Tag Archives: huiskater bert

Wat ik doe als mijn vrouw moeilijke gefoelens heeft

troost

Ik heb mezelf en ik heb mijn vrouw. Dan heb je twee personen om mee om te gaan als huiskater zijnde en met moeilijke gefoelens is dat best veel.

Gefoel

Nou moet ik eerst uitleggen wat moeilijke gefoelens zijn. Voor mij zijn dat:

  • dat ik me onzeker voel omdat er iets anders dan anders is en dan ben ik mijn basis-gefoel in mezelf kwijt en dan weet ik het niet meer
  • dat er een monteur komt en dan ben ik bang voor hem
  • als de dokter op bezoek komt voor mij dan weet ik dat ik snoep krijg maar ook een prik dus dan wil ik dat niet
  • als mijn vrouw moeilijke gefoelens heeft wegens dat ik die ook foel, anders maar toch wel in mezelf erfaar ik dat

Als ik zelf ergens mee zit dan maakt mijn vrouw het meestal in orde. En als mijn vrouw zelf ergens mee zit, ook. Alleen help ik dan mee.

Spanning

Wat ik thuis erfaar soms dat is dat ze de hele tijd aan haar werktafel zit en dan gespannen is. Nou dat merk ik. Daar word ik gewoon wakker van. En dan is het hier anders want ik foel dan ook die spanning. En dat moet niet. Dus dan ga ik erbij zitten op het tapijt en ik kijk naar haar en ik miauw net zo lang tot we gaan aaien en dat is in het begin helemaal niet fijn maar als ze minder gespannen is dan wordt het steeds fijner. En daarna zegt ze dankjewel Bert. Dat hoort, weet ik.

Dus daarom zeg ik altijd dat ik in de thuiszorg zit.

Zorg

Ik weet dat vrienden van mij thuis ook zorgen. Dat ze kopjes geven als er verdriet is. Of dat ze dan ekstra dicht bij hun mensen blijven. Of eerlijk waar, dat ze gaan slapen om het goede voorbeeld te geven. Of spelen voor de afleiding. Iedereen doet dan weer wat anders.  Maar het is gewoon zo dat je als kat zijnde ook veel gefoel voor het gefoel van je mensen thuis hebt.

Wat mijn eerste controle ’s morgens vroeg is

controle

Van mezelf ben ik een zachte katerman, ik vind heel veel goed zolang de dag maar gewoon is. En daar moet ik ook voor zorgen ik bedoel dat ik daarvoor controle doe.

De straat

Iedereen weet dat ik de straat controleer als ik in de vensterbank zit. Ik kijk of alles is zoals het moet zijn. Soms kijkt iemand omhoog naar waar ik zit. Dan kijk ik gewoon terug. Of ik ga even op de bank liggen. Maar als mijn vrouw in de straat staat en omhoog kijkt dan miauw ik dat ze gauw moe binnenkomen en dat doet ze dan altijd. Dan zijn we weer samen.

Ochtend

Als de dag gewoon moet zijn en blijven, dan is er meer werk dan alleen de straat controleren. Ik kijk altijd de boodschappentas na maar daar gaat het nou niet over. Mijn eerste werk van controle is ’s morgens vroeg.
De wekker gaat.
Ik word wakker.
Mijn vrouw wordt wakker.
Ik rek me uit.
Zij draait zich om.
Ik spring van het bed, ga ervoor zitten en kijk haar aan.
Ze zegt: “Ja Bert je hebt gelijk.”
Nou mij fop je niet dus ik blijf zitten en ik kijk intens naar haar.
Als er niks gebeurt, dan miauw ik.
En dan staat ze op. We gaan samen naar beneden.

Werk

Dus dat doe ik óók. Het is werk van controle dat haast niemand ziet maar ik doe het wel en  als ik het niet deed dan bleef ze de hele ochtend in bed, dat weet ik zeker. En dan is de dag niet meer gewoon.

Beneden is het tijd voor de eerste grote ochtendknuffel op mijn kussen. Dat is een goed gefoel. Om de knuffel natuurlijk maar ook omdat ik weet dat de dag op de goede manier begonnen is en dan lukt de rest van de dag ook wel.

Dus daarom ben ik er best streng op, dat ze op tijd opstaat.  Het is belangrijk voor een gewone dag en een gewone dag is belangrijk, zo denk ik erover.

Hoe ik kan lopen zonder geluid

lopen

Ik heb brede voorpoten en mijn achterpoten zijn ook in orde dus als ik wil dan kan ik keihard rennen en keihard geluid maken. En ik kan ook lopen zonder geluid.

Sluipen

Lopen zonder geluid dat heet sluipen. Het is iets van heel vroeger toen wij katten in de oertijd leefden en toen was het belangrijk dat niemand je hoorde lopen dus dan ging je sluipen. Nou is sluipen vooral leuk.

Trap

Op de trap sluip ik nooit. Vooral ’s nachts niet. Dan is alles stil dus dan is het leuk om keihard erover te rennen maakt niet uit of ik naar boven ren of naar beneden, ik maak geluid en dat is in het hele huis te horen. Ik voel me dan een teiger die alles durft. Maar de hele tijd over de trap rennen is niks aan dus ik ga daarna even op het bed meeslapen. Ook een teiger heeft rust nodig. Of juist.
Overdag is het leuker om te sluipen. Dan loop ik zonder geluid de kamer in. Mijn vrouw zit dan aan haar werktafel te schrijven. Ze kijkt naar de computer. Ik kijk naar haar. Het is nog steeds stil. Dan zeg ik een kleine mew.
Zij schrikken. “Bert, ben je daar.”
Ja dus.
Erna gaat ze aaien maar dat is meer dat ze zelf weer rustig kan worden, geloof ik, want ik ben het al, maar ik vind het goed.

Tegnies

De foto is gemaakt toen ik een keer de huiskamer in kwam sluipen. Het ging heel snel maar je kunt goed zien hoe tegnies sluipen is:

  • je moet je poten zacht neerzetten en dan heb je ook consentraazie nodig
  • het beste is dat je van het donker naar het licht sluipt dan heb je richting
  • het helpt als je je rug laag houdt maar alleen een beetje want als je diep gaat en ze zien dat thuis dan moet je misschien opeens naar de dokter

Sluipen is belangrijk wegens het gefoel van binnen. Dat je weet: ik ben huiskater maar dat oer, dat heb ik nog steeds.

Toen ik nog helemaal niet wakker was

thuis
U kunt altijd zien hoe ik me voel en dat ziet u hier ook: ik was nog helemaal niet wakker en ik moest al op de foto. En dan doe ik het toch.

Slapen

Ik doe best vaak wat mijn vrouw zegt. Behalve als zij wil spelen en ik heb dat gefoel niet, dan kan het gewoon niet. Wat doe ik:

  • op bed springen als ze vraagt kom je er even bij, Bert
  • luisteren als ze wil vertellen wat ze buiten heeft meegemaakt en hoe het op de sportschool was, soms val ik erbij in slaap en als ik wakker word praat ze nog steeds
  • eten als ze zegt Ga maar lekker eten, Bertje
  • en op de foto als ik geen zin heb en zij wil het heel graag

Dat zijn allemaal dingen van samenwonen. Dat je wat voor elkaar doet.

Aaien

Nou komt wat mijn vrouw voor mij doet en dan zeg ik eerlijk: voor mij duurt het aaien altijd te kort. Ik heb het liefste dat ze de hele tijd naast de bank zit en dan als ik zin heb dat ze dan aait. Maar ze zegt Bertje ik moet werken. Ja, wat doe je dan als huiskater. Niks. Er komt altijd een verhaal van geld verdienen voor het huis en voor brokjes en het avondeten en dan slaap ik al voor het verhaal uit is.

Volgens mij is dat allemaal samenwonen. Dat je eigen dingen kunt doen en dat je toch samen bent. Dus je hoeft niet de hele tijd alles samen te doen. Of te snappen waarom die ander iets doet of naar het hele verhaal te luisteren zonder te slapen.

Als je maar samen bent, en dat ben ik.  Dus daarom ga ik voor haar op de foto ook al ben ik geeneens echt wakker.

Hoe ik weet dat het spelen klaar is

spelen

Ik ben een atleeties kater die graag slaapt en ook graag speelt, al slaap ik meer dan ik speel dat is ook omdat ik seeniejor ben. Ik speel van alles.

Aksie

Op de foto ben ik net klaar met heel veek aksie:

  • ik had ’s morgens al me uitgereikt met mijn poten op de plank, die is voor mijn nagels maar ik vind het beter als plank om me op uit te rekken en soms lig ik er lekker op
  • papier is leuk om mee te scheuren, maar het moet een krant zijn dat is het beste papier, met boeken kan ik niks dat is ander papier. En ik scheur een paar keer, daarna is het genoeg
  • de veter is voor als ik me oer voel, dan is het lintje niet genoeg. Met de veter kan ik rollen en bijten en van alles

Dus nou heb ik eigenlijk al een beetje verteld hoe ik weet dat het spelen over is. Het papier is klein gescheurd. Dan ligt het er en ik kan er niks meer mee. Het gefoel van binnen is weg. Dat kan langzaam weg gaan of ook opeens. En dan zit ik te kijken van wat nou.

Gefoel

Spelen doe ik alleen als ik het gefoel heb. Het is iets van oer, soms ook omdat ik nou echt goed en lang heb geslapen, en heel erg soms omdat mijn vrouw ergens mee wappert waardoor ik nieuwsgierig ben.
Komt het gefoel, dan speel ik.
Verdwijnt het gefoel, dan hou ik op.
Dus dat is eigenlijk super-eenvoudig.
Behalve voor thuis.

Thuis

Wat ik thuis best vaak heb, is dat mijn vrouw zegt dat ik moet spelen. Wegens mijn gezond. En eerlijk is eerlijk soms doe ik mee als ze met het lintje begint. Ook omdat het anders voor haar zielig is. Maar meestal niet want dat heb ik het gefoel niet. En dat gefoel komt helemaal niet als er iemand Bertje-Bertje staat te roepen en kijk-eens.  Waarom ze zo doet, snap ik niet. En zij snapt niet dat spelen iets is van gefoel.  Want dat is zo, echt waar.