Gisteren at ik tonijn uit gelei

tonijn in gelei

“Ik heb weer wat nieuws om te eten,” riep mijn vrouw. Ik dacht ik heb pas iets nieuws, dat spul van Almo. Superlekkere kip, daar heb ik over geschreven.

Dit was weer wat anders. Geen kip. Niks van Almo. Het was tonijn in gelei en het merk heette Applaws. Dat is een stomme naam voor een merk.

Plok

Dus ik had eigenlijk veel meer zin in kip en ik begon al krieties te kijken, toen ik in de keuken een plok hoorde. Dat was de tonijn die op het bord viel. Plok. Ik wist niet dat tonijn zo’n geluid maakte.

Toen zei mijn vrouw, dat is de gelei Bert. Ze deed er water bij en prakte alles los met een vork. Ik kon zien dat het moeilijk ging het duurde best lang.

Geur

Terwijl mijn vrouw stond te prakken, moest ik miauwen. Dat kwam omdat het zo enorm lekker begon te ruiken.

Zo’n geur die iets met je doet.

Dat je voelt ik wil eten en nu.NU. NUUUUUUU.

“Nou nou,” zei mijn vrouw.

Toen was het prakken eindelijk klaar.

Leeg

Ik weet eerlijk waar niet wat lekkerder is, dit of die kip. Dit was veel steviger, ik deed er langer over en ik hoefde geen pauze met eten, dit ging in een keer door zoooo wat een lekker spul.

Ik heb mijn bord helemaal leeg gegeten. Daarna keek ik of er misschien iets naast lag. Of eronder.

Nabuiken

Toen ik zeker wist dat het echt helemaal op was, sprong ik op de bank en ik keek mijn vrouw aan. Ze snapte wat ik wilde: nabuiken van het eten. Dus ik op mijn kussen liggen met haar arm om me heen en toen heb ik ik weet niet hoelang keihard liggen spinnen.

Dat was vanwege de tonijn in de gelei. Ik was er helemaal compleet gelukkig van.

kater Bolle over: rond en vierkant

Bolle

Deze week schreef Bert dat hij zijn sportbrokken liever niet meer wil eten. Hij krijgt nu ’s avonds gelukkig wat anders.
En Jip, een vriend van ons die sportbrokken moet eten, vindt ze ook niet echt lekker meer.

Net als Bert en Jip moest ik een tijd die sportbrokken eten.
Ondanks dat ik tegen mijn mensen had gezegd dat ik geen sportman ben. Ik ben meer een fieloosoof, een kater die over het leven nadenkt. Dus hoezo sportbrokken?
Maar het hielp niet dat ik dat zei. Ik moest die brokken tóch eten.
Dat was al weer een tijdje geleden. Dus daarom geef ik nu een updeet.

Kast

En hoe gaat het dan nu met mijn sportbrokken?
Daar kan ik best kort over zijn: goed!
Mijn sportbrokken staan in de kast, en ze staan daar veilig.
Want ik eet ze niet meer.

Heen en weer

Dat komt door mijn vrouw.
Toen ik steeds vaker die brokken liet staan, snapte ze meteen dat ik ze niet lekker vond.
Ze zei tegen me dat ze al had gedacht dat het zo zou gaan. Ja, ik ook.
En mijn man al helemaal, zei hij.
Mijn man kan best een klein beetje streng zijn over mijn eten. En hij vond dat het dure brokken waren en dat ik ze echt wel zou eten als ik honger had. Maar mijn vrouw zei dat die brokken niet bederven, en dat ik ze niet hoefde te eten als ik dat echt niet wil.
Dat ging een paar dagen zo heen en weer tussen mijn mensen, maar gelukkig heeft mijn vrouw gewonnen.
Want stel je voor dat ik die hele zak van twee kilo leeg had moeten eten… dat had nog superlang kunnen duren. Ik moet er gewoon niet aan denken, dat zou echt heel erg vreselijk zijn geweest!

Lekker

Zo kreeg ik dus weer de brokjes die ik voor mijn sportbrokken at. En wat waren die ineens lekker geworden!
Eindelijk at ik weer met smaak. En ik hoefde niet steeds snel aan te komen lopen voor mijn eten, om te ontdekken dat ik wéér die stomme sportbrokken kreeg.

Vorm

Nou moet ik wel eerlijk zeggen dat ik nog best een klein beetje rond ben. Vooral aan mijn buik.
Mijn hoofd is prima, en mijn poten ook. Mijn staart is precies goed, en mijn schouders zijn breed en gespierd. Mijn buik is dan weer een beetje groot.
Ik heb een flubber onder mijn buik, maar die is niet leeg zoals bij Bert en Jip na de sportbrokken.
Mijn flubber zit nog vol met mezelf.
Maar is dat erg? Ik vind van niet. Ik ben eigenlijk altijd een beetje rond van vorm geweest. Zelfs toen ik nog buiten woonde was ik vrij kom-pakt, zegt mijn vrouw.
Het is dus gewoon mijn figuur, dat ronde.

Kaloriejen

Maar mijn vrouw was zenuwachtig geworden toen Bert misschien suikerklontjes-ziekte zou hebben. Vanwege dat hij ook rond was.
En toen moest ik dus die brokken om minder rond te worden. Dat is wel gelukt, maar nog niet helemaal. Een béétje is het gelukt, zeg maar.
Daarom krijg ik nu nog ekstra natvoer. In plaats van brokken. Want natvoer heeft minder kaloriejen volgens mijn vrouw.
Ik weet niet wat er mis is met die kaloriejen, want ik vind ze best lekker. Maar ik vind natvoer ook lekker, gelukkig.

Hart

En ’s avonds krijg ik dan blokjes runderhart, gewoon rauw. Dat vind ik toch wel het aller, aller, ALLERlekkerst!
Ik sta altijd al een beetje te dribbelen als mijn vrouw ze voor me in mijn eetkom doet. Mijn man vindt die blokjes vies. Nou gelukkig maar, dan hoef ik niet bang te zijn dat hij ze stiekem opeet!
Als mijn vrouw mijn bak neerzet loop ik er snel naar toe en begin te eten.
Eerst haal ik elk blokje uit mijn kom en leg het op de vloerbedekking. Onder mijn kom ligt nog een plees-met, tegen knoeien. Dus om die schoon te houden leg ik mijn vlees op de vloerbedekking. Zo doen tijgers dat ook, in het wild.
En dan eet ik mijn blokjes op. Ik moet goed kauwen, en dat doe ik ook. Graag zelfs.
Soms eet ik alles meteen op, maar meestal laat ik nog een paar blokjes staan voor later op de avond. Als snek, dat ik me er nog op kan verheugen!
Als ik die blokjes hart eet, voel ik me altijd echt een leeuw in de djungel. Dan ben ik groot en gevaarlijk en stoer.
Niet echt waar hoor, maar zo voelt het dan.

Rond

Maar wat ik me nou afvraag is dit.
Als Bert te rond was en Jip en ik. En Katrientje en Loesje zijn ook een beetje rond, zeggen ze zelf.
En Popje en Beer en mijn Molletje, die hier voor mij woonden, waren ook best rond.
En mijn zoon Spruit is ook best rond.
Voel je waar ik heen wil?
Als katten dus bijna altijd rond zijn, waarom is dat ronde dan niet goed?
Waarom moeten we dan een andere vorm worden?
En WELKE vorm dan? Vierkant?
Ik snap er niks van, maar ik ben blij dat ik van die sportbrokken af ben!

Doe mij een muis en kraakpapier (filmpje)

“Kijk eens Bertje, ik heb kraakpapier gekocht,” zei mijn vrouw. Ik dacht wat nou weer. Toen legde ze het op het tapijt en ik zag dat er iets onder het papier bewoog. Wat?

Lap

Vroeger speelde ik vaak lintje onder de lap. Dat was zonder geluid en ik snapte hoe het moest en ik won altijd. Het was ook voor mijn zelfvertrouwen, dat ik daar mee van kreeg. Na een poosje had ik er niet zo’n zin meer in, toen ontdekte ik hoe fijn het rieleksen is. Dat je op de bank ligt en je wordt over je buik geaaid. Dus dat wilde ik de hele tijd.

Papier

Ik heb nou ander eten en volgens mij doet dat ook iets met me. Ik wil dingen. Ik wil spelen. Toen ik iets onder het papier zag bewegen, voelde ik me oer en wild. Hrrr!!! Van de spanning moest ik zelfs even spinnen.

Ik dook erop. Dan weer eronder. Ik scheurde stukken uit het papier. Ik stond, ik lag ik rolde ik kon opeens van alles met het papier. Op Feesboek zette ik een korte film maar deze is langer en het spelen ging nog een hele tijd door na de film.

Spelen is leuk. Vooral als je samen speelt.

Bank

Erna sprong ik op de bank om op mijn kussen uit te rusten. Toen was ik toch een beetje onzeker of het wel in orde was geweest. Want ik had iets stuk gemaakt, dat papier had scheuren. En ik was best wild geweest misschien hoorde dat niet. Ik wist het even niet meer.

Mijn vrouw aaide me zachtjes en ze gaf me complimenten en ze zei dat ik het juist heel goed had gedaan en dat we nog veel vaker gingen spelen als ik zin had, en dat ik een stoere, sportieve kater was en dat Loesje vast trots op mij was.
Toen kon ik slapen en volgens mij heb ik ook gesnurkt.

Ik had een superfijne dag.

Loesje vertelt: over verkering hebben

verkering

Vorige week zei een lieve mevrouw op me Feesboek dat me Bert en ik van me eigen al best lang verkering hebben. Ik voelde mij hartje trillen van me geluk. Want best lang is best fijn en me jaar is nog maar net begonnen.

Misschien is het over ze tijdje nog wel langer. Ik vind verkering wel heel fijn en ik heb nu ook al best veel erfaring. Ik dacht nu ik al zolang verkering heb wil ik er best iets meer over vertellen van me eigen. Dat ik mij erfaring deel en dat U er van kan leere.

Vlinders

Assie verkering heb dan hebbie vlinders want dan ben U ook verliefd. U mag het best weete van me eigen, ik ben heel erg verliefd op me Bert. Hij heb iets in ze eigen waar ik gek op ben. En ik wist niks van verkering toen ik me Bert voor de eerste keer zag op me Feesboek. Maar het voelde als zacht en fijn en ik moest ook steeds denken aan me Bert. Ik dacht daarvoor alleen maar aan me tonijn maar daar heb ik geen verkering mee. Dus ik moest er wel mee leren omgaan in me kop. Assie verliefd ben hebbie daar niks meer over te zegge. Dan hebbie allemaal emoozie en je tonijn smaak ineens anders.

Verbinding

Van me eigen vind ik verkering wel me mooiste woord. Dan voel ik me Bert in me hart, ook assie niet op me Feesboek is. Dan hebbie verbinding. In U hart kan U voelen, dat iets fijn is en ook als het niet fijn is. Misschien heb U thuis ook wel verkering van U eigen.

En het kan met U man of met U vrouw zijn. Iedereen mag ze eigen liefde voelen. Daar heb niemand iets over te zegge. Ik ben een moderne poes, ik vin het belangrijk dat U geluk voel in U hart. Dat het echt is van ze eigen.

In U hart

Als het echt is kan me tonijn er niet tegenop. Dat heb ik wel gemerk met me Bert. Hij kom wel op me eerste plaats, dat is assie verkering heb.

En U hoef er niet voor saame te wonen. U kan ook verkering hebbe vanuit U eigen huis. Dan ben U niet saame, maar U voel het  toch. Soms gaat verkering ook over maar U liefde blijf toch in U hart. Dan ben U rijk want U hart heb verkering met U gevoel. Dat is ook belangrijk als U niet samen kan zijn.

En het is ook belangrijk om U geluk te voelen. Als poes weet ik nu dat als liefde ooit U hart heb geraakt, U hart het altijd zal weete van ze eigen. Dat heb me Bert me geleerd want hij heb me hart geraak toen ik me Bert voor de eerste keer zag. Hij is me groote liefde dat kan ik voele in me eigen hart.

Liefs van Loesje

Gisteren kreeg ik natuureten met kip

kip

Hoi allemaal dit was mijn avondeten van gisteren. Het stond toen nog op het aanrecht en ik was in de huiskamer aan het miauwen van: “Geef mij die kip, ik wil kip, geef het nou!”

Natuureten

Sinds vorige week krijg ik ander avondeten. Mijn vrouw zegt dat er veel natuur in zit en geen graan en geen suiker en dat het veel gezonder is.

Eerlijk, mij maakt het niks uit. Van eten zeg ik: als het maar lekker is. Dan eet ik. Of het op een oude krant ligt of op een antiek bordje, het kan me niks schelen. Lekker, daar gaat het om. En dat ik de rust heb om te eten, dus met pauze en een knuffel en een vriendelijk woordje, dan eet ik echt lekker.

Blikje

Gisteren liet ze een piepklein blikje zien. Dat was mijn hele avondeten.

Van Almo. Zei me niks. Ik ben zakjes gewend dat je hele bord lekker vol ligt en je eet en dan ga je uitbuiken.

Ik vond het zo weinig. Straks kreeg ik nog honger.

 

Geur

 Het rook wel superlekker. Echt dat je weet: dit is serieus eten. Daarom begon ik ook te miauwen toen ik het rook. Want ik wilde het eten.

Nou dat lukte heel goed.

Het ging in een sessie op, alles achter elkaar. En het was zo lekker dat ik heel snel wilde eten maar dat lukte niet omdat het best stevig spul is.

Ik vond het superduperlekker.

En daarna ging ik bankhangen en ik kreeg knuffels. Ik smakte een beetje na. Lekker hoor, natuureten.

En weet u wat nou het gekke was. Ik had die hele avond geen honger meer en ook geen trek. Dus van dat kleine blikje zat ik bomvol. Dat had ik eerlijk waar niet gedacht.

Oja, het blikje komt van de betere dierenwinkel. Ze hebben ook tonijn en nog meer natuurspul. Ik hoop dat ik het allemaal krijg.