Tag Archives: huiskater bert

Wat ik doe als mijn geduld op is

geduld

Ik ben een kater die van binnen best rustig is, maar soms serieus waar soms is mijn geduld op. En dan bedoel ik het geduld dat ik met mijn vrouw heb.

We wonen nou best lang samen en ik heb het superfijn net als zij. Want zij zegt dat we alletwee een thuis hebben dankzij elkaar. Ik kwam uit het asiel. En zij had niemand meer toen haar kater Tim over de Regenboogbrug was gegaan. Nou toen kwam ik dus.

Veilig

Het fijne van hier vind ik dat ik elke dag weet wat er gaat gebeuren. Dat is omdat elke dag op elkaar lijkt. Alleen in de straat is het anders op een dag dan weet ik dat het zaterdag is. En de dag erna blijft mijn vrouw de hele dag binnen dus dan is het zondag. Verder is alles hetzelfde. Daardoor voel ik me veilig.  Alleen gaat het soms toch nog mis.

Tijd

Gisteren gebeurde het weer. De dag was begonnen en ik zat al in de vensterbank. Even naar buiten kijken voordat ze uit de slaapkamer komt. Maar ze kwam niet. En van binnen voelde ik dat het allang tijd was, allang serieus waar.

Ik voelde me raar van binnen. Een beetje onrustig. Het was gewoon niet in orde en alles moet in orde zijn anders is het verkeerd.

Dus opeens was mijn geduld OP en ik dacht nou moet je wat doen Bert.

Roepen

Ik sprong keihard uit de vensterbank – BOEM-  en ik rende keihard de trap op, het maakte veel lawaai, en toen stond ik op de overloop en daar heb ik keihard geroepen: MEEWWWW!!

Net zolang tot ze zei: “Ja Bertje, ik sta op, je hebt gelijk.”

Ik ging alvast naar beneden en ja hoor, ze kwam ook. Ik kreeg knuffels en bij mezelf dacht ik, goed gedaan, zo doe je dat als huiskater zijnde wanneer je geduld op is.

Waarom er steeds meer werkende katten zijn

werkende katten

Ik ben een werkende kat en mijn beroep is controleur vensterbank. Dat werk doe ik op gevoel. Dan hop ik in de vensterbank en kijk naar de straat. Alles moet rustig zijn. Rust is goed.

In de eerste tijd dat ik hier woonde, had ik geen idee dat ik zoiets zou doen. Ik kwam uit het asiel en daar had ik maanden gewoond, dus dan ben je blij als je een huis krijgt en een beetje kunt wennen. Het was slapen, spelen tegen de spanning en leren hoe we samen moesten knuffelen. Daar heb ik ikweetniethoelang voor nodig gehad. Wennen kost tijd. En zelfvertrouwen krijgen helemaal.

Werk

Op een dag zat ik in de vensterbank naar de straat te kijken. Er liepen mensen. Eentje keek naar boven, naar mij. Ik miauwde. Toen liepen ze uit de straat en het was weer rustig. Dar kwam door mij. Van thuis kreeg ik knuffels en complimenten: “Goed gedaan, Bertje.”

En toen dat soort dingen vaker gebeurde, wist ik dat ik iets kon. Dus deed ik het vaker. En zo groeide ik in mijn werk. Dat kwam ook omdat ik meer zelfvertrouwen had.

Feesboek

Veel van mijn Feesboekvrienden helpen thuis mee. Boodschappen  nakijken,  op je man of vrouw letten dat ze geen gekke dingen doen,  een pootje uitsteken als er gecomputerd moet worden, de tuin bewaken, nou van alles.  En mijn verkering Loesje geeft zelfs worksjops en kurzus voor de meedietaasie, dat is ook werk.

Hoe kan dat nou?
Ik denk dat katten aan eemansiepazie doen. Dat ze wel een kat zijn dus geen mens, maar wel een persoon net als een mens.  En dat we dus ook meetellen.

Dat zegt mijn vrouw en ik vind het ook. Bij mij thuis zijn we alletwee de baas dat hoort er ook bij. Ik wou alleen dat ik meer sneks kreeg maar daar helpt de eemansiepazie  niet bij, dat is raar, als u het mij vraagt.

Doe mij een muis en kraakpapier (filmpje)

“Kijk eens Bertje, ik heb kraakpapier gekocht,” zei mijn vrouw. Ik dacht wat nou weer. Toen legde ze het op het tapijt en ik zag dat er iets onder het papier bewoog. Wat?

Lap

Vroeger speelde ik vaak lintje onder de lap. Dat was zonder geluid en ik snapte hoe het moest en ik won altijd. Het was ook voor mijn zelfvertrouwen, dat ik daar mee van kreeg. Na een poosje had ik er niet zo’n zin meer in, toen ontdekte ik hoe fijn het rieleksen is. Dat je op de bank ligt en je wordt over je buik geaaid. Dus dat wilde ik de hele tijd.

Papier

Ik heb nou ander eten en volgens mij doet dat ook iets met me. Ik wil dingen. Ik wil spelen. Toen ik iets onder het papier zag bewegen, voelde ik me oer en wild. Hrrr!!! Van de spanning moest ik zelfs even spinnen.

Ik dook erop. Dan weer eronder. Ik scheurde stukken uit het papier. Ik stond, ik lag ik rolde ik kon opeens van alles met het papier. Op Feesboek zette ik een korte film maar deze is langer en het spelen ging nog een hele tijd door na de film.

Spelen is leuk. Vooral als je samen speelt.

Bank

Erna sprong ik op de bank om op mijn kussen uit te rusten. Toen was ik toch een beetje onzeker of het wel in orde was geweest. Want ik had iets stuk gemaakt, dat papier had scheuren. En ik was best wild geweest misschien hoorde dat niet. Ik wist het even niet meer.

Mijn vrouw aaide me zachtjes en ze gaf me complimenten en ze zei dat ik het juist heel goed had gedaan en dat we nog veel vaker gingen spelen als ik zin had, en dat ik een stoere, sportieve kater was en dat Loesje vast trots op mij was.
Toen kon ik slapen en volgens mij heb ik ook gesnurkt.

Ik had een superfijne dag.

Loesje vertelt: over verkering hebben

verkering

Vorige week zei een lieve mevrouw op me Feesboek dat me Bert en ik van me eigen al best lang verkering hebben. Ik voelde mij hartje trillen van me geluk. Want best lang is best fijn en me jaar is nog maar net begonnen.

Misschien is het over ze tijdje nog wel langer. Ik vind verkering wel heel fijn en ik heb nu ook al best veel erfaring. Ik dacht nu ik al zolang verkering heb wil ik er best iets meer over vertellen van me eigen. Dat ik mij erfaring deel en dat U er van kan leere.

Vlinders

Assie verkering heb dan hebbie vlinders want dan ben U ook verliefd. U mag het best weete van me eigen, ik ben heel erg verliefd op me Bert. Hij heb iets in ze eigen waar ik gek op ben. En ik wist niks van verkering toen ik me Bert voor de eerste keer zag op me Feesboek. Maar het voelde als zacht en fijn en ik moest ook steeds denken aan me Bert. Ik dacht daarvoor alleen maar aan me tonijn maar daar heb ik geen verkering mee. Dus ik moest er wel mee leren omgaan in me kop. Assie verliefd ben hebbie daar niks meer over te zegge. Dan hebbie allemaal emoozie en je tonijn smaak ineens anders.

Verbinding

Van me eigen vind ik verkering wel me mooiste woord. Dan voel ik me Bert in me hart, ook assie niet op me Feesboek is. Dan hebbie verbinding. In U hart kan U voelen, dat iets fijn is en ook als het niet fijn is. Misschien heb U thuis ook wel verkering van U eigen.

En het kan met U man of met U vrouw zijn. Iedereen mag ze eigen liefde voelen. Daar heb niemand iets over te zegge. Ik ben een moderne poes, ik vin het belangrijk dat U geluk voel in U hart. Dat het echt is van ze eigen.

In U hart

Als het echt is kan me tonijn er niet tegenop. Dat heb ik wel gemerk met me Bert. Hij kom wel op me eerste plaats, dat is assie verkering heb.

En U hoef er niet voor saame te wonen. U kan ook verkering hebbe vanuit U eigen huis. Dan ben U niet saame, maar U voel het  toch. Soms gaat verkering ook over maar U liefde blijf toch in U hart. Dan ben U rijk want U hart heb verkering met U gevoel. Dat is ook belangrijk als U niet samen kan zijn.

En het is ook belangrijk om U geluk te voelen. Als poes weet ik nu dat als liefde ooit U hart heb geraakt, U hart het altijd zal weete van ze eigen. Dat heb me Bert me geleerd want hij heb me hart geraak toen ik me Bert voor de eerste keer zag. Hij is me groote liefde dat kan ik voele in me eigen hart.

Liefs van Loesje

Toen kreeg ik opeens een Kerstkado

kerstkado

“Bertje kom eens hier,” zei mijn vrouw. Ik keek even want ik lag net lekker te liggen. “Kijk eens,” zei ze toen. Ze wapperde met iets. Er kwam een bekende lucht af.

Geur

Ik sprong van de bank en liep naar de geur toe. Een zachte geur van spul was het, ik kende die geur wel. “Dit is je Kerstkado Bert,” zei mijn vrouw en ze legde een banaan op mijn kraakpapier. Ja, daar kwam die geur vandaan. Die had ik vroeger ook gehad in een banaan maar die banaan had ik helemaal stuk gespeeld en toen was hij opeens weg.

Nou had ik weer een banaan met spul. Een nieuwe.

Nieuws

Eigenlijk wil ik nooit iets nieuws. Dat is moeilijk. Ik moet dan wennen en het huis is niet meer hetzelfde omdat ik weet dat er iets anders dan anders is. Kan best dat het nieuwe iets gevaarlijks is en dat ik dan moet wegrennen, je weet het nooit van te voren dus het is altijd opletten met iets nieuws. Heb ik met alles. Gelukkig verandert er thuis nooit iets, alleen komt er soms een monteur. Dan kan ik het beste onder tafel gaan zitten daar komt de monteur nooit.

Beter

Ik had eerlijk waar helemaal niet gedacht dat ik een kerstkado zou krijgen. We hebben thuis geeneens een boom en heel veel van mijn feesboekvrienden wel. En een kado is vaak iets nieuws dus dat hoef ik niet.

Maar deze banaan wel.

Nou ontdekte ik dat iets nieuws ook iets fijns kan zijn. Dat je voelt dat er iets is dat goed is en dat je toch niet hoeft weg te rennen. Zulke dingen zijn best moeilijk om te leren. Voor mijn kraakpapier was ik eerst bang en daarna vond ik het leuk en nou zit ik er elke dag op dat is mijn hobby.  Hoe dat kan snap ik eigenlijk niet.