Tag Archives: loesje

Kater Bolle over: als een kittenkater opeens een ster wordt

kittenSoms weet je het gewoon eventjes niet meer. Dan lijkt het wel alsof alles gaat zoals het niet hoort te gaan. Dan zie je alleen maar pijn en verdriet, en je zou willen dat je er iets aan kon doen.

Een ster

Beebie Pop is een ster geworden. Hij was pas 10 weekjes oud, en hij had nog veel langer van zijn leven moeten genieten.
Hij had FIP, net als Popje van mijn mensen. Dan kun je niet beter worden.
Ik vind het niet eerlijk.

Kopjes

Dag lief klein jongenskatje, doe je Katrientje de groetjes? Wij hier op de blog denken allemaal aan jou, en aan je broertje Door.
Door moet gezond blijven, daar duimen we voor. Dat is superbelangrijk nu.
En ik wil spesjaal de mensen van beebie Pop en Katrientje en Doortje heel veel lieve kopjes geven. Die hebben nu al weer, en nog steeds, verdriet. Ik vind het zoooo erg!
Ook Loesje wil ik zachte kopjes geven, want zij is MammaLoesje.
En Doortje krijgt hele biesondere kopjes van mij, dat hij gezond blijft.

Aan ze denken

Zullen we vanavond allemaal naar beebie Pop en Katrientje en alle andere sterren zwaaien? Zodat ze weten dat we altijd, en altijd, aan ze blijven denken.

(Ome) Bolle.

kater Bolle over: als je een kattentrap hebt

kattentrap

Loesje, die ook op de blog schrijft en de verkering van Bert is en een vriendin van mij, vroeg mij pasgeleden iets. Ze was benieuwd naar mijn kattentrap. Ik had haar verteld dat ik vaak op mijn trap lig te denken. Net zoals Loes op haar denkpaal.

Uitkijken

Loesje zei dat ik er misschien een keertje over zou kunnen schrijven. En als een lieve vriendin dat voorstelt, doe ik dat natuurlijk. Ik vond het ook meteen een goed idee. Want niet elke kat heeft een eigen trap, terwijl dat wel heel handig is.
Je kunt een kattentrap buiten maken, maar ook in huis.
Binnen kunnen je mensen de trap tegen de muur aan maken. Ze kunnen ook een paar plekken wat planken maken. Als kat kun je daar opklimmen, en lekker uitkijken over het huis, of naar buiten kijken. Er zijn veel katten die het fijn vinden om hoog te zitten in huis (ik niet!).

Tuin

Mijn kattentrap is in mijn tuin.
Hij loopt tegen het schuurtje van de achterburen omhoog. Als ik mijn trap oploop, ben ik bovenop dat schuurtje. Tegen het schuurtje staan weer andere schuurtjes dus ik kan een heel eind lopen.
En als ik mijn trap afloop, ben ik weer in mijn eigen tuin. Handig hè?

GroteBeer

kattentrap
Grote Beer in het gras

Mijn mensen hebben de trap gemaakt voor GroteBeer. Die liep altijd door alle tuinen, en over alle schuurtjes. Hij klom in een boom, en sprong dan op een schuurtje. Als hij van het schuurtje af wilde, sprong hij eerst op een stapel stenen, en daarna op de grond. Best moeilijk, ik zou het niet kunnen.
Toen Beer ouder werd was dat klimmen en springen te zwaar voor hem. Hij had een keer zijn poot gekneusd en mijn mensen denken dat dat bij het springen is gebeurd. Daarom hebben mijn mensen de kattentrap bedacht.

Niet duur

Kattentrap
Hier lig ik na te denken

Ze hebben op internet gekeken naar voorbeelden, en ook zelf bedacht wat ze handig leek.
Het hout is allemaal van de straat, uit konteeners met bouwafval. Een trap hoeft dus helemaal niet duur te zijn.
Mijn man heeft het meeste gezaagd, en mijn vrouw heeft alles geverfd. Samen hebben ze de trap aan de muur gemaakt, met een soort steunen. En een boormasjien.
Eerst staat er een klein trapje dat op een grote plank uitkomt. Dat trapje heeft mijn vrouw gevonden, het was al kant en klaar en stond zomaar op straat. Daarna begint de trap tegen de muur. Het bovenste plankje is een beetje groter dan de andere plankjes en heeft een klein leuninkje. Dat is de plank waar ik graag op lig te denken.

Toen de trap net nieuw was werd hij niet meteen gebruikt.

Pop

kattentrap
Pop leert hoe de trap werkt

Na een paar dagen ontdekte Pop dat hij via de trap naar boven kon. Maar hij bleef naar beneden springen. Tot mijn vrouw de trap uitlegde aan Beer. Ze tilde hem op de onderste tree, en bleef naast hem staan terwijl hij steeds een tree hoger ging. Toen hij bovenaan kwam liep hij de trap weer af, naar beneden. Pop zat met open mond te kijken, want hij wist niet dat dat ook kon!
Mijn Molletje had al lang door hoe het werkte, zei de buurvrouw. Zij zag Mol vaak de trap gebruiken. Vanaf dat moment gebruikten Pop, Beer en mijn Mol nu altijd de trap. En al snel deden alle katten uit de buurt dat.

Fiele

Het bovenste plankje was altijd de beste plek om te zitten of te liggen, zegt mijn vrouw.
Want daar kun je alles in de gaten houden: de tuin en de daken. En niemand anders kan meer naar beneden, en ook niemand anders kan meer naar boven. Als je op de bovenste plank ligt ben je dan ook een beetje de baas. Of andersom: als je de baas bent mag je op de bovenste plank.
Af en toe moesten mijn mensen ingrijpen als er een fiele was op de trap. Pop, Beer en mijn Molletje gingen gewoon langs elkaar heen, maar andere katten durfden dat niet. Soms zaten er drie of vier katten op de trap en konden ze niet meer vooruit of achteruit. Mijn mensen kwamen dan even het verkeer regelen.

Nu is de trap alleen van mij.

Ekstradiep nadenken

Als het mooi weer is lig ik wel eens op de bovenste plank te slapen. Niet echt heel diep, want ik moet natuurlijk wel de boel een beetje in de gaten houden.
Maar meestal lig ik op die plank te denken. Over van alles. Ook over geheime dingen die ik niet kan vertellen, want dan zijn ze niet geheim meer.
Als ik op de bovenste plank van mijn trap lig voel ik me stoer, en toch ook gefoelig.
Ik ben thuis, maar ook weer niet. Ik ben in mijn tuin, maar niet helemaal. Ik zweef in de lucht, maar op een plank. Ik lijk wel een vogel, maar dan als kat. Ik ben overal en nergens. En daarom kan ik ekstradiep nadenken.

Pootjes op het gras

Doordat ik zo hoog lig, ben ik ook dichterbij alle katten die een ster zijn geworden. Dus daar zwaai ik altijd naar. Als eerste naar mijn Mollevrouw en Billy, en Pop en Beer, en naar Katrientje. Er zijn best een heleboel sterren, dus ik ben wel eventjes aan het zwaaien.
Als ik uitgedacht en uitgezwaaid ben kom ik weer naar beneden. Dan sta ik weer met vier pootjes op het gras in mijn tuin.  Ik ben gewoon weer kater Bolle die in zijn tuin loopt.
Maar ik weet dat ik kan zweven als ik dat wil, en mijn gedachten ook.

Loesje vertelt over assie ineens MammaLoesje wordt…

Loesje

Assie mij een beetje ken dan weet jij wel dat mij eigen al jaare worsel met mij moedervoelens. Willie het wel of willie het niet? Misschien herken u er wel iets in van u eigen.

Jou ferlangens

En assie een menseman of kater ben kan jij ook jou gefoelens hebbe dattie twijfel over kittens. Dan ben jij niet apart, jij ben gewoon dichtbij jou eigen en jij stel jou eigen jou belangrijke vraag. Misschien hebbie verkering, dan moet jij wel met jou verkering over kittens praate. Anders hebbie jou probleem en dat kan jij er niet bij hebbe.
Jij moet open zijn in jou ferlangens en dan kan jij saame kijke. Assie geen zin heb in kittens dan kan jij daar eerlijk over zijn. Jij weet assie eenmaal kittens heb dan hebbie dat voor de rest van jou leeve. Jij moet goed weete, jou kitten is geen tonijn. Jij kan het niet bij jou visboer haale. Jij krijg jou taak van jou leeve…

Mij hart

Van me eigen ben ik al op mij leeftijd gekoome van bijna 12 jaar. Dan ben jij seenior en jij spreek nie meer van dattie vijf voor twaalf ben. Van me eigen ben ik nu ongefeer seefentien ofer vier. Assie dat uitleg dan ben jij eigenlijk te oud van jou leeftijd voor jou kittens.
Mij verkering Bert is mij jeweetwelkater, jij kan het zien aan ze oor. Hij heb het er niet graag ofer. Maar soms moet jij dinge bespreekbaar maake, jij moet jou dinge op taafel leggen. Mij Bert heb het soms best moeilijk met mij emoozie en dattie er dan ofer moet praate. Maar hij doe het wel en hij steun mij altijd. Hij zeg Loes, van me eigen wil ik mij rust. Hij voel zich te oud en dan hebbie geen zin meer in drukte van jou kittens en al jou zorge. Van ze eigen hoef mij Bert geen pappaBert te worde.
Mij hart kan het begrijpe, mij moeder voelens sputter weleens teege.

Poeze onder ze eige

Toen mij hartjesdinnetje Katrientje nog hier was heb wij vaak als poeze onder ze eigen, ofer kittens gesprooke. Jij weet hoe het ga. Jij zit saame en jij heb jou garnaale en jou tonijn. Jij drink eens wat en jij eet heel veel want jij ben saame. Toen heb ik Katrien beloof dattie ze eigen geen zorge hoef te maake. Katrien was ze eigen kitten van 17 jaar. Zij wil van ze eigen geen kittens maar zij zeg wel dattie wist dat ze soolvrouw nog kittens wil.
Wat doe jij dan, jij beloof dattie altijd zal hellupe. Jij ben hartjesdinnetje of jij ben het niet. Katrien ging ofer ze Regenboogbrug en mij hart brak. Dan kan jij niet meteen befatte wat er allemaal gebeur van ze eigen. Van mij ene tonijn op mij andere werd mij hart ineens MammaLoesje. Jij zou voor minder in jou visgraat blijve hange…

Beebiejongens

Ik zeg u eerlijk, van me eigen heb ik geen erfaring. Jij denk dattie twee beebiemeissies krijg, jij ga één keer naar jou dierendokter en jij heb twee beebiejonges. Jij heb geen erfaring, wat kan jij doen? Mij hart was in mij grootste sjok. Mij grond onder mij poote tril nog na. Maar jij heb geen keus, jij heb het Katrien beloof. Dattie zal hellupe. Dattie zal opfoede en jou meisjes zal opfoede als jou jonges.

Wending

Mij Bert zeg ook, Loes jij heb jou poote er wel vol aan. Wij heb saame ook tijd voor ze eigen nodig en dattie verkering heb. Dat wil jij wel koestere. Mij Bert heb gelijk, jij moet altijd zorge voor jou liefde en jou rust. Pas dan kan jij jou jonges echt iets geeve. Mij Bert heb wel ze vriende van mij Feesboek verras, mij Bert is nu oom Bert. Hij steun mij altijd en hij denk aan Katrien. Dan hebbie wel jou groote hart en daarom is mij Bert mij katerman.
Mij leeve heb ze onferwachte wending gekreege. Van me eigen ben ik nu MammaLoesje.
MammaLoesje word jij niet, jij ben het in jou hart! In jou voor en in jou teegespoed.
Mij Bert zeg het ook….

Mij eigen tips voor assie ineens MammaLoesje wordt:

  • stel jou eigen jou vraag offie het wil?
  •  praat met jou verkering assie die heb
  •  blijf altijd jou eigen
  • jij moet open zijn ofer jou gefoelens en ferlangens, jij kan ook oom of jou tante worde
  • jij moet tijd maake voor jou relazie, dattie tijd saame heb
  •  MammaLoesje word jij niet, jij ben het in jou hart

Liefs van Loesje

Loesje vertelt over de zin van mij leeve

zin van

Vorige week lag ik op mij denkpaal want ik moest uitbuike van mij eete. Mij vrouw had mij verwend met mij fafooriet, mij tonijn met garnaale.

Beheerse

Ik zeg u eerlijk, mij tonijn met mij garnaale vind ik nog lekkerder dan mij tonijn van ze eigen. Assie tonijn heb met garnaale hebbie nog meer smaak en soms heb jij ook jou kraak van jou garnaale. Ik moest schrokke van mij eigen, beheerse vind ik moeilijk.
Dan weet mij vrouw genoeg, ze zeg Loes jij ben zo rustig van jou tempement, maar jij kan zo schrokke van jou eete. Offie bang ben dat jij er morgen niet meer ben! Ik ben toen op mij paal gaan ligge want soms kan jij net een paar garnaale teveel weg gewerkt hebbe. Dan moet jij ligge en jij kan jou vrouw gewoon laate praate.

Eerste oogopslag

U weet van me eigen heb ik nu drie jaar verkering en mij hart voel mij Bert vanaf ze eerste oogopslag. Dat jij meteen voel, dit is mij katerman en jij krijg zin in jou leeve. Jij maak planne in jou hart, jij wil jou liefde elke dag op jou kompjuuter zien. Jij voel jou bestemming diep in jou binnenste assie elkaar zie.
Ik zeg u eerlijk, van mij leeve vóór mij Bert heb mij kop niet zoveel herinnering meer. Wel mij gefoel dattie iets miste. Mij leeve was wel goed want ik woonde al bij mij vrouw, Floris en Zusje. Maar soms voel jij dat jij iets mis en van me eigen wist ik ook, het is niet mij visboer.

Jou eigen hart

Assie iets mis kan jij gaan zoeke maar jij kan ook jou tijd ze werk laate doen. Mij hart is rustig van ze eigen en nu weet ik, mij hart heb gewacht op mij Bert.
Toen is mij leeve van ze stroom gaan versnelle. Mij Bert leerde mij dattie jou eigen ook kan ontplooie. Jij kan leere en assie goed naar jou eigen hart luister voel jij welke kant jij op moet gaan. Van me eigen ging ik wel eerst naar mij visboer, daar ben ik eerlijk over. Soms is jou begeerte grooter en moet jij eerst jou tonijn verslinde. Assie jou lege maag heb kan jij toch alleen maar aan jou tonijn  denke of aan jou garnaale. Dan schiet jij wel jou eigen doel foorbij dus kan jij beter jou begeerte volge.

Jou zin

En assie dan weer tot jou eigen ben gekoome voel jij dattie meer in jou heb. Niet alleen jou tonijn maar dinge die jij wil doen vanuit jou hart. Dinge die jou leeve jou zin geeve. Voor mij eigen is helpe belangrijk. Dat jij er voor jou ander kan zijn assie jou nodig heb. En het kan met mij meedietaasie en soms vind ik fielosofeere ook belangrijk.

Zin

Heb u er weleens ofer nagedacht offie zin heb in u leeve?
Of wat u zin dan is voor u eigen?

Tandje

zin vanMij vrouw zeg Loes jij fielosofeer zo diep. Kan jij niet jou tandje minder? Ik heb mij vrouw toen wel duidelijk gemaak, assie maar één tandje heb dattie dan gauw klaar ben met jou fielosofie. Zij is toen snel naar mij keuke gegaan!
Mij hartsdinnetje Katrien was mij soolzusje, dan fielosoofeer jij wat af. Over mij tonijn, mij garnaale, maar ook over assie verkering heb en assie brommert rijdt. Zij heb mij wel geholpe met mij zin van mij leeve. Saame heb wij veel aktievieteite gedaan en dan ben jij wel goed bezig. Toen mij soolzusje over ze Regenboogbrug ging vloeide mij zin van mij leeve, met mij traane uit mij lijf. Mij hart was raadeloos en ik zeg u eerlijk, het was mij moeilijkste emozie. Maar Katrien zou van ze eigen niet willen dat mij hart ze zin zou verlieze. Niet foor mij leeve, niet foor mij Bert en ook niet foor mij tonijn.

Terugvinde

Maar assie soiets emozioneels meemaak moet jij herstellen. Jij moet jou eigen weer terugvinde in jou leeve. Dattie weer zin krijg en anders moet jij jou zin maake.
Mij Bert steun mij altijd. Hij zeg ook, jij moet opveere en jou leeve weer jou zin geeve. Van me eigen werk ik daar nu aan en het mag stapje voor mij stapje. Assie jou zin maar dichtbij jou hart hou, dan kan jij weer als jou vis in jou eigen water zijn. Van me eigen weet ik wel, assie zin heb in jou vis hebbie ook zin in jou leeve. Jij ben goed bezig.
Jij ben op jou eigen weg…

Mij eigen tips voor assie diep wil nadenke:

  • Dattie rustig ga ligge
  • Jou tijd ze eigen werk laate doen
  • Altijd jou eigen hart volge, dichtbij jou hart blijve
  • Assie begeerte heb moet jij deze eerst uitleeve
  • Fielosofeere
  • Jou meedietasie doen
  • Soms moet jij jou eigen zin maake en opveere
  • Jij kan jou vrouw gewoon laate praate assie zich ermee wil bemoeie

Liefs van Loesje

Van de vrouw van Katrientje voor iedereen

katrientje

Hoi iedereen,

Dit is het moeilijkste blogje wat ik ooit heb geschreven.  Ik hoef jullie niet te vertellen wat een rottijd we achter de rug hebben. Iedereen die zijn/haar lieverd verloor weet waar ik doorheen ben gegaan. Eerst paniek, Katrien weigerde totaal eten. Oke, weekendarts bellen. Krijg je te horen dat je kan komen, maar dat het wel 100 euro kost om binnen te komen. Ja? En? We komen!! Wat kan mij dat geld schelen.

Er werken daar echt lieve mensen. Prikje hiervoor, dingetje daarvoor.  Ik had toen nog de hoop dat het goed zou komen.

Volgende dag naar de Overtoom gebeld. Ze mocht meteen komen. Geprobeerd bloed te laten prikken. Och wat vocht ze. Niet gelukt. Volgende dag weer. Toen lukte het wel. Wat waren we blij. Dan begint het wachten.

Blijven dwangvoederen, ondanks dat ze goed dronk toch water ook gegeven. Ondertussen ging er een mailstorm vanuit hier naar Loes, Bert en later ook Bolle. Op mijn verzoek hielden ze het stil. Ik wilde niet dat het bekend werd dat ze ernstig ziek was. Ik reageerde niet tot nauwelijks op (privé)berichten. Mijn kop stond er niet naar. Hoe lief de berichten ook waren, ik kon het niet. Ik wou het ook niet. Er waren buiten Loes, Bert en Bolle nog drie die wisten dat het fout ging. Natuurlijk Truke de Boer, en Mila en Jip. Hun vertelde ik het twee dagen van te voren pas. Ook zij respecteerde mijn wens om het stil te houden. Waarvoor mijn dank. Ik vroeg best veel. Te veel.

Donderdagmiddag ging het echt achteruit.
Veel gehuild, nog veel meer geknuffeld met Katrien. Vrijdagochtend half negen belde ik de dierenkliniek op de overtoom. Ik mocht kwart over tien komen. Ik wou Trien niet meer pesten met dwangvoederen. Mijn man belde om half zeven zijn werkgever op. Hij kon niets meer zeggen. Piepte wat. Wat een superwerkgever heeft hij. Hij kreeg gewoon meteen vrij. Ondanks dat er op vrijdag een personeelstekort is.

De tijd tussen half negen en tien uur vloog voorbij. Katrien lag in de slaapkamer. We tilde haar kwart voor tien op, belde een taxi en gingen naar Joyce.
We kwamen bij Joyce aan, er kwam een vrolijk pupje uit de behandelkamer. Moest best wel glimlachen om dat vrolijke hummeltje. Raar hè? Jong leven er uit, en mijn kat eindigde daar haar prachtleventje.
Joyce kwam op ons afgelopen. Ik begon gelijk te huilen. Ze sloeg een arm om me heen. We liepen naar haar behandelkamer en ik zei gelijk geen geprik, geen gepor. Niets.
Ze kreeg gelijk een slaapprikje. We gingen met Katrien naar een ander gedeelte in de praktijk. Joyce was zo lief voor ons en Katrien.

Katrien sliep in no-time. Zo snel. Ik zat op de vloer, Johan op zijn hurken naast me. Joyce gaf ons koffie. Ik nam er maar één slok van, gaf de rest aan mijn man. Ik kreeg een berg zakdoekjes. Op mijn verzoek kreeg Katrien nog een slaapprikje.

Opeens voelde ze kouder aan. Joyce kwam er aan gerend met een stethoscoop. Ze zei dat ze nog heel zwak ademhaalde. Na 5 minuten klapte Joyce de tafel uit. Ik had een badhanddoek neergelegd en daar werd ze opgelegd. Toen ze het laatste prikje in haar pootje kreeg was het over. Het prikje zat nog voor drievierde vol. Het is wel leeggespoten in haar.
Wat waren we blij voor haar dat het afgelopen was. Maar mijn God, mijn meissie. Zeventien  jaar lief en leed gedeeld. Over.

We bleven nog, geloof ik, nog ruim een half uur bij haar lijfje. Toen vroeg ik om de haartjes die van haar pootje was afgeschoren in een zakje. Nog even met Joyce gesproken. Ze zei dat het zo mooi ging, zo zachtjes. We zaten ook nog over de eerste keer te praten, dat zij Trien en Toot als eerste daar hun prikjes gaf. En hoe Trien als een malle over de behandeltafel vloog met dat prikje in haar nekje.
We legte de handoek over haar lijfje, gaven haar de dikste kus die we maar konden geven.
Katrien werd dezelfde dag opgehaald door het dierencrematorium. Ze is met meerdere andere diertjes de volgende dag gecremeerd.

Katrien is aan dezelfde ziekte overleden die haar zus Catoo  had. Plus haar levertje gaf het op. We gingen naar huis lopen. Geen zin om met roodbetraande ogen in een bus en tram te moeten zitten. Onderweg wel ff een terrasje genomen. Eventjes bijkomen. Even het lege huis uitstellen.
Bij thuiskomst meteen Bert, Loes en Bolle gemaild.
Klinkt misschien heel gek, maar we waren heel rustig, heel kalm. De stress om te knokken was over.
De vermoeidheid kwam. We hadden alles op stil gezet. Na een paar uur toch even kijken. Toen zagen we opeens echt zo veel berichtjes. We schrokken er zelfs een beetje van.
Al die berichtjes bij Loes en Bert en op Trien haar pagina. Zo lief. Ook op instagram zulke lieve berichten.  Zo hartverwarmend.  Onze dank daarvoor.  We konden ze alleen niet allemaal meteen lezen. Te pijnlijk. Te veel verdrietig. Soms lazen we er een paar, stopten dan even.
Dat zo’n klein katje zoveel los kon maken.
Vergeten doe ik dat kleine grote meisje nooit. Ze zit in mijn hart, samen met haar zus Catootje en de andere lieverds Grietje, Poekie en mijn hondje Sweety.

De dag dat Katrien 17 werd begon mijn nachtmerrie.
Ik was bang dat ze de 18 niet zou halen.
Poekie werd 12.
Catoo werd 12.
Griet werd 17. Bijna 18.
Mijn hondje werd 15.

KatrientjeKatrien had een prachtleeftijd gehaald. Ik had alleen gehoopt dat ze nog iets ouder mocht worden. Nog meer mocht beleven met haar hartjesdinnie Loes.
De hoedjesshow (idee van Loes) was super. Mijn hemel, wat zaten we ons suf te lachen. Op mijn verzoek maakte we er een tante en nichtjegebeuren van. Mila en bebiepeuterkleuterpuubertantebaikertjik Kyana deden mee. We lagen blauw van het lachen. De voorpret die we hadden. Maar wat jullie niet weten… er is nog een SSSST of 2.
Die komen gewoon. Geloof me, het gaat zo geweldig worden.  Katrien blijft ook gewoon in het boek. Zij is de bedenkster er van.
Jullie moesten eens weten hoeveel mails er rondgingen. Honderden!!

Arme Mevrouw Bert. Wat een werk. Door de spoedcursus hoe schrijf ik blogjes wist ik een beetje hoe het moest. Toch werd het best moeilijk. Want wat moet je nou precies schrijven. Ondertussen begon ik dus ook blogjes te schrijven. Oh wat erg. Ik was nerveus. En om eerlijk te zijn… de eerste blogjes waren verschrikkelijk. Niet om aan te zien. Toen ik wat meer zelfvertrouwen kreeg stroomde de woorden uit me.
Soms had ik binnen een uur een heel blogje geschreven. Schreef ik zelfs blogjes vooruit.
De mooiste vond ik de blogjes die een “staartje” kregen. Bijvoorbeeld het blogje van de dingen die ze niet mocht. Hoe stom ze dat ook vond. Ik zat hier, in mijn uppie, zo te schateren van het lachen. Ook toen Bert de volgende dag hetzelfde opbiechtte wat hij vernield had.
En dan het muisjes in de whiskas blogje.  Ik wist echt niet dat BBB het over had genomen en er een pracht van een 1 aprilgrap van had gemaakt. Ik had, heel serieus, informatie ingewonnen bij de whiskas.  Het is toch ook raar dat deze smaak niet bestaat.

Dan haar ellendige ellende vakantieblog. Alsof we haar zwaar verwaarloosde. Elke ochtend zag ik een boos katje die om eten zat te vragen op het nachtkastje.
En dan de kerstbloggen. Wat een werk!! Soms vervloekte ik mezelf er om. Ik moest met de bus naar het asiel omdat mijn man moest werken. Alleen reed de bus giga om. Het duurde ruim een uur eer ik er was, terwijl je er op de brommer zo bent. Er moesten foto’s gemaakt worden. Tigtallen. Het asiel werkte zo heerlijk mee. Ik mocht overal komen. En dan Loesje. Al die foto’s bewerken. En mijn verhaallijn afmaken. Maanden waren we bezig. In september zaten Loes en Trien al in kerstsfeer. Maandenlang jullie pesten met ssssst.
De nacht voor het uitkomen had ik weinig tot niet geslapen. Zo zenuwachtig was ik. En dan het eindbedrag. Super!!
Oorspronkelijk zou het maar een driedaags blogje worden. Maar het liep een beetje uit. Beetje maar.

En dan eindig ik met Bert, Loes en Floris.
Bert… sorry dat Katrien jou een beetje opzij duwde. De liefde tussen Katrien en Loes was diep en sterk. Kwam niet aan één van hun, want dan kreeg je de ander op je dak. Bert stond er bij en keek er naar hoe de liefde tussen de dames groeide. Katrien had respect voor de relatie tussen Bert en Loes. En Loes had hetzelfde respect voor de relatie tussen Trien en Floris.
Om eerlijk te zijn… de dames hadden als eerste een trielasie en later zelfs een kwartetje. Maar natuurlijk was de liefde alleen met de eigen partner en Loes en Katrien samen.
Deze liefde zal voor altijd blijven. Inclusief de bijkomende vlindertjes in het buikje. Och wat was ze verliefd op haar monnamoer. Floris blijft mijn schonezoon en Loes mijn hartjeskat.
Hopelijk blijf ik hun soolvrouw.

Veel liefs
Anita