
Hajoooo iedeween. Daar isse uwes poinkiesiemeeskater van 1 jaar weer. Hihihi.
Furrjaardag
Waar ga ik het vanmijndag over hebben? Over me frientjes ondermeandere. Ik hep 2 frientjes in me huis wonen. Me beer enne me teiger.
Maar laat ikke eers evve terug gaan naar forige week. Me furrjaardag.
Mienie-reenofaasie
Ooooh ikke was wel bijna een uur lijf oppe feesboek. En frauw hep gesingt. Nou ja… ze hep haar stem bruikt op een minner pjettige manier. Watte supervetgaaf was dat iedereen meesong.
Helaas kanne ik geen fotoo make van al me katootjes en noepies, want me mense krijge follegenne maant een mienie-reenofaasie. En alles isse ingepak in doose of tasse.
Ikke furhuis teets naar de solderkaamer fanne me man. Maar sodra die werkmense weg sijn komme ik weer naar benede hoor. Dan sjaap ik gewoon in me eige huis.
En so gaat het twee en un half dag.
Fjientjes
Maar nu gaat ik het ofer me fjientjes hebben.
Me beertje en me teiger.
Me teiger is me langste frientje. Hij kwam toen broertje Poppy op een wolkje besloot te gaan wonen. Oooh ikke was eg een ieniemienie Dorusje. Ik sag hem oppe floer ligge en dag oooh wat een leuke fjient. Ikke pakte hem fast bij zijn kop en wou lopen met hem.
Plof!!
Huh? Ikke stjuikelte. Iedewe keer, als ik met teigertje liep stjuikelte ik. En iedewe keer saten me mensen me uit te lachen.
Tot het moment daar was dat me teiger begon te krimpen. Ikke kon gewoon lope met hem. Hihihi. Iedere dag speelde ik met me frient. Ik deed koprollen en pakte hem vast en ging met me aggerpootjes trappelen.
Onner bed
En toen sag ik beertje!! Beertje is wit en zo wief!! Toen ik beertje voor het eers sag was beer niet so mooi wit. Me mense pakte beer op en gooide hem in dat ding wat met water rondjes
maakt. Ooooh wat erg. Na een uur haalde ze hem er uit en legte hem in een wasmant. Na het ronddraaien met water wilde mijn mense hem nog meer mishandelle door hem op te hange!! En dan saude se nog een knijper aan zijn oor doen. Ikke hoorde ze dat egwaar zeggen. Ik pikte dat niet!! Ik zou mijn beertje gaan redden!! Ikke rende naar de wasmant en greep me beer. We maakte dat we wegkwamen.
Op een dag was ik me beerefrientje kwijt. Eg kwijt. Me mense hebbe zich rot lopen zoeken hihihi.
Waar lag ie nau? Onner bed!!
Ikke fin dat ik, nu ikke eenig ben, gewoon nog steeds met se mag pele. Je ben nooit te oud voor peelgoedfriendjes.
Menboeps
Ikke wil einnige met me menboeps. Ik sta op diejeet om se kweit te raken. Erg he? Ikke krijg nu minner noepies. Veel minner. Kreeg ik eers 15 tot 20 noepies per dag, nu kjijg ik er nog maar 6 per dag!! Oooooh zo erg. En dat terweil se zo lekker smaken. Maar er is nu wel ies moois gebeurd. Eg!! Me furkeering Jiekie hep ook mannetietjes hihihi. Wist uwes dat me Jiekie eeredaags ook eenig wor? Gaaf he?
Nog evve en we gaan aan een boom sjudde.
Mamsie zal dat zo leuk finne!!
Dit was het foor deze keer.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes.
Toedeledokie
Dorus
Ik heb ze al eerder gegeten en dat is ook te zien wegens dat ik met erfaring eet. Anders moet ik eerst heel lang ruiken en nadenken of ik het wel wil eten. Zo deed ik dat de eerste keer dat ik ze kreeg. En ik wist al snel: meteen goed.
Ik kreeg best veel sneks meestal de helft maar mijn vrouw zei dat het moest voor de film en of ik wilde meewerken. Ja tuurlijk.
Ik vind het mooi om ouder te worden. Als je ouder bent heb je veel erfaring, je weet een heleboel, je hoeft niet meer de hele tijd te rennen en te spelen en je kan lekker veel slapen. Superfijn vind ik dat. Maar sommige dingen zijn misschien niet zo leuk. Dat je een beetje minder soepel bent in je lijf en in je gewrigten beivoorbeeld. Dat hoort er bij, het is sleitaasje. Mensen noemen dat ar-tro-se.
GroteBeer, die hier voor mij woonde, kreeg spesjaal voer voor zijn gewrigten. Dat hielp een hele tijd goed, en toen het niet meer hielp kreeg hij elke dag iets tegen de pijn. Zover is het bij mij nog niet. Maar mijn mensen zeggen dat ze volgende week de dierendokter gaan bellen. Ik hoef zelf niet aan de telefoon gelukkig, want ik zou niet presies weten wat ik moet zeggen. En ik wil er liever ook niet heen want ik ben net geweest. Straks kom ik dan zonder tanden thuis, net als Loes!
Ik vind het niet erg dat ik niet meer zo snel en zo soepel ben. Zo gaat dat in het leven, dat weet ik best. Eerst ben je een beebie en dan een grote kater of poes en als laatste een seeniejor. Andersom kan nou eenmaal niet.
Hoe ziet er dat dan uit? Nou eerlijk gezegd weet ik het niet zo goed maar ik ga het proberen. Onzeker zijn, dan wacht je meestal langer met een antwoord geven omdat je niet weet of het netjes en gepast is. Je vraagt aan andere of ze een tjek willen doen, gewoon zodat je weet dat het oke is. Dat je van jezelf niet kan zeggen of het zo is want je gefoel is anders. Je gefoel laat je in de steek. Dat je kop denkt “ja!” en je lijf doet iets anders. Bijvoorbeeld dat je oren in eens plat gaan en je rug haren omhoog komen omdat je lijf voelt dat je bang bent terwijl je dat misschien niet eens bent. Wat ga je dan doen? Meestal ben ik dan stil omdat ik het niet meer weet. Maar wat ik heb geleerd van mijn vrouw is dat ik best om hulp kan vragen. Het is niet erg als je onzeker bent want ik ben niet alleen onzeker, er zijn meer poesen en kater die onzeker zijn. Hoe koel zou het zijn als we elkaar daarin kunnen helpen? Dan zijn we gewoon ineens pauwer cats!!
Mijn vrouw zegt ook wel eens dat ik het eerst zelf moet proberen en dat ze daarna komt helpen als het niet lukt. Ik vind het gewoon het fijnst als ze me altijd helpt. Want dan weet ik namelijk zeker dat het ok is. En wat ook wel eens helpt is zeggen dat je onzeker bent zodat de anderen een beetje rekening kunnen houden met je. Dat je misschien ekstra tijd nodig hebt om te denken of om te voelen wat je voelt en of dat oke is. Dat je kop en lijf allebei rustig zijn en geen gekke dingen doen.
Er zijn dagen waarvan ik foel ik blijf misschien wel op bed liggen. Die heb ik veel gehad de laatste tijd. Maar opeens was het leefe anders. In orde.