dat zijn dozenhoofd. En ze zeiden dat hij in zijn vliegtuig zat, als piloot.
Beer heeft alle jaren dat hij bij mijn mensen woonde zijn eigen doos gehad. Voor hem was zijn doos een veilige plek. Mijn vrouw maakte de dozen altijd mooi, en plakte er van alles op. Toen Beer een prachtige ster werd, hebben mijn mensen hem in zijn doos begraven in de tuin. Zodat hij makkelijk naar de hemel kon vliegen.

In mijn tuin

Daarom vonden mijn mensen het dus niet erg, dat ik niet van dozen hield. Maar toen kwam de dag dat mijn vrouw een keer een doos in mijn tuin zette, waar ze dingen in wilde doen. En raad eens? Ik klom er meteen in! En ik wilde er niet meer uit. Eindelijk snapte ik wat je als kat leuk kunt vinden aan een doos. Nu heb ik dus met mooi weer een eigen doos in mijn tuin.
Niet in huis, want dat wil ik niet. Een doos in huis hoort niet, vind ik.
Net als voor Beer, haalt mijn vrouw er een stuk karton af zodat ik makkelijk in kan stappen.
En ze weet, door haar ervaring met Beer, precies wat voor maat doos een kat fijn vindt.
Ik gebruik mijn doos in de tuin net zo lang tot hij helemaal kapot is. Want hij regent natuurlijk nat, en dan droogt hij soms heel raar op. Of hij wordt vies, maar dat vind ik niet erg. Soms is alleen nog de onderkant over, maar dat vind ik ook prima. Hoe langer ik met mijn doos doe, hoe meer het echt MIJN doos wordt.

Van Beer geleerd

Vorige week scheen het zonnetje en kreeg ik een nieuwe doos. Ik ging er in zitten, en toen begon mijn man te lachen. Hij riep mijn vrouw, en zij moest ook lachen. Ze hebben meteen een footoo van me gemaakt. Ik werd er een beetje knorrig van.
Waarom ze nou zo moesten lachen weet ik niet.
Nou ja, laat maar lachen, denk ik dan. Wat kan mij het tenslotte schelen. Een echte katerman trekt zich nergens iets van aan als hij in zijn doos zit. Dat heb ik van Beer geleerd.

Waarom kopjes zo belangrijk zijn

 

kopjes

Gisteren heb ik op mijn feesboek kopjes uitgedeeld aan iedereen die groonies ziek is en vooral aan Loesje. Iedereen vond het fijn. Kopjes zijn belangrijk.

Toen ik hier kwam,  kon ik het nog niet goed. Dus het is niet zo dat omdat je kat bent dat je dan ook meteen alle kat-dingen kunt. Soms moet je iets leren. Ook omdat je dan een vraag krijgt. Mijn vrouw vroeg of ik ook zachte kopjes wilde geven.

Harde kopjes

Eerlijk, ik snapte niet wat ze bedoelde. Ik gaf toch kopjes? Nou weet ik het. Het waren harde kopjes. Dan bonkte ik mijn kop ergens tegenaan en dat was het dan. Tegen een kast. Tegen de bank. Tegen het been van mijn vrouw.  Ik wist niet beter en dus kon ik het ook niet beter, maar ja dat weet ik nou.

Bonk. Dat was een kopje.

Zachte kopjes

Volgens mij heb ik heel erg langzaam geleerd om zachte kopjes te geven. Dat kwam ook omdat ze mijn kop aaide op een superfijne manier. Daar ben ik heel gevoelig. Dus toen met zo’n hand over mijn kop voelde ik opeens meer en ik wist dat ik er veel meer gevoel had als het langzaam en zacht was.  Langzame kopjes kan ik niet. Maar zachte nou wel. Ik heb dus best veel geoefend. Soms lukte het niet maar nou kan ik het.

Belangrijk

Kopjes geven zit in me dat is de natuur. Maar hoe je kopjes geeft dat is je karakter en wat je durft en hoe het thuis voor je is. Dat is weer voor iedereen anders.

Ik heb nou ook ontdekt dat mijn vrouw heel goed reageert als ik kopjes geef. Vooral als ze moe of ziek is. Dus dan doe ik het.

En weer heel veel later, maar toen had ik al lang computertijd en Feesboek, toen ben ik het ook via de computer gaan proberen en dat kan ik nou dus ook.

Kopjes zijn belangrijk voor het goede gevoel aan je kop en voor van binnen,  iedereen heeft er wat aan, maar je moet het wel kunnen en durven, dat is ook waar.

Loesje vertelt over assie niesziek ben…

niesziekMij vrouw riep mij eigen een paar daage geleede op ze schoot. Nou dan weet jij al dattie het ergens over wil hebbe.

Ze zeg: Loes, jou ooge staan niet helder en jij nies weer. Ik wist niet hoe snel ik weg moes koome van mij eigen. Mij hart was bang, straks neem ze mij weer mee naar die vrouw met ze witte jas. Mij dierendokter! Van mij schrik moest ik nog erger niese en ik wilde niet dat mij vrouw mij zou hoore. Maar zij heb altijd alles in mij gaate, ik vind er niks aan…

Meest kwesbaar

Mij vrouw ken mij eigen goed, zij zorg voor mij. Dan hebbie vaak wel in jou gaate of er iets aan jou hand is. Van me eigen nies ik al mij heele leeve. Met mij periojoodes. Assie ander weer krijg ben ik van mij eigen op mij meest kwesbaar. Dan ga ik niese van mij eigen en ik voel mij niet fit in mij lijf. Dan doe ik veel slaape want dat help altijd.
Het is van vroeger en soms heb ik van mij eigen ook moeilijke gefoelens. Dan voel ik mij schaamte voor mij spul in mij oog en mij snotneus.
Toen ik nog niet bij mij vrouw woonde is het gebeurd. Dat ik moest niese en mij dokter zeg nu: jij ben vroeger niet goed genoeg geholpe Loes en daarom hebbie er de rest van jou leeve last van.
Ik zit er mooi mee…

Groonies

Assie jong ben en jij wordt niesziek van jou eigen dan kan jij snel beeter worde. Jij krijg jou kuurtje antibiootie en jij ben weer fris en van jou fruit. Maar assie geen hulp krijg, of te laat en jij ben gefoelig dan hebbie pech. Dan kan jij de rest van jou leeve niesziek zijn. Jij ben dan groonies niesziek. Van me eigen ben ik heel gefoelig en ik ben groonies niesziek. Mij vrouw heb het wel geakzepteer.

Zelluf van me eigen vind ik het nog moeilijk. Als poes wil jij niet met spul in jou oog en jou snotneus verkering hebbe. Jij wil niet piepe met jou neus, hoeste en traanooge. Jij wil straale en jij wil gezond zijn. Jij wil liefde geeve.

Antibiootie

niesziekMaar jij kan wel alles wille, jij heb er niks ofer te zegge. Soms heb ik wel mij minder-waard-zijn-dingetje maar ik moet ook sterk zijn van mij eigen. Jij schiet er niks mee op. Mij vrouw maak iedere dag mij ooge schoon met water wat zij kook en een doekje.  Zij laat mij water wel afkoele gelukkig. Ik geef er niks om.
Ieder jaar krijg ik mij prik en mij kontroole en ik krijg ook Lysine voor mij weerstand. Maar soms ga ik toch weer niese en dan kom mij vrouw weer aanzette met ze antibiootie. En die haal ze niet bij mij visboer!
Antibiootie vind ik fies maar mij kop zeg dat het moet. Dan stop mij niese weer voor een tijdje en kan ik weer mij eigen zijn.

Prestaazie

Mij dokter zeg: het is belangrijk Loes dat jij goed eet.
Dan kan jij van jou nood jou deugd maake. Van mij eigen ben ik nu de enige poes die haar maatje zie groeie assie niesziek is. Mij eetlust is ook groonies.
Ik vind het wel mij eigen prestaazie.

Kuur

Nu heb ik weer antibiootie, mij vrouw zeg het is voor 14 daage en het is mij kuur. Jij moet jou kuur altijd afmaake van jou eigen. Ik doe het maar want assie gezond wil zijn moet jij soms jou offer brenge. Dan kan jij weer beeter worde. Jij kan weer straale met jou ooge en jou hart. Jij ben weer gelukkig. Ik wil nu groonies gelukkig zijn van mij leeve.

Liefs van Loesje

Wanneer je een haarbal neerlegt

haarbal

Ik lag net lekker in de vensterbank toen ik het voelde. Er was iets in mijn lichaam dat eruit wilde. Met een sprong was ik op het tapijt en daar kwam het. Een haarbal.

Vroeger had ik nooit haarballen. Ik weet niet waarom niet. Dan hoorde ik van vrienden die dat wel hadden maar bij mij gebeurde het nooit. En nou opeens wel. Dat is best gek. Misschien komt het doordat ik ouder word of doordat ik een dikkere vacht heb.

Zielig

Overgeven is best akelig. Je krijgt een vieze smaak in je bek en je lichaam gaat schokken en dan komt er iets uit dat ruikt naar en toch wil je ernaar kijken. Zo ging het. Gelukkig had mijn vrouw het gehoord en toen ik opkeek zat ze bij me op het tapijt en ze zei: “Ach Bertje toch.” Toen voelde ik me helemaal zielig natuurlijk.

“Zullen we gaan aaien?” vroeg ze daarna en dat wilde ik want aaien helpt tegen alles.

Aaien

Ik lag op mijn kussen op de bank, helemaal gestrekt. Het aaien ging van mijn kop tot een beetje over mijn staart en het was heel zacht. Na een poosje voelde ik me beter in mijn lichaam. Het overgeefgevoel verdween. Na nog een poosje kwam ik dieper in het ontspannen zijn en ik kon spinnen en daarna ben ik geloof ik in slaap gevallen. Toen ik wakker werd, voelde ik me weer mezelf. Dus heb ik wat brokjes gegeten.

Spullen

Op feesboek hoorde ik dat vrienden van mij speciale spullen hebben voor de haarballen. Gras eten. Of planten uit de tuin. Of iets van Whiskas. Of weer wat anders. Dat lijkt me niks want misschien krijg ik dan wel meer haarballen en dan moet ik vaker overgeven. Zo is het al moeilijk genoeg.

Oja die haarballen kon ik later nergens meer vinden.

Katrien over: ik hoef geen dieeejeet

dieet

Oiiii iedereen.  Whoopwhoop… daar is ze weer.

Vandaag ga ik het hebben ofur eten. En niet oofur dieeejeet eten. Want ikjes weeg maar en pont te zwaar. En dat is best goed voor een kattin van mijn leeftijd.
Sins ik feestboek heb lees ik het ene horrorverhaal na de andere over dieeejeeteten.

Bijna iedereen bij Bert zit op dat stomme dieeejeet. Ik niet. En dat zal ook nooit gebeuren ook. Echt niet, want dan gaat ik op mijn streepjes staan. Ooooh euh… nou ja… ikke heb niet eens streepjes. Nou… dan gaat ik op mijn zwarte vlek staan. Zo!! PUH!!
Ikjes krijg iedere dag mijn whisjekas pattee met toonein. Oooooh zo heerlijk. Ikjes krijg het niet in één keer hoor. Want anders schrok ik en dan moet ik spuug doen.
En dat is zo niet fijn.

Ribbies

Mijn ribbies zijn net niet meer te voel. Mijn dokter Floor zei vorig jaar dat ikjes dus eigenlijk te zwaar was. Nou ben ikjes de eerst die prootesteert als vrouw weer wat zegt. Maar ooooooh bij wijs van spreek waar mijn oortjes aan het klapperen toen ze zei no weeh. Katrien gaate niet op diejeet hoor.
Ze is al auwt zei ze en ze mag nu zoveel eet als ze wil zei ze.
Isse dat nou niet super? Ik mag gewoon lekkere dikmaakertjus blijf eet.

Snekkie

En ik eet trouwens soms nu ook gezond. Eerst dacht ik gezond is vies. Bleh bah bah. Maar vrouw zag dat Bert een superlekker snekkie kreeg wat plok deed. Nou… hij hept niet geloog. Ooooooh wat is Voskes tonijn cupjes lekkerrrr. Ik hep mijn eerste pak bijna opjes. En nou gaanen ze weer haal.

Dit was het weer voor dees week.
Veel liefs en een kusje,
Katrien (niet diejeetster van beroep)