Tag Archives: katrien

Katrien over: mijn fakanzie in Limburg

katrien

Ja hoor… daar is ze weer. Vandaag ga ik het hebben over mijn fakanzie in Limburg.

Inpakken

Heel lang geleden ging het personeel een keer er een paar dagen tussenuit. En ze namen ons mee. Ze hadden een huisje gehuurd voor een paar dagen, en ze zeiden dat wij meegingen.
Ze wilden niet dat wij (Catoo en ikjes) naar pensjon gingen.
Ze gingen een auwtoo huren voor een paar dagen, want die hadden ze niet.
Dagen van tevoren waren ze al aan het inpakken. Ze zeiden ook steeds dat wij het zo leuk zouden gaan vinden. Oooh? Echt?

Reiskooitjes

Nou… toen kwam vertrekdag. Man had de auwtoo opgehaald en wij werden in onze reiskooitjes gestopt. Ieder apart. Oooh zo raar, want als we naar de dokter gingen dan zaten we altijd samen in de grote reiskooi. Dat was gezelliger dan.
We werden op de achterbank gezet, samen met alle spullen. Via de snelletjesweg kwamen we, na een paar uur, aan in Limburg.
Wij werden als laatste uit de auwtoo gehaald.

Bambi

Alle deuren, op één na, waren open voor ons. We mochten rustig wennen. Er was een muur waar we gewoon doorheen konden kijken. Wat we daar zagen!!! Zo koel!!
Binnen 5 minuten waren we helemaal gewend. We kregen lekker eten en we gingen even uitbuiken. Toen we wakker werden zagen we supergrote dieren door die doorzichtige muur!! Ze stonden hoog op pootjes en hadden stokjes die uit hun kop staken. Ze zagen er bruin uit met wat vlekjes op de rug. Ooooh we herkenden ze, want die hadden we in Bambi gezien!! Sjeeee wat waren die groot!!

Dieren

Toen zagen we andere dieren. Ook die waren best groot hoor. Maar ja… wij zijn minikatjes en dan is alles groot. Sommige hadden blauw in hun verenvacht. Met een lichtere kleur. Anderen waren helemaal bruin. En kwakken dat ze deden!! Niet normaal gewoon. Ze durfde gewoon langs de doorzichtige muur te lopen. Zus en ik stonden ervoor en keken er naar. En we hoorde ze ook. Kwak kwak kwak zeiden ze tegen ons. Wij zaten van huh? Wat? Que? Praat gewoon Amsterdams tegen ons joh!!
Nou… dat deden ze dus niet.

Krulstaart

Toen het aafond werd kwam er opeens een heel raar dier. Die waren rood en ze hadden een krulstaart aan hun achterwerk. En ze hupsten. Dat was zo raar. Wij deden mee met dat hupsen voor de open muur. We hupste over elkaar heen. Het personeel zat te lachen. En die hupsers gingen gewoon vlak voor ons zitten. Ooooh nou… dat ging me te ver hoor.
Ik ging weg daar, liep tot halverwegen de kamer, en toen maakte ikjes een beslissing.
Ik moest en zou er één grijpen. Ik nam een aanloop. Ik was nog sneller dan de snelste sprinter ter wereld. Ren ren ren BOEMKNALLLL!!!
Huh? Was ik gewoon met mijn kopje tegen de doorzichtige muur aangeknald!!
Ik schudde met mijn kopje. Sjohey… echt een knal was dat.
Het personeel pakte me vast en keek me na. Daarna stonden ze gewoon te lachen!!
Dat was dus geen herhaling waard, ook omdat dat hupsertje weg was.

Hupsers

De dagen er na waren, op het insiedentje na, hetzelfde. Wij voor de muur, de dieren aan de andere kant. Ook die hupsertjes.
We genoten er gewoon van. Ooooh konden we maar blijven. Maar helaas, na een paar dagen gingen we weer naar Amsterdam.
Thuisgekomen gingen we in de fensterbank naar buiten kijken. We zagen een duif. Een paar dagen deed ons dat niets. Ze liepen en we keken er verveeld naar. We wilden die hupsers terug. Die waren zo koel.

We zijn er nooit meer teruggeweest. Zo zonde.

Dit was het dus weer voor deze week.
Veel liefs en een kusje

Katrien (ekspediesieprinses van beroep)

katrien

Katrien over: dingen die ik stom of leuk vind

katrien

Daar is ikjes weer. Vandaag ga ik het hebben over dingen die ik stom of leuk vind.

Speelgoedmuisjes

Toen we hier kwam wonen kregen we zo’n ‘bontjemuis’.
Oke, wij er mee spelen en het steeds onder moeilijk bereikbare plekjes smijten. Moest je het personeel zien hengelen er naar als het weer eens onder de bank lag. Nou hadden we meerdere muizen. Met en zonder bontje.
Die zonder bont waren waardeloos. Keken we niet naar om. Nee!! Stom!! De bontmuizen waren leuk. Voor even dan. Sjonge… wat waren we blij dat we ze te goed verstopt hadden. Of dat ze opgeslurpt werden door het stofmonsterzuigding.
Wij waren ondertussen aan het echte werk verslaafd geraakt… de lekkere vette sappige muizen.

Hengelgeval

Waren die muisjes stom… dit was het nog even iets erger.
Catoo vond dat wel leuk. Zij zorgde ervoor dat ze altijd eerste werd die het hengeltje kon pakken. Ik keek er alleen naar. Het stomste was het hengelspel met rammelbal. Ik was er zelfs bang voor. Nouuuu weg daarmee hoor.

De ketsmiejauw

Wat kan ik daar over zeggen…
Wat een ongelooflijk dom iets was dat. Was ja, want het was snel weer weg.
Wat was het? Nou… het was een rond masjientje met een doek eroverheen. Daaronder zat een veertje die heen en weer ging.
Ikjes weet nog goed hoeveel moeite het personeel had gehad om dat stomme ding te kopen voor mij. Ze hadden half Amsterdam doorkruist op de brommert. Nergens te vinden. Tot er eindelijk een winkel was die er nog 1 had. Zij weer reesen op de brommert.
Thuisgekoomt zette ze dat stomme ding in elkaar.
– Kijk eens Katrien?
– O wauw, wat leuk (maar niet heus)
– Katrien, je kan toch wel even twee tellen kijken?
– Dat deed ik ook hoor. Ik zei toch o wauw!!
– Je mag er wel mee spelen hoor!!
– Oh, ik ben blij dat dat mag.
Ik gaf er een tik tegen en besloot dat het niets was.
Zeven dagen lang heb ik het keurig genegeerd. Toen zeiden ze dat ze het wel naar het asiel zouden brengen. Daar hadden ze katten die het wel leuk vonden.

Mijn touwtje met kralen

KatrienKOEL speelgoed. Soms sluipt het touwtje weg. En dan gaat mijn kopje plat op de grond. Dan schud ik met mijn bipsje en ga aanvallen.
Of ze houden het boven mijn kopje als ik op mijn wolletje lig.
Dan ga ik zo draaien dat ik beide voorpootjes vrij heb en het touwtje kan pakken. En dan bijt ik er soms ook op.

Mijn egeltje

Heffie sjips hoor!!!
Omdat er mieterse wiew in zit speel ik er graag mee. Als ik egeltje vast heb bijt ik er in. Ik lik de egel helemaal kleddertje nat. En mijn oogjes staan helemaal oer dan. Vrouw zegt dat ik dan knettertje stoont ben. Zal wel… ik vinnut gwoon lekker.
Tegenwoordig weet ik waar ze mijn wieuwertje neerleggen. Op de saalontaful. Dan ga ik tegen de taaful aan staan en pak het zelf.

Mijn vlinderfladder

Koel koel koel
Zo leuk als dat vlindertje weg probeert te komen. Haha…ik krijg het toch wel te pakken. En dan fladdert ie gewoon door in je pootjes hoor.

Nou….dit was het weer voor deze week.
Veel liefs en kusjes
Katrien (speeltjestestster van beroep)

Katrien: over ziek zijn en liefde van thuis

ziek zijn

Vandaag wil ik het over ziek zijn hebben.  De meesten van jullie weten het wel… ik ben nou niet een gezonde kat.
Ik ga het niet uitgebreid over mijn keeltje hebben, daar heb ik heel vroeger een keertje last van gehad. Of over mijn oortjes (nee…niet mijn seizoensoortjes) toen ik een keer daar een ontsteekinkie had.

Hartje

Ik heb al een paar jaar last van mijn stomme hartje. Dat wil zeggen, mijn hartje klopt trager dan van jullie. Volgens de laatste kont-troolle was het 110 per minuut. Maar het is zelfs nog lager geweest hoor.  Op zich heb ik er geen last van. Ik loop als ik er zin in heb of ik loop niet. Heeeeel soms rees ik nog wel eens door het huis.
Kijk… ik ben al bijna 17 lentes en dan hoef ik me niet zo uit te sloven als toen ik jong was.
Nou was ik op een dag weer bij Floor. Wat ze van mij wil… ik weet het niet. Ze knijpt me overal, ze pakt me bij mijn oortjes vast en kijkt met een kijkding er in.
Vind ze het gek dat ik haar niet leuk vind.
En dan pakt ze haar prikspuit. Ooooh, dat is zo gemeen. Ik was een keer zo boos daarover, ik draaide me snel om en ik wou haar terugbijten!! Sjipjes… beet ik toch mis, want ze zag het blijkbaar aankomen en trok haar hand terug. Ik haat prikjes!!
En dan propt ze een pilletje in mijn bek. Nou.. ik ben kampiejoen uitspugen, hoor.

Allereerste prik

Ik herinner me mijn allereerste prikje nog heel goed trouwens. Ooooh dat was erg!! Dat was bij Joyce. Toen was ik acht  weekjes jong.
Ik dacht wat een aardige mevrouw. Ze aaide mij en mijn wolkenzusje. Ze pakte ons op van de tafel en vroeg wie is wie. Want Catoo en ik leken een beetje erg veel op elkaar. Toen schreef ze Katrien, wit lipje.
Affijn… binnen een paar minuten wist ik gelijk dat ze gemeen was. Ze prikte me!! Ik gaf een brul. AUWWW, en ik glipte met de spuit nog in me uit haar handen. Ooooh dat was zo niet leuk.

Bloed

Maar goed….nu werd ik twee  jaar geleden ziek. Ik liet bijna niets merken. Ik ging geen donkere plekken zoeken. Ik at alleen minder en sliep veel. Heel veel.
Na een paar dagen zei vrouw opeens van ik vertrouw dit niet.
Nou…  toen kwam ik weer bij Floor. En ze keek me na. Ze zag dat ik heel licht geel was.  Toen zei ze zullen we haar bloed testen.
Ik had zoiets van oke, maar geen naald he? Noo wee!!!
Ik werd opeens in een houtgreep genomen. Mijn pootje werd een beetje kaal gemaakt.(mijn nieuwe Roy Dondershuispakje werd vernield!!) En ze stalen mijn bloed!!! Ik werd gewogen en ik was bijna een pondje afgevalt.

Slapen

Thuisgekomen viel ik doodop in slaap. Ik sliep de hele avond door tot de volgende ochtend. Ik kreeg vanaf die ochtend elk uur een hapje. Nou… dat ging er in hoor. Soms kreeg ik ’s morgens al lekkere gekookte vis.
Na een paar dagen kwam de uitslag. Mijn levertje was stom aan het doen. Ik kreeg geen medicijntjes, maar Floor zei dat ze zekerheid wou hebben en een scan wou. Om te zien of het niet eng erg was. Weer werd ik vertroeteld. Het personeel was bang dat ik naar mijn zus moest gaan.

Over mijn buik

Ze zouden zelfs in dat weekend naar het theater gaan. Dat belde ze af, en ze mochten kosteloos een andere datum uitzoeken.
Toen werden we dinsdags gebeld. Of we over twee uurtjes konden komen. Vrouw belde gelijk naar manpersoneel en hij kreeg meteen vrij. Ik trok een schoon Roy Dondershuispakje aan. Je wil toch netjes verschijnen. En we gingen per taksie naar de dierenkliniek op de Overtoom. Dat gebeurt alleen als ik echt ziek ben. Anders gewoon in de tram en bus.  Daar stond me toch een eng groot apparaat.
En toen gebeurde het allerergste. De meneerdokter scheerde mijn hele buikje kaal. Hij sloeg ook geen stukje over. Ik schaamde me dood. Mijn borstjes waren gewoon zichtbaar. Heel mijn pakje was kapot.  Ik werd op mijn rug gelegd. Wat was ik bang. Het personeel mocht er bij blijven. Manpersoneel hield mijn achterpootjes vast, vrouw een voorpootje en ze aaide mijn kopje en sprak zachtjes tegen mij. Meneerdokter ging eerst doorzichtig spul op mijn buikje spuiten. Toen kwam dat kijkding.
Hij ging heen en weer over mijn buikje.

Ooit van ongewenste intiemiemiedinges gehoord? NOU?

Diva

Ik weet niet hoelang dat onderzoek geduurd had. Voor mijn gevoel heeel lang. Maar toen kwam de mooiste uitslag. Ik mocht blijven. Mijn levertje en de rest zag er goed uit. Het was wel grappig om te zien hoe mijn eten in mijn darmpjes “dreef”.
Wat waren we blij. Mijn vrouw knuffelde een assieding, zo blij was ze.
Toen werd ik gewogen. Oooooh ik was 4 ons aangekoomt. En mijn hartjeslag was van 80 naar 110 gegaan. Vanaf dat moment ging het weer beter met mij. Zo goed dat ik dit leventje niet los wou laten en ik begon me als een kleine diva te gedragen

Gaatjes

Het duurde wel bijna twee  maanden eer we konden zeggen dat ikjes helemaal beter was.
Ook hielden ze me weken goed in de gaatjes.
Dat duurde tot ze mijn ziek zijn gewoon begonnen te vinden. Nu weten we niet beter meer en gaan we heel normaal met elkaar om.
En de rest is jullie bekend.

Liefs en kusjes
Katrien (superverwend nestje van beroep)(en ook prinsesje)

 

Katrien: mijn ontbijtje in hun fakanzie

Waar is mijn ontbijt? Bertje vroeg mij om weer een stukje voor jullie te schrijven, wat ik met liefde doe, hoor.  Alleen word het geen vrolijk stukje…
Nee… het gaat over leed en verwaarlozing. Pakken jullie alvast maar zakdoekjes er bij hoor. Want dit is me toch een partij erg.

Mijn ontbijt

Nou… waar gaat het over? Over mij.
Laat ik beginnen.
Ik ga het over mijn ontbijtje hebben… en hoe hard ik hierom moet vragen.
Normaal krijg ik om kwart voor 5 of 5 uur mijn eten. Ik ga dan naast manpersoneel zitten en praat met hem op de bank. Miauw of te wel kom eens van je bank af en geef me eten want ik barst van de honger. En dan krijg ik het ook.
Mijn eten word in de zomer in de koude kast bewaard. Anders word het drab en gaat het verschrikkelijk stinken. En dan gooien ze het weg. Dan pakken ze het dus uit de koude kast en prakken het eerst en zetten het dan 10 seconden in de magnogwat. Ping… opnieuw prakken en eten maar. Oooooh zo lekker.

Pate

Ik krijg altijd whiskas pate. Het liefst tonijn, maar het mag ook een ander smaakje zijn hoor. Zolang het maar pate is. En tonijn.

Fakanzie

Nou klaag ik nooit, echt nooit. Maar soms heb ik zoiets van moet dat nou. Zoals nu. Nemen ze fakanzie. Niets mis mee hoor, want nu zie ik ze vaker en krijg ik meer knuffels. Maar nu komt het ergste…
Ik krijg dus nu veel te laat mijn ontbijtje. Pas om 6 uur of nog later. Oooooh en dan rammel ik. Dan gaat mijn maagje knorren en word ik echt sjaggie hoor.
Maar wat doe ik nu als het al half 7 is en ik nog geen eten heb gehad? Nou… dan laat ik ze dat wel merken hoor. Ik ga dan echt heel hard zingen. Soms krijs ik gewoon… zo hard en zo vals. Ik spring op het nachtkastje,en als het moet gooi ik de teblut er gewoon van af. Moet het maar niet in de weg staan. Lekker puh. En dan worden ze wel wakker hoor. En dan hoor ik: Katrien… we hebben vrij hoor. Wacht even een half uurtje.

Honger

NEE!!!! Ik heb honger!! Ikjes wil eten!!

Nou… ze laten me soms gewoon wachten hoor. En dan voel je gewoon dat je per secondje afvalt. Snappen jullie nu waarom ik zo slank ben en blijf?  Het is gewoon te erg hoe ik hier behandeld word. Ze denken alleen maar aan zichzelf hier. En nooit aan mij.
Normaal duurt deze ellendige ellende 3 weken, maar meneer hier had veel dagen over en nu duurt zijn fakanzie al bijna 5 weken. En er komt nog 1 lange week aan.

Verwaarloosd

Al iets over de 5 weken lijd ik honger. Al over de 5 weken word ik zwaar verwaarloosd.
En niemand die me helpt. Ooooh wat erg.
Ik lijd gewoon in stilte. Met dikke tranen hoor soms. En als je dacht is de ellende over? Nee!!! Want in december heeft hij de hele maand ook vrij!!!! Dan begint mijn ellendige ellende weer helemaal opnieuw.
Arme ik.

Vis

Ooooh ik moet stoppen want ik krijg lekkere gekookte vis van vrouw.
Ooooh ik hou zo van mijn personeel.
Ze zijn de liefste en zij kookt heerlijk.

Heel veel liefs,
Katrientje

Prinses van beroep (en zangeres)

Katrien: over haar snack en rosjebief

snack en rosjebiefIk wil jullie vertellen over mijn snack.

Toen ik bij mijn personeel kwam wonen hadden ze al snoepjes voor ons (mijn zus Catootje leefde toen nog) klaar staan. Oude kaassnoepjes en cat sanal. En nog veel meer.

Wat nu

Maar wij bliefte het niet. Blehblehbah. Een snuffel er aan en we gingen al over onze nek.
Het personeel zat elkaar aan te kijken. Wat nu?

Ham

Nou…simpel. Geef ons maar lekker geen snacks hoor. Tot ik op een ochtend iets heerlijks rook. Ooooh ik werd wild. Zus niet,ook hiervan ging ze over haar nek. Maar wat rook ik nou? Ham!! Ooooh ze gaven mij een stukje. Catoo rook er aan en zei gelijk bleh. Ik begon te grommen en te slaan. Ik was toen pas 10 weekjes. Toen het personeel even niet oplette klom ik op de bank en roofde een hele plak ham van haar broodje.
Nou,dat vond mijn personeel niet goed en zij wilde het van mij afpakken. HAHA…kom maar op. Ik ging gewoon op mijn eerlijk gestolen plak ham liggen grommen. Die hele plak stak aan alle kanten uit,zo klein was ik(of zo groot was het)
Ik zag de hand weer weggaan en ik had die hele plak op binnen 5 minuten. Sjooo,ik was plofjevol hoor. En vanaf die tijd kreeg ik elke avond een hap ham. En ik heb het dan wel over de dure ham he. Niet over het goedkope troep.

Haring

Heel veel later haalde personeel een keer zoute haring. OOOOOOH soesjie!! Nou vond zus dat ook superlekker. Dus we kregen beide een stukje.

Rosjebief

snack en rosjebiefEen jaar of 2 geleden (ik was alleen over) kreeg ik,om aan te sterken na mijn ziekte, rosjebief. Sjowhey…dat ging er in. Nou ben ik nogal kieskeurig,of ze halen mijn rosjebief bij dirk of bij de appie(greenfield). Niet bij de vrolijke koe of wat dan ook.
De rosjebief bij dirk zijn mucho grote plakken. Omdat het zo stevig is,en ik geen kiesjes meer heb,kan ik het niet stukkauwen. Het moet voor mij in hapklare stukjes gemaakt worden. Ik kan er wel 2 plakjen van op als ik wil. De rosjebief van appie is iets losser van structuur en de plakjes zijn kleiner. Ooooh daar kan ik wel 4 plakjes van opeten. Maar het liefst ook in kleinere stukjes.

Vergeten

Soms gebeurd het allerergste. Dan “vergeten” ze mijn snack te halen.
Ik zeur nooit,echt nooit. Maar dit is in 16 jaar tijd al 6 keer gebeurd. SCHAN-DA-LIG!!
Ik zit er ook over na te denken of ik hiertegen aksie voor moet ondernemen. Want om je prinsesje gewoon te vergeten roept op tot iets.