Tag Archives: dierenasiel

Loesje vertelt over de inzamelings-aksie… (Kerstblog 4-5)

kerstblog

Het voelde best spannend in ze asiel, van de honden gingen we naar de katten. Katrien en me eigen hadden veel emoozie want waarom wonen er zoveel katten in ze asiel.

Ik kreeg best veel moeilijke gevoelens en Katrien sloeg haar pootjes om mij eigen heen.

Op de bank

  • Oooh Loesje, ik vind het zo zielig dat de katten niet in een huisje wonen.
  • Ik vind het ook moeilijk Katrien. Zouden ze wel tonijn krijgen voor ze eigen? Misschien alleen harde brokke!
  • Ooooh wat zielig. Maar wat ikjes wel goed vind, het lijkt wel of ze in een huis wonen. Zullen we die bank eens uitproberen Loes?
  • Bank? Ik ben best moe Katrien. Oooh ik moet gaape en slaape, prrr prr
  • Loes? Loehoessss!!! Wakker worden!!
  • Wat? Ontbijt? Oooh ik ben in ze asiel…

Ik moest mij oogjes opendoen en ik moest mij eigen ook wassen. Anders voelde ik mij niet fris voor ze andere katten. Katrien rende al door de gangen en toen kwamen we langs een heel groot veld. Ooh weer grote honden en veel honden, ik voelde mij eigen best onzeker maar ze waren best wel blij aan het spelen. Maar ze zaten niet in een hok.

Bij de honden

  • Katterien, oooh ik vind het best moeilijk. Ik ben bang voor ze grote honden?

Katrien zat op schoot bij een vreemde mevrouw die hier werkte. Het was ze mevrouw vrijwilligster. Ze vertelde dat de honden hier de hele dag zijn en ook weer naar huis gaan aan het eind van de dag. Ik miste me eigen vrouw zo, maar ik deed me eigen groot houden. Ik deed ook rekke en strekke, dat is belangrijk als je stres heb. Toen gingen we naar het kamertje waar twee katten waren. Ik zeg U eerlijk, dat durf ik wel beter.

Bij de katten

  • Hallo katten wij komen even kijken hoe jullie hier leven.
  • En dat jullie gelukkig zijn van jullie eigen, dat is ook belangrijk Katrien. Krijgen jullie wel genoeg te eten?
  • Ooooh we hopen dat jullie snel een huisje krijgen hoor.
  • Een huisje en een vrouw en lekker eten. Van me eigen houd ik het meest van tonijn.

Katrien trok me eigen mee naar buiten en toen kwamen we langs de fysioafdeling. Ik zag een grote bak met water en water vind ik eng. Katrien had alweer gehoord dat dit voor de honden is om beter te leren lopen van ze eigen. Oooh ik hoop dat ik nooit opnieuw moet leren lopen…

Handdoeken

  • Ooooh waar zouden de zwembroekjes dan liggen?
  • Zwembroekjes? Oooh Katrien ik snap er niks van? Een hond in een zwembroek?
  • Ooooh ze gaan bloot?
  • Misschien kunnen ze ook me meeditaasie doen in ze water. Ze poten leren rekke en strekke.

Ineens begon me buik te rammelen, me neus ging omhoog en me staart ook. Ik voelde mij eigen zo hongerig. Het voelde als tonijn maar ik zag het niet. En we kwamen ook langs de keuken

  • Katrien ik voel me buik, zullen we naar binnen gaan. Ik heb nu best honger.
  • Oooooh nee Loes. Dat is niet voor ons!!
  • Jawel Katterien wij zijn ook katten en ik ruik nu echt me tonijn! En ik voel mij eigen zo hongerig.
  • Ik weet dat je tonijn ziet!! Nee Loes!!
  • Maar het kan best en er is niemand.

Ik kon alleen nog maar aan me tonijn denken en ik zeg U eerlijk, ik heb er een in me bek gestoken. Katrien heb het niet gezien hoop ik? Zij was alweer een deur verder, daar lagen allemaal handdoeken.

  • Oooooh wat veel! Kijk eens Loes!!
  • Me vrouw heb er niet zoveel, denk ik van me eigen.
  • Toen jij net tonijn liep te bietsen zei een vrijwilligster dat ze altijd handdoeken kunnen gebruiken. Dus als je thuis oude hebt mogen ze naar een dierenasiel gebracht worden.
  • Oooh wat weet jij toch veel Katrien, jij ben best een echte prinses

Dankbaar

Toen voelde ik wel veel geluk ineens en dankbaarheid in me hart. Katrien en me eigen heb een goed leve. We hebben toen alle lekkere hapjes en spulletjes aan de mevrouw vrijwilligster gegeven. Voor ze dieren. En toen kregen we knuffels en ik voelde mij eigen blozen. Katrien moest ook ze traantje wegpinken. Mevrouw de vrijwilligster ging wel alles aan de dieren geven, ze heb het niet zelf opgegeten. Dat vind ik wel goed aan ze asiel, alles is voor ze dieren en ik voelde mij hartje geraakt.

Helpen

Daarom willen Katrien en me eigen U iets vragen.
Wij zouden van ons eigen graag geld in willen zamelen voor ze zieke dieren, dat zij geholpen kunnen worden. Dan kunnen we zieke dieren beter maken en Katrien en ik vinden dat heel belangrijk van ons eigen.
Morgen zal er een mevrouw vrijwilligster Marion meer vertellen over ze ziekenboeg. Dat U weet wat het is en waar U geld aan geeft. Dan kunnen we met ons allemaal de dieren helpen.

En toen gingen we weer naar huis, maar Katrien zegt ook het is bijna Kerstmis. Dan krijg U allemaal lekker te eten en dat is belangrijk.
Katrien zeg dat ze een kerstwens heb:

  • Ik wil iedereen een fijne en fantastische kerst en een gelukkig nieuwjaar toewensen.
    Mijn kerstwens is dat ieder diertje een fijn huisje mag krijgen. Met veel liefde.
    En voor het nieuwe jaar wens ik dat we allemaal vriendjes blijven en dat in goede gezondheid.
    Loesje, voor ons wens ik een eeuwige liefdevolle vriendschap. SJETEEM.
  • Van me eigen vind ik ook dat U goed moet eten in ze nieuwe jaar en U mag ook best iets anders lekker vinden dan me tonijn.

En ik hoop ook dat U een fijne verkering heb en als U die niet heb dan kan het leven toch mooi zijn. Als we lief zijn voor ze ander en elkaar, dat is dan wel belangrijk. Als alles gewoon is dan heb U rust en kan U rielekst zijn, dat hoop ik wel voor
iedereen.
Katrientje, ik wil ook met jou me liefdevolle vriendschap want jij ben me soolzusje. Sjeteem

Dank U wel
Katrien en Loesje

Loesje vertelt: over spulletjes kopen (Kerstblog 2-5)

kerstblog
Me soolzusje Katrien stond al ongeduldig in ze startblokken voor Amsterdam maar ik voelde mij eten in me buik.

Toen ben ik wel eerst naar de bak geweest want ik vind brommert rijden heel spannend. Ik zeg U eerlijk, ik had het nog nooit gedaan maar Katrien vond dat ik het nu wel moest doen van me eigen. Voor de dieren in ze asiel en voor de spulletjes die we moesten gaan kopen. Maar ik was best heel bang want als poes ga je niet iedere dag op de brommert. Behalve als je Katrientje heet van je eigen.

Inkoopjes doen

  • Ooh Katrien ik voel mij eigen nu best onzeker. Ik heb nog nooit op ze brommert gezeten en we moeten helemaal naar Amsterdam voor de boodschappen en de dieren in ze asiel. Maar ik wil het wel durven. En ik heb ook centjes van mij eigen spaarpot.
  • Ooooh wat lief Loes. En hoeveel dan? Want we zouden ook nog uitgaan dit weekend. De kattendisko is er weer en ik wil uit mijn bolletje gaan.
  • Het is bijna kerst Katrien. Onze centjes zijn voor ze dieren, dat hadden we toch afgesproken toen we garnaale en krab zaten te eten met ons eigen.
  • Oke…oke. Ik blijf wel thuis dit wiekent. Ooooh we kunnen zo inkoopjes doen want ik heb veel centjes meegekregen. Zullen we het bij elkaar leggen? Dan kunnen we moetsjo veel halen.
  • Moetsjo veel is best heel veel. Ik vind een kerstboom ook mooi voor ze asiel. Dan kunnen alle dieren de kerst zien en voelen en dat is belangrijk. Oooh ik voel me Stille Nacht Katrien….

We moesten ook nog een lijstje maken en toen heb ik nog wel snel een stuk tonijn gegeten. Katrien kreeg ook een stuk maar zij heb liever uit de Magnogwat. Ik had best veel zeenuw maar tonijn helpt dan wel.
Toen gingen we op de brommert van Katrien. Vroem, vroem, oooh ik was bang….
en Katrien zong kerstliedjes

  • Oooooh sjingul bel singul bel, sjingul ol ze weeh….oooooh sjingulhalloooo sexy katerman.
  • Oooh Katrien, misschien heb ie wel verkering! Ik ben een nette poes denk ik wel en me Bert vertrouwd mij eigen. Ik vind van het zingen best fijn maar ik ben ook verlegen. Straks loopt ie met ons mee naar ze asiel.
  • Nou ja, ik mag toch wel wat zeggen? Geef toe…hij zag er hot uit toch?
  • Ik heb al verkering met me Bert Katrien. En jou eigen heb een zwak hart! Daar moet ik ook op letten want ik voel nu veel ondeugd. En het is ook bijna kerst!
  • Tsssss we gaan wel verder hoor.
  • oooh Katterien, ooooh je rijdt zo hard!

Meedietaasie

Toen heb ik wel me meedietaasie gedaan op ze brommert. Voor rielekst in me kop en ook omdat ik bang was. Dat moet ik wel eerlijk zeggen. Katrien deed gewoon door zingen en ik had mij oogjes dicht. Toen we bij de grote winkel waren hebben we wel eerst kerstmelk gedronken en ons gekibbel over ze sexy kater uitgepraat. Dat is wel belangrijk als je soolzusjes ben van je eigen. Katrien deed haar pootjes om me heen slaan en ik voelde mij eigen weer veilig. Toen hebben we allemaal lekkere dingen gekocht voor ze dieren in het asiel.

  • Ooooh Loesje,moet je kijken wat veel.
  • Ik voel me tonijn in me buik van geluk Katrien. Zoveel lekkers!
  • Oooooh Loesje, ik word er gewoon emo van.
  • Nu hebben ze dieren een hele fijne en lekkere kerst en ik moet mij eigen ook beheersen. Ooooh Katterien tonijnsnoepjes!
  • Kom Loes, we gaan dit naar mijn huis brengen. Dan kunnen we het morgen brengen.
  • Oooh heb jouw personeel ook eten voor ons eigen in huis gehaald? Misschien wel Kersttonijn?

Spullen

Bij Katrien thuis hebben we alle spullen in ze verboden kamertje gelegd. Ik wist niet dat het bestond. En we deden ook een slotje op de deur want ze personeel mocht niets zien. Ooooh en de volgende dag zouden we naar het asiel gaan en ze twee honden ontmoeten. Bor en Pippa. Gelukkig kregen we veel te snekken en ook gewoon eten uit de Magnogwat. Ik heb toen om nog meer eten gevraagd want ik had best veel zeenuuw. En ik ben ook eerlijk geweest tegen Katrien want ik voelde mij eigen onzeker.

Honden

  • Katrien ik heb nu best moeilijke gevoelens. Van ze honden in het asiel. Ik moet het toch tegen jou zeggen. Ik vind ze groot en sterk en ze ruiken anders. Ik voel mij buik en ik moet steeds naar de bak.
  • Ooooh Loes….maar ze zijn heel lief hoor. Ik ken ze. Echt!!
  • Ik vind jou stoer Katrien. En je ben lief voor alle dieren. Ik wil nu niet meer onzeker zijn maar van me eigen ben ik het wel.

Toen mocht ik wel tussen de pootjes van Katrien slapen, zij is wel me liefste soolzusje. En de volgende dag, ooh ik wilde er nog even niet aan denken van me eigen…

Morgen deel 3: Katrientje vertelt over het asiel en de ontmoeting met Pippa en Bor

Katrien over: wat er op Dierendag gebeurde

dierendagIk ga jullie vandaag over afgelopen dierendag vertellen.  Mijn personeel kocht al vanaf vorige maand lekkere hapjes voor de diertjes in het asiel in Amsterdam.

Bofpoes

Ik vind van mezelf dat ik een bofpoes ben. Ik heb nooit in een asiel gezeten. Niet dat ik een leuke jeugd heb gehad, maar daar vertel ik ooit wel over in een ander blogje. Mijn personeel doneert al jaren hapjes of speelgoed voor alle dieren daar. Natuurlijk tjek ik wel of ik het toevallig niet lekker vind, zo ja dan eis ik dat ze dat ook voor mij kopen.
Ze stoppen het in het zijkamertje. En die deur gaat potjedicht. Oftewel, ik mag niet in het verboden kamertje. Hoe ik ook op die deur bons of krabbel, hij blijft dicht. Tenminste… bij vrouw. Bij man mag het wel. Maar daar ga ik het ook een andere keer over hebben.
Nou… afgelopen donderdag was het dus zo ver. Wat heel raar was… ik mocht niet mee. En dat terwijl het toch echt diertjesdag was.

Brommert

Het personeel pakte een hoop lekkers uit het verboden kamertje en brachten het naar de brommert beneden. Daar stopte ze het op die brommert. Wat er niet tussen paste, hield vrouw vast. Vrouw hield twee balen kruidenhooi vast en de sneks voor de kooneinen. Nou waren soolvrouw en soolzus Loes enorm lief geweest. Loesje gaf mij namelijk centjes om voor de neinen lekkers te kopen. Ik zal vertellen wat dat was. Twee zakken kruidenhooi, twee hele grote zakken neinbrokjes (tien kilo!! Vrouw tilde zich een breuk) en moetsjow veel knabbeltjes.
Het personeel had twaalf zakken kattenknabbels en speeltjes voor de woefjes en katten.

Pootafdruk

Nou waren er ook tattooinkt-mensen in het asiel. Het personeel heeft al heel veel plaatjes op zich. Ze wilden mijn pootafdruk nu op hun arm hebben. Maar in het asiel zeiden ze dat dat niet ging omdat ze mijn afdruk, op papier, niet goed konden zien. Of ze dan een willekeurig pootje op hun arm wilden. Nou… nee. Dus dat ging niet door. Toen gingen ze met het personeel praten daar en gaven ze al het lekkers. Ooooh wat waren ze blij!!! Het personeel liet ze een fowtoow van Loesje zien en zeiden dat Loesje alles voor de neinen had gekocht. Alleen feeguhtaaries.
Ooooh ze vonden Loesje zo mooi en ze bedankten Loesje heeel veel.

Opa Jan

Toen ze na een half uur weer weggingen (waarom ze een half uur zaten te praten…ik weet het niet) zijn ze langs hun vaste tattoomeneer gegaan. Opa Jan. Daar zaten ze ook een half uur te praten. En opeens zei hij: geef mij eens die afdruk. Oooh, hij zag meteen dat het wèl bruikbaar was. Het kon zelfs dezelfde dag gezet worden!! De fowtoow is hier  te zien. Het stond ook op Berts Feesboek de dag na diertjesdag.

Met een krabbel van mij er bij die ik 3 oktober daar geplaatst heb.

Ikjes hoop dat jullie het weer leuk vonden om weer wat van mij te lezen.

Tot de volgende keer.

Kusjes
Katrien ( lief en gelukkig prinsesje van beroep)

Fundrees wegens mijn verjaardag

  Hoi Lieve Allemaal, ik ben vandaag jarig en ik ben nou  tien jaar.  Die verjaardag is wegens dat dit de dag is waarop ik uit het asiel kwam. Toen kreeg ik een thuis. En een verjaardag dus en ook kadoos.

Dit jaar doe ik wegens mijn verjaardag een fundrees voor katten die nog in het asiel zitten en bang zijn.

Mijn fundrees is:  omdat ik tien jaar ben, wil ik tien knuffeldekentjes aan het asiel geven

Toen ik pas in het asiel zat, was ik heel erg bang. En toen hielp het dat ik onder een knuffeldeken kon liggen. Dan voelde ik me veiliger.

Want dan heb je iets zachts en warms en je kunt je verstoppen en dan kan niemand je zien en dan kan niemand je wat doen en je kunt toch kijken wat er gebeurt.

Dus een knuffeldeken is superfijn als je als bange kat in het asiel zit, neem dat maar van mij aan.

Dit is een foto van mij toen ik nog in het asiel zat.

 


Hoe kunt u helpen?

Het zou super zijn als u een knuffeldekentje bestelt en bij het asiel waar ik vandaan kom laat bezorgen. En dan op mijn naam. Dan snappen ze het.

Dit is het adres:

Dierenhospitaal en ambulancedienst ’s Gravenhage en omstreken
(in het kort Dierenhospitaal Den Haag)
Oosterbeek 5
2597 VJ Den Haag

Toen ik hier zat, hebben ze heel goed voor me gezorgd. Daardoor voelde ik me beter . Toen kreeg ik een thuis en een vrouw, bij haar voel ik me veilig en gelukkig. Dus nu kan ik ook voor andere katten wat doen. Als u mij helpt dan lukt het helemaal.


Dekentjes bestellen

Als u denkt, ik wil Bertje helpen met de dekentjes-actie, maar hoe dan, dan ga ik dat uitleggen. Hieronder staan drie dekentjes die ik mooi vind. Die zijn bij bol.com te bestellen en dan kunt u een nieuw adres toevoegen, dat ziet er zo uit:

 

Attentie: er zijn dekentjes nou uitverkocht!! Dus zoek op babydekentjes die zijn lekker zacht!!

Hier komen de dekentjes!!

  Dit is een fijne basisdeken voor 10,95 euro.  Van zacht fleece en met een beer erop. Bestellen: kijk en klik

Laten bezorgen bij:

Dierenhospitaal Den Haag
Oosterbeek 5
2597 VJ Den Haag

 

 

Attentie: er zijn dekentjes nou uitverkocht!! Dus zoek op babydekentjes die zijn lekker zacht!!

Dit isde knuffeldeken Big Hero dat betekent grote held, die kost voor 12,50 euro.  Bestellen: klik en kijk

Laten bezorgen bij:

Dierenhospitaal Den Haag
Oosterbeek 5
2597 VJ Den Haag

Attentie: er zijn dekentjes nou uitverkocht!! Dus zoek op babydekentjes die zijn lekker zacht!!

Dit is  een superzachte wiegdeken Meyco voor 14,99 euro.  Bestellen: kijk en klik

Laten bezorgen bij:

Dierenhospitaal Den Haag
Oosterbeek 5
2597 VJ Den Haag

 

 

 

Attentie: er zijn dekentjes nou uitverkocht!! Dus zoek op babydekentjes die zijn lekker zacht!!


Tien dekentjes voor tien katten

Ik hoop zo dat het lukt om tien dekentjes bij het asiel te krijgen, dan is mijn tiende verjaardag geslaagd. Thuis krijg ik knuffels en extra liefde en ik heb verder nog heel veel speelgoed en van alles. Dus daarom doe ik de fundrees. Voor de andere katten die het nog niet zo goed hebben als ik.

Helpt u mij helpen?

Dankuwel!!

PS mijn vrouw heeft ook een dekentje gestuurd van haar eigen geld dus niet van mijn zakgeld, dus het gaat nou om negen dekentjes

Marilyn maakt dekentjes voor asielkatten

dierendekentjesWe zijn in de Amerikaanse staat Florida,  waar Marilyn van negentig jaar (90!) druk is met breien. Wat maakt ze? Dekentjes voor asielkatten.

Goed zo Marilyn! Ze laat zien dat één persoon ook iets te geven heeft, en dat je nooit te klein over jezelf mag denken.

Ouderen

In Florida wonen relatief veel ouderen, vanwege het zonnige klimaat. Daar is de staat vooral om bekend. Ouderen die willen rentenieren. Maar iemand als Marilyn  is er ook. Met dikke breinaalden maakt ze het ene na het andere kleine dekentje voor asielkatten. Het gaat snel en goed, en elke kat die op zo’n dekentje kan liggen is er een beetje gelukkiger door.

Oproep

Marilyn geeft alle dekentjes die ze maakt aan het asiel Polk County Animal Control.  Daar weten ze ook nog hoe de moeder van Marilyn ooit begonnen is met het breien van deze dekentjes.  En ze weten dat Marilyn zal doorgaan zolang haar handen het doen en haar gezondheid dit toelaat. Er is echter een probleempje. Wol kost geld en Marilyn heeft een beperkt inkomen. Daarom doet het asiel een oproep om bijdragen: geld en wol zijn even welkom. Dan is Marilyn geholpen, de katten in het asiel en daarmee het asiel ook.

Hulp

Mensen denken vaak dat het asiel al vrijwilligers genoeg heeft of dat er toch niets werkelijk helpt, maar dat is niet zo. Juist omdat er voortdurend katten en andere dieren zijn die hulp nodig hebben, is elke bijdrage welkom. Iedereen die iets te geven heeft, kan helpen. Je kunt nooit te weinig geven.  Als je een euro stort, betekent die euro on het asiel een of meer bakjes gevulde brokjes. Kijk naar wat je wèl kunt doen en dan help je de dieren vooruit.

Marilyn deed dat ook. Ze is 90 jaar, ze heeft weinig geld en ze dacht: wat ik wèl kan doen, is dekentjes breien. En dat doet ze dus.

(Bron: Foxnews.com)