Tag Archives: kater Bolle

kater Bolle over: Als je je vrouw moet redden

redden

Alles is helemaal anders geworden door het fierus dat er nu is.  Het is een fierus dat gevaarlijk is voor mensen, niet voor katten. Dat hebben mijn mensen me uitgelegd. Ik kan dus niet ziek worden, maar mijn mensen wel.

Ik ben wel benieuwd hoe zo’n fierus er nou eigenlijk uitziet.

Grote kop

Ik denk dat ik het wel weet, hoe een fierus er uitziet. Volgens mij heeft het een grote kop met scherpe tanden en doet het je bijten. Dan houdt het zich aan je vast en laat niet meer los. Dat is natuulijk heel erg gevaarlijk. En ik weet toevallig echt wel wat gevaarlijk is.
Weet je hoe ik dat weet? Omdat ik naast een hele grote hond woon. Die ziet er presies zo uit, met een grote kop met scherpe witte tanden en kiesen. Hij is wel zo groot als een paard, eerlijk waar. Volgens mijn vrouw is dat niet zo, maar ik denk echt niet dat een paard veel kleiner is.
De hond kan niet in mijn tuin. Dat zou ik trouwens ook niet willen. Er zit een hek tussen mijn tuin en zijn tuin. Onderin het hek zit een gaatje. Dat is voor katten, die kunnen dan nog ontsnappen door dat gaatje. Ik weet zelf heel goed dat ik niet in zijn tuin moet gaan als hij er is. Ik doe dat ook nooit. Maar andere katten uit de buurt soms wel.
De vrouw van de hond doet supergoed op hem letten, hij mag nooit zomaar zijn tuin in. Eerst doet zijn vrouw de deur open en maakt kssst kssst- geluiden, zodat er geen katten meer in zijn tuin zijn. En dan mag de hond pas naar buiten. Ze let de hele tijd op hem, op wat hij doet.

Plumoo

reddenVorige zomer en de zomer daarvoor ging dat prima. Maar vorige week stak de hond zomaar ineens zijn kop door het gaatje en ging blaffen en grommen naar mij. In mijn eigen tuin, hoe vind je dat? Ik wist eventjes niet zo goed wat ik moest doen, maar toen werd mijn staart een grote plumoo en begon ik te grommen. Ik rende keihard op hem af en deed met mijn poot WAP WAP WAP op zijn neus. De hond werd door zijn vrouw meteen weggetrokken en naar binnen gestuurd.
Mijn mensen waren erbij en hadden mij al voorzichtig naar achteren geduwd. Ik kreeg knuffels en ze zeiden dat ik een teiger was.
Mijn staart bleef nog een hele tijd een plumoo.

Buik inhouden

Mijn man heeft meteen het gaatje kleiner gemaakt met een stuk hout en de boormasjien. Ik pas er nog net door, als ik mijn buik inhou.
De vrouw van de hond heeft in zijn tuin een stoel neergezet voor het gaatje, zodat de hond er niet meer vlakbij kan komen.
Mijn vrouw heeft een tunnel gemaakt aan mijn kant. Die was er vorig jaar ook. Als de hond door het gaatje kijkt kijkt hij in de tunnel en ziet niks. Daar is niks aan en dan houdt hij er vanzelf mee op.

WAP WAP WAP

redden

Mijn vrouw was bezig met het maken van de tunnel, en ik zat iets verderop te kijken naar wat ze deed. De tunnel is van een soort dun hout en staat tegen het gaatje in het hek aan. Toen mijn vrouw hem er presies tegenaan schoof en met haar hand voelde in de tunnel of alles goed was begon ik ineens weer te grommen. Ik kwam aanrennen, rende voor mijn vrouw langs en deed WAP WAP WAP. Op de tunnel. Mijn vrouw moest een beetje lachen. Ze zei dat ik een dappere dodo was, maar dat zij zelf het was die geluid maakte in de tunnel, niet de hond.
Maar ze was helemaal blij en trots dat ik haar had gered. Ik heb heel veel knuffels en kusjes gekregen, en een ekstra snek.
Mijn mensen noemden mij hun held, leuk hè?

Later kwam de buurvrouw terug van het wandelen met de hond. Ze zei tegen mijn vrouw dat ze bij de hond iets op zijn neus zag. Ze dacht dat het een druppel water was. Ze wilde de druppel wegvegen en toen bleek het iets anders te zijn. Een kattennagel.
Ze moesten er allebei om lachen, en de buurvrouw zei dat ik een stoere jongen was.

In zijn tuin

De dagen daarna kwam de hond niet meer bij het gaatje kijken. Ik heb erop gelet, maar hij bleef uit de buurt. Ik was de eerste dag best zenuwachtig, maar nu lig ik gewoon weer in mijn tuin.
Als hij in zijn eigen tuin blijft vind ik het niet erg dat hij ook buiten is.

Ik hoop maar dat er bij dat fierus van cooroona ook iemand komt die WAP WAP WAP doet.
Ik kan dat niet. En ik weet ook niet of ik het zou durven.
Maar het zou super zijn als dat fierus niet meer durfde te bijten, dat weet ik wel.

 

Kater Bolle over als je merkt dat er iets vreemds is

vreemds

Volgens mij is er van alles aan de hand.  Wat het presies is, dat weet ik niet. En toch voel ik het.

Kinderen

Ik merk beivoorbeeld dat het heel stil is op straat en in de tuinen.
Tegenover mij is een school voor mensenkinderen en die maken altijd best heel veel lawaai. Ze schreeuwen en rennen en gillen en staan voor mijn raam. Dat vind ik eng. Mijn mensen denken dat ik niet snap dat ze niet bij mij kunnen komen. Ik snap dat best, maar toch vind ik het eng. Sinds een paar dagen hoor ik geen kinderen meer in mijn straat. Dat is fijn rustig, maar het is ook vreemd.

Dokter

En toen moest ik deze week naar de dierendokter, maar ik hoefde toch weer niet. De dokter wilde liever dat het even werd uitgesteld. Dat vind ik helemaal niet erg, want ik ga soowiesoo liever niet. Mijn afspraak is nu over een paar weken. Mijn vrouw vond het al niet prettig dat ik helemaal alleen op de tafel zou moeten zitten bij de dokter. Want mijn man of mijn vrouw mag me nu niet vasthouden, legden ze me uit. En dat vinden ze moeilijk voor mij, dat ik zomaar alleen op die tafel moet zitten en dat ik prikken krijg en ook mijn bloed wordt nagekeken. En ik krijg een pil, bah.
Nou ja, drie weken is gelukkig nog heel ver weg.

In de tuin

vreemdsMijn vrouw heeft veel in mijn tuin gewerkt, en mijn man heeft geholpen. Er zit nu iets tegen het hek aan zodat de hond naast mij me niet meer kan zien. Er zat al iets tegen het hek aan, maar dat was helemaal kapot wegens de reenoovaatsie. Er waren allemaal gaten. De hond had mij een paar keer gezien en deed blaffen. Ik bleef gewoon zitten, maar ik voelde me toch niet helemaal gerust. Nu kan ik in mijn tuin rondlopen zonder geblaf.
Mijn vrouw heeft ook alle stoelen geverfd in mijn tuin, alleen niet mijn stoel. Want die hoort niet geverfd te zijn.

Zenuwachtig

Ik merk best dat mijn mensen steeds een beetje zenuwachtig zijn. En dat alles niet meer helemaal gewoon is. Mijn mensen moeten wennen, zeggen ze. Maar ik voel dat ze onrustig zijn. Nu nog steeds. Ze doen alles net zo als altijd, maar ook weer niet. Ik word daar ook een beetje zenuwachtig van.

Samen

Volgens mij moet je als je zenuwachtig bent eerst kijken of je er iets aan kunt doen. Dus als de hond tegen mij doet blaffen hou ik me eerst helemaal stil, en ga dan voorzichtig ergens anders zitten. Dat hij me niet meer kan zien. Dat helpt.
Als dat niet kan moet je nadenken. Over wat je nog meer kan doen. Ik ga altijd naar mijn mensen, voor een knuffel. Dat helpt, zeker weten. En ik eet wat brokjes, dan voelt mijn buik zich fijn.
En ik denk aan al mijn vrienden en vriendinnen van de blog, daar word ik superblij van.
Want in je eentje ben je mienieklein, maar met zijn allen worden we heel groot.
Met zijn allen kan je veel meer dan alleen. En als je samen bent kan je bijna alles.
Ik ben samen met mijn mensen, en samen met alle vrienden en vriendinnen van de blog.
Dus ik hoef niet bang te zijn. Zo zie ik het.

Kopjes

Ik hoop maar dat niemand alleen hoeft te zijn, of zich alleen voelt.
Als er iemand is die zich alleen voelt stuur ik hele lieve kopjes naar die kat of mens. Want ik vind het verdrietig als iemand alleen is. Dus dan weet je dat ik aan je denk, eerlijk waar.

vreemdsKetnepvis

Gisteren moest ik spugen, van allemaal haren die ik had opgelikt bij het wassen. En nog een keer, even later. Weer haren en gras.
Ik spuugde op de keukentegels, en ook buiten op het terras. Daar kreeg ik veel kompliementen voor van mijn vrouw. Dat ik niet op bed had gespuugd. Ze was er heel blij mee.
En ze zei dat er dus toch elke dag kleine dingen zijn die poosietief zijn. Dat vond ik ook, want ik kreeg ekstraveel knuffels en ekstralekker natvoer voor mijn buik. En een nieuwe ketnipvis.

Misschien is morgen weer alles gewoon, en anders overmorgen. Toch?

Kater Bolle over als je vrienden en vriendinnen hebt

vrienden vriendinnen
Vroeger, toen ik in de tuinen woonde, was ik voorzichtig als ik andere katten zag. Ik wist nooit zeker wat ze van me wilden, dus ging ik maar meteen blazen en grommen.

Andere katten waren ook voorzichtig als ze mij zagen. En daar hadden ze wel gelijk in, want ik was best gevaarlijk. Dat kwam omdat ik nog niet geopereerd was. Als kater zie je dan alle katten als je vei-and. Vooral andere katers.

Molletje

Toen ik eenmaal bij mijn Molletje in huis woonde, wist ik niet goed hoe ik met mensen om moest gaan, en ook niet met andere katten. Dat heeft mijn Mol me allemaal geleerd.
Van mijn Mol mochten sommige katten wel door de tuin lopen, en andere niet. En er waren ook nog katten die soms wel en soms niet door de tuin mochten lopen.
Dat was allemaal heel ingewikkeld, om dat te leren.

Naar buiten

Mijn Mol was best streng en hield alles in de tuin goed in de gaten. Als zij iets niet wilde dan gebeurde het ook niet. Andere katten hadden altijd respekt voor haar.
Nadat mijn Molletje een ster werd veranderde er van alles. Andere katten merkten natuurlijk dat mijn Mol niet meer op aarde was. Ineens kwamen er allerlei katten in mijn tuin, die dat eerst niet durfden. En soms kreeg ik zelfs klappen in mijn eigen tuin!
Mijn mensen maakten zich zorgen, ze dachten dat ik te lief was om buiten te zijn. Zo gevaarlijk als ik vroeger was zo lief ben ik nu, zeggen ze. Maar ikzelf wilde persee naar buiten.

Blazen

vrienden vriendinnenIk heb moeten leren dat sommige katten lief zijn, andere katten niet. En ik heb ook moeten leren dat ik best mag laten weten dat mijn tuin van mij is.
Nu heb ik bijna nooit meer ruzie. Iedereen mag door mijn tuin lopen en over mijn schuurtje. Ik ken alle katten die hier in mijn stuk van de tuinen wonen, en dat gaat prima. Soms hebben we een klein beetje ruzie, dat we even blazen. Dat hoort erbij.
Maar echte vrienden of vriendinnen had ik niet.

Famielie

Tot ik de blog van Bert tegenkwam.
Ik vond het meteen biesonder dat Bert eerlijk durfde te zeggen dat hij veel dingen eng vond. En ik was blij dat Bert liet zien dat katermannen ook heel gefoelig kunnen zijn, en een beetje bang.
Andere katers schreven dat ze sommige dingen ook grieselig vonden. En poesen schreven dat ze soms iets niet goed durfden. Dat hielp mij, en ook mijn mensen. Dat je weet dat je niet alleen bent, met je gefoelens.
Langzamerhand leerde ik iedereen kennen en merkte ik dat we met zijn allen één famielie zijn. In een famielie is iedereen anders en toch hoor je bij elkaar. Samen ben je blij, en samen heb je verdriet. En samen doe je pootjesdraaien als iemand ziek is.
Ik heb gevoeld hoe mooi het is als je vrienden en vriendinnen hebt. En hoeveel tranen je hebt als ze een ster worden. Maar met zijn allen denken we aan ze en zwaaien we naar ze. En daardoor zijn ze er nog steeds bij.
Vrienden ben je voor altijd.

Op diejeet

Nu heb ik veel steun aan Loes, wegens dat ze op diejeet is. Net als ik. Loes vindt het diejeet moeilijk, ook net als ik. Ik denk dat Loes en ik wel de grootste buiken hebben, van de blog. Ik vind dat zelf niet erg, maar mijn mensen wel.
Bert en Jip waren ook op diejeet en die zijn mooi slank geworden. Ik ben al een hele tijd op diejeet maar mijn buik blijft hetzelfde. Dan is het fijn als iemand anders hetzelfde heeft.
Ik bedoel dit natuurlijk netjes hoor, want ik weet dat Loes en Bert verkering hebben. En ikzelf heb voor altijd verkering met mijn Molletje. Maar dan kan je wel gewoon vrienden en vriendinnen hebben, vind ik. Dat is iets heel anders.

Post

vrienden vriendinnenWeet je wat nu zo biesonder is? Vorige week was er post voor mij. Een doos van karton, van Loes. Ik vond het superspannend dat ik een pakje kreeg! In de doos zaten twee zakjes sneks en nog iets heel moois. Een beestje met een verenstaart, aan een elastiek. En dat elastiek zit weer aan een stokje. O, ik vond het meteen prachtig! Ik wilde er gelijk mee spelen. Dat heb ik ook gedaan, samen met mijn vrouw. Ik heb de staart heel veel keren gevangen en er aan gelikt. En ik heb het beestje gebeten. Daarna heb ik de sneks geproefd. Ze waren piekoo belloo.

Nou heb ik al drie keer kadoos gekregen! Twee keer van Vlo, veren en brokjes en sneks, en nu van Loes.
Mijn vrouw zegt dat ik uit moet kijken dat ik niet een verwende kater wordt.
Maar ik ben al super-verwend, met zoveel lieve vrienden en vriendinnen.

FYNN

Ik denk aan Fynn, die een prachtigmooie ster is geworden. En aan zijn vrouw en zijn zussen Muzette en Sparkle, die veel verdriet hebben stuur ik troostkopjes.
Dag lieve Fynn, ik zal je niet vergeten!

Kater Bolle over als je frummeltenen hebt

frummeltenen
Een tijdje geleden schreef Bert dat hij een kunstje kan: heel presies met zijn voorpoten naast elkaar zitten.

Meteen herinnerde ik me dat hij nog een ander kunstje kan: tongslingeren. Hij kan zijn tong zó ver naar buiten doen dat je het haast niet kan geloven. En dan ook nog in een soort krul, het is eerlijk waar superknap.

Kunstje

Een kunstje is iets moeilijks dat je toch kunt doen. En je doet het ekspres, niet per ongeluk.
Ik kan ook een paar kunstjes.
Ik kan beivoorbeeld mijn tong uit mijn mond laten hangen. Niet zo ver als Bert, maar ik kan het wel lang volhouden.
Een ander kunstje is dat ik heel ver kan springen. Ik lijk soms wel een kikker, zeggen mijn mensen. Ik kan makkelijk twee meter vooruit springen, in één keer.
Verder kan ik nog een koprol naar de zijkant maken. Dat doe ik wel eens als we met de veer spelen.

Tenen

frummeltenenMaar wat ik zelf eigenlijk mijn mooiste kunstje vind is iets dat ik met mijn tenen doe.
Bij mijn achterpoten kan ik mijn tenen wijd doen. Als het heel warm is doe ik dat vaak, want het is lekker koel.
Met mijn voorpoten kan ik mijn tenen in de grond duwen, echt keihard. Terwijl ik gewoon rustig zit of lig. Mijn tenen staan dan helemaal krom en scheef. Ik doe het omdat ik het handig vind, zo kan ik niet omvallen of wegwaaien. Ik krijg er altijd veel kompliementjes voor van mijn mensen, ze noemen het mijn frummeltenen.

Omdat ik een kat ben en geen hond, doe ik die kunstjes alleen als ik er zin in heb. Ik doe ze niet op koomandoo. Daarom lukt het mijn mensen meestal niet om er footoos van te maken.
Maar soms wel. Kijk maar op de footoo, dan zie je mijn frummeltenen. Knap hè, dat ik dat kan?

Over mijn lijf

Al mijn kunstjes kan ik doen omdat ik een beetje vreemd in elkaar zit. Mijn lijf is niet helemaal goed, wegens dat ik als beebie vietaamiene-tekort heb gehad. En omdat ik een inteeltkater ben. Zo heet dat, als je vader en moeder famielie van elkaar waren.
Daarom staan zijn mijn heupen en mijn benen scheef. Dat maakt dat ik zo ver kan springen en een koprol kan maken. En ik kan met mijn achterpoot op mijn hoofd krabben, dat is superhandig.
Het kunstje met mijn tong kan ik omdat mijn mond niet helemaal goed is. Mijn onderkaak is groter dan mijn bovenkaak, en mijn mond kan niet helemaal dicht. Daarom kweil ik als ik ontspannen ben, of als ik eet. En daarom eet ik het liefst van de vloer, dan kan ik mijn brokjes het makkelijkst pakken.

Schever

Mijn mensen zeggen dat ik steeds een beetje schever wordt. Ik slinger meer met mijn achterpoten en mijn tenen worden krommer. Soms als ik loop glijdt een achterpoot ineens naar de zijkant. Gelukkig altijd maar eentje, anders deed ik een spagaat! En mijn heupen zakken wel eens zomaar een beetje naar de zijkant, maar niet zo erg dat ik val.
Je kunt wat ik heb een hendikep noemen. Ik heb er zelf geen last van, want ik ben altijd zo geweest. Het is iets dat bij mij hoort, iets dat mij mij maakt. Mijn mensen vinden het ook prima. Ze zeggen dat ik helemaal perfekt ben zoals ik ben.

Sirkusartiest

Natuurlijk doe je als kat alleen kunstjes als je het zelf wilt. Niet omdat je ze moet doen van iemand anders. Want een kat is geen hond, en ook geen sirkusartiest.
Ik weet zeker dat iedere kat iets heel biesonders kan, iets dat niet iedereen kan. Ook jij! Dat kan zijn dat je op je achterpoten kunt staan, of dat je heel goed kunt eten, of dat je heel hard kunt miauwen. Iets waar je kompliementjes voor verdient, en misschien zelfs wel een snek.
Ik vind het mooi dat elke kat anders is en dat elke kat dus uniek is. Dat elke kat kunstjes kan doen.
En ik vind het nog mooier dat elke kat dat alleen doet als hij of zij dat zelf wil.

Kater Bolle is weer op zijn post

op zijn post
Nu de reenoovaatsie eindelijk klaar is ben ik weer meer in mijn tuin. Mijn mensen zeggen dat er af en toe nog mannen moeten zijn in de tuin, maar niet vaak meer.

Post

Ik ben vooral ’s nachts in mijn tuin, want dan weet ik zeker dat er geen mannen zijn. Maar ik durf ook overdag weer rond te lopen.  Overdag is het al best lekker weer. Soms schijnt het zonnetje zelfs.
op mijn postDaarom ben ik sinds een week weer terug op mijn post. Mijn post is mijn stoel.
Als het droog is zit ik een tijd op mijn stoel, en kijk ik wat er allemaal gebeurt in mijn tuin en in de tuinen er omheen. En dat is een heleboel.

Ik zie nog maar weinig andere katten, want die zijn bang geworden van de reenoovaatsie. Net als ik. Of ze vinden het nog te koud. Ik niet, ik heb superdikke haren. Hoe dan ook, op andere katten hoef ik nog niet echt te letten.
Maar er zijn wel vogels en die hou ik in de gaten. Bijna elke dag zie ik een dikke duif, die gaat steeds op mijn terras zitten. Dan ren ik naar hem toe, dat hij weer in de boom gaat zitten. Want mijn terras is alleen voor mij, vind ik.

Wat ik zie

Kleine vogeltjes zie ik ook. Ze maken hele hoge geluidjes en zijn altijd met een heleboel.
En er is vaak een zwarte vogel die over de grond loopt en in mijn waterbak in bad gaat, hoe vind je dat?! Hij spettert al het water eruit maar ik vind het niet erg. Want ik drink toch nooit uit die bak.
op mijn postDan is er nog een vreemde vogel. Hij is best groot en hij is bruinig rood met nog andere kleuren. Mijn vrouw zegt dat het een vlaamse gaai is, dus dat zal wel zo zijn. Hij zit in de boom in de tuin van de buren, en doet miauw miauw miauw miauw. Hij doet een kat na! En het lijkt net echt, eerlijk waar. Hij doet ook juffrouw Mier na, die verderop woont. Dat is een heel klein damespoesje, die soms katers roept omdat ze kindjes wil hebben. En die vogel doet dat presies na, biesonder hè? Van zichzelf maakt hij een heel hard geluid, een soort KA-KAAA-KAAAA. En als hij een poes nadoet doet hij (of zij, dat weet ik eigenlijk geeneens) heel zachtjes mauwen. Waarom hij dat doet weet ik niet, misschien vindt hij het gewoon leuk.
Als ik heel eerlijk ben, ben ik een beetje bang voor die vogel. Soms vliegt hij heel laag over me heen, en roept dan keihard. Dat vind ik eng, dus ik blijf uit zijn buurt.
In de bomen zitten ook nog groene vogels, die praten heel veel. Ze doen ook geluiden na, want het zijn een soort papegaaien. Mijn vrouw maakt wel eens dezelfde geluiden terug, en dan komen ze kijken welke vogel zo raar praat. Ik vind het altijd gezellig, dat gekwebbel.

Vangen

Aan ons huis zit een soort stukje waar je een klein beetje onder kunt kruipen. Als kat dan. Mijn vrouw heeft daar allemaal potten voor bloemen en planten staan. Al een paar dagen was ik daar steeds aan het kijken en aan het snuffelen. Gisteren zat mijn vrouw naar me te kijken toen ik weer aan het rommelen was. Ineens zag ze dat ik door mijn voorpoten zakte, mijn bips in de lucht stak en ermee wiebelde. Dat is een teken van dat je als kat iets ziet, iets dat je gaat vangen.
Na een paar tellen maakte ik een sprong, blies en had een rat te pakken. Maar ik liet hem weer los, want het was maar een spelletje. Mijn vrouw kwam meteen naar buiten en keek heel aandachtig naar me. Ze was bang dat Ik gebeten was maar dat was niet zo. Ze heeft met een stok in de bloempotten zitten porren maar er bewoog niemand meer. Dat had ik haar zo wel kunnen vertellen, want die rat heeft zich natuurlijk al lang weer verstopt.

Blaffen

Ik moet ook op de hond naast ons letten. Hij is weer vaker buiten en dan doet hij blaffen. Als hij mannen van de reenoovaatsie ziet doet hij nog harder blaffen. Dat is handig, daardoor weet ik ook meteen dat ze er zijn. De hond weet niet dat ik in de tuin ben. Omdat hij me niet ziet denkt hij dat ik er niet ben. Maar ik weet toevallig altijd dat hij er is, ook als ik hem niet zie. Dat is toch wel een verschil in intelliegentsie, vind ik.

Vensterbank

Er is dus genoeg te doen in mijn tuin.
Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik niet op mijn post ben als het regent. Of nou ja, ik ben dan wel op mijn post, maar als het regent is mijn post binnen op de vensterbank.
Ik zie dan dat de duif op mijn terras gaat zitten. Ik spring meteen van de vensterbank af en loop naar mijn deurtje. Ik duw met mijn neus het deurtje open, en voel dat het regent. Meestal denk ik dan Laat maar. Ik ga me echt niet nat laten regenen voor een duif. Vaak is de duif trouwens al geschrokken van het geluid van mijn deurtje.

Planten

Mijn tuin is nu nog een beetje leeg, wegens dat veel planten weg moesten voor de reenoovaatsie.
op mijn postMijn vrouw is al een paar dagen bezig geweest om alles weer goed te maken. Maar ze zegt dat het nog heel lang kan duren voordat het weer zo is als het was.
Nou ja, ik ben al lang blij dat ik mijn tuin terug heb.
Het enige vervelende is dat op één plek allemaal grote planten weg zijn. Daar stonden er juist een heleboel, en ze waren veel hoger dan ik ben. Ik ging daar elke dag heen. Nu nog steeds, maar nu kan iedereen me zien als ik op mijn buitenweecee zit.

Fynn

Ik wil heel graag Fynn, die vaak antwoordt op de blog, heel veel sterkte wensen. Hij heeft iets aan zijn longen, en het is heel erg.
Hij krijgt nu pillen, en lekkere sneks en veel knuffels van zijn vrouw.
Ik hoop dat Fynn nog lang bij mevrouw Mia blijft, en bij zijn zussen Sparkle en Muzette. En bij ons, van de blog.
Ik doe aan je denken Fynn, en aan je famielie!