kater Bolle over: mijn eigen stem

stem van kater

Alle katten hebben een stem, en allemaal klinken we weer anders. We kunnen allerlei dingen vertellen met onze stem, door hoog of laag of hard of zacht te praten. Of door verschillende geluiden en klanken te maken.

We kunnen elkaar allemaal verstaan, waar we ook vandaan komen. Alle katten op de hele wereld begrijpen elkaar.  En het is echt niet zo dat we alleen maar miauw zeggen!

Zacht

Ik ben zelf best groot, maar ik heb een kleine stem.Dat komt omdat ik een groot lijf heb maar een klein hartje, zegt mijn vrouw. Ik praat ook niet zo heel veel.
Maar als ik wat zeg heb ik een zachte en hoge stem. En ik maak zachte, hoge geluidjes.

Knorretjes

Als ik op bed spring zeg ik altijd Prrrroe-iet. Dat betekent dat ik op bed ga springen. Ja, dat is best logisch toch?!
Als ik in mijn tuin ben, en mijn vrouw of man komt ineens naar buiten, kom ik aanrennen en maak een lange Prrrrrrrriet! Dat is omdat ik dan blij ben, en verrast.
Als ik andere katten zie die ik aardig vind, doe ik een piepje. Als ik ze niet leuk vind, nou… dan ga ik grommen. En dreigend mauwen. En als dat nog niet helpt ga ik krijsen.
Mijn mensen zeggen dat ze mijn stem kunnen herkennen, ook als ik krijs. Want ik krijs heel hoog. Net als mijn stem zeg maar, maar dan veel en veel harder.
Tegen mijn lieve Molletje maakte ik kleine knorretjes, met mijn mond dicht. Of ik deed heel zachte Prrt-jes terwijl ik haar kusjes gaf.

Tuuuut

Een tijd lang maakte ik ook een Tuuuut- geluid.
Dan kwam ik ’s avonds laat vanuit mijn tuin de woonkamer binnenlopen, ging bij mijn man zitten en deed Tuuuut. Dan ging mijn man met me naar de slaapkamer, waar mijn vrouw in bed lag.
Bij het binnenkomen deed ik nog een keer Tuuuut. En dan ging ik voor het bed staan, en deed nog een keer Tuuuut en sprong op bed.
Mijn mensen vonden het geweldig als ik dat geluid maakte. Ze noemden me altijd de tuutvogel.
Maar op een gegeven moment was ik er weer klaar mee, met dat tuut. Want ik ben natuurlijk geen vogel, maar een kat. En ik ben dus al helemáál geen tuutvogel!

Kleine katjes

Soms zeg ik een paar dingen achter elkaar. Proe–oep-oep. Prue-iep. Prrrrroet. Prroeeàp-àp!
Maar weet je wat het is? Het heeft geen zin om tegen mijn mensen te praten, want ze snappen het niet als het wat ingewikkelder wordt. Ze zeggen wel: “Meen je dat nou? Echt waar?”, maar dat is dan helemaal geen antwoord op wat ik zei!
Ik heb heus wel door dat ze net doen ALSOF ze me verstaan, maar dat ze eigenlijk geen flauw idee hebben wat ik vertel.
Meestal houd ik het dus korter als ik met mijn mensen praat. Alsof je tegen kleine katjes praat, zeg maar.

Mensen

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik ook niet begrijp wat mijn mensen zeggen. Vooral niet als ze met elkaar praten.
Als ze iets tegen mij zeggen, heb ik dat meestal wel door. Vaak gebruiken ze dan ook eerst mijn naam, dus zo weet ik dat het voor mij bedoeld is. Mijn vrouw gaat heel hoog praten, alsof ik een beebiekatje ben.
Maar wat ze me nou precies vertellen – geen idee. Hoe ik het ook probeer, ik kan het niet verstaan.
Mijn man praat wat lager, en mijn vrouw wat hoger. En het lijkt er op dat ze elkaar wél begrijpen. Maar ik kan er geen touw aan vast knopen.  En waarom ze er zoveel geluiden voor nodig hebben, dat vraag ik me ook vaak af.
Het gáát maar door, de hele dag.

Katten

Ach, het zal wel een andere taal zijn, denk ik dan. Een taal speciaal voor mensen.
Of mensen elkaar belangrijke dingen te zeggen hebben, daar ben ik nog niet over uit.
Soms denk ik zelfs wel eens dat die geluiden eigenlijk niks betekenen. Dat het gewoon klanken zijn, geen woorden.
Maar ik heb al wel door dat mensentaal een eenvoudige taal is, die niet veel voorstelt.
Zeker niet als je het vergelijkt met kattentaal, en hoe uitgebreid die is, en hoeveel we te vertellen hebben!

14 thoughts on “kater Bolle over: mijn eigen stem

  1. Goedemorgen Oom Bolle. Wat leuk weer een verhaal van u te lezen. Ikke praat nog niet zoveel maar ons vrouwtje kent onze taal soms wel. Ik kon wel eens piepen en dat was omdat ik wel eens iets deed dat mijn mama niet goed vond. Dan pakte ze mij in mijn nekvel en dan ging ik piepen. Maar ik ben ook heel stoer want toen ik mijn 1e prikje en chips kreeg deed het wel zeer maar ik hield mijn mondje dicht. Hier ben ik blij dat wij katten elkaar allemaal begrijpen. Kenji had wat moeite want die is geboren in Siberië en die begreep mijn vrouw niet in het begin. Dus hebben de andere katten hem snel de Nederlandse taal geleerd, en het 1e dat hij gelijk begreep is het woord eten. Dat is belangrijk en soms is dat te laat en dan praten we met zijn allen tegen haar en weet ze het gelijk. Klappen met onze tanden dan weet ze er zitten weer vogels op de rand. En komen we hard aanrennen en roepen dan willen we aandacht. Wij hebben nooit echte grote ruzie maar tijdens het spelen kunnen we we wat meer geluid maken. Het is fijn voor ons dat ons vrouwtje onze taal begrijpt en wij begrijpen haar ook. Aan haar stem horen we of ze blij is ,boos of verdrietig. Is ze boos dan is er meestal iets stuk door ons gedaan en dan houden wij ons rustig en spreken we af heel voorzichtig naar haar toe te gaan en enorm te gaan knuffelen. Dat werkt heel goed. Is ze verdrietig dan blijven we graag bij haar zitten en troosten we haar met knuffels en likjes

    1. Dag lief poezenkleutertje Kyana, wat leuk dat je weer aan je Oom Bolle schrijft!
      Ik lees al dat je een stoer mini-poesje bent, dat je niet piept bij de dierendokter. Als je mama je bij je nekvel pakt, is dat om je iets te leren, en dat heb je ook al begrepen. Net als het geluid dat je moet maken als het eten te laat is, of als je iets lekkers ziet waar je niet bij kan, zoals een vogel. Wat ben je een slimmerdje!
      Gelukkig maar dat Kenji ook snel de Nederlandse kattentaal heeft geleerd, dan zie je weer hoe in-tel-lie-gent katten zijn.
      En wat lief dat juliie je vrouw zo goed verzorgen als ze verdrietig is.
      Kijk, als je iemand lief vindt heb je vaak geen woorden nodig om elkaar te begrijpen.
      Lieve stoere kleine slimme Kyana, je wordt een geweldige poes. Nee…dat ben je al!!!
      Een lief kopje van je Oom Bolle.

  2. Ooooooh bolle.
    Hier heb ik hetzelfde hoor. Je weet dat ik zangeres ben toch? Ooooh ik zing de mooiste krejaatsies. En wat hoor ik dan? Katriennnnn alsjeblieft. We willen slapen!!! Pardonnetjes? Als ik om 4 uur snachts een liedje op voel komen dan moet ik het er toch uitgooien? Ooooh echt bolle, ze gunnen me niets hier.

    1. Dag Katrientje, je hebt helemaal gelijk dat je als je inspieraatie hebt, meteen moet zingen. Dat kun je niet voorspellen, wanneer dat komt. Als dat om vier uur ’s nachts is, dan is dat zo. Bovendien…wij zijn nachtdieren! Dus dan zing je ’s nachts, dat is logisch.
      Ik weet zeker dat je prachtig kunt aingen, operazangeres Katrien!
      Een lief kopje van Bolle,

      1. Hè, dat moest natuurlijk ZINGEN zijn, Katrien, niet AINGEN. Dat bestaat helemaal niet, denk ik!
        Nog een lief kopje van Bolle.

        1. Ooooh bolle,ikjes was toevallig lijf vandaag op mijn feestboek. Daarin zong ik kerstliedjes lijf voor iedereen😀

          1. O Katrien, wat jammer dat ik geen feestboek heb! Maar kk weet zeker dat iedereen het prachtig vond!

  3. Hallo Bolle,

    Hier ben ik weer hoor. Ik knap al goed op van mijn operazie van mijn bekkie, Ik heb nu maar een klein kiesje achter in mijn bekkie, de andere zijn vanzelf foetsie gegaan en kan ik er ook geen au aan krijgen.

    Wat kan jij goed uitleggen over onze kattenmiauw taal. Ik geloof dat ik een heel slim vrouwtje heb, want vrouwtje hoort aan mijn miauw of pprr precies wat ik bedoel. Vrouwtje heeft ook voor ik hier kwam wonen 4 katten gehad en ja we hebben allemaal ons eigen taal en geluid. Al waren ze ergens anders in huis en een van hen miauwde, dan kon vrouwtje precies horen wie er riep. Nee wij kennen geen mensentaal maar we begrijpen wel de geluiden en klanken van de mensentaal en ik snap heel goed wat vrouwtje bedoeld en ik neem anders vrouwtje gewoon mee en dan wijs ik het wel. Bv. Als ik iets uit de kast wil hebben ga ik voor vrouwtje miauwen en staat ze op en vraagt dan: Jipje laat maar zien wat er is. Nou ik loop dan naar de kast en wijs met mijn poot of neus aan wat ik bedoel.
    Wij dieren zijn echt uniek, want wat jij miauwt, waar je ook woont op de aardbol er is maar een miauwtaal, voor de blafsnuiten maar een blaftaal. en noem maar op. Mensen zijn echt gekke wezens hoor, wat een gedoe al die verschillende talen. Je wordt daar toch echt kater moe van hoor.

    Ik ga nu weer een dutje doen, want in zit net als Bert in de katerziektewet, we doen nu veel slapen en zo knappen we weer op. Voor nu voor jou een hele fijn miauwgesprek met je vrouw en man en laat je maar heerlijk verwennen met knuffels. knuffel van mijn vrouwtje voor jou en poot en kopje van je grote vriend Jip

  4. Dag Jip, gelukkig dat je operaazie achter de rug is en dat je weer aan het opknappen bent.
    Zijn je kiesjes vanzelf weggegaan, of deed de dierendokter dat? En heb je nog tandjes, of ook niet meer?
    Wat ben jij een slimmerik, dat je zo aanwijst met je poot of je neus wat je bedoelt! En je vrouw ook trouwens. Dat moet ik nog een beetje leren, om iets aan te wijzen. Ik ga wel eens in het gangetje bij de tuindeur zitten als ik eten wil hebben. Toen zei mijn vrouw dat ik beter bij mijn bakje kan gaan zitten. Ja, daar zit wat in – nou, niet in mijn bakje dan, maar wel in wat mijn vrouw zegt. Dus misschien doe ik dat volgende keer.
    Je vrouw heeft gelijk dat elke kat een eigen stem heeft. Vroeger woonden Popje, GroteBeer en mijn Molletje hier en die klonken alledrie anders. Mijn mensen hebben wel geprobeerd dat te filmen, maar Mol wilde NIKS zeggen voor de film! Terwijl ze altijd wat te vertellen had, en best hard ook. Zeker toen ze doof was!
    Dus jij vindt het ook vreemd dat mensen allemaal verschillende talen hebben? Ik ook. Terwijl
    ze dan ook nog minder belangrijke dingen te vertellen hebben dan wij!
    Lieve Jip, wordt maar snel beter en laat je maar goed in de watten leggen (zo noemen mensen dat, geloof ik. Niet dat je echt in de wattten hoeft te gaan liggen hoor!)!
    Een lief kopje voor jou, en ook voor je vrouw, van je vriend Bolle.

    1. Ja Bolle al die kiesjes zijn vanzelf weggegaan. Tante Ans vertelde dat het heel af en toe voorkomt en dat de wortels vanzelf oplossen. Ik moet wel af en toe in mijn bekkie laten kijken door vrouwtje vertelde Tante Ans aan mij. Nou ik heb haar maar laten kletsen, ik was veel te dronken van de narekoos en wilde naar huis toe. thuis heb ik vrouwtje gemiauwd dat ik dat nog zo net niet weet hoor. Ik was dat niet van plan, maar ze mag het proberen van mij en als het lukt vind ik dat knap van haar. Vrouwtje mag heel veel doen met mij, maar niet een kat-poes vind het toch fijn om in de bek te laten kijken. Kopjes en poot van je grote vriend Jip

      1. O Jip, heb je je kiesjes doorgeslikt? Of uitgespuugd?
        En ik snap wat je bedoelt met in je mond laten kijken. Daar begin ik ook niet aan, zeker niet nu ik heb gehoord van jou en Bert! Je durft haast niet meer te gapen, als katerman zijnde…
        Een lief kopje voor jou van je vriend Bolle.

        1. Bolle, dat kan ik je niet vertellen jammer genoeg, we weten het eigenlijk niet, ik denk dat ze uit mijn bekkie zijn gevallen en dat de brombeerzuiger ze in zijn buik heeft gedaan. Och dan heeft die ook wat gekregen en ik kan er geen kiesjespijn meer aan krijgen. Vrouwtje zegt dat als we gapen dan onze poot maar voor het bekkie moeten doen, dan kan ze niks zien. Zachte kopjes en knufjes van mij en vrouwtje en doe jij lieve groetje aan je vrouw en man van mijn vrouwtje? Jip

  5. Hallo Bolle,

    oooh wat een mooi verhaal over jou eigen stem. Ik vind het mooi van jou eigen om ons allemaal daarover iets te vertellen. En wat heb jij veel geluidjes Bolle. Jij heb jouw mensen ook veel geleerd over jou eigen stem en hoe jij praat van jou eigen.
    Ik ben een rustige poes van me natuur. Ik spin zachtjes en ik heb niet zo heel veel geluidjes. Maar als me vrouw met me eten begint dan kan ik ineens heel hard praten. Oooh Bolle dan laat ik mij eigen horen en ik stop pas als me vrouw me eten op de grond zet. Zo treen ik toch me stembanden. En soms als ik speel, oooh dat is echt heel weinig, dan roep ik om me vrouw.
    En ik luister graag naar me Bert. Hij heb een stoere stem en hij spin ook heel hard. Wij begrijpen elkaar zonder stem ook Bolle. Dat is als je verkering heb.
    Ik vind het wel fijn om een stem te hebbe van me eigen.

    Liefs van Loesje

  6. Dag Loesje, wat leuk dat je zoveel stem hebt als je vrouw met je eten bezig is. Dat is ook heel belangrijk natuurlijk! En als je speelt en je roept om je vrouw, is dat omdat je wilt dat ze meedoet of dat ze naar je kijkt?
    Ik spin ook heel zachtjes. Mijn vrouw kan soms alleen voelen dat ik spin, maar dan kan ze het nog niet horen. Maar als ik HEEL goed geknuffeld wordt, kan ik ook echt ronken!
    Dat jij en Bert elkaar zonder stem begrijpen, dat had ik met mijn Molletje. Dat is dat je elkaars hart kunt horen, en dan heb je geen stem nodig.
    En dat je een stem hebt, is zeker weten fijn! Iedereen zou een eigen stem moeten hebben, denk ik.

    Een lief kopje voor jou van Bolle.

    Pee Es: Ik ga bij iemand anders kijken naar je wurksjop voor het geknal en geflits, wat je schreef in je stuk. Want dan kan ik wel op feesboek!

Reacties zijn welkom