Bram over: ik kan iets nieuws

nieuws

Hoi allemaal, ik hoop dat jullie toch een fijn wiekent hebben en gelukkig is het weer weer een beetje normaal. Van mezelf ben ik al 11 jaar.

Seeniejoor

De een zegt dat het seeniejoor is, de ander niet. Nou ik vind van niet. Het kan best zijn dat ik daar morgen weer anders over denk hoor. Misschien ligt het er aan over hoe ik me die dag voel. Soms wordt je wakker en ben je kei-fit, en soms wordt je wakker en heb je totaal nergens geen zin in. Dat gebeurt ook wel eens.

Iets nieuws

Vandaag ga ik jullie vertellen dat ik kei-fit wakker geworden ben en dat ik zin heb in iets nieuws. Ik weet nog niet wat precies. Ik heb ergens een nieuw speeltje liggen maar daar heb ik geen zin in. Het is geloof ik een muis met ketnip. Vandaag heb ik geen zin in wiewen. Ik foel me dapperder dan wiewen. Op de eerste verdieping van ons huis zijn vaak wel nieuwe dingen te vinden. Soms vind ik wel eens een bol van sokken. Dat is kei-gaaf! Daar kan je lekker mee pootballen en de kamers rond gaan. Ook kan je er in bijten want het is zacht spul. Mijn vrouw noemt het wel eens de sinteetiese schaap. Van me eigen weet ik het niet. Ik weet wel dat het super zacht spul is.

Kast

Er liggen best veel sokken boven. Vooral in de manspersoon bak van de kast. Dat is een schuifding die in en uit de kast kan. Dat ding zelf is een grote kast met allemaal vakken. Daar liggen zijn vachtjes allemaal in. Voor mij is de kast best groot want ik kan er niet zomaar boven op springen. De kast is wel bijna 2 meter de lucht in. Dat is best hoog. Ik ben net iets langer dan een lieniejaal.

Tweede plank

nieuwsEn toen kwam het, bam! Een idee. Kan ik ook in de kast? Dat heb ik nog nooit gedaan. Niet in deze kast. Ja, dit ga ik doen. Ik foel me heel dapper en ik wil de kast in.
Ik denk dat de tweede plank het beste is. Daar liggen ook wat vachtjes in maar niet zoveel. Er is nog ruimte voor mij. Eerst doe ik me even voorbereiden. Dat is wanneer ik voor de kast ga zitten en ga denken over hoe ik moet springen. Als ik voor de kast zit waggel ik met mijn billen. Ze gaan van links naar rechts en weer terug naar links. Zo foel ik of ik de juiste balans heb om te springen. Als mijn waggel goed is, spring ik. Mijn achter poote zetten af en hoppa!, ze duwen me zo omhoog de kast in. Met mijn voor poote grijp ik de vachtjes vast zodat mijn achterpoote ook zacht landen.

Gelukt

nieuwsDaar ben ik dan, in de kast! Het is me gelukt. Ooo, maar dit is een prima dut-plek. Het is klein, donker en er liggen zachte vachtjes in. Heerlijk. Misschien doe ik straks hier wel dutten. Even kijken hoe het is vanuit de kast. Nou zie ik veel meer. Ik zie een raam en door de raam zie ik een grote boom en ik zie wolken in de lucht. Mijn lijf reejageert meteen. Ik ben kei-blij! Mijn staartje bibbert en mijn poote trappelen zachtjes. Er komt zelfs een oer mauw. Deze klinkt diep en kort. Dat je weet, Bram is dapper. Dit is leuk. Ik kan iets nieuws. Het is me gelukt om zelf de kast in te springen. Op het tweede plankje nog wel. En die is best hoog.

Oer

Ik foel iets. Er komt nog een oermauw, en nog één. ‘Maauuuw’. Mijn binnenkant doet nog steeds een beetje bibberen omdat ik nog steeds kei-blij ben. Waar is mijn vrouw? Dat ze kan zien wat ik heb gedaan. Helemaal alleen.

Ik ben ouder dan ik dacht (echt waar)

ouderU weet dat ik een seeniejor ben en ik heb ook mijn ferjaardag gehad, toen werd ik twaalf jaar. Maar ik ben ouder. Echt waar.

Half oor

Een paar dagen geleden telefoneerde mijn vrouw met de dokter over mijn gezond en over sneks en eten en al die dingen. Ik luisterde met een half oor mee, want het ging wel over mij. Toen opeens helemaal plotseling was mijn vrouw stil. Ze keek intens naar me. En ze zei: “Echt waar?” Weer was ze stil. En daarna zei ze: “Dat zal ik hem vertellen.” Die hem was ik dus.
En ja hoor ze kwam naar me toe, ik bleef gewoon liggen en ze begon met aaien. Maar ik was aalert.

Verjaardag

– Bert, weet je nog van je verjaardag op feesboek?
Ja tuurlijk.
– En dat Loesje zei dat zij ouder is dan jij.
Weet ik.
– Nou heb ik net met de dokter gesproken…
Ja dat hoorde ik!!
– En de dokter zegt, dat je geen twaalf jaar bent maar dertien jaar en drie maanden.
….
Weer aaien.
– Ik heb me een keer verteld Bert, dat moet het zijn.
Gelukkig ging het aaien door. Ze wist niet meer wat ze moest zeggen, en ik vind, stil is ook weleens fijn.

Even oud

’s Avond meelde ik Loesje over dat we dus ongeveer even oud zijn. Ze vond het eerst raar wegens dat ze moest wennen. En daarna vond ze het leuk en ik eigenlijk ook. Want dan snappen we elkaar beter als er iets is. Een kitten heeft toch minder erfaring met de dingen. Dus voor mij persoonlijk wegens dat ik verkering heb, is het beter om dertien jaar en drie maanden te zijn dan twaalf. Het was dus eigenlijk goed nieuws, al snap ik niet hoe het gekomen is, maar daar gaat het niet om, geloof ik.

Loesje vertelt over assie sterre zie…

sterren

Soms maak jij in één week van jou leefe zofeel mee dattie nie weet waar jij moet beginne. Dan is mij erfaring,  jij begin bij jou begin. Assie erreges anders begin raak jij van jou slag.

Ze eigen ster

Ik zeg u eerluk, mij week begon met zofeel ferdriet. Mij hart brak in duisend bolletjes. U weet mij lieve vriend Bolle ging ofer ze Reegeboogbrug. Ze leeftijd was inees op, daar doe jij niks aan. Maar jij vraag jou eigen wel af waar is ze leeftijd naar toe? Hij ging naar ze sterrendokter met ze graspiet in ze neus en hij kom terug met een pan in ze buik. Selluf kan ik daar met mij eigen ferstand nie bij. Jij wil het begrijpe maar jij foel alleen maar ferdriet. Jou vriend Bolle met ze mooie buik heb geen leeftijd meer want hij is nu ze eigen ster.
In mij wiekent heb ik veel emoozie gehad. Dattie traane ofer jou wang foel loope en jou snorhaar is nat. Mij vrouw heb mij troos gegeefe, maar zij heb selluf ook natte ooge. Soms is ferdriet zo groot dattie het wel moet deele. Dan is saame belangrijk.

Mij knop

Maar jij kannie bij jou pak neer gaan zitte. Mij vrouw zeg, Loes jij moet nu sterrek zijn. Jou Hoedjessjoow sta foor jou deur. Misschien kan u wel begrijpe, van mij eigen von ik het moeiluk. Assie zofeel emoozie heb dan hebbie eigenluk maar een réémedie, makkareele en garnaaale.
Mij Doorie heb tusse ze hoedjes door mij garnaaale zitte pelle. Dan heb mij jonge ook ze afleiding. Assie weer kracht in jou poote foel kan jij jou knop omzette. Maar ik zeg u in mij fertrouwe, het heb mij daage gekos om mij knop te vinde. Waar moet jij die zoeke assie zo in jou war ben? Dan bennie blij dattie zofeel leefeserfaring heb want jij ben seeniejor. Jij draai maar wat. Assie poosietief ben draai jij alteit jou leeve weer naar jou zon. Dan kan jij verder. En jij doe het ook foor jou vriend Bolle. Jij weet, hij kijk mee ofer ze Reegeboogbrug. Jij foel ze hart, jij zie ze ster straal. Dan kan jij beginne aan jou sjoow…

Jou sjoow

Het was mij prinsessedag en van mij eigen was ik al froeg in mij weer. Jij wil toch netjes foor jou dag koome. Jou mooise hoedje opzette foor jou opening. Mij vrouw zeg Loes jij lijk wel Makziemaa! Dan weet jij, jou vrouw heb ook spanning. Van me eigen ken ik haar nie, misschien houw ze ook van tonijn?
Dan begin jou sjoow en mij saardiene steek nog hallef uit mij bek. Zo kan jij nie foor jou dag koome. Jij foel zeenuuw in jou buik. Mij Doorie poink inees zo hard, mij snorhaar tril ervan. Jij zit inees in jou roolerkoosser van jou emoozie. Jij zie oferal sterre om jou heen en het zijn allemaal vriendjes. Vriendjes die alles beteeken foor iemand spesiejaal. Jij foel kippe op jou vel. Mij hart heb zofeel van ze slaage gemis, jij wil het nie weete.
Maar iedere ster straal van ze eigen. En iedereen zwaai met ze hart en ze hoedje. Jij foel een weerzien van ferdriet en geluk. Zofeel vriendjes die deeze jaar ofer ze Reegeboogbrug zijn gegaan. En jij zie ook vriendjes terug die al zofeel jaare in reegeboogland woon. Het maak nie uit, iedereen is welkom en mag ze eigen laate zien. Assie een ster ben wor jij nie fergeete. In mij hart weet ik nu, liefde blijf alteit bestaan.

Poinke

Assie zoies mooi beleef als jou Hoedjessjoow hebbie gewoon geen letters waarmee jij jou eigen gefoeles kan beschrijfe. Sellufs mij Bert heb ze hoed opgezet. Tusse u en mij eigen gezeg, hij is er nie zo van. Maar hij zeg Loes, het is belangrijk. En zeg u nu eerluk zie mij Bert er nie oog ferblindend uit? Hij foel ze eigen kracht. Hij kom somaar ze baas in ze eigen teege en hij blijf toch gefoelig. Zo is mij Bert, dan krijg jij wel warme gefoeles in jou hart.
Maar ik wil u allemaal ook mij dank u wel zegge en het is ook naames mij Doorie. Dattie allemaal mee heb gedaan en zofeel mooie ree-akzie heb gegeefe op mij Feesboek. Mij sterrenDoorie moes weer poinke, hij stuiter van zofeel emoozie. Selluf kon ik niemeer op mij poote staan, mij vrouw heb mij eigen mij zallum in sjelei moete geefe. Dattie jou eigen kracht weer kan vinde. Zij zeg Loes, mij lieve Loes. jij mag nu bijkoome. Jij heb het ferdien. Toen heb ik mij kop teege mij vrouw ze hand geleg, mij traan rolde uit mij oog. Jij zie al jou vriendjes nog in jou sterre foorbij koome. Jij zie hoedjes en jou vriendjes die zwaaie.
Zofeel emoozie, jij duw jou kop nog harder teege jou vrouw ze hand. Jij moet het ferwerreke. Jij foel het was spesiejaal, jou weerzien diep in jou hart. Iedereen foelde ze eigen saame. Bolle heb het gezeg, Saame blijf ze mooise woord!

Loesje

Ik had een hoed op en ik was de baas

hoed

Soms maak je als knuffelkater iets mee waarvan je denkt: hoe kan het? Dat had ik bij de Hoedjes-Sjow deze week.

Een dag van te voren stuurde Loesje mij een foto waarop ik stond met hoed. Die heb ik op mijn Feesboek gezet en ik kreeg best veel reacties. Dat ik stoer was, vooral. Deze foto heeft Loes ook gestuurd.

Knuffel

Als knuffelkater zijnde is voor mij het belangrijkste dat ik kan knuffelen. Elke ochtend en avond en tussendoor. Ik heb mijn vaste momenten maar dat is mijn basis. En daar komen ook andere momenten bij. Ook het samen op het tapijt hangen vind ik als knuffelkater belangrijk. Plus dat als ik ’s nachts friemels achter mijn oor nodig heb dat mijn vrouw dan wakker wordt en friemelt.
Dus ik ben van binnen best een zachte katerman.
Dat is ook gewoon zo.
Gefoelig.

En toen kwam die foto.

Van binnen

Soms als iemand je een compliement geeft, dan foel je je van binnen groter dan daarvoor. En met die foto had ik zoiets ook. Dat ik opeens wist: ik ben ook de baas.
In mijn huis ben ik samen met mijn vrouw de baas.
Van mijn straat.
Misschien ook wel als de glazenwasser komt
Of als er grote vogels komen.
Dan laat ik die foto zien en dan snapt iedereen het.
En ik ook.
Denk ik.

Misteerie

Ik moet ook even iets anders zeggen. Er waren heel veel foto’s van katten en ook honden met een hoed op. Maar het was niet zo dat dieren voor de foto echt hoeden op moesten, want eerlijk waar, dieren hoeven geen mensenkleren aan. Hoe die fotoos er dan toch konden komen, dat is een misteerie maar wel een leuk misteerie.

Voor mezelf weet ik nou door de foto dat ik een knuffelkater ben en ook dat ik de baas ben.

Kater Dorus over zijn Oompie Bolle

BolleHajooo iedeween. Hette isse weer mij beurt. Ikke ga hut oofer me Oomie Bolle heppe.

Een meel

Oooooh wat was het affeloope week naar.
Foorige week sonnedag kweeg ik opme-eens een meel vanne de mense van Oomie Bolle. Hij was inne een soort fan siekehuis omdat hij teets liep te puuge. En hij moes bjijffe!! De follegenne dag ginge er teets meels oofer en weer. En opmij-eens begon mij frauw ophaareens te huiwe.
Oomie Bolle hat naameluk deselfde siekte as dat mij Oomaa’s Katrien en Catoo ook hat.

Tjoost

Ikke fjoeg aan me frauw wat dat in hielt. Me frauw keek me gesjrik aan. Se sat fan dat het een hewe gemeene siekte is. Dat het katjes, maar ook mense, errug ziek maakt. En dat katjes het meesal niet ooferleefe.
Net as mij Ooma’s.
Ik ging naas frauw legge. Ik hing oofer één poot fan me frauw. Sjootligge durruf ikke niet, maar oofer 1 poot durf ikke wel. Ik lag saggies te snikke. En me frauw tjooste me.

Me bwoertje

Toen mjauwte ikke dat siek sijn stom is. En doodgaan hewemaal!!
Evve dag ik weer aan me bwoertje Poppy. Ook hij wert siek en ging doot. Hij was pas tien weekies. Dan magge tog nie doot gaan?
Me frauw sei me dat er in mij famielie een siekte sit. Dat somaar toeslaat. Willekeurig. Ikke fjoeg dus of ikke die siekte ook hep. Frauw begon te huiwe. Se sei ikke weet hut niet. Het kan, maar het kan ook nie sei se.
Se sei me dat se heel lang bang was datte ik me eerse furrjaardag nie sau haale.
Nau… sat sei fauwt hihihi. Ikke wor al bijna twee-jig.

Siewig

En nau is me Oomie Bolle er opmijeens niet meer. En dat fin ikke siewig foor hem, maar ook foor sijn mense. Sij moete nu doorfaan sonner Oomie. En dat is moeluk.

Hoetjes

Fandaag is het prinsessedag en gaane we swaaie naar al onse frientjes ofer de regenboogbwug. We sette allemaal onse mooiste hoetjes op die mij mamsie sorgfuldig hep uittesogt. Normaal sau ik een priesjow geefe op mij feesboekpagina en instagwam maar ommedat Oomie ooferleede is heppik besjote er een afterpartie fan te make. Dus morge is er op feesboek EN instagram een afterpartie met footoos fan mij en mamsie. We laat dan sien datte we ook pjuikies passe.

Koes

Dit was het foor dese keer.
Ikke sluit af met een dikke koes
Foor Oomie Bolle

Toedeledokie

Dorus