Nu de reenoovaatsie eindelijk klaar is ben ik weer meer in mijn tuin. Mijn mensen zeggen dat er af en toe nog mannen moeten zijn in de tuin, maar niet vaak meer.

Post

Ik ben vooral ’s nachts in mijn tuin, want dan weet ik zeker dat er geen mannen zijn. Maar ik durf ook overdag weer rond te lopen.  Overdag is het al best lekker weer. Soms schijnt het zonnetje zelfs.
Daarom ben ik sinds een week weer terug op mijn post. Mijn post is mijn stoel.
Als het droog is zit ik een tijd op mijn stoel, en kijk ik wat er allemaal gebeurt in mijn tuin en in de tuinen er omheen. En dat is een heleboel.

Ik zie nog maar weinig andere katten, want die zijn bang geworden van de reenoovaatsie. Net als ik. Of ze vinden het nog te koud. Ik niet, ik heb superdikke haren. Hoe dan ook, op andere katten hoef ik nog niet echt te letten.
Maar er zijn wel vogels en die hou ik in de gaten. Bijna elke dag zie ik een dikke duif, die gaat steeds op mijn terras zitten. Dan ren ik naar hem toe, dat hij weer in de boom gaat zitten. Want mijn terras is alleen voor mij, vind ik.

Wat ik zie

Kleine vogeltjes zie ik ook. Ze maken hele hoge geluidjes en zijn altijd met een heleboel.
En er is vaak een zwarte vogel die over de grond loopt en in mijn waterbak in bad gaat, hoe vind je dat?! Hij spettert al het water eruit maar ik vind het niet erg. Want ik drink toch nooit uit die bak.
Dan is er nog een vreemde vogel. Hij is best groot en hij is bruinig rood met nog andere kleuren. Mijn vrouw zegt dat het een vlaamse gaai is, dus dat zal wel zo zijn. Hij zit in de boom in de tuin van de buren, en doet miauw miauw miauw miauw. Hij doet een kat na! En het lijkt net echt, eerlijk waar. Hij doet ook juffrouw Mier na, die verderop woont. Dat is een heel klein damespoesje, die soms katers roept omdat ze kindjes wil hebben. En die vogel doet dat presies na, biesonder hè? Van zichzelf maakt hij een heel hard geluid, een soort KA-KAAA-KAAAA. En als hij een poes nadoet doet hij (of zij, dat weet ik eigenlijk geeneens) heel zachtjes mauwen. Waarom hij dat doet weet ik niet, misschien vindt hij het gewoon leuk.
Als ik heel eerlijk ben, ben ik een beetje bang voor die vogel. Soms vliegt hij heel laag over me heen, en roept dan keihard. Dat vind ik eng, dus ik blijf uit zijn buurt.
In de bomen zitten ook nog groene vogels, die praten heel veel. Ze doen ook geluiden na, want het zijn een soort papegaaien. Mijn vrouw maakt wel eens dezelfde geluiden terug, en dan komen ze kijken welke vogel zo raar praat. Ik vind het altijd gezellig, dat gekwebbel.

Vangen

Aan ons huis zit een soort stukje waar je een klein beetje onder kunt kruipen. Als kat dan. Mijn vrouw heeft daar allemaal potten voor bloemen en planten staan. Al een paar dagen was ik daar steeds aan het kijken en aan het snuffelen. Gisteren zat mijn vrouw naar me te kijken toen ik weer aan het rommelen was. Ineens zag ze dat ik door mijn voorpoten zakte, mijn bips in de lucht stak en ermee wiebelde. Dat is een teken van dat je als kat iets ziet, iets dat je gaat vangen.
Na een paar tellen maakte ik een sprong, blies en had een rat te pakken. Maar ik liet hem weer los, want het was maar een spelletje. Mijn vrouw kwam meteen naar buiten en keek heel aandachtig naar me. Ze was bang dat Ik gebeten was maar dat was niet zo. Ze heeft met een stok in de bloempotten zitten porren maar er bewoog niemand meer. Dat had ik haar zo wel kunnen vertellen, want die rat heeft zich natuurlijk al lang weer verstopt.

Blaffen

Ik moet ook op de hond naast ons letten. Hij is weer vaker buiten en dan doet hij blaffen. Als hij mannen van de reenoovaatsie ziet doet hij nog harder blaffen. Dat is handig, daardoor weet ik ook meteen dat ze er zijn. De hond weet niet dat ik in de tuin ben. Omdat hij me niet ziet denkt hij dat ik er niet ben. Maar ik weet toevallig altijd dat hij er is, ook als ik hem niet zie. Dat is toch wel een verschil in intelliegentsie, vind ik.

Vensterbank

Er is dus genoeg te doen in mijn tuin.
Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik niet op mijn post ben als het regent. Of nou ja, ik ben dan wel op mijn post, maar als het regent is mijn post binnen op de vensterbank.
Ik zie dan dat de duif op mijn terras gaat zitten. Ik spring meteen van de vensterbank af en loop naar mijn deurtje. Ik duw met mijn neus het deurtje open, en voel dat het regent. Meestal denk ik dan Laat maar. Ik ga me echt niet nat laten regenen voor een duif. Vaak is de duif trouwens al geschrokken van het geluid van mijn deurtje.

Planten

Mijn tuin is nu nog een beetje leeg, wegens dat veel planten weg moesten voor de reenoovaatsie.
Mijn vrouw is al een paar dagen bezig geweest om alles weer goed te maken. Maar ze zegt dat het nog heel lang kan duren voordat het weer zo is als het was.
Nou ja, ik ben al lang blij dat ik mijn tuin terug heb.
Het enige vervelende is dat op één plek allemaal grote planten weg zijn. Daar stonden er juist een heleboel, en ze waren veel hoger dan ik ben. Ik ging daar elke dag heen. Nu nog steeds, maar nu kan iedereen me zien als ik op mijn buitenweecee zit.

Fynn

Ik wil heel graag Fynn, die vaak antwoordt op de blog, heel veel sterkte wensen. Hij heeft iets aan zijn longen, en het is heel erg.
Hij krijgt nu pillen, en lekkere sneks en veel knuffels van zijn vrouw.
Ik hoop dat Fynn nog lang bij mevrouw Mia blijft, en bij zijn zussen Sparkle en Muzette. En bij ons, van de blog.
Ik doe aan je denken Fynn, en aan je famielie!