Dit gaat over een superspannend plan voor een kattenboek

 Updeet alweer

We hebben nou een helehoop verhalen en fotoos. Dus nou gaan we naar de fase dat er een boek van gemaakt moet worden. Dat is heel tegnies dus daar heb ik geen verstand van.

Als je denkt ik wil in dat boek, stuur me dan supersnel een meel nou kan het nog.

Over het boek

Dit gaat over een superspannend plan voor een kattenboek. Het idee is van mijn feesboekvriend Katrientje. Ik vond het meteen keigoed. Maar we hebben hulp nodig

We dat zijn dus Katrientje, en Loesje en ik. Wij gaan dat boek maken of nou ja eigenlijk niet.

Idee

Wat was het idee van Katrientje? Echt zo supersimpel en goed dat je denkt waarom is dat er nog niet. Ze zei dat er een boek moest komen van mijn vrienden waarin ze allemaal over hun leven en zichzelf vertelde. Iedereen een pagina. Met een foto. Zit je in een meerkathuishouden, dan krijg je ook meer paginaas. Of iedereen kan apart vertellen.

Het is dan een feel goed boek waardoor je een helehoop poezen en katers leert kennen. En ze hebben allemaal iets te vertellen waarvan je denkt wat leuk of dat wist ik geeneens.

En we hebben al een uitgever!!

Meedoen

Nou is Katrientje zeventien jaar maar ze is superactief net een kitten denk ik soms. Dus nou doen er al ongeveer dertig katten mee.

En ik weet dat ik ook vrienden heb die hier alleen lezen, of van wie de vrouw mijn feesboekvriend is. Dan kun je ook meedoen.  Mail mij dan even dat is huiskaterbert  @ xs4all.nl en dan zonder de spaties. Dus mail me dan over hoeveel katten het gaat en of je een foto hebt of kunt laten maken dat moet zo’n zware foto zijn. Want het wordt een echt boek van papier. En ook je verhaal over wie je bent, hoe je leven is geweest en hoe je leven nu is.

Hoe doe je mee?

  • stuur me een meel dat je wilt meedoen dan heb ik overzicht
  • je bent een kat en je vertelt over je leven, hoe je woont, wat je belangrijk vindt, wat je hebt meegemaakt
  • je bent op Feesboek of via mijn site vriend van mij of Loesje of Katrien
  • lengte: minstens 1 bladzijde dus ongeveer 500 woorden
  • ben je een meerkathuishouden dan heb je meer woorden
  • er moet een keizware foto bij die op papier gedrukt kan worden (300 dpi)

Als je moeite hebt met schrijven of je hebt opeens heel erg veel geschreven of je weet het niet meer, mail mij dan ook even dan komen we er samen wel uit.

Hoe maak je een keizware foto?

Met een fototoestel. En als je alleen een telefoon hebt moet er iets met de instellingen gedaan worden. De foto moet echt minstens 1 mb zijn liever meer.

mijn mail is: huiskaterbert   @ xs4all.nl en dan alles aan elkaar.

Aaien tot ik slaap en dan nog even

aaien

Mijn talent is genieten en waar ik heel erg veel van geniet dat is aaien. Lang zacht aaien of juist wat steviger of van alles wat. Hangt ervan af. Waarvan? Van het moment in de dag.

Knuffel

Wat ik de laatste tijd heb, is dat ik een eindje in de ochtend in slaap geaaid wil worden. Dat is niet de eerste keer dat ik een knuffel krijg, hoor. Meestal ben ik ’s morgens op bed voor het goedemorgen-knuffelen. En beneden krijg ik de ochtendknuffel, dat is nog voor ik water ga drinken uit de badkamer. Daarna ga ik even uitrusten. En dan word ik wakker met dat gevoel.

Aaien

Het gevoel is in mij en dat zegt dat het tijd is om echt serieus te gaan slapen op het kussen. Dan ben ik niet zo van ik lig en ik slaap. Vind ik niet fijn genoeg. Ik doe altijd wat het fijnste is, en dat is ook mijn adfies aan iedereen. Doe wat het fijnste is.

Waar was ik? O, ja. Dus ik ben wakker. Mijn vrouw zit dan aan haar werktafel.  Ik ga dan op het tapijt zitten en ik kijk haar intens aan. Dat voelt ze. Anders miauw ik er even bij. Dat hoort ze. Als ze naar me kijkt, dan zet ik een paar stappen richting mijn kussen op de bank en dan blijf ik haar aankijken. Dat snapt ze.
Dus dan gaan we samen naar het kussen en ik spring op de bank en ga vast klaar liggen.

Slapen

Het aaien moet dan heel zacht en langzaam zijn, dat is in verband met het rieleksen. Ik wil dan helemaal warm en slap worden, van binnen en van buiten.  Dus ze moet er ook lieve complimenten bij zeggen, steeds hetzelfde maakt mij niet uit.

Nou zo val ik dan in slaap. Dan moet ze voor de zekerheid nog even dooraaien, dat voel ik toch nog want ik ben een gevoelige kater en dan slaap ik superduperlekkergoed.

Kater Bolle over: als je samen slaapt

samen

Iedereen doet slapen, en iedereen doet het anders. Je kunt In een holletje slapen of in een nestje, in een boom, onder water en onder de grond.  Of in een mandje of een bed.

Zestien

Wij katten slapen ongeveer zestien uur op een dag. Dat zeggen mensen, en die hebben het uitgerekend. Waarom willen mensen dat weten, vraag ik me af. Wat doet het ertoe?
Als je een kat bent ga je gewoon slapen als je moe bent. Of je nou al zestien uur hebt geslapen of niet.

Boem

Er zijn dagen dat ik wel meer slaap dan zestien uur.  Op zulke dagen ga ik tussendoor even snel naar buiten, om te patroejeren. Ik eet een paar brokjes en ik klim meteen weer op het grote bed. En ik val zo boem in slaap. Heerlijk vind ik dat.
Vooral als het buiten regent of koud is, of alletwee. Dan slaap ik zelfs ekstralekker, omdat ik weet dat ik warm en droog lig. Terwijl ik vroeger, als zwerfkat, maar moest zien waar ik sliep en hoe ik droog bleef.

Schemerdieren

Ik kan goed slapen. Dag of nacht, het maakt me niks uit. Ik slaap bijna altijd de hele nacht door.  Dat vinden mijn mensen biesonder. Want katten zijn schemerdieren. Zo noemen mensen ons omdat we in de vroege avond en de vroege ochtend op jacht gaan. En ook vaak in de nacht. Want dan zijn de diertjes die wij eten aktief.
Pop en Beer waren een stel spookjes ’s nachts, zegt mijn vrouw. Als het donker werd gingen ze op stap, in de tuinen. En in de zomer waren ze vaak de hele nacht weg.  Pop was soowiesoo de halve nacht aan het spelen, vaak samen met Beer. Mijn Molletje sliep altijd gewoon binnen. En ik ook, meestal. In de zomer slaap ik wel eens buiten in mijn tent, als het echt superwarm is.  Maar als het niet warm is zou ik niet weten wat ik ’s nachts buiten moet doen.
Ik ga ’s avonds laat altijd even een laatste rondje maken door mijn tuin en over de schuren.  Daarna kom ik naar binnen om te slapen.

Op het grote bed

samen slapen

Ik kan in ons huis overal slapen waar ik wil.
Ik heb twee mandjes, mijn twee kurken, ik kan op de bank slapen en op het grote bed.
Op al die plekken heb ik ook geslapen. Maar het fijnst slaap ik op het grote bed. Daar heb ik lekker de ruimte en ik lig in de slaapkamer dus het is er rustig.
Alleen was er een probleem.
Mijn mensen willen ook op het grote bed slapen. Eigenlijk heb ik dat liever niet. Want dat is best eng, met zijn drietjes op bed. Straks gaan mijn mensen als ze slapen bovenop mij liggen! En dan ben ik niet meer Bolle, maar Platte.
Ik durfde er wel bij als er maar één van mijn mensen in bed lag. Dan ging ik gewoon helemaal aan de andere kant liggen.

Allebei

Maar sinds een tijdje slaap ik ook op het grote bed als mijn mensen er op slapen. Allebei mijn mensen tegelijk, bedoel ik.
Ik weet niet waarom ik het nu wel durf. Ineens was het gewoon zo.

Mijn plek

Ik begin met mijn vrouw samen.  Eerst moet ze me aaien en kusjes geven. We gaan eventjes tegenover elkaar liggen, en ik draai me op mijn zij. Zo kan mijn vrouw mijn buik aaien. Ze snuffelt altijd aan mijn buik, en blaast in mijn haren. Zachtjes. Dan brom ik keihard, zo lekker vind ik dat. Ik geef haar kusjes, en was haar haar of haar neus. Mijn man moet ook erbij komen, om met me te knuffelen. Daar wacht ik op, het hoort erbij. Als dat allemaal gebeurd is, gaan mijn vrouw en ik op onze eigen plek liggen. Zij ligt aan de ene kant te lezen, en ik lig aan de andere kant. Ik lees niet, ik was me even en ga dan lekker slapen.
Ik lig op de plek van mijn man, zegt hij altijd, als hij ook naar bed komt. Ik vind dat het mijn plek is, en dus blijf ik gewoon liggen als mijn man er bij komt.
Hij moet daarom scheef in bed gaan liggen, di-a-go-naal noemt hij dat. Mijn vrouw kan dan weer haar voeten niet kwijt als mijn man zo ligt. Maar mijn man zegt dat het door mij komt. Kinderachtig hè, dat gekibbel. Soms word ik er gewoon wakker van. Gelukkig val ik altijd heel snel weer in slaap, want ik heb mijn slaap hard nodig.

Veilig

samen slapen

Ik slaap heerlijk op het grote bed.  Met zijn drietjes is het veilig, en ik slaap heel diep. Buiten is het donker en binnen zijn wij. Dat is veilig, dat weet ik zeker. Mijn mensen slapen iets minder diep, volgens mijn vrouw.
Dat heeft er mee te maken dat ze niet genoeg ruimte hebben, en dat ze de hele tijd opletten of ze mij niet wegduwen, legde ze me uit.

De kleinste

Dat van die ruimte snap ik niet. Ik heb altijd genoeg ruimte. Ik lig languit, zo slaap ik nou eenmaal graag op het grote bed. Op mijn kurk kan dat niet, daar moet ik me opkrullen. En ik lig niet aan het voeteneinde, want ik ben bang dat ik er misschien afval. Of dat mijn mensen me er af duwen, dat zeggen ze zelf toch ook? Dus ik lig midden op het bed en dan in de breedte. Dat moet kunnen, want ik de kleinste ben van ons drietjes. Ik zie het probleem dus niet zo.
Ik ga altijd om een uur of zes in de ochtend naar buiten, mijn tuin in. Omdat ik een schemerdier ben, dat heb ik uitgelegd. Dan hebben mijn mensen weer even het hele bed voor zichzelf.

Wennen

Bovendien wilden mijn mensen zo graag dat ik op het grote bed kwam slapen. Meer dan drie jaar durfde ik het niet. Soms tilden ze me er weer bij, maar ik sprong altijd weer van het bed af. En nu durf ik het wel.
Mijn mensen zijn er heel blij mee. Ze vinden het supergezellig. Mijn vrouw kon de eerste nacht dat ik in bed sliep niet slapen omdat ze zo blij was. Dat heeft ze me zelf verteld.
Nou dan!
Mijn mensen wennen er wel aan om scheef, of opgekruld te slapen. Als ik dat kan, op mijn kurk, kunnen zij dat vast ook. Als je samenwoont en samen slaapt moet je geven en nemen, vind ik.

Volgens mij ben ik weer dikker

dikker

Volgens mij ben ik weer dikker geworden. Op de foto sta ik gunstig dat ik slanker lijk, dat is altijd zo half van opzij.  En ik heb dan wel wintervacht en brede botten, maar toch voel ik me… anders.

Veranderingen

Een hele tijd geleden zei de dokter dat ik dunner moest worden wegens dat ik pree-diejebeet was en dus was het belangrijk. Toen kwamen er thuis meteen veranderingen waar ik niks over te zeggen had:

  • mijn brokjesbal verdween en daarin zaten de superlekkere snekbrokjes, als ik mijn kop scheef hield dan schudde mijn vrouw ze er voor me uit. Het idee was dat ik ermee ging rennen maar dat hoefde op die manier dus niet.
  • ik ging aan de sportbrokken en per dag kreeg ik maar vijftig gram. Dat is nog zo. Eerlijk mij maakt het niet uit, ik krijg ze nooit op, je eet wat en je zit bommievol dan lust je niks meer.
  • de late avondsnek werd opeens anders, ik krijg nou nog maar drie snekbrokjes
  • en het avondeten veranderde ook, eerst kreeg ik sporteten en toen ik daarop uitgekeken was kreeg ik Almo natuureten. Dat was ook wegens het gezond.

Natuureten

Dat natuureten was een superuitvinding. Nou ontdekte ik pas hoe tonijn echt smaakt. En zalm. En kip. En oceaanvis. En al die andere dingen. Er zaten geen rare dingen als graan of suiker in, zei mijn vrouw, dus gezonder kan niet. Behalve zelf je eten vangen, maar daar begin ik niet meer aan, nou ben ik huiskater.

Vooral die kip is lekker. Ik had het zo op. En ik voelde in mijn buik ruimte. Dus zo kwam het dat ik voor de eerste keer dubbel avondeten kreeg. Een tijdje erna bleef ik trek overhouden. En nou eet ik best vaak dubbel eten, het zijn ook zulke kleine blikjes en ik ben eraan gewend en ik wil geen honger lijden die tijd is voorbij.

Dus nou ben ik weer dikker. Wat zijn dat soort dingen moeilijk.

Loesje vertelt: over mij eenmalige speelakzie

lampje

Assie mij een beetje ken dan weet jij wel, van me eigen ben ik geen speelpoes. Mij aard is seeriejeus, gefoelig en ik moet ook veel denke op mij denkpaal. Dan ben ik in mij element, dicht bij mij hart.

Meppe

Maar als poes ontkom jij niet aan speele, ook al doe jij nog zo jou best. Mij vrouw probeer het wel, met ze lintje of met ze stokje met een veer. Dan wil ik best een keer meppe van mij eigen. En soms gooi ze een muis door me huis. Zusje ren er dan meteen achteraan en van me eigen kijk ik toe. Ik geef er niks om, ik vind er niks aan. Maar er is één ding waar mij lijf van in mij beweging kom. Waarvan mij ooge groot worde en mij innerlijke poemaa loskom. Het is een keer onverwacht gebeurd, van mij eigen was ik er niet op voorbereid. Het was met ze leezerlampje van mij peettantes en mij vrouw herkende mij eigen niet meer. Ik ga het u nu vertellen.

Maniere

Mij peettantes kwaame op bezoek, mij vrouw had het mij verteld. Van mij eigen lag ik op mij denkpaal, in mij meedietaasie. Dan is mij dag normaal, maar het was al avond.
Mij peettantes brachte iets mee en het was geen snek. Van mij eigen voel ik dan best mij teleurstelling, maar als poes hebbie er niks over te zegge. Jij kan niet bepaale wat jou tantes meebrengen. Ik ging toch kopjes geeve want jij weet maar nooit en als poes hebbie ook jou maniere.

In mij akzie

Toen haalde mij peettante iets uit ze tas, mij lijf wilde al weer gaan slaape. Ineens vloog er iets door mij kamer, mij ooge werden groot. Het vloog over mij vloer, het vloog teege mij muure aan. Ik voelde mij hart ging tekeer, mij bek ging open en mij ooge stonden wild. Ik voelde mij andere ik, mij poemaa in mij eigen.
Maar ik had geen tijd om erbij stil te zitte, ik was al in mij akzie. Als mij eigen poemaa vloog ik op mij iets af, ik rende door mij huis. Sprong teege mij muure op, over mij tafel heen en soms zat ik in mij aanvalshouding. Mij kontroole was ik met mij akzie verloore, mij rem ook. Van me eigen wist ik niet meer wie ik was, dan hebbie wel een probleem.

In mij kooma

Mij heele avond heb ik gerend, ik moest jaage. Mij wil om mij iets te vange wat teege mij muur vloog en over mij vloer schoot was te groot. Ik zeg u eerlijk, ik was nog jong en ik had ook geen erfaring. Dan kan jij jou eigen laate gaan want jij moet het wel een keer meemaake.
Mij vrouw was in ze sjok van mij uitbarssing. In mij hele leeve heb ik nog nooit zo gespeeld. Mij tantes ginge naar ze huis maar mij ooge stonde nog in mij poemaastand. Mij iets was ineens uit mij huis maar ik vertrouwde het niet. Mij vrouw ging naar ze groote bed en ik ging niet mee. Mij hele nacht heb ik nog gezocht naar mij iets en toen mij vrouw in mij ochtend naar beneden kwam lag ik als mij uitgeputte poemaa in mij huiskamer. Zij heb toen wel voor mij gezorgd. Ik kreeg knuffels en mij vrouw sprak zachte lieve woordjes. Dat alles goed was en dat ik niet meer hoefde te zoeken. En ik kreeg ook mij eete, mij buik voelde uitgemergeld.
Daarna heb ik 33 uur van mij dag geslaape, ik was in mij kooma.

Mij erfaring

Daarna heb ik nooit meer zo gespeeld van mij eigen. Ik heb nu verkering en ik heb erfaring. Mij vrouw probeer het nog weleens en ik zeg u eerlijk, mij gefoeligheid voor mij iets blijf altijd. Mij ooge worden groot en soms kom ik zelfs nog in mij beweging.
Maar van me eigen weet ik, het was mij eenmalige speelakzie. Mij lijf kan het niet meer aan, mij hart zou het van mij gewicht verlieze. En ik ben ook seenior, dan hebbie niet zofeel meer met jou speele.
Ik heb nu wel mij eigen leezerlampje, dat heb mij vrouw mij gegeeve. Maar mij poemaa in mij eigen heb zich verstop achter mij Maatje Meer. Mij kop kan alle drukte ook niet meer verdraage, assie gefoelig ben moet jij rustig aan doen. En mij hart heb nu andere priooriteite. Assie verkering heb kan jij niet somaar jou eigen spelletje speele. Mij hart heb liefde gefoeld en assie iets nooit moet doen is speele met jou hart. En zeker niet met jou liefde…

Liefs van Loesje