Tag Archives: prinses Katrientje

Loesje vertelt over karnafal en echt zijn

karnafalIn mij wiekent lag ik bij mij vrouw op ze schoot, ik deed mij rieleksmeedietaasie want mij vrouw was moe. Dan help ik haar want zij moest veel werke van ze eigen.

Ze zeg Loes het is karnafal en ik voelde een knor in mij buik. Ik hoopte op mij lekkere vis, misschien had mij visboer uit ze kanaal een nieuwe vis gevange? Ik voelde mij eigen blij en onrustig in mij buik.

Ze masker

Zeg me vrouw ineens dat karnafal een groot feest is en dat iedereen dan ze masker draag. Ze zeg Loes assie in het Zuiden van Nederland woon dan hebbie er last van. Iedereen vier ze feestje en ze doen ook gek. Van me eigen weet ik alleen dat ik in mij stapelhuis woon met mij vrouw, Floris en Zusje.

Van karnafal heb ik nog nooit gehoord en assie het niet kan eete dan snap ik er niks van. Van me eigen hoef ik niet achter mij masker. Als ik gek wil doen ren ik mij trap op en af en dan ben ik er weer klaar mee voor de rest van mij dag.
Ik moest er wel over nadenken, wat karnafal is en waarom mensen dan anders zijn? Als poes houd ik van gewoon en dat ik mij eigen kan zijn. Dat mij leven echt is.

Iemand anders zijn

Met karnafal is niks gewoon of echt zeg mij vrouw. Iedereen heb gekke kleere aan en een masker op en er is veel lawaai. Er is een opstoet en iedereen eet en drink heel veel. Van me eigen doe ik altijd veel eete, dan wil ik toch geen masker op mij kop. Mij vrouw zeg, Loes jou visboer is gesloote want hij heb ook ze karnaval. Toen heb ze me bijna moeten reenimeere. Hoe kan mij visboer nou gesloote zijn? Hoe moet ik dan mij tonijn eete? Ik voelde mij paniek in mij kop want mij visboer hoort bij mij dag. Misschien hebbie ook wel ze masker op en verkoop ie ineens paardenflees? Nou ik wil geen paard in mij gang, ik wil mij eigen visboer. Ik hoop dat mij karnafal snel weer overgaat en dat mij visboer dan weer ze eigen is. Mij visboer is mij visboer, dat is gewoon zo. Hij heb het niet noodig om iemand anders te zijn van ze eigen. Hij heb ze vis en mij eigen als ze grootse fen. Dat sta bij mij eigen op mij keukendeur! Echt waar!

Inkognieto

Als ik op mij denkpaal lig hoor ik oferal lawaai. Mij vrouw zeg dat het de opstoet is en dat er allemaal groote wagens door mij stad rijden. Ik snap er niks van, ik kom nooit in mij stad. Van me eigen hoef ik ook niet door te zakke, mij poote zoude beswijke onder mij gewicht. Ik zeg u eerlijk, ik vind er niks aan. Waarom zou ik een ander moete zijn, mij kop verberge achter mij masker. Wie ben ik dan? Ik heb mij vrouw wel gefraagd of zij mij eigen op me footo wil zette met mij masker op mij kop. Misschien kan U het zien op me footoo maar in mij hart ben ik mij weg kwijt. Ik ben inkognieto.

Mij vrouw zeg: Loesje, jij ben prinses Loesje d’n irste! Maar ik wil helemaal geen prinses zijn in mij leeve en al helemaal niet mij irste! Ik wil mij eigen zijn. Gewoon Loesje zoals U mij ken en zoals mij Bert mij ken. Met mij gefoeligheede en mij maatje meer. Voor mij hoef al die opsmuk niet, aan mij lijf geen pooloonezze. En assie eerlijk ben, er is maar één prinses en zij heet Katrientje. Zij heb het al vanaf ze geboorte, dat ze prinses is. Ze kan er niks aan doen van ze eigen. Dan is het wel echt.

Onder mij tafel

Maar ik zou ook schrikke als mij vrouw als iemand anders in mij huis zou koome. Dan zou ik mij niet veilig voele en ik zou onder mij taafel gaan zitte wachten tot mij vrouw weer ze eigen zou zijn. Assie met raare toeters en belle of met een kaamerbreed tapijt op ze kop door me huis zou sjouwe. Ik zeg u eerlijk, van me eigen zou ik niet weete wat ik zou moete doen? Ik zou soveel moeilijke gefoelens hebbe, ik zou mij eigen tonijn worde van mij schrik. Als poes ben jij wel afhankelijk van jou mensen in jou huis en jij heb niks te zegge assie gek wil doen.

Vertrouwe

Gelukkig is mij vrouw gewoon naar ze werk en kom zij straks gewoon weer thuis. Dan is het weer gezellig want ik weet wie mij vrouw is. Dan kan ik bij mij vrouw op ze schoot kan gaan ligge en voel ik ze aandacht. Mij vrouw ziet mij en ik zie mij vrouw. Dan maake we kontakt en het is echt van ze eigen. Echt kontakt is moeilijk. Jij moet vertrouwe hebben en jij moet veilig zijn. Dan kan jij helemaal jou eigen zijn en jou hart gaat open. Dan hebbie jou eigen pooloonezze van jou geluk en jij kan jou masker afgooie. Jou karnafal is foorbij!

Liefs van Loesje

Katrientje over: flieft zijn

verliefd

Vandaag ga ik het heb over flieft zijn. Jullie weet… ikjes heb furkeer. JES JES!!! Ooooh hij isse zo knap en lief en een djentelmen en hij is een sieper met streepies. En hij heet Floris.

Kreekels

Jullie weten, ikjes had eerst een andere. Maar ikjes hoorde nooit wat van hem. Altijd moest het van mij afkoom. Dus op een dag besloot ikjes hem geen bericht meer te stuur om te kijken of ik wat hoorde.
Nou… de kreekels tjirpte maandenlang, en toen had ikjes er genoeg van. Ik schreef hem een bericht dat het uit was. Kreeg ik een oke terug. Ik zat echt met open bek te kijk. Oké??? Wat stelde de liefde dan voor tussen ons? Bah… wat wasse ikjes telleeurgenogwat.
Ik zat dagenlang met vrouw te praat. Zij zat ook van dat hij mijn traantjes niet waard was.

Paard

Ooooh ik ging mij op mijn werkjes storten. Afterall… ik ben Bertje’s sekreettaresse voor ons boek en ik ben muizenbeheerster en gehaktballetjestestster. Alle drie behoorlijke drukke baantjes.
Daarbij ben ik ook provesjoneel zangeres. Eigenlijk zingerzongraiter, maar een kniesoor die zig daar drukjes om maakt.
Ook benne ikjes prinses. Oooh nu ikjes verkeer hebt maakt dat Floris prins? Ooooh dat zou koel zijn. Dan is Floris mijn prins zonder wit paard. Want waarom heb je een paard nodig? Hij kan toch zelf loop?

Flindurtjes

Weet jullie trauwens hoe ikjes verkeer had gevraagd? Ooooh dat wasse zo rrrromanties. Ik meelde naar Loes, mijn soolzusje. Mijn hartjesvriendin. Datte ikjes Floris opje-eens zo leuk vond. Ik was best een beetje bang. Ooooh want zouden Loes en Soolvrouw het wel goed vinden? Ooooh met knikkende knietjes schreef ik de meel.

Ooooh toen kreeg ik bericht terug. Ooooooh wat was ik gelukkig. Ik voelde iets in mijn buikje. Het kriebelde. Zo raar.
Ik zei tegen vrouw dus dat ikjes kriebeltjes voelde. Toen zei vrouw dat ik flindurtjes in mijn buikje had. HUH? Hoe kan dat nou? Er zijn nog niet eens flindurtjes. Raar he?
Maar wat ikjes me eggieswaar af vraag… hoe koom die vlindurtjes in mijn buik?

Blei

Ikjes weet niet hoe lang onze liefde zal duren. Wij zijn al beiden 17 jaar. We zitten in de herfst van ons leven. We gaan dus ook intens van onze liefd genieten met hopelijk alleen maar zonnige en warme dagen. Ikjes hoop dat jullie allemaal blei voor ons zijn. En voor iedereen die bang is dat ikjes Loesje vergeet… ooooh echt niet. Mijn hartje is groot genoeg voor veel meer liefde. En Loeselien blijft mijn hartjessoolzusdinnetje.
En ikjes blijf ook van iedereentjes hauwe. Voor evve en evve.
Zoals de zanger van Kwien ooit zong… dies awr ze dees of auwer laifs.

Liefs
Katrien (verliefd prinsesje van beroep)

Katrientje over: waarom ik kwispel

kwispel

Hoihoi iedereen. Het is weer Katrientjedinsdag . Vandaag ga ik het hebben over kwispelen.

Dat is niet alleen voor honden hoor, want toevallig kan ik dat ook. En dan niet omdat ikjes boos ben.
Echt!!
Ik zal jullie vertellen waarom ik dat ook kan.

Woefer

Jullie weet dat ik op 03-03-2002 geboord ben. (leuke datum trouwens hè met allemaal dezelfde getallen)  Nou was daar toevallig ook een woefer in huis. Zo’n klein wit kefferig gevalletje. Hij of zij had volgens mij duuraselbatterijtjes opgegeet want allememaggies… dat staartje bleef heen en weertjes gaan.
Catoo en ikjes namen dat dus over. Wij lekker kwispelen als dat jongensterreurmens ging slapen. Toen we in Amsterdam gingen wonen bleven we dus vrolijk doorgaan er mee. Het personeel zat ons raar aan te kijk en zeiden dat wij helemaal niet zo vrolijk moesten kwispelen. Want kwispelen betekend iets heel anders. Dat je  boos bent, of bang.
Nou… dat waren we echt niet hoor.

Bazin

Toen we een ongeveer een half jaartje oud waren kregen we andere buren. Die liet hun katten op de trap loop. Het personeel wou een keertje weg en toen zat er 1 voor onze deur. Wij zagen ze en liepen kwispelend op de kat af. Wou die ons aanvallen!!! NOU JA!!!
Vrouw gaf die andere kat een zwieperd zeg. Ook zei ze oprotten tegen die andere kat. Zal je leren twee kleine kittens aan te vallen.
Die kwam nooit meer voor onze deur.

Oooooh we waren helemaal van slag. Ze (het personeel) kwamen spesjaal voor ons weer naar binnen en we werden getroost.
Gelukkig waren die buren snel weer vertrokken met hun stomme katten. Ik ben nu het enigste katje in het pand. Dus de bazin.

Blij

Soms kwispel ik nu nog hoor. Gewoon, omdat ik vind dat het zo hoort. En om te laten zien dat ik blij ben met mijn personeel.

Dit was het weer voor dees week.

Tot de volgende keer,
Liefs en kusjes
Katrien (kwispeltante van beroep)

Katrientje over: updeet over mijn doof zijn (filmpje)

kat is doof

Hallootjes iedereen.  Vandaag ga ik een updeet geven over mijn doof zijn. Mijn personeel begint er al aan te wen dat ik doofjes ben.

Soms hoor ik nog geluidjes hoor. Vooral als ze hard zijn.
Zoals bijdevoorbeeld een pingeltje als we een berichie krijg van feestboek. Offff gewoon zomaar. Want dat kan ook hoor. En dan is het personeel zo blij.
En floeps, weg is het weer.

Zachtjes wakker

Nou had ik kort geleden een blogje geschreef dat ik dus doof ben en hoe mijn personeel daarop reejaageerde.
En een hoop katgenoten en hun personeel gaven superhandige tips. Zoals hoe mij niet te laten schrikken als ik slaap en eten krijg.
Nou slaap ik eigenlijk vaak op mijn innig geliefde wolletjedeken. Ook omdat ikjes al best hoogbejaard ben, maar geloof me… daar gedraag ik me soms echt niet naar hoor.
Maar mijn wolletje ligt gewoon superzacht en lekker warm.
Nou heeft mijn personeel dus geleerd om eerst bijdevoorbeeld in mijn wolletje te duwen met hun hand als ik daar op lig. En oooooh ik word zachtjes wakker. En dan komt mijn eten en daarna komen superknuffels

Kom maar

Ook heeft het personeel een kom maar zwaaitje met hun arm. Dat doet vrouw het meest. Als man mijn weecee verschoont dan zie ik vrouw een kom maar maken.  En ik snap het. Ook praat ze er bij, maar dat hoor ik meestal niet. En als ze die beweging maakt dan loop ik naar haar toe en dan tilt ze me op.
Ooooh zo koel. Ik miauw dan vrolijk. En oooh mijn pruttelmotortje prrrrt heel hard. (Voor mijn doen dan) Dan “loop” ik over het hele plattoo.

Tikken

Het nieuweste wat ik geleerd heb is het tikken op de vloer. Dat was ook een tipje van mijn katgenoten. Als ze me willen aai als ik op de vloer ben en ikjes met mijn rug naar hun toezit dan tikken ze op de vloer. En dan gebeurd het… ik voel trillingen. En dan draai ik mijn hoofdje om. Oooooh en dan zijn ze zo trots op mij.
Stampen op de vloer met hun pooten doen ze niet. Wij hebben beneedenbuurtjes. En dan zouden ze boos kun worden als het personeel stampt.
Ook kom ik als vrouw mij aankijk. Ooooh ze heeft dan haar speesjaale loek.

Trillingen

Ze moeten alleen nog iets verzinnen als ik niet zichtbaar aanwezig ben. Soms gaat het personeel wel eens weg. Meestal slaap ik dan op mijn wolletje als ze weggaan. Maar ik word wel eens wakker en loop dan in een kamertje. En dan komt het personeel thuis en dan zien ze me niet op mijn wolletje.
Ooooh dan roept vrouw. Maar ja… ikke reejaageer niet hè. Dus ze gaan me zoek. En dan voel ik dus trillingen en kom ik kletsend naar hun toegeloopt.
En dan krijg ik knuffels. Zo fijn.

Praten met onze pootjes

Het doof zijn is alleen vervelend. Maar als we alle gebaren weten dan praten we gewoon met onze pootjes.
Nou… dit was het weer voor deze week.
Veel liefs en een kusje

Katrientje (dove kwartel van beroep) (en ook prinses)

Katrientje over: mijn doof zijn

doof
Hallo, daar is ikjes weer. Vandaag ga ik het hebben over mijn doof zijn.

Mijn personeel is er 31 december 2018 achter gekoom dat ik doof ben. Om 10 uur in de avond. Toen waren er al namelijk gekkies bezig met vuurwerk aan de overkant van ons huis. En één zo’n vuurpijl kwam tegen ons raam aan.

Ikjes was gewoon wakker. Ik kreeg knuffels tegen die tijd. En ik schrok niet eens van die vuurpijl. Ik zag het personeel praat tegen elkaar. Ze pakte een knisperpapiertje en begon achter mij te ritselen daarmee. Ik reejaageerde dus niet. Normaal betekend ritselen een snek.
Ikjes reejaageerde ook niet toen man mij riep.

Hand

Nou… toen kreeg ik me toch een partij knuffels. En een snek. Zo fijn gewoon.
Het rare was… toen maakte vrouw een beweging met haar hand van kom eens. En ik kwam.
Ooooh ik begreep haar gewoon.
En nu roepen ze mij steeds met een handgebaar. Maar ook met hun stem hoor, dat is voor hun eigen gevoel beter denk ik.

Naar Floor

Maar opeens begon ikjes bang te word. Want ik moest dus misschien weer naar Floor toe. Oooooh nee!!
Maar omdat ik mond kan lees zag ik vrouw tegen man zeggen van we kunnen wel Floor bellen, maar wat voor nut zou dat hebben? Dan maken we ons meisje onnodig bang om te horen te krijg dat ik dus doof ben. En dan komt er ook nog 30 euro kosten bij.
Sjoooohey… ik opgelucht. Want we zouden dus niet gaan. Ik hoef dus niet eerder dan juni. En dan zal ik gelijk dus voor mijn oortjes nagekeek worden.

Zingen

Maar nu snappen ze ook waarom ik, al een tijd, zo hard zing. Ik was en ben bang dat zij ook doof zijn geword. Daarom zong ik zo hard. Dat zou erg zijn zeg!!
Maar wat dus wel mooi is, ik kan dus gewoon blijf zingen. Ooooh daar ben ik superblij om hoor. Want zingen is toch echt het fijnste wat er is.

En floep…

Maar ik heb wel een voordeel… ik hoor hun gemekker tegen mij niet meer. Koel hè? Ze kunnen mopperen op mij wat ze willen.
Oooh wacht… dat is het rare. Heel soms hoor ik ze. Ooooh want ze blijfen ook gewoon tegen mij praten.
En heel af en toe hoor ik ze. Ooooh dan zijn ze zo blij. En floep… twee sekontjes later is het weer weg.

Mond lezen

Mijn personeel vermoed nu dat ik al langer doofjes ben. Al in 2017. Want vorig jaar oudjes en nieuwe was ik ook al zo rustig.
Ik ben er nu wel aan gewend, alleen moet mijn personeel er nog aan wennen dat ikjes merendeel niets meer hoor. Hun weten het pas kort. Maar het personeel kennende zal dat wel gebeur hoor.

Soms zal het lijken of ik in gesprek ben met mijn personeel. Niet vergeten… ik kan hun mondje lezen. Dus de gesprekjes tussen mij en mijn personeel zullen altijd blijf.

Nou….dit was het weer voor deze week.
Tot de volgende keer.
Liefs en kusjes
Katrien (geliefd prinsesje van beroep) (en stokjedoof) (niet altijd)