Tag Archives: Bolle

Kever heeft een mening over koeien

koeien

Mijn mensen noemen mij vaak een kalf, dat is een beebie-koei, dat weet ik echt wel, ik vind dat raar want ik ben natuurlijk een katerman en dat weten mijn mensen best, maar ze vertelden me dat ze me een kalf noemen omdat ik zo groot ben, ik ben de grootste kat die tot nu toe bij mijn mensen heeft gewoond zeggen ze, en ik ben zwartwit en dat zijn koeien ook vaak, plus ik kan heel hard loeien en dat doet een koei ook volgens mijn vrouw, ik loei altijd in de tuin, vooral als het al laat op de avond is, dan is iedereen binnen en is het overal stil en dan hoor je mij ekstragoed, dat vind ik mooi, de hond van hiernaast gaat dan ook blaffen dus er is veel lawaai, allemaal door mij, goed hè?, ik moet dan altijd weer naar binnen komen, mijn mensen zeggen dat andere mensen er last van hebben en dat ik eens een punt moet zetten achter dat loeien in het donker, nau vooruit PUNT

koeienSokken

Maar niet echt hoor, ik vind het veels te leuk om in de tuin te loeien, zo weet iedereen dat hier een stoere katerman woont, dat vind ik van mezelf maar mijn mensen niet echt, ze zeggen dat ik een held op sokken ben, mooie witte sokken dat wel, goed hè dat ik een held ben! daar zet ik meteen maar een PUNT

Groot

Mijn mensen denken dat ik zelf niet presies weet hoe groot ik ben, omdat ik altijd ergens tegenaan ren met spelen, met mijn hoofd zo BOEM! tegen de deur of de kastjes in de keuken, elke dag wel een paar keer, dat geeft helemaal niks vind ik, het doet geen pijn, ik ben ook al een keer van het bed gerold toen ik lag te slapen, zooo heee ik schrok heel erg en ik moest er van tetteren, mijn man had me weer op bed getild en helemaal naar het midden geschoven, toen kon ik niet meer vallen, als ik op het buro lig te slapen in mijn mand en ik rek me uit duw ik dingen van het buro, die vallen er dan achter, een plant, de klok, een footoo, de telefoon, van alles eigenlijk, volgens mijn mensen ben ik onhan-dig, nau en? daar maak ik geen punt van, kijk maar GEEN PUNT

Biesonder

koeienIk vind het ook helemaal niet erg dat ik een beetje rare benen heb, mijn mensen zeggen dat ik erge iks-benen heb en loop alsof ik een hauten pootje heb, maar ik loop er prima mee, net als Bolle met zijn moeilijke benen, net als hij heb ik korte poten maar ik heb ook nog een hele lange rug, als ik op mijn bips zit kan ik niet met mijn voorpoten bij de grond, dan moet ik mijn rug buigen, de dierendokter zei dat ik een beetje een tekkelmodel heb, ik snap het niet meer hoor, ben ik nau een hond of een koei of een katerman, en wat maakt het trauwens uit want iedereen is anders, de ene kat is heel klein en de andere heel groot, de ene kat is jong en de andere kat is seenior, de ene kat is een jongen en de andere kat is een meisje, de ene kat is wit en de andere kat is zwart, iedereen is verschillend dus iedereen is biesonder, mooi hè?, en ik ben Kever en mijn mensen zeggen dat ik de allerallerliefste koeikat ben die er bestaat, en dat ze hopen dat ik nog heel lang hun koeikat blijf, dat wil ik ook, daar zet ik zo een streep-punt, UITROEPTEKEN

Kever heeft een mening over vogels

vogels

Sinds dat nieuwe jaar begonnen is mag ik een stukje verder de tuin van Bolle in, mijn mensen hebben het gaaas verder geschoven, dat ik ook tussen de planten kan lopen, de eerste keer dat ik naar buiten ging in mijn nieuwe tuin kwam ik meteen weer naar binnen en moest ik keihard tetteren want mijn gaaas was weg!, mijn vrouw zei dat alles in orde was, dat mijn man en zij dat verder naar achteren hadden gezet, en toen heeft ze de stoel die er eerst voor stond weer voorgezet, o ja toen snapte ik het, mijn gaaas was er gelukkig vogelsnog! alleen ergens anders, het blijft er ook nog heel lang staan zegt mijn vrouw, daar kan je wel een punt achter zetten, ookee PUNT

Vogels

Ik ga elke dag een paar keer naar buiten, ik vind het leuk om in de tuin te zijn, ik zat eerst alleen maar te zitten voor het gaaas en te kijken door het gaaas, maar sinds een paar vogelsdagen ga ik ook in de aarde krabbelen, ik weet dat Bolle daar zijn weecee had, en mijn mensen hebben een paar korrels uit mijn bak (waar ik al op was geweest, jekkie) daar neer gelegd zodat ik weet dat het ook mijn tuin is, ik moet nog een beetje wennen, maar soms krabbel ik dus in de aarde en ik ga ook wel eens in de aarde liggen, dat vind ik leuk, ik heb al vieze voeten gekregen, maar weet je wat ik moeilijk vind? er zijn soms ook vogels in de tuin, ik vind dat eng, ik ken vogels van dat ik op de vensterbank naar ze kijk, dat is spannend, maar ik heb liever niet dat ze er zijn als ik buiten ben, kan ik daar iets tegen doen?, mijn vrouw roept vertel maar van de film! o ja, maar eerst een punt want het was een eng verhaal, dat wil ik niet nog een keer, PUNT

Filmpjes

Mijn vrouw had gelezen dat er filmpjes spesjaal voor katten zijn, en die had ze opgezocht op internet, leuk voor mij dacht ze, het was een flimpje met vogels en een muis die steeds over een stuk haut heen liep (een BOOM heet dat, zegt mijn vrouw), ik zag de muis meteen, de Aaipet stond voor mij op de grond, ik keek er achter waar de muis was, toen kwamen de vogels en ik werd helemaal bang en rende weg en verstopte me onder het bed, ik wil echt geen vogels in mijn huis, echt niet PUNT uit

Bang voor mij

Mijn mensen moesten lachen, ze zeiden dat ze me niet uitlachten maar het foelde wel een beetje zo, gelukkig hoefde ik die film nooit meer te zien, maar nau heb ik vogels in mijn tuin, hoe zit dat? hoort dat zo? mijn vrouw heeft me uitgelegd dat ik niet bang hoef te zijn, dat de vogels bang zijn voor mij omdat ik een kat ben, daar snap ik niks van want wat heeft een kat nau met vogels te maken? maar gisteren ging ik naar buiten en toen zat er een hele kleine vogel in de planten, en ineens gebeurde er iets met me, ik ging plat op de grond liggen, stak mijn bips in de lucht en ging daarmee wiebelen, als een tijger of leeuw die op jagt is en die zich klaarmaakt om aan te vallen, en toen…sprong ik met vier poten tegelijk de lucht in en rende keihard naar binnen, de vogel was geschrokken van mij en ik ook van mezelf, mijn vrouw zei kom maar gek beesie, wat is nau weer een beesie? en ik kreeg een kouwstik, daarna wilde ik meteen weer naar buiten, buiten is leuk, er gebeurt van alles en ik durf al heel veel, zeker weten tijger, zegt mijn vrouw, zet daar maar zo’n punt met een streepje, ja dat doe ik UITROEPTEKEN

Kever heeft een mening over toefal en liefde

liefde

Door al die dagen van kersmus en dat nieuwe jaar moest mijn vrouw steeds een beetje huilen, ze was eemoo-tioneel zo heet dat, het was vanwege Bolle, dat foel ik natuurlijk, mijn mensen zeggen dat ze heel blij zijn dat ik er ben en dat ze van me hauden, maar dat ze toch Bolle zo missen, dat kan allemaal tegelijk folgens mijn vrouw, ik weet echt wel wie Bolle is want er staan hier footoos van hem, en ik kon hem natuurlijk ruiken toen ik hier kwam wonen, hij rook lief en dapper, maar ik wist al lang wie Bolle is omdat hij mij aan mijn vrouw had aangewezen, dat weet mijn vrouw ook, mijn vrouw zag een footoo op de kompjoeter van het gezicht een zwarte kat met grote wangen die alleen maar onder de kooien lag, dat was ik!, verder wist ze helemaal niks en toch wilde ze mij persee, hoe dat is afgelopen weten jullie want ik woon nu bij mijn mensen, daar kan ik een punt zetten, kijk maar PUNT

Bij het asiel hadden ze gezegd dat ik weken of maanden onder het bed zau liggen, daar hadden mijn mensen op gerekend, maar ik kroop de eerste nacht al in de armen van mijn vrouw, ik wist meteen dat ik thuis was, bij mijn mensen en bij Bolle, dan hoef je niet bang te zijn, dat is logies, ik ben zelf natuurlijk Kever maar soms hoor ik Bolle, of ik foel hem, en soms lijk ik zelfs op Bolle, dat zegt mijn vrouw, we waren vorige week bij de dierendokter en raad eens wat ik voor een kat ben?, voor een groot deel brits korthaar, zo noemen mensen dat, net als Bolle was!, mijn benen staan ook een beetje vreemd, net als bij Bolle, ik hou erg van springen en ik kan dat ook echt heel goed, net als Bolle, aan mijn linkerachterpoot heb ik twee scheve tenen, prusies dezelfde als Bolle, niet dat ik dat zelf merk hoor, het zijn voor mij gewoon mijn tenen, maar mijn vrouw zag het pas na een paar weken, mijn linkeroog traant net als bij Bolle, als mijn vrouw de geheime naam van Bolle zegt ga ik keihard spinnen, mijn vrouw heeft een kloos up footoo van mij gemaakt, en daar lijk ik prusies op Bolle, ik durfde in het begin niet zo goed te spelen, alleen met balletjes maar vooral met een veer en de tasjes van Bolle, zooo dat vind ik spannend, ik wil het elke dag spelen, natuurlijk is dat geen toefal!, mijn vrouw is soms verbaasd, mijn man weet niet goed wat hij moet denken, maar ik weet zelf gewoon dat je niet alles kan begrijpen, er is zoveel dat je als mens of kat helemaal niet kan snappen en dat hoeft ook niet, dat vind ik belangrijk dus daar zet ik zo’n punt, kijk maar PUNT

Liefde blijft altijd bestaan

Een tijdje geleden waren mijn vrouw en ik het spel met de veer en een tasje aan het spelen, en ineens keek ik op want ik hoorde iets, het kwam van een tekening van Bolle die mijn vrouw heeft gemaakt en waar een elektriek ligtje bij staat, ik ging meteen naar de tekening toe en snuffelde er aan, ik keek er achter, maar Bolle was al weer weg, ik bleef er nog een tijdje naast zitten toen heeft mijn vrouw snel een footoo gemaakt, hij is niet zo scherp zegt ze maar je kan het wel zien, kijk mensen denken vaak dat ze alles weten en dat ze alles kunnen verklaa-ren, zo noemen ze dat, maar als kat hoef je niet alles te verklaa-ren, waarom zau je, sommige dingen beginnen, andere dingen hauden op en weer andere dingen gaan door, zo is dat ook in dit jaar, soms mag je kiezen wat je wilt beginnen of wilt stoppen maar vaak niet, dan gebeurt het zonder dat je er iets aan kan doen, dat is wel eens moeilijk of ferdrietig, maar wat ik weet is dat liefde nooit zomaar weg is, ook al kan het soms zo lijken, liefde blijft altijd bestaan, en dat zeg ik tegen mijn mensen, foel maar, het is misschien anders dan het eerst was, maar het zit nog in je hart en ook overal in de lugt en in de zon en in de maan en in de wind en in de regen, dat is echt waar, zeker weten hoor, dus daar zet ik een punt met zo een streepje, kijk maar UITROEPTEKEN

Kever over zijn leven nu, met punten

leven

Deze keer mag ik zelf alles schrijven, de vrouw denkt dat ik dat kan, het gaat hier allemaal prima, nau ja ik krijg te weinig te eten, dat wel, maar ik heb al een halve kieloo meer aan gewigt zeggen de mensen, dus nu krijg ik minder eten, jammer hoor, ik was net aan mijn buik aan het werken, maar wat ik wil vertellen is hoe het nu gaat in mijn huis, ik mag dus alles, nau…. roept de vrouw, je dóet gewoon alles…, dat zegt ze nou wel, maar zij doet ook gewoon alles en de man ook, ze vragen mij niet eerst of het mag dus waarom zau ik dat wel doen?, en ik doe ook geen gekke dingen hoor, dat niet, maar ik wil wel graag overal bij zijn, ook als de mensen in de badkamer zijn en op hun bak zitten, dan ga ik eerst even in hun bak kijken en dan kom ik er gewoon naast liggen, gezellig hè?, als ik niet naar binnen kan levenga ik tetteren voor de deur tot ik naar binnen mag, dus de deur moet altijd open zijn, anders kan ik er niet door en dan moet ik roepen, ik kan er niet zo goed tegen als ik ergens niet bij kan, ik klim ook op tafel als de mensen eten en dan ga ik op de borden kijken, de mensen zeggen dat ze nog niet helemaal zeker zijn of dat een goede ontwikkeling is, zo noemen ze dat, en als het eten me lekker lijkt wil ik eraan likken, maar vorige week had ik van het bord gelikt en toen kréég ik me later toch pijn in mijn buik, ik moest steeds naar de bak, alles kwam eruit het was helemaal dun, JAJA roept de vrouw nu, ze zegt dat ik niet in deetajs hoef te treden, maar ik treed helemaal nergens in!, nu kom ik op tafel alleen even kijken wat mijn mensen eten, folgens mij vergeet ik iets…. er was toch iets? ooo ja, ik moest af en toe een punt zetten, dat was het! zie je wel dat ik het kan? PUNT

Komma

Ik klim dus op tafel, ik loop door het huis, ik kijk overal op en in en achter en onder en tussen, ik vertel altijd wat ik ergens van vind, ik mag naar buiten maar dat wil ik niet, en weten jullie wat ik ook doe?, OVERAL krabben, ik heb hier een fantastiese krabvloer door levenhet hele huis heen, zo sjiek heb ik het nog nooit gehad!, overal ligt krabspul op de grond, is dat mooi of niet, spesjaal voor mij is het, ik heb al draden uit vloer getrokken zo blij ben ik er mee, en ik doe ook aan de dingen krabben die mijn kleur hebben, dat is zwart, het zijn muziekboxen, dat heeft mijn vrouw even geschreven, de man is er niet zo blij mee, maar ik wel en de vrouw moet altijd erg lachen, dus dan is het goed toch?, ik heb krabkartonnen en een krabpaal en een krabmat en krabplanken, die gebruik ik af en toe maar dan moet ik er spesjaal naar toe lopen, en het tapeit is overal, dus je snapt…. kijk nau heb ik een rijtje punten gemaakt!! dat kan ik dus ook al, het gaat helemaal goed komen met schrijven, dat foel ik, ik foel me al best thuis, de mensen en ik begrijpen elkaar steeds meer, we leren elkaar steeds beter kennen, zo gaat dat in het leven, we zijn blij met elkaar, ook al weten we dat het ooit allemaal heel anders was, toen was ik op straat en Bolle woonde hier, dat vergeten we alledrie nooit, hoe het was, we dragen het met ons mee, dat is een deel van ons zelf geworden en dat blijft, maar nu is het zo: (zie je dat ik nau een punt onder en boven elkaar heb gebruikt?!) we zijn met zijn drietjes en dat foelt fijn, we zijn niet meer alleen, en we zijn niet meer de hele tijd aan het huilen, soms wel hoor, ik ook. O, nau heb ik wéér uit mezelf een punt gezet, aan het einde van een verhaal, dus ik denk dat alles goed komt, ook al kan je in het leven nooit een punt zetten, nau dat kan wel, maar dat wil ik nog niet, stel je voor dan is het voorbij, ik wil niet dat mijn verhaal al afgelopen is, ik wil nog heel lang heel veel vertellen, de vrouw zegt dat dat dat ook kan als je een punt zet, dat je dan weer opnieuw kunt beginnen, maar dat weet ik nog niet zo, ook al zijn wij drie opnieuw begonnen, maar helemaal fertrouwen doe ik dat nog niet, de vrouw zegt dat dat vanzelf komt, dat ik vanzelf leer om te fertrouwen, en dan durf ik een punt achter het verleden te zetten, nu doe ik voor de zekerheid maar een komma aan het einde van mijn verhaal, kijk maar KOMMA

Kever en Cisca vertellen over huiskaters en buitenkaters

binnenkatersAls jullie dit lezen woon ik zes weken bij mijn nieuwe mensen, dat zeggen ze, ik heb het niet geteld, ik ben best goed gewend aan mijn huis en aan mijn mensen, maar ik ik moet wel iets vertellen dat met mijn ooperaatsie te maken heeft, dat ze dingen weghalen als je een menerenpoes bent bedoel ik, helemaal snappen doe ik het niet, want ik was er niet bij, nau ja ik was er wel bij maar ik sliep, dus dat telt niet vind ik, ik was al 8 jaren toen dat gebeurde, daarom heb ik ook zo’n plofkop zegt de vrouw, wat is dat nau weer?, en daarom bijt ik de mensen weleens, en ik moest een paar keer heel lang schreeuwen, ik bleef maar gillen en klagen en roepen, de mensen hebben van alles geprobeerd maar niks hielp, ik weet zelf wel hoe het kwam natuurlijk, maar ik kon het ze niet duidelijk maken, ik zei het wel steeds maar ze begrepen me niet, het was voor ons alledrie een beetje moeilijk, want ik was helemaal onder mijn toeren, ik wilde nergens naar luisteren ik bleef heel hard roepen, en ik heb een sgelle stem zegt de vrouw, dus dat hoor je wel, dat kan best maar ik weet niet wat sgel is, kijk zo praat je langs elkaar heen, ik snap niet waar zij het over hebben en zij begrijpen mij niet, dat is lastig, het gebeurt elke keer als het donker is, ja dan wordt het spannend buiten, maar ik mag nog niet naar buiten, en weet je wat? ik wil ook eigenlijk helemaal niet naar buiten, het is daar eng, ik ken het allemaal niet, alles is nieuw, nu een keer een punt zetten, hoor ik roepen, o ja, ik vergeet dat steeds! maar ik wil dus niet naar buiten, punt!! hoor ik weer roepen, nau ja, dan moet het maar, kijk eens: punt!!!!

binnenkatersEen punt maken

verder slaap ik elke nacht gezellig in mijn grote bed, waar de mensen ook slapen, hoort dat trauwens zo?, soms is dat een beetje te klein, dan ga ik maar zo liggen dat ik goed kan liggen en ik blijf gewoon liggen wat ze ook proberen, ja logies het is MIJN bed toch? dat is dus wel een beetje wennen dat de mensen er ook in slapen maar ik laat het voorlopig maar zo, je wilt ook niet overal meteen een punt van maken, daar ben ik niet zo van, alleen als ik te weinig eten krijg, daar zeg ik altijd meteen iets van, dat moet geen gewoonte worden, en ik wil ook graag lekker eten, dus niet grote harde brokken, maar brokjes die ik zo op kan slobberen, folgens de mensen is dat niet goed want ik heb al een buikje gekregen, dat komt ook door die ooperaatsie, dan mag je daarna minder eten, dat hoorde ik al in het asiel, maar ik ga dat niet doen hoor!, alleen krijg ik nu soms fiese brokjes die je moet kouwen, dus die laat ik meteen staan, ik eet ze alleen als ik heeeeeel erge honger heb, o nu wil de vrouw wat zeggen, doei doei allemaal!

Gewoontes

En ook nog even een stukje van mij, Cisca. Waarschijnlijk is dat binnenkort niet meer nodig want Kever vertelt het zelf ook allemaal heel duidelijk. Alleen dat punten zetten, daar moet hij nog wat aan werken.
Kever en wij hebben al wat gewoontes samen. Echt heel bang is hij niet vaak meer. Alleen als wij een jas aandoen of aanhebben verstopt hij zich meteen.
Verder wil hij de hele dag en nacht overal bij zijn, en zich overal mee bemoeien. Dat is gezellig.
binnenkatersZijn kopjes zijn al iets zachter geworden, en hij kruipt graag tegen ons aan.
Het enige dat we nog niet begrijpen is of Kever wel of niet naar buiten wil en wat hij bedoelt met dat roepen waar hij over schreef. Dat is een paar keer gebeurd en hij is dan volkomen over zijn toeren. Hij roept, krijst, huilt en gilt op die momenten wel twee uur achter elkaar. Niks wat wij doen helpt. Hij loopt steeds naar de achterdeur of naar de ramen, het is duidelijk dat iets buiten hem dwars zit. Waarschijnlijk is het een andere kater of een poes die hij hoort of ziet of ruikt. Wij hoorden of zagen niks.
Kever mag nog niet alleen naar buiten en zeker niet als hij zo opgefokt is.
We hebben overdag wel een paar keer geprobeerd om met een tuigje met hem naar buiten te gaan. Dat vindt hij vreselijk. Zowel het tuigje als het buiten zijn. Het enige dat hij wil is weer naar binnen. Als ik het tuigje pak verstopt hij zich al. De vraag is of dat niet ook door het tuigje komt. De meeste katten zijn daar niet dol op.
Daarom proberen we dat voorlopig maar niet meer.

Katerhormonen

Kever is in september van dit jaar gecastreerd. Hij heeft dus nog wat restjes katerhormonen. Als die uit zijn lijf zijn wordt dat roepen misschien ook minder.
Verder is hij nog vrij snel overprikkeld bij aaien. En daarmee bedoel ik niet als we op zijn buik aaien of een ander gevoelig lichaamsdeel, maar gewoon op zijn kop. Dan grijpt hij ons ineens vast en begint te bijten. Hij gaat je hand ook duwen en vastpakken met zijn poten. Het zijn de soort beten die een kater een poes geeft. Het is paar-gedrag.
Wij houden ons “dood” en bewegen niet meer. Dan houdt hij vrij snel op en loopt meteen weg. Hem nog een keer aanraken op zo’n moment betekent gegarandeerd bijten en krabben.
Meestal zien we het wel aankomen, en het eindigt dan ook nooit bloederig.
We hebben geduld, Bol beet en krabde in het begin ook. En nog wel harder ook! Toen hij ons eenmaal vertrouwde deed hij het helemaal nooit meer.

We missen Bolle uiteraard continu. Dat zal ook altijd zo blijven. Maar ik geloof dat hij Kever voor ons heeft uitgezocht.
We proberen niet te vergelijken, daar heeft niemand wat aan.

Kever heeft tijd nodig om te wennen aan zijn nieuwe leven met ons en zonder katerhormonen, en wij aan ons nieuwe leven met hem.
We zijn met zijn drietjes onderweg naar een nieuw evenwicht.