Kater Dorus: oofer buiten komen en muisen

buiten
Hajooo iedeween. Daar benne ik weer, uwes reuseDooremans met het swarte faggie. Foorige week moese ik ff frauw tot steun sein ommedat hut de eerse keer was dat ooma Katrien jarug was sonner er te sijn.
Ikke hep haar 2 dage lang gekwalt. Ikke wau pele, pele en oh ja… pele. Hihihihi.

Naar buite

De lente kom er aan en soms isse het buite eggiewaar lekker weer. Dan ga ik foor me balkondeur zitte huile in de hoop datte ik weer naar buite mag.
Naar buite gaan is, voor mij, het fijnste wat er maar bestaat. Uwes weet… ikke was een boererijkater met knikkers. Agt lange weke. En ik weet er niemeer sofeel van, maar het was wel fein met me paardefrientjes en de sgaape. Toen ikke met Poppy naar binnen ging wonen vonde we het niet so errug hoor. Want het was er warm en geen wint. Behalfe degene die ikke liet floepen. Dan moete jullie me mense hore. Oooh die taal die se er dan uit gooie. Dat ik doorendoor verrot ben. Datte ise Ammersedams foor datte stink.

Me balkon

Maar goed, ik dwaal af. Hihihi. Ikke mag weer afentoet op me balkon. Ikke kjijg wel teets buitenfan mammie te hore dat ik moet uitkijke. Ikke moet uitkijke dat ik niet weg kan waaie. Nou ja!! Ikke weeg follegens mij swaarder dan mammie. En follegens mij ben ik ook een kop gjoter. Maar ik hep mamsie al sjo faak seg dat er kipkluifjesgaas voor hut hek sit en dan tog segge dat ik moet oppasse.
Ikke sit graag op me krabbelplankpaal op balkon. Ik kan dan ofer mij rijk uitkijke. En as ik een foogul sie dan wil ik hem pakken!! BOEM! Oooh dat stomme gaas. Ikke stoot iedewe keer me koppie.
Maar ooh wat is het fijn om buite te sijn.

Muis

Nou was er hier ies freems aan de poot foorige week.
Er was nog een dier hier. Was!! Want hij isse weg. 3 dage en nagte hoorte ik triptriptrip.
Dat was raar. Hij kwam de keuke nie uit. Ikke weet dat want asse ik wakker was dan hielt ik wagt in de keuke. Man sei we heppe weer een muiz. Oh nee he sei frauw.
Ik keek naar se. Een muis? Een egge muis? Oooh vetgaaf!!
Ik wagt hauwe. Ik hat walle onner me ooge, nie normaal. Maar die stomme muiz wis te onsnappe. Aangesien het nu soms beeter weer is staat me balkondeur faker ope. En dat sag muizie. Nou… sniksnik. Nou weet ik nog niet hoe muis smaakt.

Dit was het foor deze week.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes
Toedeledokie

Dorus

Opeens riep mijn vrouw: ga uit de weg Bert

uit de weg

Als er thuis iets gebeurt, kom ik bijna altijd even kijken of ik moet helpen. Daar ben je katerman voor.  Een helpende poot. Maar laatst riep mijn vrouw: “Uit de weg!”

Geluiden

Nou dat deed ik. Ook al omdat ik van haar stem schrok, dat ze zo riep tegen mij. Dus ik  ging meteen achter de kastjes zitten tegen de gordijnen aan en ik dacht hier ben ik en hier blijf ik. Toen ik daar zat hoorde ik allerlei geluiden uit de kamer. Ze deed iets op de tafel waar de computer staat. En ze liep heen en weer naar de keuken en dan weer naar de tafel. Daarna werd het stil. Ze riep me. Nou ik bleef waar ik was natuurlijk.

Uitleg

Mijn vrouw kwam naar achter de kastjes en ze keek naar mij. Ik keek terug van leg het eerst maar eens uit dan zie ik wel wat ik doe. Dus dat deed ze. Dat de thee was omgevallen en dat was vlakbij de computer en die moest droog blijven en ze had een handdoek nodig en ik stond op de weg naar de keuken dus daarom riep ze en nou had ze spijt. Ze zei Sorry Bert. Ik deed niks. Ze ging weg.

Knuffel

Even later hoorde ik dat ze op het kussen van de bank klopte. En daarna hoorde ik haar hele lieve stem: ‘Be-hertje, heb je zin in een knuffel? Kom maar, hoor.”
Ja, wat doe je dan als knuffelkater. Dus voordat ik het wist was ik achter de kastjes vandaan, was ik op het kussen gesprongen en lag ik met de poten gestrekt te genieten van een hele zachte buikknuffel.
Het hele verhaal van thee en de computer kwam nog een keer voorbij, geloof ik, maar echt luisteren kan natuurlijk niet als je van een buikknuffel ligt te genieten.

Ze is de hele dag ekstra lief geweest. Dus de volgende keer als er wat gebeurt, ga ik weer kijken of ik kan helpen.

Kater Bolle over als je iets kunt leren

leren
Vaak lees of hoor ik dat je katten niks kunt leren. Omdat katten zogenaamd niet luisteren.
Ik ben daar altijd verbaasd over. Want natuurlijk luisteren katten wel. Tenzij ze doof zijn, maar dan kunnen ze er niets aan doen.

Ik denk dat het komt doordat mensen met luisteren iets anders bedoelen dan katten. Mensen bedoelen met luisteren dat je moet doen wat ze zeggen. Katten bedoelen ermee dat je iets hoort en dat je daar aandacht aan geeft.

Luisteren

Ikzelf luister altijd als mijn mensen iets zeggen. Ik hoor meteen aan hun stem of ze blij zijn of boos of zenuwachtig. Maar vooral hoor ik of ze echt menen wat ze zeggen.
Bijvoorbeeld als ze me roepen als ik in mijn tuin ben. Ik kan aan hun stem horen of ze me zomaar voor de gezelligheid roepen, of dat ze zich zorgen maken over mij. Als ik hoor dat ze bezorgd zijn kom ik meteen.
Als ik denk dat ik iets te eten krijg ook. Maar het kan ook gebeuren dat ik net lekker lig, of iets spannends heb ontdekt. Dan kom ik niet meteen, maar na een paar minuten.
Toen ik net bij mijn mensen woonde snapte ik dat roepen trouwens helemaal niet. Ik hoorde mijn man of mijn vrouw roepen en dacht: Wat is er allemaal aan de hand? Waarom maken ze zoveel lawaai? Ik liep soms naar ze toe, maar meestal niet. Want ik wist niet dat ze het tegen mij hadden. En ook niet dat ze wilden dat ik naar ze toe kwam.
Nu snap ik dat al heel lang, omdat ik dat heb geleerd.
Ik heb dat geleerd door te kijken en te luisteren. Ik merkte dat het handig was als ik naar mijn mensen kwam. Mijn mensen vonden het fijn, ik kreeg knuffels en soms zelfs iets lekkers. Dus iedereen blij.

Slim

Mijn mensen zeggen: typies een kat.
Dat klopt. Ik ben heel slim, zoals elke kat. En ik kan heel goed leren. Maar ik doe dingen alleen als ik vind dat ik er iets aan heb. Ik ga dus niet liggen of zitten of pootjes geven, alleen omdat mijn mensen dat zeggen. Ik vind het nergens voor nodig om een pootje te geven. Wat schiet ik daar mee op? Misschien als ik er snoepjes voor zou krijgen dat ik het zou proberen. Maar ik denk van niet. Ik krijg zo’n snoepje zo ook wel. Waarom zou ik dan op kommandoo een kunstje doen?

Leren

Maar als ik merk dat iets handig is, kan ik heel snel leren. Ik heb geleerd dat als ik in de slaapkamer rond ga scheuren, mijn mensen begrijpen dat ik echt heel erg met de veer wil spelen.
Ik heb geleerd hoe ik mijn mensen kan laten merken dat ik graag iets wil. Ik kijk naar mijn mensen en daarna naar dat wat ik wil. Dus als ik eten wil hebben kijk ik naar mijn etensbakje. Toen ik hier net woonde ging ik bij de achterdeur zitten als ik zin had in iets lekkers. Maar dan hielden mijn mensen de achterdeur voor me open.
Terwijl ik geeneens naar buiten wilde! Na een tijdje begreep ik dat mijn mensen mij niet snapten en dat ik duidelijker moest zijn. Daarom loop ik dus naar mijn etensbak.
Ik heb geleerd dat de stofzuiger maar voor eventjes is. Elke dag, wegens dat mijn vrouw ziek is aan haar longen. Als de stofzuiger aan is ga ik naar buiten, of naar een andere kamer. Ik wacht tot het lawaai weg is, dan weet ik dat de stofzuiger weer opgeruimd is en kom ik weer terug.
Ik heb geleerd dat mijn vrouw makkelijker is met eten dan mijn man.
Dus als ik iets ekstraas wil ga ik naar mijn vrouw. Ik heb geleerd dat als de bel gaat, er iemand binnen komt. En dat ik daar niet bang voor hoef te zijn als ik in de slaapkamer ben. Want de slaapkamer is prifee, dus alleen voor mijn mensen en mij.
Zo kan ik nog heel lang doorgaan, met allerlei dingen die ik heb geleerd.
Het is dus zeker weten niet waar dat je katten niks kunt leren.

_hmmmmpri-i-ie-iet _

Weet je wat nu zo grappig is? Ik had er niet op gerekend, maar mijn mensen hebben ook een heleboel van mij geleerd. Mijn vrouw kan bijvoorbeeld mijn _hmmmmpri-i-ie-iet _ presies nadoen.
Dat geluid maak ik als ik op het grote bed spring. Mijn vrouw zegt altijd dat ik klink alsof ik een klein paardje ben. Als ze wil dat ik bij haar op bed kom liggen maakt ze dus dat geluid. Ik antwoord haar en ik spring op bed.

Mijn man heeft geleerd hoe hij met mij met de veer moet spelen. In het begin kon hij dat niet, maar nu wel. Ik heb hem laten zien hoe het het leukste is.
Mijn mensen hebben geleerd welk eten ik niet lust, doordat ik het liet staan. Nu krijg ik dus meestal iets wat ik lekker vind.
Ze hebben ook geleerd hoe ik geknuffeld wil worden, en hoe ik geborsteld wil worden.
Er zijn nog veel meer dingen die ze hebben geleerd, te veel om op te noemen.

Geduld

Het is dus zeker niet zo dat mensen altijd dom zijn. Dat denken katten vaak, omdat mensen zo onhandig zijn. Ze kunnen niet jagen, ze kunnen zich niet fatsoenlijk wassen, ze kunnen niet miauwen, ze kunnen niet klimmen, en ga zo maar door. Maar vooral: ze luisteren niet. Mensen maken de hele dag door geluiden, maar als je ze als kat iets vertelt snappen ze je niet. Het is duidelijk dat katten slimmer zijn dan mensen, dat ziet iedereen.
Maar toch denk ik dat je, met geduld en door het vaak voor te doen, mensen een heleboel kunt leren. Probeer het maar eens!

Kater Bram over: mijn eerste blog

blog

Hoi allemaal,  Ik zal me even voorstellen. Ik ben Bram, een kater van 10 jaar en ik woon samen met mijn zusje Mila en een woef Toby. En dit is mijn allereerste blog.

Het is best spannend hoor. Want iedereen kan dit lezen en ik heb nog nooit zoveel over mijn leven geschreven.

Spannend

Bertje vroeg aan mij of ik het wilde doen en toen werd ik kei blij, en zei ik tegen hem, natuurlijk wil ik dat doen. Maar wat zeg je dan in zo’n blog? Nou, en toen voelde ik al dat ik het best spannend vind want je mag dan over van alles en nog wat praten maar voornamelijk over wie ik ben als kater en wat ik dan allemaal doe. Soms zet ik wel eens iets op mijn feesboek met een foto en dan zijn er lieve berichtjes van iedereen, dat is kei leuk. Even terug over wie ik dan ben en waar ik woon.

Massaasje

Thuis heb ik een tuin waar ik rond in mag lopen en deze doe ik ook kontroleere op Massaasjebeestjes, op kleine donsjes en andere veren. Er zijn ook verdiepingen met ramen zodat ik daar naar buiten kan kijken voor als er seeriejeus iets aan de hand is. Ik mag alleen de tuin niet uit en de straat niet over omdat ik de weg niet ken, dat is alles.
Binnen heb ik een krabpaal die best hoog is en een heleboel slaapplekken. Het liefst dut ik op het akwaarijum met de visjes, dat is lekker warm. En vanuit de visjes kan ik de voortuin ook kontroleere. En als ik echt heel moe ben dan wil ik bij mijn vrouw slapen maar dat is omdat ik dan ook meteen massaasje krijg en dat is lekker.

Snekken

Oja, en wat ik ook lekker vind, is snekken! Ik hou van kip snoepjes. Of van die antihaarbal dingen. Ze werken wel niet maar die kraken o zo lekker weg in mijn bek. Volgens mij heb ik best veel verteld over mezelf. Er is nog meer hoor maar dan word dit wel heel erg lang dus dat doe ik dan een andere keer. Ik geef jullie allemaal een kopje en hoop dat jullie een fijne dag hebben, *boink* Bram

Waarom mijn staart helemaal emozie is

staart

Nou u ziet het mijn staart daar zit beweging in ook al zit ik gewoon netjes op het tapijt. Die beweging is emozie. Een staart heeft ook wat te zeggen.

Spanning

Ik zal een voorbeeld geven. Het was een keer zo dat er een vogel door mijn straat vloog, een kleine gelukkig dus ik dacht die kan ik aan. Ik zat stil nou ja dat dacht ik maar mijn staart zwiepte en mijn vacht op de staart stond alle kanten op. Dat was dus van de spanning. Dan heb ik zo heel veel gefoel dan komt het er via mijn staart uit.

De vogel vloog weg en bleef weg dus ik werd weer rustig. Maar mijn staart als laatste.

Gewoon

Als ik me gewoon voel dan let ik geeneens op mijn staart. Dan ga ik op mijn kussen slapen en mijn staart ligt dan gewoon ergens, maakt mij niet uit. Gewoon is goed.

Maar ik heb er nog steeds gefoel in. Dus als mijn vrouw komt aaien dan moet ze er geen gekke dingen mee doen. Zachtjes aaien mag. Een kus mag ook maar alleen rustig. Als ze mijn staart wil goed leggen kijk ik altijd even van hoezo, want mijn staart ligt goed waar mijn staart ligt, daar heb ik al eens eerder over geschreven.

Gewoon is dus dat je niet op je staart hoeft te letten.

Mooi

Maar ik heb nog iets anders. Omdat ik vaak op de foto ga thuis, ben ik steeds beter geworden in netjes zitten. Rechtop. En mijn kop goed houden. Serieus kijken of heel intens dat vind ik zelf mooi. Dan mijn voorpoten helemaal recht. En dan is mijn ideaal om mijn staart helemaal rond om mijn voorpoten te leggen, dat het het allernetse om te zitten, dat weet ik zeker.

Alleen lukt het niet elke keer. Misschien wil mijn staart dat niet. Zoiets snap ik niet goed, daar ben ik heel eerlijk over.