Tag Archives: katrien

Intervjuuw met Katrien en Loesje over de Hoedjes-Sjoow

hoedjes

Katrien en Loesje gaan een Hoedjes-Sjoow doen.  Dat is een poesen-ding. Als kater wilde ik er toch het mijne van weten dus ik vroeg om een intervjuuw.

Wat gaat er gebeuren? Ik hoorde iets over een sjow en amuuzement.

Loes: Soms wil jij amuuzement brenge en wij gaan hoedjes sjoowe van ons eigen. Assie poes ben hebbie soms iets met ze moode. En wij zijn vriendinnetjes, dan kan jij saame iets organizeere. Wij heb nu saame ze moodesjoow bedacht en hij heb ze eigen naam: Hoedjessjoow. Het is voor assie jong ben maar ook assie al ouder ben. En u mag ook seenior zijn van u eigen.
Katrien: Soms vinne ikjes het leuk om te laat zien hoe leuk iets kan staan. En zeg nauw zelluf… zien we er niet koel uit. Hoedjes staan ons gewoon.

Is het met jullie twee of doen er nog meer poesen mee?

Loes: Wij zijn met vier poeze, Mila, Kyana, Katrien en mij eigen, Loesje. Dan hebbie twee poeze van mij seenior leeftijd. En wij heb er twee jonge poeze van ze jeugd bij gehaald. Dan hebbie wel meer variazie. Wij geef onze Hoedjessjoow maar van me eigen wil ik wel benaadruk. Wij heb het gedaan voor ze amuuzement! Jij moet niet denke dattie thuis jou poes of kater jou hoed op moet zette! Dan ben jij wel verkeerd bezig. Dat mag jij nooit doen. Van ons eigen is het sjoow.
Katrien: Oooh personeelsleden moeten absovanjeluutje nooit een kat een hoedje op doen. Wij doen het vrijewillig.

Wie heeft het bedacht en hoe ging dat?

Katrien: Meestal bedenk ikjes wel wat, maar ditte keer gaat de eer naar Loesie.
Loes: Wij poeze heb iets met moode en hoedjes. Misschien kan jij dan een keer een sjoow maake van amuuzement. Van me eigen geef ik meeditazie en kurzus. Nu geef wij iedereen amuuzement en plesier. Assie goed kijk voel jij lente in jou lucht. Jij voel alles in jou eigen kriebele. Toen heb wij ons vriendinnedingetje gemaak en wij heb ervan genoote.

Waarom moeten we kijken?

Katrien: Omdat het koel is. En we sjoowuh de laatste moodelletjes hoedjes.
Loes: assie kijk zie jij het is biesonder. Jij hoef niet altijd jou teevee aan. Assie verslaafd ben aan jou netvliks kan wij echt iets anders biede. En het is lente en somerfris van onze sjoow, jij zal het zien. Assie gewoon een keer vermaak wil worde moet jij zeeker kijke van jou eigen.

Het is met mensenhoeden. Wat vinden jullie ervan dat poezen  mensenkleren dragen? (Ik ben tegen)

Katrien: Maar wei draag geen kleding hoor Bert. Wij sjoowuh hoedjes!!  Ikjes ben fel teeg dat mensen ons katten aankleed. Maar een hoedje zie ik niet als kleeding. Toch Loes?
Loes: oooh Bert van mij eigen draag ik nooit mensekleere. Mij vrouw zeg Loes jij ben mooi van jou eigen. Assie een vacht heb hoef jij geen mensekleere te draage. Maar soms wil jij iets uitdrukke van jou eigen. Dan kan jij met jou hoed jou punt maake. In mij huis draag ik nooit mij hoed Bert. Van mij eigen ben ik teege dat moet ik wel zegge. Maar voor amuuzement is het anders.

Dank jou wel Bert voor jou intervjuuw
Katrien en Loesje

Informatie

Waar is het: Facebook pagina Loesje: klik hier 

Wanneer: zondag 19 mei om 1100 uur ’s morgens

Het is gratis en voor iedereen dus maakt niet uit of je nou poes of kater bent of mens of weer wat anders

Katrientje over: mijn liefste dinnetje

dinnetje

Hallooo katgenootjes.  Vandaag ga ik het oofer mijn liefste dinnetje hebben.  Mijn Loesje. Ooooh ikjes benne zo blij dat zij in mijn leef is gekomen.

Ikjes leerde Bert en Loesje ongefeer 2 jaar geleed ken. Via tante Truke. Eerst lazen we alleen maar mee, en toen vroeg ik tante Truke of ze het goedjes von dat ik Bert ook leerd ken. Oooooh nou, dat was goed.
Nou… en zie waar ik nu ben.

Furkeer

Ikjes wist niet eens dat Bert furkeer had. Hij zei datte hij met Loesje ging. Nouuu wat koel. En wat een mooie dame is Loes. In het beginnetje had ik eigenlijk geen kont-takt met haar. Ze zat op een akkauwnt van haar vrouw. Ooooh en het was zo raar. Die naam leek op die van mij!! Alleen mistte zij een teeh.
Loes zag me wel, en ze zei wel eens teeg me van ikke vinne jauw naam zo mooi.
En toen kreeg ikjes er niet meer uit van ooooh dank je.
Ik bloosde eigenlijk best wel. Was zelfs een beetje zenuwachtigjes. Want ze was zo mooi.
Toen kreeg Loes haar eigen feestboek. En opje-eens werd Loes een beetje ziek. Ze had, volgens haar diertjesarts, een hartruisje. Ooooh watte errug. Ikjes hep zelf een stom hartje waarvoor ik nu ook twee keer per jaar voor naar Floor moet.

Kloozer

En toen werden Loes en ik kloozer. Toen vroeg ze of we dinnies wilden worden. Ooooh dat zou koel zijn. En omdat we alle twee iets met ons hartje hadden werden we hartjesdinnies. Niet hartsvriendinnen, want datte is ze met Miel.
Van hartjesdinnies zijn we naar soolzusjes gegaan. Ooooh wij heb echt sool in ons. En eten. Vooral vis. Loesie kan ook heel goed pootjes van kip afkluif, ze lijk dan net een pieeeranja. En dat met één tandje.

Allessie

We gaan zellufs bij elkaar loosjeer doen. Alleen had ik één keer perongelukje dezelfd piejama meegenoomt. En loes trok die aan. Nou… jullie snap wel dat hij mij een beetje te groot is geworden. Isse niet zo erg hoor want Loesie is mijn allessie. En misschien kan ikjes ooit weer een koel pjamaatje vinden van Roy Donders.

Trots

En toen kwam voorig jaar. Onze grote uitstap naar het aziel bij mij mette de kersemuts. Ooooh wat was Loesie bang, en toch zette ze door. Ikjes benne zo trots op mijn Loesje.
Dit was het weer voor dees week.
Veel liefs en een kusje

Katrientje (prinsesje met liefde 71 bomen passeert om bij haar soolzus te zijn)

Katrien over: Grietje de dikke Sieper met vlekken

Katrien

Jaaa… daar isse ze wederommetjes. De kleine zwarte panterin.  Vandaag gaat het niet oof mij, maar over de poes die bijna 18 jaar lang woonde vóór mij.

Vrouw heeft mij naamlijk heel veel verteld oof haar en het lijkt mij wel leuk jullie dit te vertel.

Grietje

De poes voor mij heette Grietje en ze kwam uit het asiel Groot Amsterdam op de Ookmeerweg. Tegenwoordje heet het asiel anders, naameluk Dieren Opvang Amsterdam. Oftewel D.O.A.
Groot Amsterdam stond ook op een iets andere plek dan dat D.O.A nu staat.
Grietje leefde van april 1984 tot 27 december 2001 bij mijn personeel. Samen met nog een andere kat genaamd Poekie en soms een woefertje genaamd Sweety.  Over Poekie en Sweety ga ik het in een ander blogje hep. Ieder hun eig blogje. Koel he?

Siepers

Grietje
Grietje zit op de bank

Grietje was een siepers poes met witte vlekjes. Toen mijn personeel in 1984 ging saamwoon wilden ze een bazin in huis hep. Dus ze gingen naar het asiel. Toen was het nog zag je een leuke kat dan kon je ze gelijk meeneem.

Dat isse nu anders, nu mag je mieeniemaal een week wacht. Wat best wel goed is.

Flieft

Grietje wasse vier maand jong toen ze al in het asiel zat. Erg he? Het personeel zag haar in een kennel genaamd Paradiso. Ooooh, ze kon naar binnen en naar buit wanneer ze wauw. Ze werd naar binnengebracht door iemand en het personeel werd gelijk flieft op haar. Hop in de tas, hop weg uit het asiel. Oooh wat was ze klein. Haar naam in het asiel was Rie. Nou zeg… wat een duf naampie. Toen kwam vrouw op Grietje. Ze was een meisje, dus een Griet.

Groeien

Zij leerde Oma kennen. De opvoedvrouw van mijn personeelman. Zij was zo lief. Als vrouw taartjes haalde en nog even naar de keuken liep voor iets te drinken te pak gaf Oma stiekem lekkers aan Griet. En vrouw hoorde het wel en zei ook Oma… ik hoor het wel moest Oma lachen. En vrouw ook best wel. Grietje zat ook altijd naast Oma, want Oma vond ze lief.
Grietje groeide en groeide en groeide. Ze woog wel negen kilo!! Dat is twee keer ik!! Ze was ook dubbel zo groot als ik. Toen Oma overleed, zocht Griet best wel naar haar. Want het lekkere snekken hield eigenlijk op. Grietje troostte vrouw ook als vrouw drietjes had.

Moe

Griet werd ouder en een dag voor kerst in 2001 zag vrouw dat Grietje moe was. Heel moe. Huilend maakte ze een afspraak met Joyce, mijn andere diertjesdokter, op 24 december. Omdat Griet nog steeds goed at liet vrouw Grietje nog een laatste kerst meemaken. De 27e december stopte Griet met eten. Vrouw bleef tot 10 uur bij haar op de grond zitten. Tot het tijd was om naar de dokter te gaan. Joyce zag het meteen al. Ze zei: we gaan haar laten gaan.
Rond kwart over tien is Griet overleden en een dag later gecremeerd.
Vier maanden later kwamen wij (Catoo en ikjes) dus.

Dit was het voor dees week.
Veel liefs en een kusje
Katrien (slank prinsesje van beroep en de Oma van manpersoneel graag had leer ken)

Katrien over: ik hoef geen dieeejeet

dieet

Oiiii iedereen.  Whoopwhoop… daar is ze weer.

Vandaag ga ik het hebben ofur eten. En niet oofur dieeejeet eten. Want ikjes weeg maar en pont te zwaar. En dat is best goed voor een kattin van mijn leeftijd.
Sins ik feestboek heb lees ik het ene horrorverhaal na de andere over dieeejeeteten.

Bijna iedereen bij Bert zit op dat stomme dieeejeet. Ik niet. En dat zal ook nooit gebeuren ook. Echt niet, want dan gaat ik op mijn streepjes staan. Ooooh euh… nou ja… ikke heb niet eens streepjes. Nou… dan gaat ik op mijn zwarte vlek staan. Zo!! PUH!!
Ikjes krijg iedere dag mijn whisjekas pattee met toonein. Oooooh zo heerlijk. Ikjes krijg het niet in één keer hoor. Want anders schrok ik en dan moet ik spuug doen.
En dat is zo niet fijn.

Ribbies

Mijn ribbies zijn net niet meer te voel. Mijn dokter Floor zei vorig jaar dat ikjes dus eigenlijk te zwaar was. Nou ben ikjes de eerst die prootesteert als vrouw weer wat zegt. Maar ooooooh bij wijs van spreek waar mijn oortjes aan het klapperen toen ze zei no weeh. Katrien gaate niet op diejeet hoor.
Ze is al auwt zei ze en ze mag nu zoveel eet als ze wil zei ze.
Isse dat nou niet super? Ik mag gewoon lekkere dikmaakertjus blijf eet.

Snekkie

En ik eet trouwens soms nu ook gezond. Eerst dacht ik gezond is vies. Bleh bah bah. Maar vrouw zag dat Bert een superlekker snekkie kreeg wat plok deed. Nou… hij hept niet geloog. Ooooooh wat is Voskes tonijn cupjes lekkerrrr. Ik hep mijn eerste pak bijna opjes. En nou gaanen ze weer haal.

Dit was het weer voor dees week.
Veel liefs en een kusje,
Katrien (niet diejeetster van beroep)

 

Hoe ik ontdekte wat 1 april was

1 april

Ik wist geeneens wat 1 april was. Dus toen zag ik op de Feesboeksite van de Blije Beesten Boel dat je daar lekker eten kon bestellen in de smaak muis. Hadden ze helemaal bij elkaar georganiseerd. Super, dacht ik.

Muizensmaak

Volgens mij kwam het allemaal door het blog van Katrien waarin ze zei waarom er eigenlijk geen eten met de smaak muis was. Ze had Whiskas ook gemeeld en die zeiden iets flauws over hiegiene. Nou is muis gemakkelijker dan oceaanvis dacht ik maar dat is mijn mening.

Dus toen Whiskas het niet deed toen dachten de katten van de Blije Beesten Boel daar kunnen wij wat mee. Ze hadden er dagen aan gewerkt dus we zaten al met ons allemaal van wanneer komt het nou dan kunnen we bestellen. En ik had al om een intervjoew voor de site gevraagd. Want omdat ik zelf werk als controleur vensterbank ben ik nieuwsgierig naar andere katten die werk hebben.

Bestellen

Nou en eindelijk konden we bestellen! Er kwam een blauwe knop om op te klikken. Het was een serieuze bisnis dat kon je zien. Dus wij thuis, mijn vrouw en ik, meteen klikken want ik wilde eten en zij wilde betalen dus we deden het samen.

Alleen toen was het 1 April. Dus een grap. Dat is dat iets niet waar is en dat het niet erg is. Dus er was geen eten met de smaak muis en je kon niet bestellen.

Trek

Alleen nou heb ik trek in eten met de smaak muis gekregen. Vroeger op straat zette ik weleens mijn tanden in een muis maar dat was anders. Muis uit blik en dan op een bordje dat moet veel lekkerder zijn.

Het is best moeilijk om trek in te hebben in iets dat niet bestaat. Maar misschien komt het nog. En ik vind dat Katrien dan gratis blikjes moet krijgen de rest van haar leven want zij heeft het bedacht.