Tag Archives: aaien

Wat het verschil is tussen aaien en aaien (filmpje)

Aaien is belangrijk. Voor mij helemaal, want ik voel er van alles bij en vooral fijne gevoelens.  Maar ik weet dat er verschil is tussen aaien en aaien, daar moet ik nou heel eerlijk over zijn.

Op de bank

De laatste tijd wil ik ’s morgens in slaap geaaid worden. Beneden op mijn kussen als de drukte van de ochtend voorbij is. Dus mijn vrouw zit gewoon aan de werktafel, ik weet dat ze de hele tijd gaat computeren en ik voel me dan veilig en tevreden, dus dat is ideaal om te gaan slapen. Op de bank. En dan dus met aaien dat is het fijnste. Ik bedoel het fijnste is echt aaien. Dat zal ik uitleggen.

Druk

Soms is mijn vrouw heel druk in haar kop hoofd, dan aait ze en aait ze en ik voel het wel maar het is niet ideaal want ze is er wel en niet.  Ik weet dat ze aan haar werk denkt.  Dan kijk ik haar aan en zij kijkt terug en dat is het dan. Het is gewoon, het is aai-technies in orde maar ik mis toch iets. Ja, wat doe je daaraan als huiskater. Niks. Ik val toch wel in slaap dus dat u niet denkt Bertje is zielig. Maar ik weet dat het ook anders kan.

Aandacht

Het echte aaien is met aandacht, dat zal ik nou meteen zeggen. En dan met helemaal aandacht, dat mijn vrouw alleen aan mij denkt en mij in haar van-binnen voelt en dat er niks anders op de wereld bestaat dan zij en ik. Dat voel ik dan ook. Dat ik er mag zijn zoals ik ben en dat ik veilig ben en dat ik allemaal liefde voel in elk haartje van mijn vacht. En dan maakt het veel minder uit hoe ze precies aait, want alles voelt dan gewoon superfijn, en dan ga ik spinnen en daarna slapen en ik slaap dan ook superduperheerlijk. Dus dat is het verschil tussen aaien en aaien.

Bolle over: als je steeds valt, voor prinses Katrientje

Bolle

 

Voor prinses Katrientje
Dit stukje is speciaal voor onze lieve prinses Katrientje, van de blog.
Vrijdag is ze op reis gegaan naar haar zusje Catoo. Die twee zijn weer samen, dat is mooi.
Maar haar mensen zijn nu alleen, en ze missen Katrientje natuurlijk ontzettend. Want ze hebben met Katrientje samen geleefd, vanaf dat ze een beebie was.

Ik mis Katrientje ook, net als iedereen van de blog.
Ik kreeg altijd een klein kusje op mijn wang van Katrien. Dat vond ik biesonder.
Ik mis nu dat Katrien zo stoer was, en dat ze de beste vriendin van Loes was, en de verkering van Floris, en de vriendin van Kruimel. Dat ze altijd van alles durfde. Dat ze stukjes schreef voor de blog, en dat ze brommer reed. En hard ook!
Zeker weten dat Katrien en Catoo weer samen zijn, en de boel op stelten zetten. En zeker weten dat ze iedereen nu hebben gezien en kennis hebben gemaakt. Als ster, en over de Regenboogbrug.
Ik wil een miljoen kopjes geven aan de mensen van Katrientje, om ze een heel klein beetje te troosten. En ik wil ook zeggen dat ik Katrientje nooit zal vergeten. Dat kan natuurlijk ook helemaal niet!
Zomaar ineens kan je tijd voorbij zijn.  Ook al wil je dat niet. En je mensen willen dat al helemaal niet. En je vrienden en vriendinnen ook niet. Alleen heb je daar niks over te zeggen, het gaat gewoon zo.
Maar wij hier beneden blijven altijd aan de prinses denken, en naar haar zwaaien als ze twinkelt.
En zo blijven we altijd bij elkaar.
Dag lieve Katrientje, tot ziens.

Bolle

Met droog weer ben ik heel graag in mijn tuin. En het allerfijnste vind ik het als het zonnetje schijnt, en het heel warm is.

Ik heb manden op allerlei plaatsen in mijn tuin, dus er is er altijd wel een waar ik tegelijk schaduw en zon heb. Ik heb ook nog een doos, en een tent. En als het echt heel erg warm is, kruip ik onder de struiken. Dan lig ik gewoon op de aarde, dat is lekker koel. Mijn mensen komen ook vaak in mijn tuin. Dat mag best, dat vind ik gezellig.

Stoel in de tuin

Een tijdje geleden hebben ze een stoel in de tuin gezet, voor zichzelf. Mijn man had hem op straat gevonden, en hij was eigenlijk voor mijn Molletje.
Hij stond al een hele tijd op zolder.
Want zoals je weet, is mijn Molletje een prachtige ster geworden. Anders had ze de stoel vast mooi gevonden, zeker weten. Mijn vrouw deed vaak slingers met bloemen om de stoel van Mol, zodat je meteen kon zien dat het haar stoel was. Mijn mensen noemden dat altijd Mols’ prinsessenstoel.
Nu hadden mijn mensen die stoel voor zichzelf neer gezet, dachten ze.
Maar raad eens wat er gebeurde? Ik klom er meteen op, en ik lig er nu elke dag op.
Iedereen ziet meteen dat je een belangrijke kater of poes bent als je op die stoel zit. Nou ben ik dat niet echt, maar dat hoef ik er natuurlijk niet bij te vertellen.
De stoel staat presies zo dat ik mijn landgoed kan overzien, en ook de daken van de schuurtjes. Het is dus echt een hele fijne stoel, en ik ben er erg blij mee.

Boem

Nu, met een zonnetje, ben ik de hele dag in mijn tuin. Als mijn mensen mijn tuin in komen, loop ik altijd meteen op ze af. Ik loop naar mijn mensen toe, en weet je wat er dan gebeurt? Als ik bijna bij mijn mensen ben, val ik Boem! om. Elke keer weer.  Ik val op mijn zij. Gewoon op de tegels, of het grind, of het gras. Maakt niet uit waar. En daarna rol ik door zodat ik op mijn rug lig.
En dan komt het mooiste: mijn mensen gaan bij mij zitten en aaien me op mijn buik.
Ik kan niks fijners bedenken dan in het zonnetje in mijn tuin op mijn rug liggen, en dat mijn mensen me op mijn buik aaien. Ik kan helemaal niet uitleggen hoe fijn dat is!

Aaien

Mijn mensen weten hoe fijn ik dat vind, en dus vinden zij dat ook fijn. Want ik ben meestal best verlegen. Ik vraag bijna nooit om iets. Ik wacht altijd af of ik iets krijg of niet, en of mijn mensen tijd voor me hebben of niet.
Maar als het warm is en ik ben in mijn tuin durf ik zomaar alles. Ik val dan voor mijn mensen op mijn rug, en ik zeg “buik aaien!” Als ik helemaal warm en slap en doezelig ben van het zonnetje denk ik nergens meer over na. Normaal ben ik altijd op mijn kie vief, maar in de zon doe ik gewoon wat in me opkomt. En dat is dus boem!-vallen.

Gelukkig

BolleMijn mensen aaien me altijd, als ik val. Want ze willen dat ik gelukkig ben.  En dat ben ik.
Maar ik weet ook dat alles ineens heel anders kan zijn. Dat er iets in je hoofd of je lijfje verkeerd zit. Dat je ineens niet meer gezond bent.
Het kan zo zijn dat als je opstaat alles zo is als altijd, en dat als je gaat slapen alles anders is geworden. En het kan ook zo zijn dat alles goed is als je opstaat, en dat alles verkeerd is als je gaat slapen. Dat kun je nooit van tevoren weten.

In je hoofd

Maar nu is alles nog goed hier. Dus als ik op mijn stoel lig, en het zonnetje schijnt, en mijn mensen komen mijn tuin in dan doe ik boem! En dan doen mijn mensen me aaien.
Zolang het kan, moet je genieten. Want het kan zomaar voorbij zijn, dat alles gewoon is. En dan kun je maar beter een hele hoop knuffels en zon en liefde en sneks en kusjes en geluk in je hoofd hebben, om aan terug te denken.
In tijden dat er geen zon is, is het fijn als je nog een zonnetje in je herinnering hebt. Dat je weet dat je ooit zomaar boem! hebt gedaan.

Aaien tot ik slaap en dan nog even

aaien

Mijn talent is genieten en waar ik heel erg veel van geniet dat is aaien. Lang zacht aaien of juist wat steviger of van alles wat. Hangt ervan af. Waarvan? Van het moment in de dag.

Knuffel

Wat ik de laatste tijd heb, is dat ik een eindje in de ochtend in slaap geaaid wil worden. Dat is niet de eerste keer dat ik een knuffel krijg, hoor. Meestal ben ik ’s morgens op bed voor het goedemorgen-knuffelen. En beneden krijg ik de ochtendknuffel, dat is nog voor ik water ga drinken uit de badkamer. Daarna ga ik even uitrusten. En dan word ik wakker met dat gevoel.

Aaien

Het gevoel is in mij en dat zegt dat het tijd is om echt serieus te gaan slapen op het kussen. Dan ben ik niet zo van ik lig en ik slaap. Vind ik niet fijn genoeg. Ik doe altijd wat het fijnste is, en dat is ook mijn adfies aan iedereen. Doe wat het fijnste is.

Waar was ik? O, ja. Dus ik ben wakker. Mijn vrouw zit dan aan haar werktafel.  Ik ga dan op het tapijt zitten en ik kijk haar intens aan. Dat voelt ze. Anders miauw ik er even bij. Dat hoort ze. Als ze naar me kijkt, dan zet ik een paar stappen richting mijn kussen op de bank en dan blijf ik haar aankijken. Dat snapt ze.
Dus dan gaan we samen naar het kussen en ik spring op de bank en ga vast klaar liggen.

Slapen

Het aaien moet dan heel zacht en langzaam zijn, dat is in verband met het rieleksen. Ik wil dan helemaal warm en slap worden, van binnen en van buiten.  Dus ze moet er ook lieve complimenten bij zeggen, steeds hetzelfde maakt mij niet uit.

Nou zo val ik dan in slaap. Dan moet ze voor de zekerheid nog even dooraaien, dat voel ik toch nog want ik ben een gevoelige kater en dan slaap ik superduperlekkergoed.

Katrientje over: als ik geaaid wil worden

aaienEn daar isse ikjes weer. Vandaag ga ik het over aaien hebben. Dat vind ikjes niet altijd even prettig. Komt door vroeger zegt vrouw altijd.

Soms geniet ik heel erg veel van aaien, maar soms duik ik ineen omdat ik bang ben daarvoor. Dan zakt mijn lijfje terwijl ik gewoon doorloop. En dan hoor ik vrouw tegen man zeggen van laat maar. Ze is bang. En dat vind ik stom van mij eigen. Want waarom zou ik nu eigenlijk nog bang zijn?
Ik heb nog wel eens een mensenkind gezien hoor. En die liet mij gewoon lopen. En ze speelde ook heel leuk met mij. En ik speelde met haar. En toch had ik zoiets van oppasje, dit is een mensenkind en mensenkinderen zijn eng. Want jij bent hun speelgoed.
Ze mocht mij ook niet aanraken.

Naast mijn vrouw

Ik lig graag naast mijn vrouw op mijn eerlijk ingepikte wolletjedeken. En soms krijg ik heerlijke aaitjes. Ooooh en dan geniet ik hoor. Ik geef haar dan likjes op haar hand. Soms wel een heleboel. Maar soms wil ik het niet.
En dan rrrrr ik en kijk ik haar boos aan. Echt boos. En dan zegt vrouw sorry.
En ik kijk haar dan aan met doe dat niet meer. En dan laat ze me ook met rust.

Op de trap

Als ik op de trap mag nouuuuu oooooh dan wil ik helemaal plat geknuft worden hoor. Dan zet ik mijn spinnertje op luid (lees standje 1) en dan mekmek ik en man krijge kopjes. Oooooh dan geniet ik gewoon van de aaitjes.
Soms zo erg dat ik per ongelukje krasjes maak op vrouw haar arm met mijn naaguls.
Ze zegt dat ze het gelukkig niet erg vind, en als het perongeluk op mijn poottattjetoe gebeurd ze weer naar opa jan toe gaat om het bij te laten werk.

Mijn man

aaienMijn man mag mij aaien, maar alleen als ikjes het goed vin.
Hij is een manmens, en die zijn toch eng. Hij weet dat ikjes het toch te spannend vind. Maar wat ik raar vin van mezelf is dat hij mij smorregens vroeg wel mag aai. Ooooh en dat is dan weer fijn.
Maar gelukje vind man het niet erg. Hij zegge altijd dat ikjes zijn meissie ben en blijf. Ooooh toen werd ik best wel verleeg hihihi.

Dit was het weer voor dees week.

Veel liefs en een kusje
Katrien (raar prinsesje van beroep)

Aaien helpt altijd tegen alles behalve soms

aaien

Als knuffelkater hou ik van aaien. Voor elk moment van de dag en soms ook ’s nachts is er een andere aai. Zacht aaien met een beetje friemelen heb ik graag na het eten. Ben ik naar de bak geweest dat wil ik een stevige hand met gesprek. Over mijn kop heb ik het liefste een of twee vingers, niet meer.

Als je een knuffelkater bent dan betekent dat niet dat je alle knuffels altijd goed vindt. Het betekent dat je verstand van knuffels hebt. En dat je er precies in bent. Het is net als mensen die heel graag eten, die lusten ook niet altijd alles.

Rustig

Aaien helpt mij ook om rustig te worden. Zacht en langzaam en dan heel soms een lief woordje erbij. Ik begin te gapen, ik rek een pootje uit, ik zucht en dan wil ik in slaap doezelen en dan moet ze erbij blijven voor de gezelligheid. Want ik slaap wel maar ik weet dat soort dingen toch. Daar ben ik knuffelkater voor.

Spanning

Alleen als ik schrik dan wil ik niks aan mijn lichaam.  Hoor ik een knal dan moet ik opletten en tegelijkertijd wil ik dat niet want ik vind het eng. Dus dan heb ik spanning. Omdat ik twee dingen tegelijkertijd voel. Dat is moeilijk. En dan kan ik er eerlijk waar niks meer bijhebben. Dus ook geen aaien. Ik moet dan wachten tot het weer kan.

Bijkomen

De spanning komt heel snel maar gaat heel langzaam weg. Daarna moet ik bijkomen, en dan wil ik zacht aaien van kop tot staart en terug. Maar dan geen gekus op mijn pootjes of gefriemel met mijn staart, wat mijn vrouw zo leuk vindt om te doen. Ik kijk even van: hè-gets, en dat snapt ze meteen.

Vorig jaar waren er heel veel knallen en nou ook en zo komen we er doorheen, dat we op elkaar letten en mijn vrouw zegt ook met hulp van Boven.  Ik hoop dat we allemaal veilig blijven en dat we kunnen bijkomen.