Ik rook het al aan de voordeur: er komt heel veel warmte aan. Niet het tropiese. Wel heel warm. Dat is goed als je veel emozies hebt gehad. Warm is troost.
Erfaring
Als moderne katerman ben ik al heel lang op Feesboek en ik heb ook heel lang mijn eigen website. En ik heb best vaak meegemaakt dat vrienden een ster werden. Dat is een moeilijke erfaring. Je hebt een vriend en je meelt en je ziet elkaar elke dag op Feesboek en je gefoel zegt dat het altijd zo zal blijven. Zo is het leefe dan. En daarna is het opeens anders. Bolle schrijft nou nooit geen blogs meer voor de website.
Thuis
Toen Bolle een ster werd, kreeg ik thuis meer knuffels dan anders. Mijn vrouw duwde haar gezicht in mijn vacht en ze zei van alles dat ik niet kon horen wegens dat ze helemaal in mijn vacht praatte, maar ze hoefde ook geen antwoord, dacht ik, dus ik bleef rustig liggen toen ze dat deed. Ook toen ze natte plekken in mijn vacht maakte.
Twintig jaar
Als een vriend een ster wordt, dan heb je dat eigenlijk liefer niet en toch foel je: zo is het leefe. Op een dag ga ik ook een ster worden. Mijn vrouw zegt dat ik eerst twintig jaar moet worden (ik ben nou twaalf) en dan mag ik er weer over beginnen, maar van binnen weet ik: als het je tijd is, dan is het je tijd. En dan ben je klaar op aarde en dan ga je over de Regenboogbrug. Soms kom je even terug, dat heb ik hier thuis gehad, dan was Tim er. Hij woonde hier voor mij en toen mijn vrouw heel emo was, heeft hij zich laten zien. Een paar keer. Voor de troost. En daarna was ze minder emo, dat merkte ik.
Kopjes
Voor mezelf weet ik, als ik leef, dan leef ik. Dus ik geef thuis ekstra kopjes omdat ze nodig zijn en ik ga in de warme zon liggen omdat ik het fijn vind. En mijn vrienden die een ster zijn, die zijn ook bij ons, ook al zijn ze ergens anders. Zo is het leefe.
Ik heb geleerd dat je er heel veel aan hebt als je samen bent. Niet alleen met mensen, maar ook met katten. Want samen kan je veel meer dan alleen. Als je samen verdriet hebt heeft iedereen een héél klein beetje minder verdriet. Als je samen bang bent is iedereen een beetje minder bang. En als je samen plezier hebt heb je nog veel en veel meer plezier.
Ik weet nu dat er dingen zijn die een man anders doet. Want een man is geen vrouw.
Vroeger was ik de hele tijd bang.
Ik heb geleerd dat ik mijn mensen kan vertrouwen.
Kijk, ik wil wel toegeven dat ik geen kitten meer ben. Dat kun je natuurlijk ook aan me zien, dus ik kan moeilijk doen alsof. Ik zou trouwens ook geen kitten meer willen zijn. Al dat geren en gespring en gespeel – veel te veel werk! Ik word al moe als ik er alleen maar aan denk.
Gefoelig is dat je vatbaar bent voor indrukken. Het maakt niet uit waar ze vandaan komen. Je kop zal het weten en verwerken en je lijf zal reejageren. Ik ga proberen een voorbeeld te geven. Als iemand een lief woordje tegen je fluistert. Ik ben heel gefoelig voor dit soort dingen dus mijn kop reejageert meteen. Die wil meer. Mijn oren blijven omhoog staan maar mijn oog wordt iets kleiner. Dit vindt ik fijn. Mijn lichaam wordt dan ontspannen. Mijn poten staan niet meer zo sterk en zo strak. Meestal ga ik er dan bij liggen zodat ik niet ineens omval. Want dat kan ook gebeuren.
Ik was superbang. Iedereen was heel erg lief, maar ik kende ze helemaal niet! Ik wilde niet eten, ik wilde niet naar de weecee, en ik lag helemaal verstopt in een hoek. Ik deed tegen niemand boos, maar ik heb wel een keer geblazen. Dat vond ik zelf best stoer, maar ik werd toch opgepakt en meegenomen. Naar een kamertje waar ik een kale buik kreeg, en iets dat een egoo heet. De dokter schrok toen ze mijn buik en darmen zag. Alles was helemaal dik. Daarom kreeg ik pijnstiller, een hele sterke. En een infuus.
De volgende dag heeft iemand nog met naalden in me geprikt. Dat vond ik niet fijn. Toen ze me nog een keer wilden prikken, voor mijn bloed, was ik zo vreselijk bang dat ik helemaal in elkaar dook en me probeerde te verstoppen. Daarom heb ik een heel klein mienie-narkoosje gekregen, een roesje.
in het ziekenhuis hebben ze een teekening en letters voor me gemaakt. Die mocht ik meenemen. Ik ga hem altijd bewaren.
Vandaag wil ik seeriejeuze letters maake want mij hart foel het zo. Misschien vraag u ze eigen af hoe dat kom? U weet, van mij eigen ben ik gefoelig en ik denk ook feel na. Ofer dinge die in mij kop zitte of dinge die belangrijk zijn.
Toen heb ik wel mij ‘alles-kom-goed-meedietaasie’ gedaan, dat Bolle en ze mense foel alles kom goed. Maar jij moet toch afwachte. Ik zeg u eerluk, afwachte is moeiluk. Misschien hebbie ook weleens erreges op moete wachte, dattie weet wat ik bedoel van mij eigen. En als het ga om jou vriend dan is afwachte nog meer moeiluk. Jou kop heb geen rust, jou buik heb pijn want jij heb zeenuuw. Jij zit nie te wachte op weer jou zeenuuwbuik maar jij kan het nie teege houwe. Toen ben ik stil in mij denkpaal gaan ligge, jij kan niks doen. Afwachte zeg mij vrouw en mij hart foel, mij vrouw heb ook zeenuuw. Jij ben allemaal ferbonde met elkaar en onse mense heb ook gefoel. Wij leef allemaal met elkaar mee. Op mij Bert ze blog zorreg wij allemaal foor elkaar. Mij vriend Bolle heb het selluf geschreefe in ze blog. Saame is zo een mooi woord! Jij ben nooit alleen…
Zwaaie