Vorige week had ik geschreven dat ik op diejeet ben. Ik vind zelf mijn buik mooi. En ik dacht dat iedereen door die buik meteen kon zien dat ik een oudere, ernstige katerman ben die geen tijd heeft om steeds maar te sporten.
Naar buiten
Maar nu heb ik gemerkt dat niet iedereen dat zo bekijkt. En daardoor ben ik gaan tweifelen, of ik misschien toch op diejeet moet.
Het heeft te maken met iets dat een tijdje geleden gebeurde.
Toen de reenoovaatsie een paar weken bezig was mocht ik nog wel eens naar buiten van mijn vrouw. Alleen als er geen mannen in mijn tuin waren, dat is logies. Mijn man was het er niet mee eens. Hij vond het ris-kant. Zo heet dat, als iets gevaarlijk kan zijn.
Schuurtjes
Op een dag was ik in mijn tuin aan het patroejeren, er waren al uren geen mannen geweest. Mijn vrouw had me daarom naar buiten gelaten, maar ze lette wel steeds op.
Toen ze even een beker thee pakte en daarna weer naar buiten keek stonden er drie mannen in mijn tuin en ik was nergens meer te zien.
Mijn vrouw dacht dat haar hart stilstond, vertelde ze me later. Ze rende meteen naar buiten om te kijken waar ik was. Ze heeft de hele tuin doorgezocht maar ik was nergens te vinden.
De hekken waren open, omdat de mannen mijn tuin in waren gekomen. Daardoor kon ik twee tuinen verderop zó de straat oprennen.
Mijn vrouw riep mijn man, die aan kwam rennen. Hij was boos en zei zie je nou wel. Maar ze zijn meteen met zijn tweetjes gaan zoeken, ook in de tuinen naast die van mij.
Mijn vrouw heeft ook nog gevraagd of ze op een stijger mocht, daar kon ze heel ver kijken. Maar ze zag me nergens.
Mijn man vroeg intussen aan twee mannen die door mijn tuin liepen of ze een kat hadden gezien.
Eén van de mannen zei dat hij een zwartbruin gestreepte kat het trapje op had zien rennen, de schuurtjes op. Toen mijn vrouw dit hoorde was ze zó blij, dat ze moest huilen.
Ze liep meteen naar de schuurtjes en begon te roepen. Maar er kwam niemand.
Mijn man kwam aanlopen met een blikje Goermet, en met een zakje Feliks partiesneks. Daar rammelde hij mee. Maar ik kwam niet tevoorschijn.
Geluidjes
Overal stonden nog mannen op de stijgers. De meesten waren aan het werk, maar sommige mannen riepen mijn naam. Dat was lief bedoeld, maar mijn mensen wisten wel dat ik daar niet op zou reageren.
Mijn man ging naar zolder, om te kijken of hij mij kon zien uit het raam.
Mijn vrouw is op haar hurken bij mijn trap gaan zitten en heeft een hele tijd zachtjes gepraat. Ze noemde mijn naam, en maakte de geluidjes die zij en ik altijd tegen elkaar maken: Proe-iet!
Ik reageerde niet. Ze was heel bang dat ik misschien toch de straat op was gerend, en wat dan?
Geheime naam
Uiteindelijk zei mijn vrouw mijn geheime naam. Die naam is geheim omdat hij een beetje raar is, voor een grote jongenskater. Als ik die naam hoor ga ik altijd meteen spinnen en kusjes geven.
Ze bleef mijn geheime naam steeds noemen, en ja hoor! Ineens kwam ik met mijn hoofd omhoog.
Ik lag op een schuurtje verderop.
Het duurde nog een hele tijd voordat ik naar mijn eigen schuur durfde te komen, en weer nog een langere tijd voordat ik mijn trap af duurde te komen.
Slapen
Ik bleef op de onderste tree staan en keek naar mijn vrouw. Ze tilde me op en droeg me in haar armen naar het grote bed. Ik was helemaal nat op mijn buik, en mijn staart was ook nat en vies. Omdat ik superplat op het dak had gelegen, zodat niemand me kon zien.
Op het grote bed hebben we met zijn drietjes keihard geknuffeld en ik was zo hard aan het spinnen als ik nog nooit had gedaan. Daarna heb ik de hele middag geslapen, zo moe was ik van de spanning.
Meneer
Maar het ergste heb ik nog geeneens verteld.
De meneer die mij de trap op zag rennen vroeg de volgende dag of ik weer terug was. Hij was helemaal blij toen mijn vrouw zei dat ze me gevonden hadden.
En wat hij toen zei…
Ik vertel het alleen als jullie me niet uitlachen.
Is dat beloofd?
Eerlijk waar?
Hij vroeg of ik zwanger was, wegens mijn buik.
Dus daarom doe ik nu een beetje mee, met het diejeet.