Tag archieven: kater Bolle

Kater Bolle over als je zomaar ineens iets nieuws leert

nieuws

Aaien vind ik heerlijk, knuffelen en kusjes krijgen en geven ook. Ik wil altijd wel knuffelen.
Maar alleen met mijn eigen mensen.

Andere mensen mogen mij niet aaien, dat wil ik persee niet. Nou ja, misschien even over mijn hoofd, maar meer niet.
Dat is altijd zo geweest, en ik dacht dat dat ook altijd zo zou blijven.

Veilig

nieuwsMijn mensen zijn heel rustig. Gelukkig. Ze doen geen feestjes houden of dat soort dingen.
Maar er komen wel mensen op bezoek in ons huis, vrienden of vriendinnen van mijn mensen.
Ook wel eens monteurs en zo, maar dat telt niet. Daar blijf ik soowiesoo bij uit de buurt, want ze maken vaak lawaai en ze stampen op de vloer. Dat is grieselig.
Eigenlijk doe ik als mensen op bezoek komen altijd hetzelfde: ik ga naar de slaapkamer en ik blijf daar. Of ik ga naar mijn tuin en ik blijf daar.
In de slaapkamer komt niemand, alleen mijn mensen en ik.
In de tuin kan ik me verstoppen of ik lig in mijn mand achter de struiken. Als mensen in mijn tuin gaan kijken zien ze mij meestal helemaal niet.  Dus in de slaapkamer en in mijn tuin ben ik veilig.
Ik ken katten die overal bij komen zitten, die zomaar bij vreemde mensen op schoot gaan zitten. Zo ben ik dus niet, dat heb je vast al wel begrepen.

Damesmensen

Na een tijdje kom ik altijd wel eventjes kijken, en heel soms mag iemand me dan over mijn hoofd aaien. Alleen damesmensen, want die vind ik het minst eng.
Als iemand me zomaar probeert te aaien probeer ik om die mens heen te lopen. Of ik ren KEIhard voorbij, zo hard dat je me geeneens kunt zien. Als iemand me toch aan kan raken zak ik door mijn poten en loop heel laag bij de grond, als een rups, onder de hand vandaan.

Buurman

Nu met coroona was er al een hele tijd niemand geweest.  Ik vind dat prima, van mij mag het altijd wel zo zijn.
Maar vorige week kwam onze buurman Daan op bezoek.  Ik ken Daan al lang en hij is best vaak geweest.
Daan doet altijd heel rustig en praat ook tegen me. Hij zegt “Dag jongen” en steekt zijn hand naar me uit. Daar snuffel ik altijd wel even aan en dan loop ik snel voorbij. Zoals bij iedereen.
En nu zat Daan in mijn tuin, samen met mijn mensen. Op mijn grasveld!
Eerst had ik me verstopt, in mijn grote mand onder het perenboompje. Maar ik was toch wel een beetje nieuwsgierig naar wat ze daar deden dus ik ging voorzichtig kijken.
Er stond een beker met dat bruine spul op de grond, dat heet koffie. Ik heb er aan geroken maar ik lust het niet. Het ruikt fies. Er stond ook me-loen. Dat rook niet fies, maar ook niet dat ik er van wilde eten. Daarna snuffelde ik heel voorzichtig aan de voet van Daan en dat merkte hij. Hij stak zijn hand naar achteren en aaide me over mijn hoofd. Eerst schrok ik eventjes, maar ik liep niet weg. Eigenlijk vond ik het wel gezellig, dat ik zo over mijn hoofd werd geaaid. Mijn vrouw zei Goed zo Bol! en daardoor foelde ik me veilig. En weet je wat er toen gebeurde?

Brommen

nieuwsIk zakte door mijn poten en rolde zomaar op mijn rug! Mijn vrouw moest lachen en zei tegen Daan dat iemand op zijn buik geaaid wilde worden. Daar bedoelde ze mij natuurlijk mee, dat snapte ik echt wel en Daan ook. Hij kwam bij me zitten en aaide me zachtjes over mijn rug en over mijn buik en over mijn hoofd. Het was eerlijk waar presies goed. Ik ging brommen, zo lekker vond ik het. En mijn tong ging zelfs een beetje naar buiten, per ongeluk.
Ik heb best een tijdje zo gelegen en Daan heeft me best een tijd geaaid.

Manmens

Mijn mensen waren allebei helemaal verbaasd. Ikzelf ook wel.
Ik kreeg ook heel veel kompliementen van mijn mensen dat ik zo dapper was, daar was ik best een beetje trots op. Maar als je iemand vertrouwt foel je in je hart dat het goed is. En dat foelde ik, die dag.
Dus nu heb ik gemerkt dat ik soms best geaaid durf te worden door iemand anders dan mijn mensen. Zelfs door een manmens.
Ik hoop dat ik dat onthoud.

Biesonder

Ik had zomaar ineens iets nieuws gedurfd. Dat is best biesonder, want ik had er van tevoren helemaal niet mee geoefend. En toch deed ik het.
Zo zie je maar dat je ook als je al 15 bent nog nieuwe dingen kunt leren.

Kater Bolle over als je een biesondere week hebt gehad

weekDeze week waren er heel veel biesondere dagen.  Bert was jarig, hij werd ongeveer twaalf jaar. Hij heeft er woensdag een supermooie blog over geschreven.

En hij woont nu ook al vijf jaar bij mevrouw Bert. Op dezelfde dag had hij al vier jaar verkering met Loes. Nou, als dat geen feest is dan weet ik het niet meer!
Muzette en Sparkle, die vaak antwoorden op de blog, werden allebei veertien jaar. Dat was dus ook dubbel feest!
Tegelijkertijd was het een jaar geleden dat prinses Katrientje een ster werd. Dat is verdrietig. We blijven altijd aan haar denken. Katrien heeft het beste huis en de beste mensen gehad die er bestaan.

Veilig

weekToen moest ik ineens weer denken hoe fijn het is als je een huis en lieve mensen hebt. Als je weet dat je mensen je geen kwaad doen. Als er altijd eten is en je niet hoeft te vechten met andere katten om de laatste stukjes vlees. Als je niet in een hoekje in een asielkooi weggedoken zit, helemaal steif van angst. Als je niet op hoeft te letten in je slaap, maar gewoon languit kunt liggen en helemaal van de wereld kunt zijn.

Je kunt pas worden wie je bent als je veilig bent.
Voor die tijd ben je alleen maar bezig met eten zoeken, vechten, onderdak krijgen, bang zijn, vluchten. Je hebt helemaal geen tijd om iemand te zijn want je moet overleven.

Katpersoon

Als je veilig bent kun je jezelf ontwikkelen. Je kunt nieuwe dingen leren, je kunt ontdekken wat je fijn vindt en je kunt leren hoe het is om ontspannen te zijn.
Je krijgt eenersjie om te spelen en om te knuffelen. Je bent niet langer een kat, maar je bent Bert, of Loes of Bolle. Je bent een katpersoon geworden.
Dat was je altijd al, maar je had geen tijd om die persoon te zijn. Wegens het schuilen en vluchten en eten zoeken.

We zijn iemand

Daarom vond ik het een biesondere week.
Want alle katten hier op de blog zijn iemand. Iemand viert feest voor ons en iemand heeft verdriet om ons. We hebben een naam en we vinden dingen leuk of niet. We houden van natvoer of juist van brokjes. En we hebben mensen die daar rekening mee houden.
Eigenlijk zou elke kat zo moeten kunnen leven. En elke hond ook (maar liever niet in de tuin naast mij!). Ieder dier zou veilig moeten zijn, vind ik.
En ook ieder mens. Of je nou zwart of wit of geel of paars bent, iedereen is hetzelfde.
Stel je voor dat het zo was, dat iedereen veilig zou zijn. Overal op de hele wereld. Dat zou echt superfantastischgeweldig zijn. Ooo, wat zou ik dat graag willen!

Wappie

weekSoms word ik verdrietig, omdat ik weet dat niet iedereen veilig is. Maar dan foel ik ekstragoed dat ikzelf na een lange reis nu thuis ben, bij mijn mensen. Daar ben ik heel blij mee, en mijn mensen ook.
Ik doe hopen dat ooit iedereen zich zo kan foelen.
Als ik op mijn rug in de zon op het gras lig en helemaal wappie ben, heb ik zoveel geluk in mijn hart dat ik zelfs nog wat over heb. En dat stuur ik vandaag naar iedereen die het nodig heeft.
Het is van mij, Bolle.

Kater Bolle over als er een beest door je tuin loopt

beest

Nu het zulk mooi weer is ben ik de hele dag buiten in mijn tuin.  Overdag is mijn tuin rustig.

Biesonder

Er zijn natuurlijk veel mieniekleine beestjes, zoals beien en fliegen en hommels. Die laat ik met rust. Ik vang ze niet, want ze doen mij ook niks. Soms zijn er flinders, die vind ik mooi. Ik kijk er graag naar, ik vind ze biesonder. Eén keer had ik bijna een supergrote liebelle gevangen, maar ik durfde het toch maar niet.
Af en toe loopt er een andere kat over mijn schuurtje, dan ga ik even kijken. En soms blijf ik dan op mijn schuurtje liggen, lekker in de zon.
Maar meestal lig ik in mijn mand of in het gras of op mijn stoel een beetje te dutten. Ik hoef toch nooit echt op te letten.

Snuffelen

beestMaar sinds een tijdje is er iets veranderd.
Als ik lig te soezen in het gras hoor ik ineens geritsel achter de struiken. Er loopt daar iemand!
Ik kom meteen in actie en ren naar de struiken toe. Snufsnufsnuf doe ik, en ik kruip voorzichtig dichterbij. En toch zie ik nooit wie daar loopt, hij is te snel.
Ik weet wel wie het is. Het is een rat, die onder de grond woont van mijn tuin.
Er is een hoekje waar allemaal potten voor planten staan, en daar zit een heel klein gaatje dat je onder de grond kan. Ik niet hoor, ik pas er niet eens met mijn hoofd doorheen. Maar die rat, die woont daar. Elke dag ga ik daar staan snuffelen en rommelen en spullen opzij schuiven, net zolang tot mijn vrouw zegt dat het wel goed is zo. Maar als het donker is ga ik daar toch altijd weer snuffelen, stiekum.

Knuffelen

Mijn vrouw heeft de rat een keer gezien. Hij zag er oud uit, met een staart met allemaal knikken erin. Hij zat eventjes op het terras en rende toen weg. De buurvrouw van de hond heeft hem ook gezien, presies dezelfde. Bij haar zat hij ook op het terras.
Dat komt omdat we in de buurt van een grote rivier wonen. En daar zwemmen ratten in het water. De stoep bij ons in de straat verzakt steeds, wegens die ratten.
Mijn mensen zeggen laat maar lekker zitten, zolang ze niet binnen komen. Je kunt er toch niks aan doen.
Mensen zijn vaak bang voor ratten, vertelde mijn vrouw me. Vroeger brachten ratten ziektes mee. Maar die ziektes bestaan nu niet meer, gelukkig maar. En als je een rat niet aanraakt is er niks aan de hand. En een rat valt je heus niet zomaar aan, als je hem gewoon met rust laat.
Misschien vind je dat ze er eng uitzien. Maar daar kunnen ze zelf niks aan doen, aan hoe ze eruit zien. Er zijn zelfs mensen die ratten in huis hebben, als huisdier. Dat zijn tamme ratten, zo heet dat. Het zijn hele slimme dieren en ze houden ook van knuffelen.

Slim

Ikzelf vind het superspannend dat die rat er is, eerlijk waar. Soms zit ik wel een uur bij de struiken op wacht. Ineens duik ik dan naar voren maar ik krijg hem niet te pakken. Het is een slimme rat, dat is wel duidelijk.

In het donker

beestWeet je wat ik nog leuker vind? Als het donker is. Dan loopt de rat rond door mijn tuin, hij denkt dat iedereen slaapt. Vorige week ben ik twee nachten buiten gebleven. Ik kwam steeds heel even snel binnen iets eten en hallo zeggen tegen mijn mensen. Daarna moest ik meteen weer naar buiten. Ik had geen tijd om te slapen, ik was op jacht.
Na die twee nachten was ik zo moe dat ik een hele dag heb geslapen op het grote bed. Ik was helemaal nok aut, zo druk had ik het gehad.
Niet omdat ik de hele tijd rondloop, dat niet. Ik zit vooral heel stil, ik zit op wacht. Als ik niet beweeg denkt de rat na een tijdje dat ik er niet meer ben. Dus ik zit superstil op mijn stoel of in mijn kartonnen doos. Daar heeft mijn man een footoo van gemaakt.
Het is me nog niet gelukt om de rat te vangen. Of nou ja, eigenlijk héb ik hem al eens gevangen. Dat zag mijn vrouw, dat ik hem ving. Ik hield hem even vast en liet hem toen los.
Weet je waarom? Het is maar een spelletje. Ik wilde hem alleen maar laten zien dat ik het kan. Ik heb binnen veel lekkerder eten staan dan zo’n ouwe taaie rat.
Bovendien is het een slimme rat, ik respekteer hem. Hij mij ook wel, denk ik. Hij is in ieder geval een beetje bang voor me.

Welkom

beestIk doe de rat in mijn tuin dus niks. In mijn tuin is iedereen welkom, vind ik. Als je je maar netjes gedraagt.
Mijn mensen zeggen dat ze nog nooit een kat hebben gezien die zo zachtaardig is als ik ben.
Maar voor mij is het heel logies.
Stel je voor dat ik alle beestjes die in mijn tuin rondlopen op zou eten, dan is er straks niemand meer over. En als ik het enige dier ben in mijn tuin is daar niets aan.
Dan is er niemand meer met wie ik kan spelen.

Kater Bolle over als er oplossingen zijn

oplossingenVorige week had ik geschreven over dat mijn heupen soms pijn doen. En dat ik daardoor moeilijker loop of ga liggen.

Iedereen heeft toen zulke lieve reaksies geschreven en zulke goede tips gegeven, daar waren mijn mensen en ik helemaal blij van geworden. Dus ik wil iedereen bedanken daarvoor, mensen en katten. Eerlijk waar, met zulke goede vrienden en vriendinnen ben je supersterk en kan je alles aan!

Artri Relief

Deze week zijn er al meteen een paar dingen veranderd bij ons thuis. Voor mij en mijn gewrigten.
Als eerste had mijn vrouw een flesje gekocht met iets dat Artri Relief heet. Dat is goed voor je gewrigten, ze gaan daar weer een beetje van aangroeien. Of ze sleiten in ieder geval niet zo snel. Het is een soort drankje en het moet door je eten heen. Met een pompje kan je afmeten hoeveel je nodig hebt. Het is ook voor honden en koneinen, grappig hè? Voor mijn gewigt zou ik twee pompjes moeten.
oplossingenMijn vrouw heeft eerst geprobeerd of ik het misschien zo van een lepel wilde eten. Dat wilde ik niet. Toen heeft ze het door goermet moes met tonijn gedaan. Dat wilde ik ook niet. Dus heeft ze het onderin een kom gedaan met mijn favoriete smaak natvoer erover heen. Maar ik rook meteen dat dat fiese spul er in zat. Natuurlijk wilde ik het daarom niet eten, dat snap je. Het leek mijn mensen beter om er even mee te stoppen en gelukkig kreeg ik mijn gewone eten. Maar ik was nu aa-lert. Ik vertrouwde het niet meer en heb eerst heel lang gesnuffeld of mijn eten wel okee was. Pas nadat mijn mensen niet meer op mij letten heb ik het gegeten.
Dat mijn mensen maar weten dat ik mij niet zomaar laat foppen. Mijn vrouw zegt dat ze dat al lang doorhadden, maar je kan als oudere kater niet voorzichtig genoeg zijn. Dan is het weer iets dat je moet eten voor het gezond, dan weer voor het slank. Terwijl ik vind dat eten voor het lekker is.
Het natvoer met het meediesijn heeft er nog de hele nacht gestaan. En ik heb er presies NUL keer van gegeten, daar was ik best trots op.

In de kast

De volgende dag heeft mijn vrouw één druppel bij mijn goermet moes gedaan, en de druppel zat helemaal onderop. Ik was eventjes niet op mijn kie vief en begon gewoon te eten. Totdat ik het proefde: dat fiese spul zat erin! En dat wil ik persee niet eten. Ik denk eerlijk waar niet dat ik beter ga lopen door fiese druppels te eten, dat is helemaal niet logies.
Nu staat dat flesje in de kast. Bij andere dingen die goed voor mij zijn maar die ik niet wil eten.
Ik zeg: laat maar staan.

Traumeel

Mijn traumeel tabletjes wilde ik toen ineens ook niet meer eten. Wegens dat ik merkte dat er aan mijn eten was geknoeid. Nu, een paar dagen later eet ik ze wel weer. Maar drie keer per dag – wat eigenlijk moet – dat lukt niet altijd.

Brokken

Mijn mensen hebben nu spesjale brokken besteld voor mijn heupen. Het is nog een beetje te snel om te merken of ik nou makkelijker kan bewegen, maar ik eet de brokken wel. Ik kan niet alleen maar die brokken eten want dan ga ik steeds haarballen spugen.
Dus ik krijg nu brokken voor mijn heupen en spesjale brokken tegen haren in mijn buik.

oplossingenIk had sinds een tijdje ook moeite om uit mijn eetkommen te eten, dat deed pijn aan mijn nek. Mijn kom met brokken staat al wat hoger maar ik eet het liefst van iets waar de brokken niet steeds zo schuiven. En in mijn kom schuiven de brokken.
Dus legden mijn mensen ze de laatste tijd op een bankje dat eigenlijk is om aan te krabben. Maar ik krab er niet aan, dat vind ik veels te zonde. Nu is het een hele grote etensbak voor brokken geworden, het is eerlijk waar superhandig.

Eten

oplossingenMijn natvoer en mijn brokken die er altijd staan staan ook op een verhoging. Daardoor hoef ik mijn nek niet steeds zo te buigen als ik eet. Ik kan zittend of staand eten. Ik was er meteen helemaal blij mee. Als het tijd is voor mijn natvoer ga ik daar vast zitten, het eet heel fijn. Alleen niet als die druppels door mijn eten zitten, dan niet.

En voor mijn surfen over mijn tasjes en het spelen met de veer hebben we ook een oplossing gevonden. Ik speel nu buiten op het gras, met hele lange grassprieten. Dan moet je me zien, ik lijk wel een jonge katerman. Ik ren en ik sjees en ik schuif op mijn buik een stuk door het gras.

Echte teiger

Het allerallerallerleukste vind ik het nog om dat in het donker te doen, samen met mijn vrouw.
oplossingenDan moeten we zachtjes doen omdat het al laat is. Ik lig een hele tijd ineengedoken naar de grasstengel te loeren die mijn vrouw door het gras beweegt. En ineens kom ik keihard aanrennen en spring bovenop de grasspriet. Mijn vrouw kan in het donker niet zo goed zien en valt soms van schrik achterover in het gras. Daar moet ze altijd om lachen, ze zegt dat ik een echte teiger ben.
Zo zie ja maar, ook als oudere teiger met moeilijke benen en heupen kan je nog heel veel plezier hebben.
En ook best een beetje gevaarlijk zijn. Voor mensen én voor grassprieten.

Kater Bolle over als je heupen ouder worden

heupen

De laatste tijd gebeurt er soms iets vreemds als ik loop. Mijn voorpoten lopen rechtdoor, maar mijn heupen zakken een beetje naar de zijkant. Samen met mijn achterpoten. Het is maar eventjes hoor, ik val niet om.

Als mijn mensen het zien houden ze mijn heupen even recht, dat ik weer goed sta. Als ik alleen ben doe ik zelf alles weer goed neerzetten.
Ik heb de laatste tijd ook wel eens dat het niet helemaal goed lukt als ik wil gaan liggen. Mijn rug foelt niet fijn en ik kan ineens niet verder. Dan probeer ik het de andere kant op en dat gaat wel goed.
En als we met de veer spelen doe ik nu iets voorzichtiger met surfen over mijn tasjes.

De jongste

Mijn mensen zeggen dat dat komt omdat ik niet meer de jongste ben. Terwijl ik wél de jongste ben! Bij ons thuis in ieder geval. Ik ben ongeveer 15, en mijn mensen zijn echt veel en veel ouder dan 15. Maar mijn vrouw legde me uit dat het iets is dat mensen zeggen. Het betekent dat ik een beetje oud ben. Of seeniejor, zo kan je het ook zeggen.

Gewrigten

heupenIk vind het mooi om ouder te worden. Als je ouder bent heb je veel erfaring, je weet een heleboel, je hoeft niet meer de hele tijd te rennen en te spelen en je kan lekker veel slapen. Superfijn vind ik dat. Maar sommige dingen zijn misschien niet zo leuk. Dat je een beetje minder soepel bent in je lijf en in je gewrigten beivoorbeeld. Dat hoort er bij, het is sleitaasje. Mensen noemen dat ar-tro-se.
Het is daarom ook belangrijk dat mijn buik niet te groot is. Want die buik moet ik natuurlijk dragen, en dat maakt dat mijn kniejen sneller sleiten als ik te dik ben.
Mijn mensen en ik doen ons best dat ik slank word, maar het lukt nog niet helemaal.

Mijn hendikep

En ik heb ook nog mijn hendikep. Omdat ik als beebie niet goed te eten heb gekregen ben ik een beetje raar gegroeid. Dat komt omdat ik niet genoeg fietamiene Dee heb gehad.
Bij mensen had je dat vroeger ook, het heette Engelse ziekte of rachitis. Ik heb gevraagd of mijn vrouw dat even wilde schrijven, want het zijn moeilijke woorden.
Ikzelf gebruik die woorden niet, want waarom zou ik? Ik hoef niet aan andere katten uit te leggen wat ik heb. Als kat maakt dat je helemaal niet uit.
Mijn benen zijn altijd anders geweest dan bij andere katten. Ik ren anders, mijn benen gaan naar de zijkant in plaats van naar voren en naar achteren. En ik kan met mijn achterpoten bovenop mijn hoofd krabben, dat is best handig.
Ik ben zoals ik ben, ik weet niet anders en ik foel me er prima bij.

GroteBeer

heupenGroteBeer, die hier voor mij woonde, kreeg spesjaal voer voor zijn gewrigten. Dat hielp een hele tijd goed, en toen het niet meer hielp kreeg hij elke dag iets tegen de pijn. Zover is het bij mij nog niet. Maar mijn mensen zeggen dat ze volgende week de dierendokter gaan bellen. Ik hoef zelf niet aan de telefoon gelukkig, want ik zou niet presies weten wat ik moet zeggen. En ik wil er liever ook niet heen want ik ben net geweest. Straks kom ik dan zonder tanden thuis, net als Loes!
Maar mijn mensen zeggen dat ze willen vragen of er iets is dat ik in mijn eten kan krijgen. Iets dat een beetje helpt dat ik weer goed kan bewegen.

Ar-tro-se

Mevrouw Jip schreef in een antwoord op de blog al over traumeel. Dat is ook goed voor als je ar-tro-se hebt. Sinds een week krijg ik dat in mijn eten. Het zijn pilletjes die mijn vrouw helemaal fijn maakt en door een beetje goermetmoes met vissmaak doet. Dat eet ik heel goed, met pil en al.
Ik merk nog niet echt iets dat ik weer helemaal jong ben. Maar dat is misschien ook te snel.

Seeniejor

heupenIk vind het niet erg dat ik niet meer zo snel en zo soepel ben. Zo gaat dat in het leven, dat weet ik best. Eerst ben je een beebie en dan een grote kater of poes en als laatste een seeniejor. Andersom kan nou eenmaal niet.
Je kunt beter oud kunt worden dan dat je het niet wordt, vind ik. Zoals Billy, mijn vriend uit de tuin. En Vlo en Fynn en beebiePop. Of onze Popje. Die hebben geeneens oud kunnen worden, ook al hadden ze dat vast wel gewild. Maar hun lijf was kapot.
Dat is superverdrietig, als je voor altijd jong blijft. Als ster.
Wat maakt het dan uit als ik een beetje onhandige benen heb?

Dus ik loop gewoon door, ook al gaan mijn heupen soms de andere kant op. Ik heb geen haast, dus dat geeft niks.
Ook al duurt het wat langer, ik kom altijd waar ik wil zijn.
Bij mijn mensen.