Ik heb een hitteplan en dan kom ik best de dagen door, als ik geluk heb. Het is nou weer keiheet dus dat is oppassen.
Soms ga ik in de vensterbank liggen en dan voel ik de warmte op mijn vacht. Ik ontspan meteen. Superfijn gevoel. Alleen kan ik niet meer goed opletten en dan is het opeens heet in mijn vacht.
Nacht
Ik slaap nou meer en ook anders. Normaal slaap ik ’s nachts op het bed, daar heb ik een eigen stuk helemaal alleen voor mij dus daar lig ik dan. Nu is het te warm. Maar ik wil toch bij mijn vrouw zijn dus ik slaap nou op de planken van de vloer. Daar heb ik een krabplank waar ik dan half op lig. Zo ben ik er toch bij. Samen zijn vind ik superbelangrijk.
Ik wil niet alleen zijn.
Ochtend
Als het licht gaat worden ben ik al lang wakker. Dan ga ik alvast naar beneden, lekker in de vensterbank zitten en naar de straat kijken. Er gebeurt dan niks. Dus dat is goed. Ik ga ook weleens naar beneden om aan de voordeur te ruiken, dan heb ik buitenluchten. Lekker. Maar ik ben nou het liefste binnenkater. Hier voel ik me veilig.
Moeilijk
Drinken is best moeilijk, vooral omdat mijn vrouw het er zo vaak over heeft. Ik krijg er altijd wat lekkers in. Dus een schoteltje water met partysnacks of een bordje water met dat zachte spul uit een staafje. En ik wil eerst wat knuffels en dat mijn vrouw zegt dat ik het eerder heb gehad en dat ik het toen lekker vond dus dat ik het best nog een keer kan proberen.
En dat doe ik dan.
Ik speel minder maar soms ren ik ’s nachts even en als ik heel vroeg wakker ben doe ik even wat met de muis.
Dus zo is mijn hitteplan. Het is anders en toch lijkt het op mijn gewone leven. Overdag slaap ik veel dat doe ik altijd al. En ik wil ook extra knuffels wegens het verharen en wegens dat ik het zo fijn vind.
Wie ben ik ?
Mag ik mij eerst aan je voorstellen? Ik ben Mona Lisa en woon in de kattenhemel. Pas geleden heb ik met Tim kennis gemaakt. Het klikte meteen goed tussen ons beiden. Ik ben een kat van oom Rudy geweest. Dus ik vertelde daarover aan Tim. Iets over vroeger. Over de periode toen oom Rudy nog in het bergdorp Bandungan woonde. Tim stelde om mijn verhaal naar jou te sturen. Dus hieronder mijn verhaal. Verstuurd via oom Rudy. Misschien vind jij het leuk om het verhaal van mij, in jouw website op te nemen? Ik stuur je hierbij mijn foto mee .
Over mijn geboortedorp Bandungan
Ik zal eerst maar iets over mij zelf vertellen. Ik ben in de desa Bandungan geboren. In Midden Java. Gelegen op de helling en heuvels van de berg Ungaran. Het is op de Zuidkant van deze berg. Omdat dit dorp ongeveer op een hoogte van 800 m ligt, is het er altijd heel koel. Echt een heel mooi bergplaatsje. Vanuit Bandungan is het ongeveer 1 uur rijden naar de grote stad Semarang. Oom Rudy heeft voor vele jaren in Bandungan gewoond , voordat hij naar Purworejo verhuisde. En daar, in Bandungan, heb ik oom Rudy leren kennen.
Bekend van de bloemen
Bandungan is vooral beroemd voor haar vele bloemen. Zoals rode en witte rozen, gerbera’s, aster’s , chrysanten, lelies en nog wat andere. Ze kunnen daar goed worden verbouwd omdat het daar koel is, maar tegelijk is er altijd veel zon. De bloemen kunnen gewoon op open velden groeien. Dus niet in kassen, zoals bij jullie. In de regentijd moet er soms wel een plastic kleed over de bloemen. Behalve bloemen wordt er heel veel groenten in Bandungan verbouwd. Dus Bert, dan weet je iets over mijn geboorte – dorp.
De katten uit Bandungan
Daar in Bandungan heb ik oom Rudy en zijn katten leerde kennen. Dat waren toen : tante Hitam met haar broer oom Macan. Zij waren ouder dan ik. Later vertelden zij mij dat zij beiden in de sloot, voor het huis van oom Rudy hebben gelegen. Hun moeder was spoorloos. Maar gelukkig was het een droge sloot. Zij werden door Par gevonden. Oom Macan was iets gehandicapt. Zijn beide achterpoten waren verlamd. Maar hij kon zich redelijk goed vooruitslepen. Maar je zult begrijpen dat gezien zijn handicap hij altijd aan een lang touw moest.
Ikzelf ben ook in die zelfde buurt geboren, vlak bij het huis waar oom Rudy toen woonde. Maar ik was al snel door mijn moeder achtergelaten. Ik denk dat mijn moeder, toen ik wat ouder werd, voor meer vrijheid verkoos. En dat ook mijn andere broers en zusjes, met haar zijn meegegaan. Maar precies weet ik het ook niet meer. KLinkt misschien gek Bert, maar weet je dat ik eigenlijk vroeger ook zoiets had. En dat ik mij ook niet voor vast aan een gezin wou binden. Weet je, veel katten van Indonesie willen vaak vrij zijn. Zij lopen dan gewoon vrij rond in een desa. En worden door verschillende families verzorgd, van wie zij eten krijgen. En willen lang niet altijd in een huis te slapen.
Opgenomen in het huis van oom Rudy
Tim
Maar ik vond het direct erg gezellig om in de buurt van het huis van oom Rudy te zijn. Ik maakte kennis met de kinderen van tante Hitam. Zij waren van mijn leeftijd, Mies en nog 2 zusjes. Het klikte goed tussen ons. Mies was wel een beetje overheersend. Een baasje. Met het eten verdrong zij vaak haar zusjes en mij van ons etensbakje. Maar goed, zoals ik al zei, ik kwam graag in die grote tuin, rond het huis. En wij hadden met elkaar de grootste lol. Al gauw werd ik door oom Rudy geadopteerd. En werd Mona Lisa genoemd. Oom Rudy heeft mij uitgelegd wie er met Mona Lisa werd bedoeld. Ik was trots op mijn naam. Maar werd meestal ‘Mon’ genoemd. Oom Macan heb ik natuurlijk wel eens een beetje geplaagd. Zo daagde ik hem uit: ‘Kom op als je durft’. En dan probeerde hij mij achterna te rennen. Maar ik was natuurlijk altijd sneller. Oom Macan, zijn nicht Mies en ik, zijn later met oom Rudy meeverhuisd naar de stad Purworejo. Tante Hitam en haar twee andere kinderen waren al overleden. En ik ben later een goede vriendin van oom Macan geworden. Samen zijn wij oud geworden in Purworejo. En nu ontmoet ik hem natuurlijk vaak hier in de katten hemel. Oh ja, ik heb hem pas aan Tim voorgesteld. Okay Bert , ik vertel je later nog wel iets meer over Bandungan.
Kattencafé Eindhoven gaat bijna open. De geldinzamelingsactie is een succes geweest en nu is het een kwestie van tijd voordat alles geregeld is. Er is al een Facebookpagina: klik en kijk
Het gaat dus nog steeds door met de opening van nieuwe kattencafé’s, en veel mensen zijn daar blij mee. Niet iedereen kan thuis een dier hebben om te aaien.
Geld
Simone van het kattencafé Eindhoven gaat haar café “De kater” noemen. Poezen komen er ook, net als mensen. Ze heeft ervaring met katten, met horeca en nu ook met geld inzamelen. Dat lukt niet iedereen.
Website
Op de website van de Kater staat:
Simone vindt het belangrijk dat de katten het goed hebben in haar café. “Ik wil zorgen voor voldoende schuilplekken waar de dieren zich terug kunnen trekken. Voordat ik open ga, wil ik de katten eerst een maand de tijd gunnen om aan elkaar en de nieuwe omgeving te wennen.” De katten die in het café rond gaan lopen, zullen voornamelijk uit het asiel komen, daarnaast komen er ook twee katten van Simone in het café.
Het liefst creëert Simone in haar kattencafé een werkplek voor jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt. Ze is daarvoor in gesprek met zorginstellingen om een samenwerking te realiseren. De jonge onderneemster begint binnenkort ook een crowdfundingsactie, op zoek naar stichtingen en bedrijven die willen investeren. Maar, het kattencafé gaat er sowieso komen, zegt Simone.
De Kater zal het eerste kattencafé van Eindhoven worden. Lekker koffie drinken, een heerlijk broodje eten, rustig achter de laptop werken of gezellig kletsen en dit allemaal met een kat op schoot. Mag of kan jij thuis geen katten hebben vanwege je huisbaas, een allergische partner of wat voor reden dan ook, dan is dit de perfecte oplossing! De Kater wordt een warm thuis voor ongeveer 8 katten maar natuurlijk ook voor jou en vele anderen. Daarnaast zal het ook nog eens een super sociaal kattencafé worden, namelijk een leerwerkplek voor jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt.
Spannend
Hopelijk gaat alles net zo goed worden als het plan is, vooral voor de katten die er moeten wennen aan een nieuw leven.
Gisteren was het een keihete dag en mijn vrouw had speciaal voor mij iets gekocht. Het was een koeltedeken.
Eerst rook ik er even aan, dat was een beetje omdat ik wil weten wat er in huis komt. Maar ja het zat nog in de verpakking.
“Heel veel dieren houden van een koeltedeken,” zei mijn vrouw nog.
Koel
Ze liep met de deken naar de badmaker en opende de kraan. De deken moest nat zijn, dat riep ze en ook dat het juist fijn was. Toen kwam ze ermee naar de kamer.
Een grote natte koude lap, wie wil daar nou op liggen?
Ik niet.
Dus ik liep er voorzichtig omheen en ik deed net of die lap er niet was. Toen ik per ongeluk er een pootje opzette, trok ik mijn poot meteen terug.
Lap
Nou woon ik best klein dus die grote lap in de huiskamer nam veel ruimte in. Ik ging op mijn kussen liggen en keek mijn vrouw aan. Ze snapte het meteen. Gelukkig. Ze pakte de lap en frommelde die tegen haarzelf aan. Toen was de kamer weer gewoon de kamer. Ik kon weer lopen en dat deed ik dus.
Rustig
Koel blijven is moeilijk wanneer het de hele tijd keiwarm is. Het beste is dat je rustig doet een hele lange tijd achter elkaar. En water drinken met iets lekkers erin. En extra aaien, dat je geen losse haren in je vacht hebt. Dus koel blijven gaat niet echt vanzelf je moet er met je kop bijblijven en je hebt steun van thuis nodig.
Regen
Gisteravond lagen mijn vrouw en ik voor de ventilator toen ik buiten een raar geluid hoorde. Ik snapte het niet. “De regen komt,” zei mijn vrouw tegen me. “Je bent vergeten hoe regen klinkt.” En dat was zo, dus ik moest heel erg opletten en luisteren en gelukkig bleef mijn vrouw de hele tijd naast me liggen want als er van alles gebeurt heb je als huiskater gewoon steun van thuis nodig.
Ik heb een hitteplan en dan kom ik best de dagen door, als ik geluk heb. Het is nou weer keiheet dus dat is oppassen.
Kattencafé Eindhoven gaat bijna open. De 
Vandaag doe ik een kort berichtje want het gaat over Mozart. Hij woont in Zwolle en hij is de weg naar huis kwijt.
Gisteren was het een keihete dag en mijn vrouw had speciaal voor mij iets gekocht. Het was een koeltedeken.