Categorie archieven: uit mijn leven

Maar ik moet toch iets doen voor mijn nagels

nagels Kijk dat heb ik gedaan. Met mijn nagels. Het is de muur naast de deur die naar de gang gaat. Goed werk, hè?

Toen ik dit op mijn feesboek zette, vroegen best veel vrienden of ik dit van thuis mocht. Ja, tuurlijk. Ik voel wel dat mijn vrouw even kijkt wat ik doe als ik aan de muur hang, maar ze zegt niks. Het is ook mijn huis.

Nagels

Mijn nagels moeten scherp zijn en daarvoor heb ik spullen. Beneden een krabpaal en een plank met leuk touw erop. Boven ook. Gebruik ik allemaal en het werkt want mijn nagels zijn goed op scherpte. Maar weet u wat het is als binnenkater heb je soms toch behoefte aan iets anders.

Hier kan ik hangen en het geeft een leuk piepgeluidje, vooral wanneer ik het langzaam doe.

Bank

Dat is dus de muur. Soms pak ik de bank ook mee. Een stuk van de bank is harder dan de rest van de bank en daar hang ik dan aan.

Dit was er al toen ik hier kwam. Het was voor Tim gemaakt, de kater die er voor mij was. Hij hield ook van scherpe nagels. Dus toen heeft mijn vrouw tapijt achterstevoren tegen de bank gespijkerd. Lekker, hoor. Daar kan ik wat mee.

Soms blijf ik hangen aan een ander stuk van de bank. Ja, dat kan gebeuren. Ook dat het scheurt. Mijn vrouw zegt, als jij maar heel blijft Bert, dat is het belangrijkste.

Tanden

Verder doe ik mijn nagels met mijn tanden. Daar ben ik heel gemakkelijk in, ik ruk een oude nagel er gewoon uit en die gooi ik neer waar ik dan toevallig zit.

Ik ben een kater die van netjes houdt, dus niet alleen wassen, verzorging van de nagels hoort daar ook bij zeker als je zoals ik vier poten hebt.  Dat doe ik allemaal zelf.

Mijn werk als controleur vensterbank (filmpje)

Gisteren op Feesboek vertelde ik over mijn werk. Ik ben dus controleur vensterbank. Dus ik zit daar en ik hou de straat in de gaten. Mijn vrouw is dankbaar. Ze voelt zich veiliger. Snap ik.

Nacht

Misschien mag ik het niet zeggen wegens praivussie maar soms is mijn vrouw bang in huis. Dan moet ik helpen. Dus ik zit in de vensterbank voor haar. Dat ze weet: iemand let op. En soms ben ik ’s nachts op bed en dan kijkt ze opeens heel raar en ze vraagt: “Hoorde jij dat ook Bert?” Ik hoorde niks. Maar dan hou ik even mijn kop scheef en zij houdt dan haar adem in, ze zegt niks meer  en ze staart intens naar mij. Daar krijg ik meteen hele moeilijke gevoelens van. Dus dan moet ik hard gapen om die spanning kwijt te raken. En zij zegt dan: “O gelukkig.” Dan gaat ze slapen en ik ook. Serieus, samenwonen met een vrouw het blijft dat je zegt waar ging dit allemaal over.

Geluid

Maar eerlijk is eerlijk ik ben ook weleens bang. Vooral als er harde geluiden komen, of monteurs in huis of als mijn vrouw heel erg emo is. Dan ga ik naar haar toe en dan miauw ik dat ze moet ophouden. Met monteurs durf ik dat niet. Haar ken ik.

Geluiden blijven gewoon moeilijk.

Zelfvertrouwen

Toen ik hier pas was, moest ik erg wennen. Pas later toen ik van alles begreep en toen ik ook meer zelfvertrouwen had, toen ging ik in huis meehelpen. De boodschappen controleer ik. En ik help mee het bed opmaken. Ik zorg dat ze pauze houdt. Maar het belangrijkste is dat ik controleur vensterbank ben. In de straat zie ik van alles. Soms kijken er mensen omhoog nou die letten voortaan wel beter op. En andere mensen die kijken nooit omhoog nou daar let ik dan weer beter op.

Het is keihard werken en daarna slaap ik ook extra goed. En ik krijg elke keer complimenten en knuffels. Waardering voor je werk is heel belangrijk zei een Feesboekvriend gisteren en dat is zo.

Zes weken aan de sportbrokken en wat nu?

  Ik lig hier lekker in de zon te hangen maar u kunt wel zien dat ik slanker ben geworden. Het is nou zes weken dat ik aan de sportbrokken zit.  Van de dokter moest ik slanker worden.

Nou dat is gelukt.

Vacht

Het is wel stom dat ik nou ook een wintervacht aan het krijgen ben. Dan is het niet eens goed te zien dat ik aan de zijkant veel rechter ben en dat ik ook veel minder buik heb en volgens mij is mijn kop ook anders maar dat weet ik niet zeker.

Ik heb nou ook lege vacht op mijn buik. Daar had ik meer buik en nou is dat weg maar de vacht daar die hangt nog gewoon te hangen. Dat s best gek. Ik weet dat mensen een operazie doen als ze een buikvel over hebben maar dat doe ik niet, een operazie hoeft voor mij niet.

Snacks

Ik eet dus nou al zes weken anders. En ik heb geen honger dus dat is goed. Wel krijg ik elke avond drie snacks dat zijn hele kleine snoepjes. Die heb ik zo op. Vroeger was dat een bordje vol daar deed ik best even mee. En mijn brokjesbal miste ik in het begin, daar zaten superlekkere brokjes in. Maar ja  ik was wel bijna zes kilo door al dat lekkere spul.

En ik lag het liefste te liggen en nou ren ik meer. Ik ga ook weer de trap af om aan de voordeur te ruiken. En ik rol weer met de planken waar touw op zit. Met het lintje heb ik ook al gespeeld. Dat ging allemaal vanzelf.

Dus die sportbrokken daar ga je ook van sporten. Dat had ik niet verwacht.

Dokter

Van de dokter hoorde mijn vrouw dat de sportbrokken nog een tijdje blijven. Dat ik er nog niet ben.  En misschien blijven de brokken wel maar krijg ik straks mijn brokjesbal weer terug. Dat zou super zijn. Maar atleties zijn vind ik superduper dat merk ik nou weer.

Waarom ik genieten heel erg belangrijk vind

 Soms vragen de mensen aan mij: Bertje, wil je in bomen klimmen of door een tuin rennen of heb je zin in speelgoed waarmee je uren aan de slag kunt?

Dan denk ik nee. Ik wil alleen genieten en als er zon is dan wil ik dat helemaal.

Ontspannen

Genieten dat is voor mij ontspannen. Dat ik slap en rustig ben en me tevreden voel. Als ik in de zon lig dan gaat dat vanzelf. Gistermiddag had ik zon en toen ging ik er meteen in. Dan hoef ik verder niks meer.

Behalve soms zacht aaien. En een brokje.  En dat het helemaal stil en rustig is en dat mijn vrouw aan haar werktafel zit te werken. Dan heb ik een ideale dag. Want dan geniet ik.

Aksie

Ik doe ook wel eens aan aksie. Dus dat u niet denkt die Bertje is een luie jongen. Ik ben niet lui, ik hou van ontspanning.

Als ik in aksie kom dan kan dat van alles zijn, ik noem als voorbeeld:

  • door het huis rennen, dat is het fijnste als ik naar de bak ben geweest en ’s nachts klinkt het lekker oer op de trappen vooral als mijn vrouw dan gaat roepen wat er is
  • ik spring in en uit de vensterbank dan kunt u zeggen dat is geen aksie maar ik gebruik alle spieren in mijn lichaam en het moet meteen goed
  • rollen over een touw met plank of met het lintje, rollen is aksie voor wanneer je ligt maar je wil natuurlijk heen en terug kunnen net waar je op ligt het is best moeilijk

Ik doe nog wel meer maar nou weet u dat ik best wat doe hier. Het komt ook door die sportbrokken, dat ik meer aan beweging doe geloof ik. Of dat ik slanker ben dat alles toch gemakkelijker gaat.  Ik ben altijd sneller op de trap dan mijn vrouw, dat zegt ze zelf ook, dus ik ben gewoon atletisch. En ontspannen is dan extra belangrijk.

Aandacht inhalen is serieus werk

aandacht inhalen  Weet u waar ik niet van hou, dat is als mijn vrouw lang weg is. En met lang bedoel ik ook heel erg lang, dat ik me helemaal eenzaam en alleen voel en dat ik weet dat er niemand van me houdt. Dan komt ze terug en dan moet ik aandacht inhalen.

Alleen

Alleen zijn kan ik wel maar is het natuurlijk niet de bedoeling. Ik ben dus huisdier dat betekent dat er ook anderen in huis moeten wonen en die moeten er dan ook zijn.  Ik ben eigenlijk gezelschapsdier dus dan bied ik gezelschap aan iemand die ook thuis is.

Ja in die dingen ben ik heel precies.  Ik weet graag hoe iets is en hoe iets hoort te zijn. Dan snap ik het.

Lang alleen

Als ik lang alleen ben, ga ik slapen of naar buiten kijken of weer slapen en weer wachten. Er is niks aan.  Soms zit ik in de vensterbank naar de straat te kijken. Dat is anders als ik lang alleen ben. Niks aan, dat zei ik net al.

Samen

En dan komt ze eindelijk thuis. Het is niet zo dat dan alles meteen weer normaal is. Helemaal niet. Dan begint het pas. Ik ga miauwen, kopjes geven, ik wil lopen en aaien tegelijk, ik moet wennen en ik wil slapen, en alles tegelijk ook nog dus dat gaat niet.

Dat duurt even.

En als ik weer rustig in mijn kop ben, dan moet ik aandacht gaan inhalen. Dus dan heb ik mijn gewone aandacht nodig en de aandacht die ik tekort ben gekomen omdat ze zo lang weg was. Mijn vrouw zegt dan dat mijn batterijtje aandacht leeg is en weer gevuld moet worden, maar dat is te technisch voor mij.

Wat ik nodig heb is dan:

  • eerst kopjes kunnen geven tot het niet meer hoeft
  • dan lange buikknuffels
  • daarna aaien over mijn hele lichaam
  • nog een poosje vachthappen
  • wat complimenten en een fijn gesprek

Huis

Pas na het inhalen ben ik weer die ik was, mijn gewone huiskater-zelf. Dan slaap ik rustig. Ik ga nooit het huis uit en persoonlijk zie ik niet in, waarom een ander dat wel zou doen.