Kater trouwt mee met zijn mensen

  Als je goed kijkt, zie je op de bruidstaart een derde persoon. Ja, daar achter het bruidspaar.  Dat is een afbeelding van de kater Angel. Hij maakte deel uit van een bijzondere huwelijksceremonie.

Huisdieren en relaties combineren is voor alle betrokken partijen iets dat aandacht nodig heeft. Wie was er het eerste? En wie kwam er toen bij en hoe moet dat onderling?

 

Huwelijk

Dat relaties en huisdieren ook een goede combinatie kunnen zijn, bewijst het verhaal van Michael en Courtney Jimenez  en de kater Angel.  Toen zijn mensen gingen trouwen, maakte hij op zijn manier deel uit van de huwelijksceremonie. De vader van de bruid hield hem tijdens de huwelijkssluiting in zijn armen.  Daarna mocht Angel naar huis om bij te slapen van alle opwinding.

Druk

Je weet meteen dat ze van katten houden omdat ze Angel snel naar de rust van het gewone huiselijke leven lieten gaan. Drukte en vreemde mensen is niets voor een kat.

Het was op het randje van acceptabel dat Angel een eigen strikje droeg en in de auto moest. Dat vond Angel ook.

Evenwicht

Toch liet deze manier van trouwen iets duidelijk zien aan de buitenwereld. Een huisdier is ook een persoon, die recht heeft op aandacht en respect. Wanneer je een relatie met een persoon hebt, en er komt een andere persoon bij, moet je alles in balans zien te houden. Dat is hier kennelijk gelukt. Twee mensen – o ja, en een baby – en een kater gaan nu officieel als gezin aan een nieuwe fase in hun leven beginnen.

Hoe Angel erover dacht, weten we helaas niet. Wel zegt het al iets dat hij op tijd naar huis wilde om rustig te kunnen slapen. En dat is hem ook van harte gegund, want meedoen in een trouwerijk is voor iedereen een hele belevenis.

Miauwen tegen mijn vrouw

miauwen  Miauwen tegen mijn vrouw is belangrijk. Dan snapt ze wat ik wil of juist niet wil.  Maar ze snapt het nooit meteen. Ik weet niet hoe andere katten het aanpakken mar dit is wat ik doe.

O ja. er is geluid dat u kunt horen hoe het klinkt. Er zijn een paar filmpjes waarop ik miauw maar die vond ik niet goed.

Nacht

Nou moet u niet denken wat mijn vrouw denkt, dat als een kat miauwt het altijd om gaat dat er contact moet komen. Ik bedoel soms heeft het niks met haar te maken. Dat is vooral ’s nachts zo.

Soms wil ik me alleen uiten. Dan zit ik in de vensterbank en dan voel ik van alles in me en dat moet er dan uit, dan ga ik brullen en miauwen. Hè, lekker is dat. Dat heb ik vooral ’s nachts. Daarna kijk ik weer verder naar buiten. Als dat lukt.

Want soms hoor ik dan een stem van boven die mijn naam roept en die vraagt wat er is. En dan niet één keer, hoor. Het gaat maar door. Dan weet ik: of ik ga nou naar boven om me te laten zien of ze komt naar beneden om naar mij te kijken.

Overdag

Overdag is het anders. Eenvoudiger. Ik wil eten of knuffels? Dan sta ik stil op het tapijt, ik kijk haar aan en roep Meewww!! Soms begin ik met een piepje dat is wanneer ik denk het is duidelijk dus veel hoef ik er niet aan te doen.

Als ze weg is geweest, miauw ik soms ook, dat is omdat ik me wil uiten en omdat ik ook wil zeggen wat ik ervan vind dat ze zomaar weg is. Maar eerlijk is eerlijk, ik doe het ook als ik lag te slapen en eigenlijk niks merkte. Dan miauw ik vanwege mijn eer als huiskater.

 

 

 

“Iedereen moet mijn moeder zijn”

  Soms ben je zo klein en zo hulpeloos, dat iedereen even of langer je moeder moet zijn. Gewoon omdat je het nodig hebt.

In het Amerikaanse asiel Kitty Kottage werd een piepklein poesje binnen gebracht.  Ze woog nog geen twee ons, ze leek ondervoed en ze had een ijzeren wil om te leven.

Er was meer aan de hand.

 

Infectie

Het kleine poesje had een infectie aan haar luchtwegen. Dat soort infecties komen vaker voor bij kittens die geen moederpoes hebben; ze missen dan de natuurlijke afweer die ze via moedermelk binnen krijgen.  Maar gelukkig zijn er in het asiel medicijnen voorhanden.

In het Kitty Kottage noemden het poesje BooBoo. Ze zijn gespecialiseerd in het opvangen van kittens, met of zonder moederpoes. BooBoo was zomaar terecht gekomen op de beste plek voor haar.

Miauwen

BooBoo bleek dan wel een klein lichaam te hebben, maar haar geest was sterk. Wanneer ze aandacht wilde, miauwde ze met een harde en rasperige miauw. En dan werd er geluisterd en vervolgens kreeg ze precies wat ze wilde.

Knuffels zijn fijn maar ook belangrijk als je zo klein bent. Die heb je nodig om te overleven. Op de een of andere manier wist BooBoo dat. Aan iedereen die ze zag, vroeg ze knuffels, liefde en geborgenheid die ze anders van haar moeder had gekregen.

En niemand weigerde haar. Ook de honden in het asiel deden braaf wat BooBoo van ze verlangde. Het leek of iedereen wilde dat ze leefde en zich gelukkig voelde. Of durfde niemand BooBoo iets te weigeren?

Pleegmoeder

BooBoo  heeft een eigen pleegmoeder gekregen bij wie ze kan leren huispoes te zijn. Ze weet al hoe je de bak moet gebruiken. Maar vooral weet ze hoe ze liefde en knuffels kan krijgen:  simpelweg door het te verwachten en een beetje te helpen met een harde rauwe meeeoowwww!

Moederpoes Sweet Pea redt baby-lynx

  Kijk, wie hebben we daar. Een klein katertje, zou je zeggen. Bijna goed.  Het is een katachtig dier, en wel een rode lynx. In Amerika komen ze veel voor.

Dit is een kitten rode lynx van een paar dagen oud. Hij zit hier in het asiel en heet Bob. En Bob heeft een mooi verhaal.

Doos

Op een dag kwam er een vrouw naar de  Sarge’s Animal Rescue Foundation, het asiel, met een doos waarin een heel jong dier zat. Een kitten, dacht ze. De asielmensen keken en wisten het meteen: een kitten, ja, maar van een ongewone moeder. Niet van een poes. Van een lynx, een grote kattensoort die schuw is en bekend is om onder meer de mooie rode vacht.

Het kitten was zonder moeder.  Een weesje.  De vrouw had wel even een moederdier gezien, maar die  was verdwenen en kwam niet meer terug. Was ze wel in staat voor haar kittenkind te zorgen of bracht ze het op een veilige plek?

Moeder

De kleine lynx had een moeder nodig om te kunnen overleven. En het merkwaardige toeval wilde, dat er op dezelfde dag een zwerfpoes in het asiel belandde.  Ze heette Sweet Pea, dat is Engels voor de zoetgeurende plant lathyrus.

Het was een gok om die twee bij elkaar te zetten. Twee dierenrassen. Maar Bob had een moeder nodig, om precies te zijn moedermelk.

Samen

En het wonder gebeurde. Binnen een kwartier nadat Bob bij Sweet Pea was gezet, begon hij bij haar te drinken. Het lukte. Hij dronk iets lang dan een poezenkitten, maar het lukte, en Sweet Pea vond het goed.

Sweet Pea vond het meer dan goed: ze knuffelde hem en beschouwde hem als haar eigen kitten. Bob was dan wel een wees, maar bij haar vond hij liefde en geborgenheid. En moedermelk.

Wild

Na een poosje was Bob sterker en groter. Toen kon hij verder naar programma waarin hij kon leren hoe hij zich in de wildernis kon handhaven. Daar hoort hij uiteindelijk thuis. Dankzij Sweet Pea kan hij nu een mooie rode lynx gaan worden.

(Bron: Lovemeow.com)

Loesje vertelt: dromen over kittens en wat erna gebeurde

Mijn verkering Bert vroeg me of ik iets wilde schrijven  over mijn dromen. Dat wilde ik wel. Ik vind het fijn om voor Bert te schrijven en ik vind dromen fijn.

Hoe het begon

Nu ik me eigen aan het ontplooien ben heb ik ook meer dromen. Vroeger had ik ze minder, toen voelde ik mij nog niet zo gelukkig. Toen ik bij mijn vrouw kwam wonen werd ik gelukkig. Ik leerde mijn Bertje kennen en ik werd nog meer gelukkig. Ik ging ook meer dromen en niet alleen over eten. U weet, eten is mijn grootste hobbie. Ik ging dromen over Bert en onze verkering, dat ik de mooiste poes van de wereld was. Ik was AsseLoester en Bert was mijn Katerprins. En ik was de enige poes die zijn tonijn lustte. Maar ik droomde ook over moeilijke dingen. Over poezedingetjes en allemaal gevoelens. Ik ga het U nu vertellen…

Kittens

Toen ik in het asiel kwam, dat was vroeger, werd mijn poezebuikje opengesneden. Ik kon ineens geen kittens meer krijgen. En ik wist niet eens wat dat was, kittens krijgen. Ik had er nooit van gehoord, hoe kon ik dan weten of ik kittens wilde krijgen? Ik wilde gewoon gelukkig worden en in het asiel zeiden ze dat ik zonder kittens meer kans had op een huis voor me eigen, met een mens. Ik dacht nooit aan kittens, wel aan eten dus ik wilde vooral een huis en iets lekkers.

Rammelen

Ik leerde Bert kennen via feesboek en toen is het begonnen. Ik werd verliefd en ik ging me eigen anders voelen. Alsof ik thuiskwam maar ik had al een huis. Toen ging ik mij ontplooien en ik kreeg nog meer gevoelens. Ja ik ben een gevoelige poes en daarom moet ik ook veel eten. Maar ik kreeg gevoelens die ik niet kende. Ik wilde bij Bert wegkruipen en Bert vond dat goed. Ik voelde nieuwe gevoelens in mijn hartje en in mijn poezebuik. Alsof er iets rammelde maar de dokter in het asiel had alles weggehaald. Hoe kon het dan rammelen? Ik vond het moeilijk, ik begreep het niet.

Mila

Op Feesboek leerde ik Mila kennen. Een klein, lief poezemeisje. Ik voelde blij zijn en willen zorgen. Ik kende het niet. Toen droomde ik dat ik in een grote mand lag met 4 kleine Mila’s en ze leken op Bert en op mij. Het waren kittens! Heeft u dat ook weleens gedroomd? Ik voelde zoveel emo dat ik die dag alleen maar kon eten. Moest ik blij zijn of moest ik moeilijke gevoelens hebben? Wat moest ik doen? Mijn vrouw hielp mij, ze zei dat ik moedervoelens had. Nou daar had ik nog nooit van gehoord? Als ik gevoelens heb dan weet ik dat ik moet eten. Ik had nog nooit moedervoelens gehad en ook geen kittens. Maar ik moest er wel steeds aan denken, ik dacht er iedere dag aan en ik kon het ook voelen. Dat ik mijn pootjes om ze heen wilde slaan. Ik droomde dat Bert en ik kittens hadden, ooh! Ik was een moederpoes en ik was zo gelukkig.

Dromenpijn

Ik dacht, als ik kittens zou willen dan alleen met mijn Bertje. Soms weet je pas wat je wil als je de katerman van je leven hebt gevonden. Maar toen voelde ik ook pijn, diep in mijn buikje. En het rammelde heel hard. Maar hoe kan iets rammelen als het een droom is? Ik voelde dromenpijn. Dat het leven anders is dan je droom maar de pijn is echt. Ik moest tegen me eigen zeggen dat ik nooit moederpoes zou worden. Ik voelde traantjes in mijn hart en honger. Ik was emo.

Ik droomde dat ik kittens had…

Liever rust

Omdat ik nu meer durf heb ik het met Bert besproken. Dat vond ik moeilijk want ik dacht, straks wil Bert mij niet meer. Maar ik wilde voor mijzelf opkomen, ik wilde mijn moedervoelens delen met de katerman van mijn dromen. Dat Bert weet wie ik ben en het voelde ook een beetje van samen. Ik vond het zo spannend dat ik eerst drie stukken zalm verslonden heb want de tonijn was al op.

Bert was lief voor mij. Hij zei dat hij kittens te druk vindt en dat hij liever rust heeft. Hij dacht dat ik ook liever rust wilde. Zo had ik er nog nooit over gedroomd of nagedacht. Dat kittens ook heel druk en wild zijn en dat je dan als poes en kater geen leven meer hebt.

Of een ander leven en is dat dan het leven wat bij mij zou passen? Ik vond het moeilijk, ik zeg het eerlijk. Bert en ik zijn nu al meer dan twee jaar samen en we hebben verkering zoals wij dat willen. Ik voelde daar passen geen kittens bij. En we zijn ook al ouder, Bert is al senior en mijn vrouw zei me laatst dat ik dat ook ben! Dan wil je ook liever rust dus had mijn Bertje gelijk.

Gevoelens

Maar een poes is een poes en soms komen die gevoelens. Ik denk dat dat hoort bij ontplooien, dat ik me eigen ontwikkel. Dan ga je overal over nadenken en dan komen er ook gevoelens. Als poes ben ik bescheiden maar ik denk ook veel na. En deze droom moest ik wel me eigen maken. Dat ik weer verder kan en weet wat ik nu weet.

Dat dromen er mogen zijn maar dat ik altijd weer wakker word in me eigen wereld. Mijn wereld waar Bert op me wacht…

Bert wacht altijd op mij…

Liefs van Loesje