Tag Archives: prinses Katrientje

Katrien over: wat er op Dierendag gebeurde

dierendagIk ga jullie vandaag over afgelopen dierendag vertellen.  Mijn personeel kocht al vanaf vorige maand lekkere hapjes voor de diertjes in het asiel in Amsterdam.

Bofpoes

Ik vind van mezelf dat ik een bofpoes ben. Ik heb nooit in een asiel gezeten. Niet dat ik een leuke jeugd heb gehad, maar daar vertel ik ooit wel over in een ander blogje. Mijn personeel doneert al jaren hapjes of speelgoed voor alle dieren daar. Natuurlijk tjek ik wel of ik het toevallig niet lekker vind, zo ja dan eis ik dat ze dat ook voor mij kopen.
Ze stoppen het in het zijkamertje. En die deur gaat potjedicht. Oftewel, ik mag niet in het verboden kamertje. Hoe ik ook op die deur bons of krabbel, hij blijft dicht. Tenminste… bij vrouw. Bij man mag het wel. Maar daar ga ik het ook een andere keer over hebben.
Nou… afgelopen donderdag was het dus zo ver. Wat heel raar was… ik mocht niet mee. En dat terwijl het toch echt diertjesdag was.

Brommert

Het personeel pakte een hoop lekkers uit het verboden kamertje en brachten het naar de brommert beneden. Daar stopte ze het op die brommert. Wat er niet tussen paste, hield vrouw vast. Vrouw hield twee balen kruidenhooi vast en de sneks voor de kooneinen. Nou waren soolvrouw en soolzus Loes enorm lief geweest. Loesje gaf mij namelijk centjes om voor de neinen lekkers te kopen. Ik zal vertellen wat dat was. Twee zakken kruidenhooi, twee hele grote zakken neinbrokjes (tien kilo!! Vrouw tilde zich een breuk) en moetsjow veel knabbeltjes.
Het personeel had twaalf zakken kattenknabbels en speeltjes voor de woefjes en katten.

Pootafdruk

Nou waren er ook tattooinkt-mensen in het asiel. Het personeel heeft al heel veel plaatjes op zich. Ze wilden mijn pootafdruk nu op hun arm hebben. Maar in het asiel zeiden ze dat dat niet ging omdat ze mijn afdruk, op papier, niet goed konden zien. Of ze dan een willekeurig pootje op hun arm wilden. Nou… nee. Dus dat ging niet door. Toen gingen ze met het personeel praten daar en gaven ze al het lekkers. Ooooh wat waren ze blij!!! Het personeel liet ze een fowtoow van Loesje zien en zeiden dat Loesje alles voor de neinen had gekocht. Alleen feeguhtaaries.
Ooooh ze vonden Loesje zo mooi en ze bedankten Loesje heeel veel.

Opa Jan

Toen ze na een half uur weer weggingen (waarom ze een half uur zaten te praten…ik weet het niet) zijn ze langs hun vaste tattoomeneer gegaan. Opa Jan. Daar zaten ze ook een half uur te praten. En opeens zei hij: geef mij eens die afdruk. Oooh, hij zag meteen dat het wèl bruikbaar was. Het kon zelfs dezelfde dag gezet worden!! De fowtoow is hier  te zien. Het stond ook op Berts Feesboek de dag na diertjesdag.

Met een krabbel van mij er bij die ik 3 oktober daar geplaatst heb.

Ikjes hoop dat jullie het weer leuk vonden om weer wat van mij te lezen.

Tot de volgende keer.

Kusjes
Katrien ( lief en gelukkig prinsesje van beroep)

Katrien: over ziek zijn en liefde van thuis

ziek zijn

Vandaag wil ik het over ziek zijn hebben.  De meesten van jullie weten het wel… ik ben nou niet een gezonde kat.
Ik ga het niet uitgebreid over mijn keeltje hebben, daar heb ik heel vroeger een keertje last van gehad. Of over mijn oortjes (nee…niet mijn seizoensoortjes) toen ik een keer daar een ontsteekinkie had.

Hartje

Ik heb al een paar jaar last van mijn stomme hartje. Dat wil zeggen, mijn hartje klopt trager dan van jullie. Volgens de laatste kont-troolle was het 110 per minuut. Maar het is zelfs nog lager geweest hoor.  Op zich heb ik er geen last van. Ik loop als ik er zin in heb of ik loop niet. Heeeeel soms rees ik nog wel eens door het huis.
Kijk… ik ben al bijna 17 lentes en dan hoef ik me niet zo uit te sloven als toen ik jong was.
Nou was ik op een dag weer bij Floor. Wat ze van mij wil… ik weet het niet. Ze knijpt me overal, ze pakt me bij mijn oortjes vast en kijkt met een kijkding er in.
Vind ze het gek dat ik haar niet leuk vind.
En dan pakt ze haar prikspuit. Ooooh, dat is zo gemeen. Ik was een keer zo boos daarover, ik draaide me snel om en ik wou haar terugbijten!! Sjipjes… beet ik toch mis, want ze zag het blijkbaar aankomen en trok haar hand terug. Ik haat prikjes!!
En dan propt ze een pilletje in mijn bek. Nou.. ik ben kampiejoen uitspugen, hoor.

Allereerste prik

Ik herinner me mijn allereerste prikje nog heel goed trouwens. Ooooh dat was erg!! Dat was bij Joyce. Toen was ik acht  weekjes jong.
Ik dacht wat een aardige mevrouw. Ze aaide mij en mijn wolkenzusje. Ze pakte ons op van de tafel en vroeg wie is wie. Want Catoo en ik leken een beetje erg veel op elkaar. Toen schreef ze Katrien, wit lipje.
Affijn… binnen een paar minuten wist ik gelijk dat ze gemeen was. Ze prikte me!! Ik gaf een brul. AUWWW, en ik glipte met de spuit nog in me uit haar handen. Ooooh dat was zo niet leuk.

Bloed

Maar goed….nu werd ik twee  jaar geleden ziek. Ik liet bijna niets merken. Ik ging geen donkere plekken zoeken. Ik at alleen minder en sliep veel. Heel veel.
Na een paar dagen zei vrouw opeens van ik vertrouw dit niet.
Nou…  toen kwam ik weer bij Floor. En ze keek me na. Ze zag dat ik heel licht geel was.  Toen zei ze zullen we haar bloed testen.
Ik had zoiets van oke, maar geen naald he? Noo wee!!!
Ik werd opeens in een houtgreep genomen. Mijn pootje werd een beetje kaal gemaakt.(mijn nieuwe Roy Dondershuispakje werd vernield!!) En ze stalen mijn bloed!!! Ik werd gewogen en ik was bijna een pondje afgevalt.

Slapen

Thuisgekomen viel ik doodop in slaap. Ik sliep de hele avond door tot de volgende ochtend. Ik kreeg vanaf die ochtend elk uur een hapje. Nou… dat ging er in hoor. Soms kreeg ik ’s morgens al lekkere gekookte vis.
Na een paar dagen kwam de uitslag. Mijn levertje was stom aan het doen. Ik kreeg geen medicijntjes, maar Floor zei dat ze zekerheid wou hebben en een scan wou. Om te zien of het niet eng erg was. Weer werd ik vertroeteld. Het personeel was bang dat ik naar mijn zus moest gaan.

Over mijn buik

Ze zouden zelfs in dat weekend naar het theater gaan. Dat belde ze af, en ze mochten kosteloos een andere datum uitzoeken.
Toen werden we dinsdags gebeld. Of we over twee uurtjes konden komen. Vrouw belde gelijk naar manpersoneel en hij kreeg meteen vrij. Ik trok een schoon Roy Dondershuispakje aan. Je wil toch netjes verschijnen. En we gingen per taksie naar de dierenkliniek op de Overtoom. Dat gebeurt alleen als ik echt ziek ben. Anders gewoon in de tram en bus.  Daar stond me toch een eng groot apparaat.
En toen gebeurde het allerergste. De meneerdokter scheerde mijn hele buikje kaal. Hij sloeg ook geen stukje over. Ik schaamde me dood. Mijn borstjes waren gewoon zichtbaar. Heel mijn pakje was kapot.  Ik werd op mijn rug gelegd. Wat was ik bang. Het personeel mocht er bij blijven. Manpersoneel hield mijn achterpootjes vast, vrouw een voorpootje en ze aaide mijn kopje en sprak zachtjes tegen mij. Meneerdokter ging eerst doorzichtig spul op mijn buikje spuiten. Toen kwam dat kijkding.
Hij ging heen en weer over mijn buikje.

Ooit van ongewenste intiemiemiedinges gehoord? NOU?

Diva

Ik weet niet hoelang dat onderzoek geduurd had. Voor mijn gevoel heeel lang. Maar toen kwam de mooiste uitslag. Ik mocht blijven. Mijn levertje en de rest zag er goed uit. Het was wel grappig om te zien hoe mijn eten in mijn darmpjes “dreef”.
Wat waren we blij. Mijn vrouw knuffelde een assieding, zo blij was ze.
Toen werd ik gewogen. Oooooh ik was 4 ons aangekoomt. En mijn hartjeslag was van 80 naar 110 gegaan. Vanaf dat moment ging het weer beter met mij. Zo goed dat ik dit leventje niet los wou laten en ik begon me als een kleine diva te gedragen

Gaatjes

Het duurde wel bijna twee  maanden eer we konden zeggen dat ikjes helemaal beter was.
Ook hielden ze me weken goed in de gaatjes.
Dat duurde tot ze mijn ziek zijn gewoon begonnen te vinden. Nu weten we niet beter meer en gaan we heel normaal met elkaar om.
En de rest is jullie bekend.

Liefs en kusjes
Katrien (superverwend nestje van beroep)(en ook prinsesje)

 

Katrien: over haar snack en rosjebief

snack en rosjebiefIk wil jullie vertellen over mijn snack.

Toen ik bij mijn personeel kwam wonen hadden ze al snoepjes voor ons (mijn zus Catootje leefde toen nog) klaar staan. Oude kaassnoepjes en cat sanal. En nog veel meer.

Wat nu

Maar wij bliefte het niet. Blehblehbah. Een snuffel er aan en we gingen al over onze nek.
Het personeel zat elkaar aan te kijken. Wat nu?

Ham

Nou…simpel. Geef ons maar lekker geen snacks hoor. Tot ik op een ochtend iets heerlijks rook. Ooooh ik werd wild. Zus niet,ook hiervan ging ze over haar nek. Maar wat rook ik nou? Ham!! Ooooh ze gaven mij een stukje. Catoo rook er aan en zei gelijk bleh. Ik begon te grommen en te slaan. Ik was toen pas 10 weekjes. Toen het personeel even niet oplette klom ik op de bank en roofde een hele plak ham van haar broodje.
Nou,dat vond mijn personeel niet goed en zij wilde het van mij afpakken. HAHA…kom maar op. Ik ging gewoon op mijn eerlijk gestolen plak ham liggen grommen. Die hele plak stak aan alle kanten uit,zo klein was ik(of zo groot was het)
Ik zag de hand weer weggaan en ik had die hele plak op binnen 5 minuten. Sjooo,ik was plofjevol hoor. En vanaf die tijd kreeg ik elke avond een hap ham. En ik heb het dan wel over de dure ham he. Niet over het goedkope troep.

Haring

Heel veel later haalde personeel een keer zoute haring. OOOOOOH soesjie!! Nou vond zus dat ook superlekker. Dus we kregen beide een stukje.

Rosjebief

snack en rosjebiefEen jaar of 2 geleden (ik was alleen over) kreeg ik,om aan te sterken na mijn ziekte, rosjebief. Sjowhey…dat ging er in. Nou ben ik nogal kieskeurig,of ze halen mijn rosjebief bij dirk of bij de appie(greenfield). Niet bij de vrolijke koe of wat dan ook.
De rosjebief bij dirk zijn mucho grote plakken. Omdat het zo stevig is,en ik geen kiesjes meer heb,kan ik het niet stukkauwen. Het moet voor mij in hapklare stukjes gemaakt worden. Ik kan er wel 2 plakjen van op als ik wil. De rosjebief van appie is iets losser van structuur en de plakjes zijn kleiner. Ooooh daar kan ik wel 4 plakjes van opeten. Maar het liefst ook in kleinere stukjes.

Vergeten

Soms gebeurd het allerergste. Dan “vergeten” ze mijn snack te halen.
Ik zeur nooit,echt nooit. Maar dit is in 16 jaar tijd al 6 keer gebeurd. SCHAN-DA-LIG!!
Ik zit er ook over na te denken of ik hiertegen aksie voor moet ondernemen. Want om je prinsesje gewoon te vergeten roept op tot iets.