Tag Archives: kattenboek

Dit gaat over een superspannend plan voor een kattenboek

 Updeet

Het boek wordt supergaaf!! We hebben nou nog plaats voor verhalen van tien katten over hun leven. Dus als je mee wilt doen, meld je snel aan. Hieronder staat hoe het moet.

Wegens mijn operatie en de revalidinges gaat het boek nou uitkomen begin april 2019, dus dat is tegen Moederdag want dat is 12 mei.

Over het boek

Dit gaat over een superspannend plan voor een kattenboek. Het idee is van mijn feesboekvriend Katrientje. Ik vond het meteen keigoed. Maar we hebben hulp nodig

We dat zijn dus Katrientje, en Loesje en ik. Wij gaan dat boek maken of nou ja eigenlijk niet.

Idee

Wat was het idee van Katrientje? Echt zo supersimpel en goed dat je denkt waarom is dat er nog niet. Ze zei dat er een boek moest komen van mijn vrienden waarin ze allemaal over hun leven en zichzelf vertelde. Iedereen een pagina. Met een foto. Zit je in een meerkathuishouden, dan krijg je ook meer paginaas. Of iedereen kan apart vertellen.

Het is dan een feel goed boek waardoor je een helehoop poezen en katers leert kennen. En ze hebben allemaal iets te vertellen waarvan je denkt wat leuk of dat wist ik geeneens.

En we hebben al een uitgever!!

Meedoen

Nou is Katrientje zestienplus jaar maar ze is superactief net een kitten denk ik soms. Dus nou doen er al bijna twintig katten mee.

En ik weet dat ik ook vrienden heb die hier alleen lezen, of van wie de vrouw mijn feesboekvriend is. Dan kun je ook meedoen.  Mail mij dan even dat is huiskaterbert  @ xs4all.nl en dan zonder de spaties. Dus mail me dan over hoeveel katten het gaat en of je een foto hebt of kunt laten maken dat moet zo’n zware foto zijn. Want het wordt een echt boek van papier. En ook je verhaal over wie je bent, hoe je leven is geweest en hoe je leven nu is.

Hoe doe je mee?

  • stuur me een meel dat je wilt meedoen dan heb ik overzicht
  • je bent een kat en je vertelt over je leven, hoe je woont, wat je belangrijk vindt, wat je hebt meegemaakt
  • je bent op Feesboek of via mijn site vriend van mij of Loesje of Katrien
  • lengte: minstens 1 bladzijde dus ongeveer 500 woorden
  • ben je een meerkathuishouden dan heb je meer woorden
  • er moet een keizware foto bij die op papier gedrukt kan worden (300 dpi)

Als je moeite hebt met schrijven of je hebt opeens heel erg veel geschreven of je weet het niet meer, mail mij dan ook even dan komen we er samen wel uit.

Hoe maak je een keizware foto?

Met een fototoestel. En als je alleen een telefoon hebt moet er iets met de instellingen gedaan worden. De foto moet echt minstens 1 mb zijn liever meer.

mijn mail is: huiskaterbert   @ xs4all.nl en dan alles aan elkaar.

O ja we hopen dat het in november uitkomt dat is best snel en dan moeten er ook vrienden meedoen. (Ik denk nou ook aan Bolle ik weet dat je dit leest!!)

Wilt u meedenken over mijn nieuwe boek?

kattenboek

Hoi Lieve Allemaal, ik heb een vraag en die is of jullie willen medenken over mijn nieuwe boek. Daar ben ik nou mee bezig.

Het komt uit tegen Dierendag. Dus het duurt nog even maar dan moet het wel af zijn. Ik heb al veel maar nog niet alles.

Wat er in komt

Het boek gaat over mijn leven, dus over alles wat ik me nog kan herinneren. Ik weet nog een beetje van toen ik zwerfkater was, dus toen ik op straat leefde. Dat is best moeilijk. En ik weet dat er vooral veel vrouwen emo van worden. Zal ik het er dan maar niet in zetten?

Het is wel echt gebeurd.

Maar het is ook moeilijk.
Daarom weet ik het dus niet goed.

Anderen

Ik zou best willen weten of ik de enige ben of wie er van mijn vrienden ook zwerfkater is geweest en hoe je dan van de straat af kwam. En ik wil ook weten of er vrienden zijn die zwerfkatten helpen en hoe ze dat dan doen.

Toen ik nog op straat leefde had ik voor eten adresjes. Anders was ik mager geworden, en dat is niet fijn. Over adresjes ga ik ook in mijn boek schrijven. Hoe dat was.

Hospitaal

Zelf kwam ik van de straat omdat ik zo ziek was dat de Dierenambulance me ophaalde. Mensen namen me zomaar mee. Eerst vond ik dat moeilijk en ik was banger dan ervoor maar ja ik was er gewoon wel slecht aan toe dus ik kon niet weglopen ofzo. Daar was ik te slap voor geworden.

Wie van mijn vrienden heeft ook in het asiel gezeten? En wie van mijn vrienden werkt misschien in het asiel en is dat nou moeilijk of juist fijn omdat je kunt helpen?

Thuis

Ik wil over alles schrijven eigenlijk. Dus ook dat ik een thuis kreeg en hoe ik moest wennen. Het is mijn eerst echte boek bij een uitgeverij.

Vijf vragen aan Caat-a-strofe

Deze week interview ik Caren Peeters van Caat-a-strofe, zij is de vrouw van Binkie. Dat is een kater die zwaargewond was maar nou weer beter wordt. Komt door zijn vrouw!! En ze schreef een boek overhem en dat is hier te koop.  Bink zit ook op Facebook. Hier komt mijn interview!!
Caren zegt eerst: “Binkie blogt en Facebookt, en hij vindt de mensentaal maar niks. Daarom verzint hij zelf steeds nieuwe woorden, zoals KG en knuffeltrapleer. Hij geeft ook nieuwe betekenissen aan bestaande woorden, zoals pompoentje en platzak. Op www.caat-a-strofe.nl vind je bij de Binkieblogs het Binkiewoordenboek. Dat is nog lang niet klaar, omdat Binkie steeds iets nieuws verzint, en hij het bijna niet bij kan houden. Als je in het interview een Binkie-woord tegenkomt, kun je dat opzoeken in het Binkiewoordenboek.”

Nou mijn vragen!!

Waarom heeft Binkie op zijn Facebookpagina zo’n raar pakje aan?
Toen ik Binkie vond, op 16 april 2015, lag hij zwaargewond in een tuin. Hij had een enorme wond op zijn nek en rug. Ik heb hem eerst ‘gestolen’ omdat zijn eigenaar niet thuis was. Maar die deed later gelukkig afstand van Binkie, die toen nog anders heette.
Nadat de wond was schoongemaakt, kreeg Binkie een Medical Pet Shirt aan, waar wondgaas onder werd gestopt. Maar hij krabde zijn turnpakjes binnen een paar dagen aan gort, en de gaasjes waren niet aan te slepen; hij verschoof ze in een oogwenk.
Daarom zijn de KG’s hem gaan verbinden, zodat het ‘truitje’ ontstond. Maar hij krabde zijn truitjes óók binnen de kortste keren aan flarden. De KG’s plakten steeds meer tape op de truitjes, en dat hielp. Maar langer dan drie of vier dagen hielden de truitjes het niet uit.

Na een poosje werd de wond ineens groter in plaats van kleiner, doordat de truitjes tegen de wond schuurden. De KG vond toen de ‘bagel’ uit: een rolletje verband dat om de wond heen werd gelegd, zodat het wondgaas de huid niet meer raakte. Nog later liet ik designtruitjes maken door een naaister: turnpakjes zonder onderkant met een zachtgevoerde kraag van kunstleer.
Intussen kreeg Binkie pijnstillers, antibiotica en ontstekingsremmers. We probeerden ook jeukremmers, maar die gaven alleen bijwerkingen. Ten slotte kreeg Binkie prednoral (prednison). Een week of vijf geleden leek de jeuk enorm af te nemen. De prednoral werd afgebouwd, en Binkie krabde helemaal niet meer.
Donderdag 28 april heeft de KG nagelhoesjes van kunststof over Binkies achterklauwen geplakt. Toen die er maandag nog zaten, heb ik het truitje doorgeknipt. Een uur lang ging het goed, maar toen begon Binkie toch weer te krabben. Door de nagelhoesjes bleef zijn huid nog wel heel, maar het litteken werd toch weer roder en roder. Ik was wanhopig! We waren al meer dan een jaar bezig, en nu?
Ik flanste van een inlegkruisje en tape een soort dasje in elkaar, en dat draagt hij nu. Vreemd genoeg hield hij meteen op met krabben, hoewel het litteken onder het dasje uitstak. Maar nu ik dit zit te typen, hoor ik hem weer krabben. In het ergste geval moet Binkie levenslang truitjes dragen, maar we hopen nog steeds dat het langzaam maar zeker beter blijft gaan. Ik moet wel oppassen dat ik op tijd afgevallen nagelhoesjes vervang, zodat zijn huid, áls hij krabt, niet meteen open is.
Het lijkt misschien één grote lijdensweg, maar Binkie was van het begin af aan een heel blije kater. Als ik had gedacht dat hij ongelukkig was, had ik er meteen een eind aan laten maken. Maar gelukkig was dat niet nodig.

Hoe is zijn karakter?
Dat is bijna niet te beschrijven. Volgens een van de KG’s heeft Binkie ‘het karakterst’, en volgens Binkie zelf is hij ‘de uniekste’ kater die er bestaat’. Als tekstschrijver kan ik honderd keer zeggen dat dat helemaal niet kan, maar zij houden vol van wel. En eigenlijk ben ik het nog met hen eens ook.
In ieder geval heeft Binkie vooral heel véél karakter. Hij is sociaal, nieuwsgierig, speels, vrolijk, dapper en levenslustig. Bescheidenheid is hem vreemd. Hij vindt zichzelf beslist onweerstaanbaar, en dat is hij ook. Hij vertelt bovendien luid en duidelijk wat ik moet doen: de balkondeur open zetten, het dekbed optillen zodat hij eronder kan kruipen, ontbijt klaarmaken, een plakje fricandeau opdienen, op de knuffeltrapleer klimmen om hem te aaien… Zijn wens is mij een bevel, en hij weet het.
Als er iemand op bezoek komt, is hij/zij binnen een paar seconden verliefd.

Dat ik een boek over Binkie geschreven heb, komt eigenlijk alleen doordat hij zo leuk en bijzonder is. Ik was het helemaal niet van plan, maar hield mijn vrienden en familieleden op de hoogte via de mail. Toen bleek hoe leuk mensen hem vonden, kreeg hij zijn eigen facebookpagina, en besloot ik een boek te schrijven op basis van de mailtjes. Binkie is zelf intussen ook aan het schrijven geslagen. Hij houdt zijn eigen Facebookpagina bij en schrijft af en toe een blog. Het aantal Binkiefans op Facebook groeit nog steeds!
Hoeveel katten heeft u en hoe verdeelt u de aandacht?
Toen Binkie kwam, was ik de huisslaaf van twee katers en een poes: Joris (toen bijna 13), Pommetje (toen bijna 10) en Catootje (toen bijna 7). Alle drie waren ‘rescues’, want ik ben tegen fokken zolang er nog dieren rondzwerven of in een asiel zitten.
Tijdens de hittegolf van de afgelopen zomer is Catootje helaas overleden. Ze had een lekkende hartklep, en die werd haar plotseling fataal. Er ontstond (waarschijnlijk) een bloedprop die in stukken brak, en in één keer al haar slagaders verstopte. Gelukkig was ik thuis toen het gebeurde, dus kon ik direct met haar naar de spoedkliniek om te zorgen dat ze zonder veel angst en pijn kon sterven. Nu heb ik dus drie katers.
Ze willen alle drie een ander soort aandacht, en dat is wel makkelijk.

Joris vindt het fijn om voor het slapengaan een lang en diepgaand gesprek te voeren. Hij ligt dan op mijn hoofdkussens te spinnen en houdt mijn hand vast. Ik vertel hem dan altijd dat hij vandaag weer tweemaal zo lief is geworden als gisteren, en dat dat eigenlijk niet kan, omdat hij sowieso (samen met Pommetje en Binkie) de liefste kater van het universum is. En nu is natuurlijk meteen duidelijk waarom het universum uitdiijt: anders past de liefheid van Joris (en Pommetje en Binkie) er niet in. Joris moet dan zó spinnen dat hij ervan gaat kwijlen.

Pommetje komt af en toe heel stilletjes een knuffel halen. Hij is erg zwijgzaam en schuw, maar kan toch goed duidelijk maken wat hij wil. Hij kan me bijvoorbeeld zwijgend vertellen dat ik zijn water moet verversen, of dat ik hem op moet pakken. Hij vindt het heerlijk om op het katmatje te liggen (het katmatje ligt naast mijn muismatje op mijn bureau) en kopjes te geven aan mijn beeldscherm.

Binkie zegt gewoon wat hij wil, of hij komt me kopjes geven. Hij vindt het ook enig als ik met zijn schuimrubberen balletjes gooi. Dan springt hij als een kangoeroe door het huis. Als hij onder het dekbed slaapt, moet ik zijn pootjes warmen (die gaat hij eerst even lekker koud maken op het balkon) of zijn buikje aaien (dan gaat hij met zijn rug naar me toe liggen). Hij vindt het maar niks als ik zit te typen. Dan komt hij me roepen. Soms omdat hij zelf wil typen, en soms omdat hij aandacht wil.

Waar slaapt iedereen?
Nou, dat wisselt nogal. Op sommige plekken slapen ze alle drie om de beurt, op andere plekken slaapt er altijd maar één, en op weer andere plekken slapen er twee om de beurt. Ze slapen nooit tegen elkaar aan, hoewel Joris ’s morgens het hoofdje van Binkie mag/moet wassen.
Weet je wat: ik maak er wel een schema van. Maar je weet hoe het is met katten: morgen slapen ze weer allemaal ergens anders.
Ik slaap zelf meestal in mijn bed, maar soms ook in een hotel of zo. En heel soms val ik op de bank in slaap. Maar ik slaap bijvoorbeeld nóóit op de vensterbank of de koelkast.

Komt er nog een tweede boek over Binkie?
Dat weet ik nog niet. Hoewel iedereen erg enthousiast is over BINK, verkoop ik het lang niet zo snel als ik had gedacht en gehoopt. Veel Binkiefans zorgen zelf ook voor katten, dus het geld groeit hun niet op de rug. Ik moet nu eerst de drukker betalen en kijken of ik Binkie financieel ‘overleef’, en dan kan ik kijken of er nog een boek komt.
Misschien moet ik Binkie het tweede boek zelf laten schrijven, want hij schrijft veel beter dan ik.

 

Dankuwel voor dit interview!!

Interview met de Rode Katers vrouw

Op Facebook heb je een pagina alleen over en met rode katers. Serieus!! De vrouw die dat doet is Sybylle Kroon. Dit is mijn interview.

Wanneer ben je eigenlijk een rode kater? Ik heb witte vlekken in mijn vacht.

Zolang er maar een beetje rood aanzit, vallen ze bij mij in de categorie rode katten m/v. Jij dus ook!

O gelukkig. Want ik voel me van binnen helemaal rood.  Ik vind u een echt poezevrouwtje ook vanwege uw boek over rode katers. Hoe is dat gekomen?

Vier katten hebben mijn leven verrijkt: Dikkie en Tijgie, twee grijs cyperse broertjes, Pepe,  een grijs cypers vrouwtje en Ziggy, mijn rode kater. Ziggy was de inspiratiebron voor mijn boek. Ze zijn helaas  allemaal overleden, Ziggy was mijn laatste kat. Helaas is mijn geliefde Edwin allergisch voor katten dus ik moet het nu doen met de katten van de buren. Ook erg leuk!

Dat heeft u tenminste toch katten in uw leven. Dat is goed. Ik wil wat vragen over Ziggy. Wat is het fijnste dat u samen heeft meegemaakt?

Ziggy was er altijd voor mij, altijd in mijn buurt. Zijn onvoorwaardelijke liefde was bijzonder. Als ik ziek was of heel erg hoofdpijn had, kwam hij me altijd ‘troosten’ en ging hij naast mijn kussen liggen. Zijn gespin zo vlakbij mijn hoofd zorgde er altijd voor dat ik me een stuk beter voelde. Ziggy was meester in het kopjes geven. Soms keihard, maar altijd met liefde. Ziggy wachtte me altijd op. Dan zat hij op de trap tussen de spijlen heen en weer te wiegen, zo lief. Die ene keer dat hij er niet was toen ik thuiskwam, wist ik meteen: er klopt iets niet. Dat bleek ook zo te zijn: hij zat vast in de kruipruimte bij de buren. Gelukkig konden we hem na een dag bevrijden. Gelukkig wat het niet zo’n avonturier. Elke dag met Ziggy was fijn, ook al gebeurde er die dag niet zo veel bijzonders.

Dat snap ik!! U heeft een boek over rode katers gemaakt. Het heet Van keizer tot kroeltroel. Ik sta er niet in want toen kende u mij nog niet.  Is het boek gewoon te koop?

Jazeker, het boek Van keizer tot kroeltroel is te koop via mijn website en Bol.com. Het zijn 147 verhalen over rode katten met foto’s. Ook lees je meer over beroemde rode katten, rode katten met een baan en de achtergrond waarom katten rood zijn.  En dat er rode katers én poezen zijn. Het boek is full colour, 128 pagina’s dik en kost maar €14,50.

Ik sta in ook in een boek!! Maar daar gaat het nou niet over. Hier komt mijn laatste vraag. Als u een kat zou zijn, hoe zou u dan zijn?

Ik heb altijd gezegd: in mijn volgende leven wil ik als kat terugkomen met mezelf als vrouwtje. Qua karakter lijk ik op een kat: beetje eigenwijs, ga het liefst mijn eigen gang, laat me graag bedienen en heb een beetje moeite met autoriteit.  Maar ik kan ook heel lief zijn.  Als ik er zin in heb… Het maakt mij niet zoveel uit hoe ik eruit zie, ik vind alle katten mooi. Maar een rode kat zoals Ziggy, met veel haar en zo’n mooie pluimstaart, dat lijkt me wel wat. En dan de hele dag een beetje slapen en mooi liggen wezen, heerlijk. Natuurlijk ook af en toe naar buiten, op daken zitten en in bomen klimmen. Vogeltjes plagen, maar niet opeten, want ik ben een vega-kat 🙂