Categorie archieven: uit mijn leven

Met je tong slingeren ik kan het

Vroeger stak ik nooit mijn tong uit. Zelfs niet voor de foto. En nou kan ik het opeens heel ver en heel goed, dat mijn tong gewoon slingert. Wat is er gebeurd?

Wennen

Voor iederen kat is het weer anders om uit het asiel te komen in een huis. De een voelt zich meteen goed. Ik moest heel erg wennen en ik voelde dus ook spanningen die gingen eruit door heel veel te spelen, vooral lintje onder de lap. Daarna kon ik slapen. De eerste tijd was echt een tijd om mijn basis hier te vinden. Dat ik me thuis kon voelen.

Rieleksen

Toen ik ontdekte dat ik hier kon rieleksen, voelde ik me super. Dat ik op een eigen kussen van Xenos gewoon de hele dag kon hangen en niksen, ik vond het heerlijk. En ik had een eigen deken. En een eigen doos, en een eigen ligbankje en tapijtje en boven een eigen dekbed en weet ik wat allemaal. Dan voel je in je  ex-asielkaterhart dat dit ook jouw huis is, echt eerlijk waar.

Begin

Volgens mij is het in die tijd begonnen. Dat ik af en toe zo ontspannen was dat ik mijn tong niet meer terug deed helemaal. Mijn vrouw maakte dan een foto, ja, toen begon het al.

Maar verder gebeurde er niks. Tong. Foto. Tong. Foto.

Slinger

Ik snap ook niet waarom mijn tong nou zo vaak helemaal ver slingert. Het is een lekker gevoel dat je los en ontspannen en oer bent. Maar die tong moet wel terug dus daar moet ik op letten.

Gisteren heb ik een verhalenwedstrijd  Tong Uit Je Bek op Feesboek gehouden. Nou ik wist niet wat ik zag, wat kan dat op verschillende manieren. Ook dat je je tong scheef naar buiten doet in een krul, hoe het kan snap ik niet.

Dus daar ga ik nou op oefenen dan kan ik een kunstje!!

Veilig is een arm om je heen

Ik ben nou weer bijna normaal na al het vuurwerk. Bijkomen gaat bij mij langzaam, dat is gewoon zo. Er was hier heel veel herrie en toen heb ik ook iets geleerd.

Op de bank

Mijn vrouw zei dat er net als vorig jaar vuurwerk was dus dat de avond anders dan gewoon was. Ik merkte het ook. Ze ging geeeneens op tijd naar bed. In plaats daarvan pakte ze een deken en ze ging op de bank liggen. Doet ze anders nooit. Ik moest er de hele tijd naar kijken ook al omdat er buiten knallen klonken.

Ik had verse valeriaan in mijn speelgoed gekregen en Bach druppels in mijn avondsnek genomen dus in mijn kop was het wat rustiger. Raar vond ik het wel.

Kussen

En toen opeens kwamen er heel veel knallen en mijn vrouw werd wakker en ze zei: “Bertje, kom op je kussen liggen.” Ik hopte er meteen op. Ze legde een arm om me heen en ik voelde me veilig maar eerlijk waar toch had ik van binnen de bibbers.

Buiten ging de herrie door. Ik keek niet naar het raam maar ik zag toch allemaal flitsen. En er waren harde knallen, ik schrok elke keer. Maar dan voelde ik de arm van mijn vrouw. Die was warm en stevig  en helemaal om me heen dat ik gewoon zeker wist dat er niks met mij kon gebeuren.

En ik voelde ook dat mijn vrouw voor mij zorgde en dat ze van mij hield.  Daar had ik steun aan dus zo kon ik blijven liggen.

Boven

Veel later dan anders gingen we naar de slaapkamer. Zij op bed en ik op bed. Er waren weer rare flitsen en ik wist niet wat ik moest doen. Toen legde mijn vrouw een hand op mijn heup en we lagen te liggen en soms keken we naar elkaar. Zo hebben we gewacht tot het buiten rustiger werd zodat we binnen konden gaan slapen.

Het was heel raar en ook moeilijk, maar een arm om je heen dat is voor iedereen fijn en voor mij ook.

Aaien helpt altijd tegen alles behalve soms

aaien

Als knuffelkater hou ik van aaien. Voor elk moment van de dag en soms ook ’s nachts is er een andere aai. Zacht aaien met een beetje friemelen heb ik graag na het eten. Ben ik naar de bak geweest dat wil ik een stevige hand met gesprek. Over mijn kop heb ik het liefste een of twee vingers, niet meer.

Als je een knuffelkater bent dan betekent dat niet dat je alle knuffels altijd goed vindt. Het betekent dat je verstand van knuffels hebt. En dat je er precies in bent. Het is net als mensen die heel graag eten, die lusten ook niet altijd alles.

Rustig

Aaien helpt mij ook om rustig te worden. Zacht en langzaam en dan heel soms een lief woordje erbij. Ik begin te gapen, ik rek een pootje uit, ik zucht en dan wil ik in slaap doezelen en dan moet ze erbij blijven voor de gezelligheid. Want ik slaap wel maar ik weet dat soort dingen toch. Daar ben ik knuffelkater voor.

Spanning

Alleen als ik schrik dan wil ik niks aan mijn lichaam.  Hoor ik een knal dan moet ik opletten en tegelijkertijd wil ik dat niet want ik vind het eng. Dus dan heb ik spanning. Omdat ik twee dingen tegelijkertijd voel. Dat is moeilijk. En dan kan ik er eerlijk waar niks meer bijhebben. Dus ook geen aaien. Ik moet dan wachten tot het weer kan.

Bijkomen

De spanning komt heel snel maar gaat heel langzaam weg. Daarna moet ik bijkomen, en dan wil ik zacht aaien van kop tot staart en terug. Maar dan geen gekus op mijn pootjes of gefriemel met mijn staart, wat mijn vrouw zo leuk vindt om te doen. Ik kijk even van: hè-gets, en dat snapt ze meteen.

Vorig jaar waren er heel veel knallen en nou ook en zo komen we er doorheen, dat we op elkaar letten en mijn vrouw zegt ook met hulp van Boven.  Ik hoop dat we allemaal veilig blijven en dat we kunnen bijkomen.

Wat moet je doen als je bang bent en je wilt je veilig voelen?

Ik ben een grote kater die er heel stoer uitziet, al zeg ik het zelf, maar ik ben best snel bang. Dus daar heb ik ervaring mee. Ik ga vertellen wat ik doe om me veilig te voelen.

En ik hoop dat iedereen die een tip heeft reageert. Dan hebben we straks een helehoop tips en dat helpen we elkaar.

Ik begin met mijn tips.

Onzeker

Wanneer ik voor het eerst bang was, weet ik niet meer. Volgens mij zat het altijd al in me. Ik voel me onzeker. Dat ik van binnen zo klein ben in mijn hart. Net of ik heel veel dingen van het leven niet geleerd heb die voor andere katten gewoon zijn. Ik was heel bang in het asiel vooral in het begin en toen ik hier kwam wonen was ik ook gespannen dat kwam ook door bang zijn.

En weet u wat het is als je onzeker of bang bent, dan heb je hulp nodig. Hulp van anderen of van jezelf.

Hulp

Dit is wat mij helpt als ik bang ben:

  • dat ik een rustige plek heb alleen voor mij. Dus als er een monteur komt en ik ga onder de tafel, dan mag er niemand bijkomen ook niet ervoor.
  • dat mijn vrouw een normale stem heeft, dus niet dat ze hoog gaat praten maar gewoon rustig daar heb ik houvast aan.
  • valeriaan in iets waarmee ik kan rollen, dit van hiernaast is van Jacob Hooy en dat koopt mijn vrouw dan bij de drogist. Het is dus valeriaanwortel. Supergoed spul.
  • vroeger had ik spul van Bach Rescue Remedy dat werkte ook goed
  • samenzijn dus dat ik weet dat mijn vrouw er is en dat ik haar kan zien, ik hoef niet meteen te aaien

Bijkomen

Als ik niet meer bang ben, voel ik nog wel dat ik het ben geweest. Dan moet ik bijkomen. Een beetje rondlopen, hier kijken, daar ruiken, gewoon tijd voor mezelf om te voelen dat alles weer gewoon is.

Ja, en dan wil ik wel aaien. En gesprekjes met dat ze dan haar lieve stem heeft. En bankhangen en samen slapen en als ik dan wakker wordt, dan is alles weer zoals het hoort te zijn en ik ook.

Oproep

Dit waren mijn tips. Nou doe ik een oproep. Wie heeft er een tip om minder of niet meer bang te zijn? Wat kun je doen om je veilig te voelen?

Toen kreeg ik opeens een Kerstkado

kerstkado

“Bertje kom eens hier,” zei mijn vrouw. Ik keek even want ik lag net lekker te liggen. “Kijk eens,” zei ze toen. Ze wapperde met iets. Er kwam een bekende lucht af.

Geur

Ik sprong van de bank en liep naar de geur toe. Een zachte geur van spul was het, ik kende die geur wel. “Dit is je Kerstkado Bert,” zei mijn vrouw en ze legde een banaan op mijn kraakpapier. Ja, daar kwam die geur vandaan. Die had ik vroeger ook gehad in een banaan maar die banaan had ik helemaal stuk gespeeld en toen was hij opeens weg.

Nou had ik weer een banaan met spul. Een nieuwe.

Nieuws

Eigenlijk wil ik nooit iets nieuws. Dat is moeilijk. Ik moet dan wennen en het huis is niet meer hetzelfde omdat ik weet dat er iets anders dan anders is. Kan best dat het nieuwe iets gevaarlijks is en dat ik dan moet wegrennen, je weet het nooit van te voren dus het is altijd opletten met iets nieuws. Heb ik met alles. Gelukkig verandert er thuis nooit iets, alleen komt er soms een monteur. Dan kan ik het beste onder tafel gaan zitten daar komt de monteur nooit.

Beter

Ik had eerlijk waar helemaal niet gedacht dat ik een kerstkado zou krijgen. We hebben thuis geeneens een boom en heel veel van mijn feesboekvrienden wel. En een kado is vaak iets nieuws dus dat hoef ik niet.

Maar deze banaan wel.

Nou ontdekte ik dat iets nieuws ook iets fijns kan zijn. Dat je voelt dat er iets is dat goed is en dat je toch niet hoeft weg te rennen. Zulke dingen zijn best moeilijk om te leren. Voor mijn kraakpapier was ik eerst bang en daarna vond ik het leuk en nou zit ik er elke dag op dat is mijn hobby.  Hoe dat kan snap ik eigenlijk niet.