Tag Archives: kat moet afvallen

Help het afslanken lukt niet goed

afslanken

Ik eet al ikweetniethoelang sportbrokken. Het avondeten is supergezond. En ik heb nou al heel erg lang dat ik ’s avonds drie kleine snoepjes krijg. Maar echt heel veel slanker ben ik nog steeds niet en hoe kan dat nou.

Ander eten

Het begon allemaal toen ik een operazie aan mijn tanden had dat was vorig jaar. Toen kreeg ik narkoozie dus dan slaap je superduperdiep. Ze hebben toen dingen gedaan en de dokter zei dat ik moest afvallen omdat ik pre-diejebeet was. Thuis kreeg ik meteen ander eten. En daarna viel ik twee ons af en toen was ik niet meer pre-diejebeet. Maar ik moest nog wel afslanken. Ja hoe dan?

Weinig eten

Tegenwoordig eet ik helemaal niet veel. Het is best weinig vind ik persoonlijk. Ik zal zeggen wat ik eet:

  • elke dag een portie sportbrokken, dat meet mijn vrouw in een bekertje het is altijd evenveel en ik krijg het nooit op
  • elke avond een portie van natuurvoeding, behalve als het kip is dan wil ik altijd twee porties en dat krijg ik ook maar dat is heus niet elke dag
  • voordat we gaan slapen krijg ik drie kleine snoepjes vroeger was dat veel meer
  • heel erg af en toe komt er een wiekentsnek of een soepje tussendoor

Nou daar moet ik toch slank van worden? Maar ik ben het niet. Serieus waar niet.

Weinig bewegen

Nou ben ik geen katerman die de hele tijd wil spelen. Misschien is dat de leeftijd, ik ben al elf jaar. ’s Nachts ren ik soms over de trappen als ik een kriebel in mijn kop krijg. En ik spring in en uit de vensterbank. Ik hang aan de krabpaal en ook weleens aan de muur. Af en toe rol ik met mijn muis of ik tik wat tegen een veter.  Verder is slapen en rieleksen echt mijn ding. Ja, en knuffelen natuurlijk.

Waarom ben ik nou geen slanke katerman?

kater Bolle: als je op diejeet bent

Bolle

Volgens mijn mensen ben ik te dik. En volgens mijn dierendokter ook. Ik vind mezelf goed zoals ik ben.
Ik ben rond van vorm, en heb een mooie grote buik. Omdat ik graag eet.
Ik eet teveel, en daarom is er ook teveel buik aan mij.

Slank blijven

Mijn bloed is pas nog bij de dokter bekeken, en dat was prima. Ik kan heel hoog springen, en ook heel ver. Ik kan keihard rennen, en een koprol maken naar de zijkant. Het is dus niet zo dat ik me niet meer kan bewegen, of dat ik last heb van mijn buik.
En toch ben ik al meer dan een jaar op diejeet. Erg hè?!
In die tijd ben ik wel afgevallen, dat is waar. Maar wat ik afgevallen ben, is er ook weer aangekomen. Want het is moeilijk om slank te blijven, dat zegt Bert ook.

Rojaal Konijn

Eerst had ik de sportbrokken die Bert en Jip ook hebben. Maar ik kon ze niet goed kauwen, en dus slikte ik ze maar zo door. En dan moest ik spugen. Dat is natuurlijk niet fijn, als je de hele tijd moet spugen. Daarom gingen de sportbrokken in de kast.
Na die sportbrokken kreeg ik andere brokken. Van Rojaal Konijn, ook om af te vallen.
Deze brokken zijn een stuk groter. En lekkerder. Ik vind ze zo lekker dat ik steeds meer wil dan ik eigenlijk mag hebben.
Nu heeft mijn vrouw een bakje neergezet met brokken die ik niet lust. Ik mag van haar niet zeggen van welk merk die zijn, want dat vindt ze niet netjes.
Als ik aan die vieze brokken begin, en er een paar van eet, krijg ik ook een paar van mijn lekkere brokken. Want mijn vrouw zegt dat ik dan echt honger heb, en niet alleen voor de lekker eet.

Honger

Maar ben ik nu afgevallen?
Nee. Helemaal niks.
Mijn vrouw wordt er wel eens een beetje moedeloos van, zegt ze. Mijn man niet. Die vindt dat mijn vrouw strenger moet zijn, en dat ik nog minder brokjes moet krijgen. Maar ik krijg al zo weinig!
Mijn vrouw vindt het moeilijk als ik honger heb, dat weet ik best. Ik zelf ook, eigenlijk. En ik heb vaak honger. Tenminste, dat denk ik. Omdat ik vroeger maar af moest wachten of er eten was, en en wanneer er eten was, en of het genoeg was, heb ik in gedachten nog steeds honger.

Beebiekatje

Dat hadden Pop en Beer ook. Die hadden als beebiekatje te weinig te eten gehad.  Net als ik. Daarom heb ik kromme benen gekregen. Van voed-sel-te-kort, zegt de dierendokter. Pop en Beer lustten altijd nog wel wat ekstra brokjes of stukjes vlees. En raad eens wie ook. (Ja, goed zo: ik natuurlijk).
Mijn Molletje heeft van beebie-af-aan altijd genoeg te eten gekregen, en die interesseerde eten niet echt. Als ze genoeg had, had ze genoeg, en hoefde ze niet meer.

Bewegen

Buiten dat ik graag eet, beweeg ik me ook niet zo heel veel. Ik speel wel, en ik patroejeer natuurlijk elke dag door mijn tuin. Ik klim elke dag een paar keer op het schuurtje, en loop over het dak. Maar verder doe ik graag liggen en dutten en slapen. Ja, en daar wordt je dus ook niet dun van.

Voerpuzzel

Als ik mijn hele zak diejeetbrokken van Rojaal Konijn opheb, krijg ik nieuwe. Van een ander merk. Wie weet dat ik dan weer wat afval. Mijn vrouw blijft hopen dat het lukt. En ze zegt dat ze het graag wil weten als een kat sukses heeft gehad met afvallen, en hoe dat ging.
Maar in de tussentijd heb ik nog iets nieuws gekregen.
Een voerpuzzel.
Ja, dat vroeg ik me ook af, wat dat is.
Toen mijn vrouw het voor me neerzette werd ik zo bang dat ik onder het buro ging zitten. Mijn man wilde helemaal niet dat ik zo’n ding kreeg, en zei dus: Zie je wel! Hij werd er zelfs een beetje boos van, dat mijn vrouw me zo liet schrikken. En hij dacht dat ik de voerpuzzel toch niet ging gebruiken. Het was dus niet zo’n goed begin, met mijn puzzel.
Inmiddels ben ik er aan gewend, en vind ik hem niet meer eng.
Het is een rond bord, met allemaal vakjes en dingetjes die ik kan verschuiven. Daarna kan ik bij de brokjes. Mijn vrouw heeft het voorgedaan, en ik snap hoe het werkt. Ik kan dat wel.
Teeooretiees dan, want ik heb maar een keer aan iets geschoven. En toen moest ik de brokjes ook nog er uit peuteren. Nou, daar begin ik dus niet meer aan.
Gelukkig krijg ik ook nog gewoon wat brokjes, anders zou ik nu al heel dun zijn.

Gezondheid

Mijn mensen weten dat het voor mijn gezondheid beter is als ik een beetje dunner ben.
Maar ze vinden niet dat ik de hele tijd honger hoef te hebben. Dat wil ik zelf ook liever niet.
Ik kan inmiddels wel gewoon wat eten laten staan. Dat kon ik in het begin niet. Toen at ik altijd alles op. Want ik dacht dat ik misschien niets meer zou krijgen.
Nu weet ik dat er altijd genoeg te eten is. Dat vind ik een veilig gevoel. Daarom heb ik ook altijd wat brokjes staan. Voor het idee, dat ik kan eten als ik dat wil.

Slank

En nu zou ik nog graag willen eten als ik dat wil en zoveel als ik wil, en toch slank zijn. Maar hoe dat moet weet ik niet presies, en mijn mensen ook niet.
Dus voorlopig blijf ik Bolle.
Ik vind het wel prima.

Volgens mij ben ik weer dikker

dikker

Volgens mij ben ik weer dikker geworden. Op de foto sta ik gunstig dat ik slanker lijk, dat is altijd zo half van opzij.  En ik heb dan wel wintervacht en brede botten, maar toch voel ik me… anders.

Veranderingen

Een hele tijd geleden zei de dokter dat ik dunner moest worden wegens dat ik pree-diejebeet was en dus was het belangrijk. Toen kwamen er thuis meteen veranderingen waar ik niks over te zeggen had:

  • mijn brokjesbal verdween en daarin zaten de superlekkere snekbrokjes, als ik mijn kop scheef hield dan schudde mijn vrouw ze er voor me uit. Het idee was dat ik ermee ging rennen maar dat hoefde op die manier dus niet.
  • ik ging aan de sportbrokken en per dag kreeg ik maar vijftig gram. Dat is nog zo. Eerlijk mij maakt het niet uit, ik krijg ze nooit op, je eet wat en je zit bommievol dan lust je niks meer.
  • de late avondsnek werd opeens anders, ik krijg nou nog maar drie snekbrokjes
  • en het avondeten veranderde ook, eerst kreeg ik sporteten en toen ik daarop uitgekeken was kreeg ik Almo natuureten. Dat was ook wegens het gezond.

Natuureten

Dat natuureten was een superuitvinding. Nou ontdekte ik pas hoe tonijn echt smaakt. En zalm. En kip. En oceaanvis. En al die andere dingen. Er zaten geen rare dingen als graan of suiker in, zei mijn vrouw, dus gezonder kan niet. Behalve zelf je eten vangen, maar daar begin ik niet meer aan, nou ben ik huiskater.

Vooral die kip is lekker. Ik had het zo op. En ik voelde in mijn buik ruimte. Dus zo kwam het dat ik voor de eerste keer dubbel avondeten kreeg. Een tijdje erna bleef ik trek overhouden. En nou eet ik best vaak dubbel eten, het zijn ook zulke kleine blikjes en ik ben eraan gewend en ik wil geen honger lijden die tijd is voorbij.

Dus nou ben ik weer dikker. Wat zijn dat soort dingen moeilijk.

Hoe ik een slanke katerman werd

slanke kater

Toen ik hier kwam was ik gewoon hoe ik was en een hele tijd later was ik een maat meer kater en weer later zei de dokter dat ik een maatje teveel was. Toen moest ik afslanken.

Het was voor mijn gezondheid. Want ik was pre-diejebeet en ik zeg meteen maar dat ik dat nou niet meer ben. Want ik ben afgeslankt. Mijn vrouw heeft me met alles geholpen maar eerlijk is eerlijk ik moest het zelf doen.

Ik zal nou zeggen wat hielp en wat niet hielp.

Wat niet hielp

  • Ik kreeg supergezonde natuurbrokken om te eten, maar die vond ik zo flauw en vies, niks aan, dus die at ik niet en omdat ik toen heel zielig ging kijken gooide mijn vrouw alle natuurbrokken weg en kreeg ik weer gewoon eten
  • je hebt ook van dat speelgoed dat je je eigen eten moet opgraven, daar doe ik niet aan mee, dat wist mijn vrouw al dus dat kwam niet in huis

Wat wel hielp

  • superlekker natuuravond-eten van Almo en andere merken vooral kip en oceaan-vis lust ik graag. Er zit geen suiker in of ander spul waar je als katerman dik van wordt
  • brokjes van Hills om slanker van te worden. Eerlijk is eerlijk. dat Metabolic is lekker spul en je zit gauw vol dus je kunt gewoon eten zonder dat je honger hebt
  • samen spelen, dan is het vanzelf leuker en dan wil ik langer spelen.  Voor mij is samen belangrijk. Ik kan ook alleen spelen, maar dat duurt maar even en dan heb ik ook het liefste dat ze kijkt dus dan is het eigenlijk weer samen.

Het belangrijkste is dat je het samen doet. En dat je vrouw of je man of je mensen thuis gewoon helpen met alles en er niet zenuwachtig ofzo over doen. Als zij kalm blijven dan is het gemakkelijker om af te slanken, dat is mijn ervaring.

kater Bolle over: rond en vierkant

Bolle

Deze week schreef Bert dat hij zijn sportbrokken liever niet meer wil eten. Hij krijgt nu ’s avonds gelukkig wat anders.
En Jip, een vriend van ons die sportbrokken moet eten, vindt ze ook niet echt lekker meer.

Net als Bert en Jip moest ik een tijd die sportbrokken eten.
Ondanks dat ik tegen mijn mensen had gezegd dat ik geen sportman ben. Ik ben meer een fieloosoof, een kater die over het leven nadenkt. Dus hoezo sportbrokken?
Maar het hielp niet dat ik dat zei. Ik moest die brokken tóch eten.
Dat was al weer een tijdje geleden. Dus daarom geef ik nu een updeet.

Kast

En hoe gaat het dan nu met mijn sportbrokken?
Daar kan ik best kort over zijn: goed!
Mijn sportbrokken staan in de kast, en ze staan daar veilig.
Want ik eet ze niet meer.

Heen en weer

Dat komt door mijn vrouw.
Toen ik steeds vaker die brokken liet staan, snapte ze meteen dat ik ze niet lekker vond.
Ze zei tegen me dat ze al had gedacht dat het zo zou gaan. Ja, ik ook.
En mijn man al helemaal, zei hij.
Mijn man kan best een klein beetje streng zijn over mijn eten. En hij vond dat het dure brokken waren en dat ik ze echt wel zou eten als ik honger had. Maar mijn vrouw zei dat die brokken niet bederven, en dat ik ze niet hoefde te eten als ik dat echt niet wil.
Dat ging een paar dagen zo heen en weer tussen mijn mensen, maar gelukkig heeft mijn vrouw gewonnen.
Want stel je voor dat ik die hele zak van twee kilo leeg had moeten eten… dat had nog superlang kunnen duren. Ik moet er gewoon niet aan denken, dat zou echt heel erg vreselijk zijn geweest!

Lekker

Zo kreeg ik dus weer de brokjes die ik voor mijn sportbrokken at. En wat waren die ineens lekker geworden!
Eindelijk at ik weer met smaak. En ik hoefde niet steeds snel aan te komen lopen voor mijn eten, om te ontdekken dat ik wéér die stomme sportbrokken kreeg.

Vorm

Nou moet ik wel eerlijk zeggen dat ik nog best een klein beetje rond ben. Vooral aan mijn buik.
Mijn hoofd is prima, en mijn poten ook. Mijn staart is precies goed, en mijn schouders zijn breed en gespierd. Mijn buik is dan weer een beetje groot.
Ik heb een flubber onder mijn buik, maar die is niet leeg zoals bij Bert en Jip na de sportbrokken.
Mijn flubber zit nog vol met mezelf.
Maar is dat erg? Ik vind van niet. Ik ben eigenlijk altijd een beetje rond van vorm geweest. Zelfs toen ik nog buiten woonde was ik vrij kom-pakt, zegt mijn vrouw.
Het is dus gewoon mijn figuur, dat ronde.

Kaloriejen

Maar mijn vrouw was zenuwachtig geworden toen Bert misschien suikerklontjes-ziekte zou hebben. Vanwege dat hij ook rond was.
En toen moest ik dus die brokken om minder rond te worden. Dat is wel gelukt, maar nog niet helemaal. Een béétje is het gelukt, zeg maar.
Daarom krijg ik nu nog ekstra natvoer. In plaats van brokken. Want natvoer heeft minder kaloriejen volgens mijn vrouw.
Ik weet niet wat er mis is met die kaloriejen, want ik vind ze best lekker. Maar ik vind natvoer ook lekker, gelukkig.

Hart

En ’s avonds krijg ik dan blokjes runderhart, gewoon rauw. Dat vind ik toch wel het aller, aller, ALLERlekkerst!
Ik sta altijd al een beetje te dribbelen als mijn vrouw ze voor me in mijn eetkom doet. Mijn man vindt die blokjes vies. Nou gelukkig maar, dan hoef ik niet bang te zijn dat hij ze stiekem opeet!
Als mijn vrouw mijn bak neerzet loop ik er snel naar toe en begin te eten.
Eerst haal ik elk blokje uit mijn kom en leg het op de vloerbedekking. Onder mijn kom ligt nog een plees-met, tegen knoeien. Dus om die schoon te houden leg ik mijn vlees op de vloerbedekking. Zo doen tijgers dat ook, in het wild.
En dan eet ik mijn blokjes op. Ik moet goed kauwen, en dat doe ik ook. Graag zelfs.
Soms eet ik alles meteen op, maar meestal laat ik nog een paar blokjes staan voor later op de avond. Als snek, dat ik me er nog op kan verheugen!
Als ik die blokjes hart eet, voel ik me altijd echt een leeuw in de djungel. Dan ben ik groot en gevaarlijk en stoer.
Niet echt waar hoor, maar zo voelt het dan.

Rond

Maar wat ik me nou afvraag is dit.
Als Bert te rond was en Jip en ik. En Katrientje en Loesje zijn ook een beetje rond, zeggen ze zelf.
En Popje en Beer en mijn Molletje, die hier voor mij woonden, waren ook best rond.
En mijn zoon Spruit is ook best rond.
Voel je waar ik heen wil?
Als katten dus bijna altijd rond zijn, waarom is dat ronde dan niet goed?
Waarom moeten we dan een andere vorm worden?
En WELKE vorm dan? Vierkant?
Ik snap er niks van, maar ik ben blij dat ik van die sportbrokken af ben!