Tag Archives: katrien

Katrientje over: in het trappenhuis lopen

trappenHallo, daar is ikjes weer.  Vandaag ga ik het over het trappenhuis hebben.  Ik mag van kleins af aan in het trappenhuis komen. Althans… zolang de buitendeur beneden dicht is.

Ik mog altijd zelf lopen, zolang ik maar op dezelfde verdiepje bleef waar ik woon. Maar dat verpestte ikzelf door naar zolder te racen. Drie verdiepingen omhoog dus.
Manpersoneel kwam dan achter me aangerend en ging boos tekeer tegen mij. Ooooh zo niet leuk. Als hij mij dan optilde, toen ik op zolder was, zat ik heel vrolijk met hem te praten. Mekmek hier, mjahmjah daar. En spinnen dat ik deed. En om het af te maken gaf ik het ene kopje na het andere.
Nam niet weg dat ze steeds zeiden dat ik een klein snertkatje was.

Twee opsies

Dus had ik twee opsies. Of nooit meer op mijn geliefde trap, of op de arm van vrouw. NOU JA!!! Hoe moet je hier nou uit kiezen?
Opsie één auwt of ze kwestjon. Noo wee. Dus dan maar opsie twee, maar wel onder protest.

Lopen

Toen zus Catoo nog bij ons was hoefde zij niet te kiezen. Zij zou trouwens nooit opsie twee hebben gekozen. Zij was dan enorm bang. Dus zij mocht wel in het trappenhuis lopen. Zij liep nooit weg. Zij was het braafste meisje van het nest. Tot ze een keer, ongezien, langs de benen van een personeel glipte en een half uur in het trappenhuis zat.
Kreeg ze alleen stout voor te horen hoor. Sjohey… dan zat Catoo te mekkeren dat ze nooit stout was. Ik zei toen: ooooh wat kan jij liegen. Jij bent lief stout en ze pikken alles van je.
Ikjes ben stout stout en krijg te horen dat ik een snertkat ben.

Naar boven

Maar goed… ook ik ben een paar keer langs hun pootjes naar boven geglipt. En dan hoor ik Katrientje, kom naar beneden.
En dan zeg ik nee.
Wel potverdorie, kom naar beneden!!
NEE, ben je doof!!
Nou… dan moet je ze zien hoor. Dan rennen ze omhoog en zeggen ze en nu naar beneden. Nou…als ik geen rode billies wil hebben dan doe ik maar wat ze willen. Wat een zeurpietjes zeg!! Guttegut.
Soms denk ik echt of ze me in huis hebben gehaald om tegen mij te kunnen mopperen.
Maar goed….ik mag op de trap, maar alleen op het armpie. Dan kijk ik ergens naar en vrouw loopt er naar toe zodat ik het beter kan zien of ruiken. Ik mag dan op de arm blijven zolang als man bezig is met mijn bak.

Nou, dit was het weer voor deze week.
Veel liefs en een kusje

Katrien (eksper in trappenklimmen)

Katrientje vertelt: over preifussie voor ons katten

privacy van katten

En daar is ze weer. Vandaag ga ik het over preifussie hebben. Iets waar, wij katten, keihard voor moeten knokjes doen. Want preifussie is een recht waar haast niet 1 personeelslid zich aan houd.

Mijn personeel

Inderdaad… zelfs mijn personeelsleden schenden mijn preifussie.
Ik zal jullie daarover vertellen. Ik kan niet beloven dat ikjes het droog hou hoor. Want het is te erg.
Wat gebeurde er een keer…
Nou… mijn bak werd verschoond, maar het gebeurde op een verrekt ongelukkig moment. Ikjes moest plassen. Oooooooh echt. En dat zagen ze niet.
Hallooooo ik stond met mijn voorpootjes bij mijn achterpootjes. Zijn jullie kippig?

Eksjon

Ikjes plas en druk (ja katgenoten, wij prinsesjes drukken i.p.v poepen) in een zak eigenlijk. Zoiets heet een kattenbakzak. (Te koop bij diverse supjemarkjes, diertjeswinkels of tuinencentra. Het goejekoopst is het bij ze eksjon, maar dan moet je flink van de inslaan doen want zo vaak verkopen ze het niet daar. Vrouw heeft 10 pakken laatst gekocht a 2 euro voor 20 zakken per pak) Die zak word in mijn roze kattenbak gedaan. In die zak komt een krantje te liggen. Niet dat ikjes die ga lezen, maar dat voorkomt dat ik door die bodem heen graaf. (Het zogenaamde tokyograafwerk) En daaroverheen komt een laagje grint.
Dan stoppen ze mijn bak weer in de natte kamer. Haakje op de deur en klaar.

Breenweef

Maar goed…ikjes ben koningin in het afdwalen, dus ik ga nu weer terug naar dat ik met mijn voorpootjes tussen mijn achterpootjes stond.
Ikjes moest dus echt enorm plassen. Ik gilde en krijste en liep rondjes. Nou….toen kreeg vrouw een breenweef volgens mij. Want opeens zag ze het licht.
KatrienToen zei ze tegen man van schiet nou maar op, want trientje moet plassen. Terwijl mijn bak nog in de hal stond.

Nou… man had net de eerste schep grint in de bak gedaan en ik gilde opzijjjjjj. Ik nam me een snoekduik op de bak en ja hoor. Net op tijd. Ooooh zo lekker. Maar goed…. dan staan er wel 2 naar jou te kijken terwijl jij net lekker zit te kletteren. Oooooh ik wist niet waar ik heen moest kijken. En stoppen met plassen is geen opsie hoor. Als de wolkbreuk is losgebarsten dan istie losgebarsten.
Je schaamt je rot. En het is dat ik zwart ben want dan kon niemand me zien bloozen.
En dan staan ze nog lachend na te praten over dat je zo nodig moest.

Foowtoos

Ook wil ikjes het heb over ongewenste foowtoos. Ikjes heb echt geen moeite met fowtoos hoor. Maar dan wil ik er wel voor pooseertje doen. En niet dat ze lukraak een fowtoo schiet waarop ik slaap, of mijn benedenboel schoonhoud. Zoals laatst toen ik lijf was. En lachen dat ze deed!!! Ooooh zo erg.

Aksie

Een tijdje geleden heeft Loes nog een aksiedag gehouden. Ooooh dat was zoon groot zukses. Kat na kat kwam huilend bij onze Loes. Oooooh ze was zo sterk voor ons en liet ons gewoon onze ellendige ellende uithuilen.
We moeten gewoon weer aksie voeren. Ons personeel voor eens en voor altijd duidelijk maken dat wij dit niet meer nemen.

Dit was het weer voor deze keer.
Veel liefs en kusjes

Katrien ( strijdlustig prinsesje van beroep)

 

Loesje vertelt over de inzamelings-aksie… (Kerstblog 4-5)

kerstblog

Het voelde best spannend in ze asiel, van de honden gingen we naar de katten. Katrien en me eigen hadden veel emoozie want waarom wonen er zoveel katten in ze asiel.

Ik kreeg best veel moeilijke gevoelens en Katrien sloeg haar pootjes om mij eigen heen.

Op de bank

  • Oooh Loesje, ik vind het zo zielig dat de katten niet in een huisje wonen.
  • Ik vind het ook moeilijk Katrien. Zouden ze wel tonijn krijgen voor ze eigen? Misschien alleen harde brokke!
  • Ooooh wat zielig. Maar wat ikjes wel goed vind, het lijkt wel of ze in een huis wonen. Zullen we die bank eens uitproberen Loes?
  • Bank? Ik ben best moe Katrien. Oooh ik moet gaape en slaape, prrr prr
  • Loes? Loehoessss!!! Wakker worden!!
  • Wat? Ontbijt? Oooh ik ben in ze asiel…

Ik moest mij oogjes opendoen en ik moest mij eigen ook wassen. Anders voelde ik mij niet fris voor ze andere katten. Katrien rende al door de gangen en toen kwamen we langs een heel groot veld. Ooh weer grote honden en veel honden, ik voelde mij eigen best onzeker maar ze waren best wel blij aan het spelen. Maar ze zaten niet in een hok.

Bij de honden

  • Katterien, oooh ik vind het best moeilijk. Ik ben bang voor ze grote honden?

Katrien zat op schoot bij een vreemde mevrouw die hier werkte. Het was ze mevrouw vrijwilligster. Ze vertelde dat de honden hier de hele dag zijn en ook weer naar huis gaan aan het eind van de dag. Ik miste me eigen vrouw zo, maar ik deed me eigen groot houden. Ik deed ook rekke en strekke, dat is belangrijk als je stres heb. Toen gingen we naar het kamertje waar twee katten waren. Ik zeg U eerlijk, dat durf ik wel beter.

Bij de katten

  • Hallo katten wij komen even kijken hoe jullie hier leven.
  • En dat jullie gelukkig zijn van jullie eigen, dat is ook belangrijk Katrien. Krijgen jullie wel genoeg te eten?
  • Ooooh we hopen dat jullie snel een huisje krijgen hoor.
  • Een huisje en een vrouw en lekker eten. Van me eigen houd ik het meest van tonijn.

Katrien trok me eigen mee naar buiten en toen kwamen we langs de fysioafdeling. Ik zag een grote bak met water en water vind ik eng. Katrien had alweer gehoord dat dit voor de honden is om beter te leren lopen van ze eigen. Oooh ik hoop dat ik nooit opnieuw moet leren lopen…

Handdoeken

  • Ooooh waar zouden de zwembroekjes dan liggen?
  • Zwembroekjes? Oooh Katrien ik snap er niks van? Een hond in een zwembroek?
  • Ooooh ze gaan bloot?
  • Misschien kunnen ze ook me meeditaasie doen in ze water. Ze poten leren rekke en strekke.

Ineens begon me buik te rammelen, me neus ging omhoog en me staart ook. Ik voelde mij eigen zo hongerig. Het voelde als tonijn maar ik zag het niet. En we kwamen ook langs de keuken

  • Katrien ik voel me buik, zullen we naar binnen gaan. Ik heb nu best honger.
  • Oooooh nee Loes. Dat is niet voor ons!!
  • Jawel Katterien wij zijn ook katten en ik ruik nu echt me tonijn! En ik voel mij eigen zo hongerig.
  • Ik weet dat je tonijn ziet!! Nee Loes!!
  • Maar het kan best en er is niemand.

Ik kon alleen nog maar aan me tonijn denken en ik zeg U eerlijk, ik heb er een in me bek gestoken. Katrien heb het niet gezien hoop ik? Zij was alweer een deur verder, daar lagen allemaal handdoeken.

  • Oooooh wat veel! Kijk eens Loes!!
  • Me vrouw heb er niet zoveel, denk ik van me eigen.
  • Toen jij net tonijn liep te bietsen zei een vrijwilligster dat ze altijd handdoeken kunnen gebruiken. Dus als je thuis oude hebt mogen ze naar een dierenasiel gebracht worden.
  • Oooh wat weet jij toch veel Katrien, jij ben best een echte prinses

Dankbaar

Toen voelde ik wel veel geluk ineens en dankbaarheid in me hart. Katrien en me eigen heb een goed leve. We hebben toen alle lekkere hapjes en spulletjes aan de mevrouw vrijwilligster gegeven. Voor ze dieren. En toen kregen we knuffels en ik voelde mij eigen blozen. Katrien moest ook ze traantje wegpinken. Mevrouw de vrijwilligster ging wel alles aan de dieren geven, ze heb het niet zelf opgegeten. Dat vind ik wel goed aan ze asiel, alles is voor ze dieren en ik voelde mij hartje geraakt.

Helpen

Daarom willen Katrien en me eigen U iets vragen.
Wij zouden van ons eigen graag geld in willen zamelen voor ze zieke dieren, dat zij geholpen kunnen worden. Dan kunnen we zieke dieren beter maken en Katrien en ik vinden dat heel belangrijk van ons eigen.
Morgen zal er een mevrouw vrijwilligster Marion meer vertellen over ze ziekenboeg. Dat U weet wat het is en waar U geld aan geeft. Dan kunnen we met ons allemaal de dieren helpen.

En toen gingen we weer naar huis, maar Katrien zegt ook het is bijna Kerstmis. Dan krijg U allemaal lekker te eten en dat is belangrijk.
Katrien zeg dat ze een kerstwens heb:

  • Ik wil iedereen een fijne en fantastische kerst en een gelukkig nieuwjaar toewensen.
    Mijn kerstwens is dat ieder diertje een fijn huisje mag krijgen. Met veel liefde.
    En voor het nieuwe jaar wens ik dat we allemaal vriendjes blijven en dat in goede gezondheid.
    Loesje, voor ons wens ik een eeuwige liefdevolle vriendschap. SJETEEM.
  • Van me eigen vind ik ook dat U goed moet eten in ze nieuwe jaar en U mag ook best iets anders lekker vinden dan me tonijn.

En ik hoop ook dat U een fijne verkering heb en als U die niet heb dan kan het leven toch mooi zijn. Als we lief zijn voor ze ander en elkaar, dat is dan wel belangrijk. Als alles gewoon is dan heb U rust en kan U rielekst zijn, dat hoop ik wel voor
iedereen.
Katrientje, ik wil ook met jou me liefdevolle vriendschap want jij ben me soolzusje. Sjeteem

Dank U wel
Katrien en Loesje

Katrientje vertelt: over aksie voeren en Loesje is bang (Kerstblog 1-5)

Ikjes heb een soolzusje. Ze heet Loesje en we hebben elkaar op Feesboek ontmoet.

Bij Bertje en toen kreeg Loesje haar eigen Feesboekpagina en ikjes ging zingen en toen waren we soolzusjes. Ik heb een brommert. En Loesje heeft verkering. En toen ze bij mij thuis zeiden dat er Kerstmis aankwam toen mocht ik aan de telefoon om Loes te bellen.

 

Aan de telefoon

  • Hallo Loesje, met ikjes. Hoe is het met je?
  •  Oooh Katrientje, ik ben aan het uitbuiken van me tonijn. Ik lig op me eigen meedietaasiepaal en ik doe ook oefeningen.
  •  Oooh gaaf maar waar ik voor bel. Ik heb moetsjo zakgeld en ik wil lekkers kopen voor de diertjes in het asiel. Wil je met mij meegaan?
  •  Ik? Ooooh Katrien ik voel nu veel moeilijke gevoelens. Van vroeger toen ik ook in ze asiel zat. Toen voelde ik mij niet gelukkig, ik was ook bang Katrien.
  •  Ooooh daar heb ik helemaal niet aan gedacht.
  •  Wat als ze me weer willen houden? Ik vind het best moeilijk als ik het van me eigen mag zeggen.
  • Neeee natuurlijk houden ze je daar niet.
  •  Oooh Katrien, ik voel me hartje en traantjes. Ik wil niet weg bij me vrouw en ik heb ook verkering met me Bert.
  • Oooooh kom in mijn pootjes lieverd. Weet je, ik ga even met het DOA bellen. Dan weten we meer.
  • Doe je dan wel zeggen dat ik niet wil blijven van me eigen. Dat ik al me huisje heb gevonden. Oooh ik ga nu eerst me tonijn eten.

Aksie voeren

Nou toen heb ik de telefoon nog in mijn pootjes gehouden. Ik naar het DOA bellen. Ik zei dat we aksie wilden voeren en Loesje bang was dat ze ons wilden houden.
Zou echt niet gebeuren hoor zeiden ze. En aksie voeren was goed.
Dus ikjes op mijn brommert naar Loes toe. Ikjes hoefde maar 71 boompjes te rijden.

  • Halloooo Loes.
  •  Oooooh Katrien, je bent er al. Prrr, prrr, prrr, ik moet nu spinnen van geluk.
  •  Ik heb lekkere dingetjes bij mij zodat we kunnen snekken tijdens het ooferleg.
  •  Snekken, ooooh ik ben nu de gelukkigste Loesje. Ik zie garnaale en zalm en kipmootjes, ooooh ik voel mij eigen nu zo fijn. Kom maar snel binnen Katrien dan gaan we in me mand zitten en de Lei-jon King kijken dan kan ik aan Bert denken.  Ja wat gebeurde er: Loesje valt in slaap. En toen ze wakker was, voelde ze zich bang.

Ja wat gebeurde er: Loesje valt in slaap. En toen ze wakker was, voelde ze zich bang.

  • Oooh Katrien, ik voel mij eigen zo verdrietig. Me droom was een nachtmerrie. Dat ik toch in ze asiel moest blijven en ik mocht me Bert niet meer zien op me kompjuuter. Maar ik heb wel verkering van me eigen!
  •  Ooooh lief dinnetje. Kom maar in mijn pootjes hoor. Je hoeft echt niet bang te zijn.

Naar Amsterdam

Nou zo zijn we dus in slaap gevallen dat kan best als je soolzusjes bent. En toen zeg ik nou moeten we naar Amsterdam om spulletjes te gaan kopen voor de dieren in het asiel.

Morgen in deel 2: Loesje vertelt over spullen kopen

Loesje vertelt: over soolvriendschap…

Loesje huispoes

In oktober had ik één jaar feesboek van me eigen. Toen ik begon met ontplooien had ik niks, nu ben ik een rijke poes in me hart. Ik heb ook al veel geleerd want ik heb verkering.

Bert helpt me altijd, hij is een zachte katerman van ze eigen. Ik kan en durf me eigen te zijn en dat is belangrijk. Maar als poes is het ook fijn om over poezedingetjes te kunnen praten. Dan laat ik me Bert met rust, hij heb ook andere dingen aan ze kop. Op me feesboek leerde ik ook vriendschap kennen, dat je je eigen herkent in een andere poes ook al ben je verschillend.

Katrientje

Toen ik me eigen ontplooide durfde ik ook te vertellen van me maatje meer. Ik ben van me eigen prettig gevuld. Maar ik vond het best spannend want ik ben ook gevoelig. Ik was onzeker en Bert steunde mij. Toen leerde ik Katrientje kennen, zij is een vriendin van me Bert. Ik zeg U eerlijk, ik hoefde niet te blaaze.

Kitten

Katrien durft skoeter te rijden en ook brommert. Dat durf ik niet want ik vind het als poes gevaarlijk in het verkeer van alledag. Maar Katrien is anders, zij is een kitten van 16 jaar en ze wordt volgend jaar al 17. Ze heb al heel veel meegemaakt en ze is toch vrolijk van ze eigen. Ze kan ook goed zingen, over Lamoerrr maar ook over rosjebief. Ze zingt iedere dag s’morgens om vijf uur voor haar personeel, ik vind dat lief.
Ik moest ook nadenken want het is bijzonder. Soolzusjes zijn zit in je hart, dat je aan één miaauw genoeg heb. En ik moest nadenken over vriendschap. Want ik heb wel verkering maar kan ik dan ook vriendschap hebben voor me eigen.

Voor me ziel

Ik voelde heel veel emoozies, me hartje stond open. En ik had ineens zin in soolfoet, dat is tonijn voor me ziel maar soms ook garnaale. Me vrouw kreeg het niet aangesleept, ze heb me visboer moete bellen. Die heb toen ze vriezer leeg gehaald. Vriendschap is een fijne emoozie in me hart. Maar je moet er ook iets voor doen dus soms moet ik ook me tonijn delen.

Onzeker

Ik dacht ook, zou me Bert jaloers zijn. Dan zou ik heel onzeker worden van me eigen. Jaloesie is heel veel emozie en je tonijn heb een nare bijsmaak. Toen heb ik met Bert gepraat, als je een makkelijke verkering heb dan doe je dat. En Bert was lief. Hij heb ook vrienden van ze eigen. We hebben verkering en geen gefangenis. Dan zou ik niks meer moge in me leve. Als je verkering heb dan wil je dat de ander gelukkig is van ze eigen. En vriendschap is net zo belangrijk maar dan anders.

Rijk

Als poes voel ik me rijk. Ik heb verkering en ik heb vriendschap in me leven. Katrientje is er altijd als ik haar nodig heb en we begrijpen elkaar. Ze heb haar eigen leve en kariejerre. Ze doet zingen en ze heb thuiswerk in muizen vangen. Ze heb nog geen pensijoen. Ze blijf altijd een kitten op leeftijd en heel aktief.

Ik vind dat mooi en speciaal. U weet ik ben anders van me eigen maar Katrien maak me altijd blij.

Me hart

Ik leerde dat ik best anders mag zijn. Dat soolvriendschap diep in me hart zit. Het heb me leve rijker gemaakt. En het is ook fijn want als poes hebbie gewoon poezedingetjes. Dan is vertrouwen belangrijk en eten ook. Soolvriendschap is speciaal, je ben dan verbonden. En je heb het niet met iedereen maar soms ontmoet je zo iemand in je leve. Dan heb U wel geluk.

Liefs van Loesje