Tag Archives: japan

Hoe de kleine Unagi zijn grote broer vond

unagi  Ze lijken net broertjes, maar ze zijn het niet. Rechts de kleine Unagi. Links Suzume.  U weet door die namen al waar we zijn: inderdaad, in Japan.

Dit is een heerlijk fijn-gevoel-verhaal, juist omdat het echt is gebeurd.

Zoefff… we gaan naar kattenland nummer één.

 

Katertje

In het plaatsje Yamaguci zat een jong katertje in het asiel.  Hij had twee parmantige oortjes, mooie streepjes in zijn vacht en prachtige hagelwitte pootjes. Een van de bezoeksters aan het asiel kon haar ogen niet van hem afhouden: hij leek wel een jonger broertje van de kater Suzume die ze thuis had.   En ze wist, dat het katertje nog maar een week de tijd had in dit asiel. Anders, nou ja. Daar wilde ze niet aan denken. Op de laatste dag nam de vrouw van Suzume vrij en haalde het jonge katertje op.

Dierenarts

Ze gingen eerst naar de dierenarts. Unagi – zoals hij nu heette – bleek 860 gram te wegen en zo’n 2.5 maand oud te zijn. Zijn gezondheid leek in orde te zijn. Toen kon hij naar zijn aanstaande grote broer, die ook ex-asielkat was.

Wennen

Hoe zou het gaan tussen die twee? Net is het huis, miauwde Unagi. Meteen rende Suzume naar de plaats van het geluid.  Op gepaste afstand stopte hij. Ze keken naar elkaar.

In de dagen erna kregen beide katten de tijd en de ruimte om aan elkaar te wennen. Elk had een eigen kamer, dus een eigen territorium om zich in terug te trekken. Dat voelde veilig.  Suzume kwam af en toe kijken naar de nieuwkomer, en die vond dat goed. Zo raakten ze langzaam en zeker aan elkaars geur in huis gewend.  Omdat hun mensen geduld hadden.

Samen

unagiEn nu zijn Onagi en Suzume de hele tijd samen. Het kleine broertje is onder de indruk van de grote kater en wil graag bij hem zijn. Samen slapen is een groot geluk. Door hem gewassen worden ook.

Waar Suzume is, daar wil Onagi ook zijn, maakt niet uit of er veel of weinig plaats is.

Suzume vindt het best. En zelfs fijn, want met een kameraadje is het leven voor hem ook gezelliger geworden.

(bron: Lovemeow)

Kattentijdschriften uit Japan

Hoi, ik ben TanteM en ik verzamel onder andere kattentijdschrijften uit Japan. Hoe deze tijdschriften heten? Geen idee. Als is het raar iets te verzamelen terwijl je niet weet hoe het heet! Ik zoek ze op onder de naam ‘Neko Magazine’. Dat is Japans voor ‘Katten Tijdschrift’. Tot zover mijn kennis van de Japanse taal.

 

 

Ze zijn bijna een centimeter dik op ongeveer A4 formaat. En: je leest ze andersom: van achteren naar voren. Prachtig stevig glossy papier ook!

Je voelt je een beetje analfabeet als je deze tijdschriften doorkijkt. Er staat van alles leuks maar het is niet te ontcijferen. Er staan ook bijna geen URLs bij, en als ze er wel bij staan, dan, alweer alleen in de Japanse taal.
Daarom heeft het iets magisch.

De foto’s zijn prachtig. Groot en vooral heel karaktervol. Ik kocht mijn eerste nummer omdat er een artikel over Guremike (http://guremike.jp) in zou staan.

Dat is een Japanse kat met eigen website met prachtige foto’s. De tijdschriften zijn vooral leuk om twee redenen:
1. ze laten de katten zien met karakter. Allemaal eigen persoonlijkheden.
2. je ziet iets van de omgeving van de kat, waar ze wonen en wie hun mensen zijn.

Eén keer per jaar zit er een kalender bij. Op de foto hieronder: de Guremike kalender met daarachter mijn Jopie.

Van één titel heb ik er twee. Hier staat veel reclame in, maar mijn favoriet is Neko Magazine. Daarvan komt mijn 11e nummer (mei 2016) binnenkort binnen.

Ik heb ze via de Japanse Amazon besteld, daar kun je ook 2e hands exemplaren in goede staat kopen. Maar de portokosten zijn heel erg hoog!! Die bestelling was binnen een dag of 4 binnen! Bij CDJapan zijn de portokosten een stuk lager, maar dan duurt het gemiddeld 15 dagen om iets binnen te krijgen. Het mei-nummer http://www.cdjapan.co.jp/product/NEOBK-1940340 is nu te koop.
Het schijnt toch wel iets aparts te zijn, post krijgen uit Japan. De pakjesman zag ik laatst bij de supermarkt en hij groette me 🙂