Soms zie ik op mijn Feesboekpagina een jonge kater zeggen dat hij van knuffels houdt. Dan is het net of hij aan Ome Bert hier vraagt of het stom is. Dus ik ga het nou aan alle jonge katers uitleggen die tweifelen.
Erfaring
Ik ben 12 jaar en ik woon al fijf jaar samen met een vrouw dus ik ben een katerman met erfaring. Hiervoor zat ik in het asiel en daarvoor moest ik op straat wonen en van daarvoor weet ik niks meer. Alleen dat er dingen gebeurd zijn en nou heb ik daar nog steeds angstklachten van. Dat betekent dat ik gefoeliger ben voor van alles en snel onzeker.
Straatgefoel
In het asiel werd er aan mij gefriemeld en ik was nog in mijn straatgefoel en ik was ook ziek maar het was toch fijn. Het deed me goed. Ik kreeg meer rust in mijn lichaam. Daardoor zag ik de liefe vrouwen in het asiel beter en ik wist van binnen hier ben ik veilig. Dus ik was nog wel bang maar ik liet de knuffels toe, en als je iemand aan je liggaam laat komen als je bang bent, dat is best stoer.
In orde
Toen ik helemaal beter was, kwam ik dus hier. Dat is een groot ding hoor, naar een nieuw huis. Je kent er niks en je weet niet wat daar normaal is. Maar al diezelfde avond heb ik me laten aaien en ik had er meteen een goed gefoel bij. Wegens dat ik door het aaien snapte hoe mijn vrouw was en dat ik foelde dat ze daardoor mij beter snapte. Dus toen was het in orde voor mij, hier.
Goed en stoer
En zo werd Ome Bert een knuffelkater. Door te erfaren dat knuffels fijn en goed zijn en dat je je daardoor veilig foelt en dat je daardoor erfaart dat je met je vrouw of je man of je mensen thuis een band hebt. Dus jonge katermannen, tweifel niet. Het is goed en stoer om een knuffelkater te zijn. Gewoon doen, hoor.
Afgelopen woensdag ging de deur open terwijl frau gewoon binnen was. Dus ik meteen de trap af rennen! Want frau had het al tegen me gezegd, je mensenopa en oma komen hun kleinkat bezoeken en ze nemen katdootjes mee.
Als eerste katdootje kreeg ik een eikeltje die ze in het park bij hun hadden gevonden. Om mee te pootballen werd erbij gezegd. Nou, dát laat ik mij geen tweede keer zeggen! Tikkie links, tikkie rechts, daar ging ik. En scoren, echt wel! Onder de stoel was het doel. Mensenopa lachen, die vond het helemaal geweldig.
Maar ik kwam al snel weer terug naar waar ze waren hoor. Want het laatste katdootje was kattengras in een plastic ding. Een plantje heet dat zei frau. Nou konden we er allebei van genieten zei ze. Zij iets moois op tafel en ik lekker jammie kattengras.
Iemand die mij niet kent en die mijn footoo ziet, denkt vast Wat een grote stoere gespierde kater is dat. Echt zo’n kater die nergens bang voor is. Dat hoop ik tenminste, dat diegene dat denkt.
Al zolang als ik bij mijn mensen woon slaap ik op mijn kartonnen ronde ding, mijn kurk. Ik heb een woonkamerkurk en een slaapkamerkurk. Ik heb ook nog twee manden, daar lig ik in de winter wel eens in. Overdag lig ik graag op het grote bed. Of als één van mijn mensen er in ligt. Dat is al vijf jaar zo en dat is ook helemaal presies goed zo.
Een paar nachten geleden zag mijn man, toen hij wat water ging drinken, dat ik op de bank lag te slapen. ’s Ochtends lag ik er nog, ik lag heerlijk zacht en kon piekoo belloo slapen.
Hoi allemaal, ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben. Ik ben zelf heel blij dat de weer-meneer overal onweer heeft gegeven zodat het overal wat koeler werdt.
En toen ik op mijn krabpaal lag te snoffen, zag ik ineens dat het raam aan de voorkant open stond. Eerlijk waar, ik wist geeneens dat daar een raam zat dat open kan. Je snapt wel dat ik dan meteen op inspeksie moest. Dus ik hup, van de krabpaal af en naar de raam toe. Oja, hoe kan ik op de vensterbank komen want er staan allemaal kleine plantjes op. Dat maakt het een beetje lastig voor mij.
Er staan allemaal bomen en ik zie ook een weg. Er staan ook een paar auto’s maar die doen niks, die staan stil. En ik heb ook een voortuintje. Dat zie ik ook. Daar wil ik in. Maar het lukt me niet. Ik kan niet vooruit maar ik kan ook niet terug. Nu zit ik klem in de luuksefleks. Ik kan mijn poten niet optillen en ik kan niet draaien met mijn lijf.