Categorie archieven: uit mijn leven

Over het verschil tussen lui zijn en rieleksen

lui

Deze foto stond gisteren op mijn feesboek. Ik ben aan het doezelen en dat kan ik omdat ik rieleksen heel belangrijk vind. Dus ik ben niet lui, dat ga ik nou uitleggen.

Lui

Eerst wat lui is volgens mij. Dat is dat je je de hele tijd bleeh voelt als je denkt ik ga iets doen. Je wilt niks en je hebt nergens zin in en je weet het verder ook niet. Nou dat heb ik alleen als het keiheet is en verder niet. Dan is het ook gezond om lui te zijn, zegt mijn vrouw. Anders niet.

Rieleksen

Nou wat rieleksen is. Dat is dus dat je je veilig voelt en dan ga je ontspannen dus dat je je helemaal slap en gezellig voelt van binnen. Dus dat is positief. Het is iets goeds. Nou ik hier al langer woon kan ik ook steeds beter rieleksen.

Doezelen is dat je nog een beetje slaapt maar je bent toch wakker dus je weet wat er om je heen gebeurt alleen je let er niet echt op, en je voelt je warm en tevreden. Dus dat is ook positief.

Over mij

Van mezelf ben ik niet lui. Want ik ben als kater positief ingesteld, dus dat ik dingen leuk vind als ik me veilig voel. Dan hou ik van rennen en spelen en in en uit de vensterbank springen en al die dingen meer. Actief zijn. Maar het is ook zo dat ik elf jaar ben dus dan ben ik senior en ik moet echt op mijn slaap letten.

Daar komt nog bij dat mijn vrouw graag wil spelen met lintjes en veters vooral. Dus dan doe ik mee. En soms begin ik ook zelf. Een propje papier vind ik soms ook leuk.

Lui ben ik niet. Alleen kan ik goed rieleksen en daar heb ik dan ook best op geoefend.

Welke knuffel ik echt moeilijk vind

moeilijk

Af en toe krijg ik meel waarin dingen staan waarover ik denk o dus ik ben niet de enige. Nou moet u weten dat ik hele gevoelige poten heb. Dat merk ik bij het knuffelen.

Knuffelkater

Als knuffelkater zijnde vind ik heel veel fijn dat is gewoon zo.  Zacht aaien, vachthappen, friemelen achter mijn oren, mijn buikvacht kneden en gewoon bij elkaar liggen dat je je samen voelt dat is ook knuffelen. Alleen mijn poten dat is een ander verhaal en omdat ik meel kreeg van een kater die dat ook had vind ik dat ik erover moet schrijven want ik heb een foorbeeldfunctie.

Poten

Ik kan van alles met mijn poten ze zijn breed en sterk. Springen, rennen, lekker strekken en dan ontspannen zijn, ik ben blij dat het allemaal kan. O ja en spelen ook. Laatst heb ik weer met het lintje gespeeld. Bam. Ertegen en meteen raak. Bam. Erop en meteen gewonnen. Dan voel ik me goed van binnen. Dat ik dingen kan, dus dan voel ik zelfvertrouwen.

Anders

Alleen soms lig ik superlekker te rielieksen tijdens mijn knuffel en dan opeens gaat ze mijn poten aaien. Dat heb ik eigenlijk liever niet of alleen een paar keer maar niet de hele tijd. Het voelt gewoon anders. Ik voel dan veel te veel daar kan ik niet goed tegen. En dan gaat ze soms ook mijn poten kussen en ermee friemelen. Dan kijk ik altijd even van niet-doen en dan houdt het ook op hoor. Tot ze het weer doet. En dan moet ik weer kijken.

De enige

Ik dacht altijd dat ik de enige was die dit had. Zulke gevoelige poten. Door de meel van een kater die anoniem wil blijven weet ik van niet. Zijn vrouw friemelt ook graag aan zijn poten. En ze kijkt ook graag op het internet naar foto’s van katerpoten. Ook naar die van mij. Ik vind dat eng. Misschien is mijn vrouw ook wel zo. Maar ik vind dus als je samenwoont hoef je niet alles van elkaar te weten. Ik niet, hoor.

Als ze thuis de hele tijd zo bezorgd is

bezorgd

Met mij gaat alles goed, serieus waar.  Alleen heb ik het weleens dat ik denk: moet ik het nou alweer uitleggen. Mijn vrouw kan veel te bezorgd zijn, eerlijk waar.

Wakker

Vooral toen ik hier pas woonde, was het erg. Dat snap ik wel een beetje want Tim was toen net over de Regenboogbrug gegaan.  Als ik dan heel diep lag te slapen, riep mijn vrouw tegen me: “Bertje je bent toch niet dood?” Nee, ik sliep maar nou ben ik wakker. Dan kreeg ik knuffels, omdat ik nog leefde.  En ik dacht knuffels zijn knuffels, deze pak ik mooi mee.

Of ik lag lekker te soezen, en dan keek ze opeens zo intens naar me en ze zei dan: “Volgens mij ben je apatisch”, en ik wist dat zoiets niet goed was maar als ik dan even keek en een pootje bewoog dan was het weer in orde.

Dagen

Eerlijk waar, er zijn dagen dat ik er een beetje flauw van word dat overbezorgde. Waar heb ik mee te maken?

  • als ik goed bezig ben met water drinken, dan is ze bezorgd dat ik het aan mijn nieren heb
  • drink ik geen water omdat ik even geen trek heb, dan moet het juist anders droog ik uit
  • lig ik helemaal voluit zodat je al mijn buikspieren kunt zien dan krijg ik commentaar op mijn gewicht en dat ik geen diabeet-kater moet worden dus dan moet ik gymmen
  • sta ik gunstig zodat mijn atleetiese postuur goed zichtbaar is dan denkt ze dat ik ben afgevallen en ik weet gewoon dat ze aan schildklierproblemen denkt, erg hè?

Nou en zo is er wel meer serieus waar. Misschien is elke vrouw wel zo dat weet ik niet zeker.

Rustig

Van mezelf heb ik een rustig karakter dus ik kan wel wat hebben van thuis. Ik blijf er ook meestal mezelf onder, het is even die vraag of dat gesprek en als ik mijn kop in de luisterstand zet, is daarna alles weer normaal.

Maar ik vraag me toch af: hoe doen anderen dat thuis?

Adfies voor vakantie en thuisblijven

vakantie

Het is zomer en nou gaan er veel mensen op vakantie . Dus dan moet je als huisdier wel je eten en drinken en sneks en knuffels krijgen. Hoe moet dat?

Geluk

Persoonlijk heb ik geluk. Mijn vrouw doet niet aan vakantie. Ik weet niet waarom maar dat maakt me niks uit, ik vind het fijnste dat ze thuis is en als ze toch weg gaat dat ze elke dag thuis komt. Want ik hou van het huis en dat alles erin gewoon is. Dat is mijn veiligheid.

Thuis

Dus ik hoop dat iedere kat en hond en wat je verder ook bent, dat je gewoon thuis kunt blijven als je mensen met vakantie zijn. Dat kan best. Dan moeten je mensen het asiel pf de dokter bellen voor adfies voor een oppas die komt dan voor de verzorging. Ja, het is niet je vertrouwde mens maar je kunt wel lekker thuis blijven. Daar ben je in je gewone omgeving, je snapt alles, het ruikt goed en je kunt gewoon slapen wanneer je voelt nou heb ik een dutje nodig.

Tijdelijk

Ik weet dat er ook dierenhotels zijn en asielen die dieren tijdelijk opnemen. Niks voor mij dat zeg ik eerlijk. Dan zou ik meteen bang zijn dat mijn vrouw me had weggedaan en het is hier net zo fijn. Plus ik ben gewend aan de rust en dan opeens met veel anderen ergens te zijn, nou nee. En ik ben ook bang dat ze me pesten, daar ben ik eerlijk over.

Ik ben een gevoelige kater dat is gewoon zo.

Plan

Dus mijn adfies aan mensen die met vakantie willen dat is maak een plan zodat uw dier lekker thuis kan blijven dat is het fijnste en het beste. U wilt weg maar wij willen het liefste thuis blijven daar zijn we het gelukkigste.

Hoe ik toch mijn wiekentsnek kreeg

Gisteren was het nog best warm in huis maar het was ook wiekent en dan wil ik een snek. Een wiekentsnek. Maar mijn vrouw was druk in huis. En ik dacht, wat moet ik doen.

Extra

Elke avond krijg ik een snek maar overdag iets extra’s dan voel ik me zo tevreden. Opeens iets lekkers en erna op de bank liggen in de arm van mijn vrouw en dan moet ik spinnen dat is het nagenieten. Wegens mijn gewicht en gezond krijg ik alleen overdag in het wiekent een snek. Zelf pakken lukt niet want alles staat op het aanrecht en daar kan ik niet bij. Dus ik moet wachten tot ze aan mijn snek denkt.

Wachten

Gisteren dacht ze nergens aan dat zag ik gewoon. Ik zat op het tapijt en ik wilde een snek. Ik wachtte en wachtte en er gebeurde niks. Wachten is moeilijk als je iets graag wilt.

Aandacht

Dus toen dacht ik nou moet ik voor mezelf opkomen en aandacht vragen. En dit is wat ik deed:

  • eerst liep ik heen en weer ik dacht dat ziet ze vast maar ze zat aan haar werktafel te typen en ze keek geeneens
  • toen ging ik miauwen en ze keek om en zei “hoi Bertje” en toen typte ze gewoon verder
  • daarna ben ik dichtbij haar werktafel gaan staan, ik keek heel intens naar haar hoofd en deed mijn bek wijd open zodat er een korte miauw uit kwam, en dan steeds achter elkaar nou dat hielp!!

Ze keek en zei: “Jij hebt behoefte aan een wiekentsnek.” Ik miauwen van ja en voor de zekerheid liep ik vast richting keuken. Als huiskater moet je optimaal duidelijk zijn.

Spul

En ik heb er helemaal geen spijt van!! Er kwam van dat spul uit een staafje, het smaakte naar vis en het lag in water maar daar heb ik weinig van gedronken, want dat was geen snek. Erna ging ik nagenieten. De wiekentsnek was superheerlijk geweest.