Categorie archieven: uit mijn leven

De zon schijnt en ik ben op mijn post

zon

Ik ben altijd huiskater, zeven dagen per week en de hele tijd overdag en ook ’s nachts. Dus ik heb nooit vakansie.  Is dat erg? Dat weet ik geeneens.

Drukker

De laatste tijd is het anders in de straat. Drukker. Er lopen meer mensen, vooral ’s morgens vroeg. Die waren met vakansie en nou zijn ze weer terug. Ze zien er helemaal niet blij uit in hun gezicht. Als ik een snek heb gehad dan kijk ik tevreden, zegt mijn vrouw. Omdat er iets fijns gebeurde. Misschien is vakansie helemaal niet fijn als je zo moet kijken. Dus dan hoef ik het niet.

Rieleksen

Soms zegt iemand dat ik de hele tijd aan het rieleksen ben en geen klap uitvoer. Dat is helemaal niet waar. Want ik heb mijn eigen taken in huis:

  • ik controleer de straat dus dat ik weet wat er gebeurt, niet de hele tijd maar af en toe dat niemand weet wanneer ik ga controleren
  • ik kijk in de boodschappentas of het in orde is. Dat hoeft maar even dus niet dat ik overal aan ga ruiken, maar het moet wel gebeuren
  • ik help mee met het dekbed verwisselen dan doe ik toezicht, maar als ik beneden slaap dan merk ik het niet altijd dat mijn vrouw op de slaapkamer is
  • ik zorg voor ontspanning van mijn vrouw door kopjes te geven en te zeggen dat ze me moet knuffelen en in slaap moet aaien

Volgens mij doe ik nog meer maar dat weet ik zo gauw even niet. Het zijn best dingen die belangrijk zijn. Dus ik kan als huiskater niet zeggen nou even niet. Vooral de straat en de boodschappen en alles eigenlijk wel.

Zorg

Mijn verkering Loesje schreef laatst ook een mooi stuk over voor jezelf zorgen, dat dat eerst komt en dan pas heb je wat aan een ander te geven. Zo zie ik het ook. Dus ik moet wel veel rieleksen anders kan ik mijn werk als huiskater niet doen. En soms doe ik het tegelijk dan zit ik in de zon in de vensterbank, dan let iedereen in de straat vanzelf op. Als huiskater moet je naar oplossingen zoeken en dit is fijn en belangrijk op hetzelfde moment.

Het superspannende kattenboek: Lieve Allemaal

 Lieve Allemaal

Hier is mijn eerste Vriendenboek. Ik ben er superduperblij mee en ook en vooral omdat ik zulke bijzondere vrienden heb.

In het boek vertellen mijn vrienden over wie ze zijn en hoe ze leven. En ook zeggen ze hun mening als er wat is. Dat is
belangrijk. Als dier ben je ook iemand dus je telt ook mee. Zo zie ik het. Maar als dier zijnde moeten we nog ee-man-sie-peren.
Dat betekent dat we meer van onszelf moeten laten horen. Serieus waar.

Het boek is gratis en voor iedereen te downloaden. Dat gaat gemakkelijk.

Klik hier op de link en dan komt u op de pagina waar u kunt downloaden.

Ik hoop dat u het mooi vindt. En als u denkt ik wil meedoen dan heb ik goed nieuws want volgend jaar maak ik weer een vriendenboek

dus insturen kan tegen die tijd doe ik een oproep. Alvast beginnen met schrijven is een goed idee!!

Bertje

Hoe ik mijn wiekentsnek vond

Volgens mij ziet u al hoe ik mijn wiekentsnek vond. Lekker!! Het was dat spul uit een staafje. Van Vitakraft. Er zat vis in.

Dat spul uit een staafje eet ik al jaren. Het is volgens mij een echte snek. Dat het vis heet maar het ziet er heel anders uit dan vis en het smaakt er niet echt naar maar je eet het toch heel graag.

Intens

Toen ik het voor de eerste keer kreeg, vond ik het meteen lekker. Dus de dag erna kreeg ik het weer, dat wilde ik ook want ik keek heel intens en ik miauwde, dus dan snapt iedereen vanzelf wat er moet gebeuren en mijn vrouw ook. De dag erna, en daarna,  ik wilde het gewoon steeds. Alleen begon mijn vrouw zuinig te kijken wegens mijn gezond. En toen kreeg ik het opeens veel minder, erg hè?

Smaken

Je hebt vis en je hebt kip. Maakt mij niks uit, ik eet wat ik krijg en dat is lekker. Ik doe er niet lang over dat is jammer. Een bord vol was beter geweest maar daar hoef ik thuis niet mee aan te komen.

Gewoon

Eigenlijk heb ik het liefste wiekendsneks die ik ken. Dat ik aan het geluid in de keuken al hoor welk zakje of kupje er open gaat. Dan voel ik me anders. Dat ik konzentraazie krijg van: er komt iets lekkers aan en ik weet wat het is en ik kan het bijna proeven alleen ik heb het niet en wanneer wel, wanneer wel, wanneer wel.

Wachten is moeilijk en toch hoort het een beetje bij het fijne van de wiekentsnek. Mijn vrouw zegt dat het voorpret is maar volgens mij voelen katers dat niet.

Iets nieuws

O ja, soms wil ik ook iets nieuws proberen maar alleen als het lekker is. Ik hou niet van vies eten, daar ben ik heel eerlijk over.

Wat ik thuis hoorde over een speelkwartier

speelkwartier

“Bert, we gaan speelkwartier houden,” zei mijn vrouw. Ik dacht waarom. Knuffels, sneks en slapen dat is mijn iedeejaal.

Rust

Ik heb weleens op mijn feesboek de vraag gehad of ik lui ben. Dat is niet zo. Ik hou van rust, dat is wat anders. Dat is dat je wil dat alles stil is en veilig en dat je dan in jezelf ontspannen bent. Dus dan hoef je ook niet te rennen ofzo. Dat doe ik soms ’s nachts, als ik me oer voel na de bak. Maar het fijnste vind ik rust en veilig en dan een knuffel en een snek erbij of dat mijn vrouw aan haar werktafel zit en dan gebeurt er niks maar ik ben thuis en ik voel me gelukkig. Dan slaap ik supergoed.

Gezond

Dus in mijn situuazoe doe ik dus heel weinig aan sport, behalve dus dat rennen. En mijn vrouw zegt dat ik voor mijn gezond meer aan beweging moet doen. Het hoeft niet de hele tijd zegt ze maar wel elke dag en dat heet dus speelkwartier.

Laatst zat ze bij me op het tapijt, ik lag te rieleksen en toen ging ze met een propje spelen. Ja, dan kijk je tòch, als kater zijnde.

  • ze gooide het in de lucht en ving het op,  dat was best knap
  • ze gooide het van de ene hand in de andere, ik ging zitten om beter te kijken
  • ze gooide het naar me toe, pang tegen een voorpoot aan, nou toen was ik!!

Rollen

Ik pakte het propje met mijn voorpoten en rolde op mijn zij en toen weer terug en ik scheurde het doormidden. Of nou ja bijna want toen pakte mijn vrouw het af en ze gooide het in de lucht en ik dacht wat nou!! wat nou!! dus toen ze het weer naar mij gooide toen pakte ik het meteen, en zo ging het de hele tijd door.
Daarna was ik keimoe en dus ben ik op de bank gaan slapen.

Misschien is spelen toch wel leuk. Als je het samen doet, bedoel ik. Hopelijk is dat speelkwartier.

Waarom ik op de kale vensterbank lig

vensterbank

Deze zon is het fijnste. Gewoon lekker warm dat ik er gewoon in kan liggen. Ik krijg vaak de vraag waarom ik op de kale vensterbank lig. Dat zal ik uitleggen.

Liggen

Thuis heb ik veel kussens en dekentjes om op te liggen. Ik heb ook een doos. ’s Nachts lig ik graag in de vensterbank boven die is klein en laag en dan kan ik zien wat er achter ons huis gebeurt. Daar lig ik op een dikke handdoek. Maar deze vensterbank heb ik liever kaal, serieus waar.

Anders

Deze vensterbank is anders dan die boven. Deze is langer en hoger. Dat hoge daar gaat het om. Ik heb er een keer een dekentje gehad en toen wilde ik niet meer in de vensterbank want ik vertrouwde het niet. Eerder kreeg ik een mandje, superfijn hoor, tot ik er zomaar uit rolde en toen wist ik van binnen zeker dat ik nooit meer een mandje wilde en dat hoeft van thuis ook niet. Zulke erfaringen maken me voorzichtig. Je weet nooit.

Kijk als ik boven uit de vensterbank rol dan ben ik bijna meteen op de overloop. Die kan ik gemakkelijk zien als ik lig. Dus dat snap ik. Het is een pootlengte diep. Dus dichtbij.

Maar de vensterbank boven die is gewoon hoog. En ik wil voelen waar ik lig dus niks met dekentjes of kussens die kunnen schuiven en waar blijf je dan als je slaapt dus dat is eng.

Kaal

Dus daarom lig ik op de kale vensterbank. Dan voel ik me veilig. Want ik snap waar ik lig en onder me gaat niks schuiven. Plus het is ook nog eens zo dat ik helemaal niet bot over vel ben dus ik heb altijd wat van mijn eigen lichaam om op te liggen. En ik lig lekker, anders ga ik wel op mijn kussen liggen of in mijn doos of op mijn kruk waar fleecedekens liggen.

Dat wilde ik even uitleggen.