Liefe allemaal ik wil wat zeggen tegen iedereen die het moeilijk heeft. Dus met verdriet of problemen of dat je bang bent. Dat had ik vroeger ook. Maar mijn leefe is fijn geworden dus dat kan voor iedereen.
Verkering
Vandaag heb ik vier jaar verkering met de liefste poes die er is en dat is Loesje, zij schrijft hier ook. Ze steunt mij altijd en als ze denkt nou klaagt Bert veels te veel dan is ze streng tegen me en dan doe ik ook wat ze zegt en dan weet ik later dat ze toch gelijk had. Loes en ik zijn altijd samen, we sturen elkaar berichtje en we meelen en dan hoef je ook je huis niet uit. Dat is ook al fijn.
Samenwonen
Vroeger toen ik nog op straat moest leven, toen was het leefe moeilijk voor mij. Eten is moeilijk. Liefde is moeilijk. Slapen is ook moeilijk. En mijn gezond werd slecht. Zo kwam ik in het hospitaal en daarna in het asiel. En daarvandaan kreeg ik een thuis dat is waar ik nu woon. Dat had ik nooit verwacht want ik was best oud en ik had angstklachten dus ik dacht niemand wil mij en toen vond ik een vrouw om samen te wonen.
Dus eerst kreeg ik een thuis. En na een poos kreeg ik computertijd. Zo ontmoette ik Loes en ik vroeg haar om verkering en ze zei ja.
Jarig
Waarom zeg ik dat vandaag dat is omdat ik vandaag vijf jaar geleden uit het asiel hier kwam wonen en toen werd deze dag mijn verjaardag. Ik ben jarig en ik ben nou 12 jaar ongefeer in het asiel wisten ze het niet zeker.
Fijn
Als u moeilijkheden in uw leefe hebt en u bent er emo van, dan kunt u denken: nou bij Bertje is het ook in orde gekomen. Eerst was hij straatkater en toen asielkater en nou heeft hij een thuis en verkering en vrienden. Dus het leefe kan weer fijn worden!!
Teegewoordig let ik bes wel op me faggie. Ook ommedat MammaLoes (dikke koes) er teets wat fan seg. Maar ook foor mij Jiekie wil ik me sjoon hauwe. Froeger wau ik, net asse Jiekie hep, ook kwullies.
Uwes allemaal weet… wei katten hebben ook nog onze rust nodig. Evve bijtenken noem ik dat. Ikke zeg het eerluk… ik kan o-fer-al sjapen. Op harde maar ook op sachte onnergront. Bij mij oppe balkon staan djie stoelen en een kattenkrabbelgefal met platoo. Twee stoele zijn hard. Daar zit ik altijd op. Ook op me kattenkrabbelgefal. Dat slaapt namelijk niet zo fijn. Maar ze zijn echt goed geschik als uitkijkpost. En dan is er de bloemstoel. Die lig superlaag en zacht. Daar slaap ik altijd op. Dat gebeurd echtwaar helemaal vanzelf. Doordat het de laase tijd lekker warm is krijg je, als katerman zijnde, de behoefte om evve de binnekant van je oogjes eens goed te bekijken.
Maar sinds een tijdje is er iets veranderd.
Weet je wat ik nog leuker vind? Als het donker is. Dan loopt de rat rond door mijn tuin, hij denkt dat iedereen slaapt. Vorige week ben ik twee nachten buiten gebleven. Ik kwam steeds heel even snel binnen iets eten en hallo zeggen tegen mijn mensen. Daarna moest ik meteen weer naar buiten. Ik had geen tijd om te slapen, ik was op jacht.
Ik doe de rat in mijn tuin dus niks. In mijn tuin is iedereen welkom, vind ik. Als je je maar netjes gedraagt.
ruikt bekend en veilig. Ik weet welke geur de bak heeft en hoe mijn eten ruikt en zo en Mila rook zo niet. Ze had een andere thuis geur. En toen gebeurde er iets met mij. Ik denk dat het oer was maar ik weet het niet zeker. Ik wilde dat ze naar ons ging ruiken dus ik ging haar poetsen. Man man man, wat was zij vies zeg. Overal zand en blaadjes bij haar pootjes. Dus ik ging ekstra mijn best doen want Mila moest van mij wel schoon zijn. Ze vond het niet erg dat ik haar deed poetsen en ze deed zelfs spinnen.
ze doet haar eigen poesen dingen. Ik mag haar niet meer wassen want ze vind het niet meer fijn. Ze mauwt dan dat ze al een grote poesedame is en dat het niet meer hoeft.