Categorie archieven: uit mijn leven

Herrie in de straat

herrie

Ik heb best veel zelfvertrouwen, dat is dat je op jezelf vertrouwt dat je weet wat je moet doen. Dat weet ik, want ik ben hier al jaren dus dat heb ik allemaal geleerd.

Geluiden

Alleen er is nou iets of eigenlijk al een tijd. Extra herrie van buiten. Mijn vrouw zegt dat ze een garage aan het maken zijn bij ons in de buurt en dat ik het niet kan zien uit de vensterbank. Die extra herrie zijn geluiden.

  • er rijden soms van die hele grote auto’s door mijn straat dat zijn moeilijke geluiden en ik voel dat het huis dan trilt
  • van die bonkbonkbonk ik snap dat geluid niet het duurt een hele tijd en dan houdt het op dus dan zit ik soms te luisteren of het alweer begint
  • het kan ook zo zijn dat er mannen door de straat lopen en dat ze schreeuwen en ze hebben van die harde stemmen

Dat soort dingen. Dan heb ik even geen zelfvertrouwen meer want ik weet het dan niet. Wat ik moet doen. Wat er gaat gebeuren. En of ik wel veilig ben.

Samen

Nou dan is het serieus waar fijn als je samenwoont. Mijn vrouw kijkt dan uit het raam en ze komt me vertellen wat er in de straat gebeurt. Wist ik al. Maar nou weet ik dat zij het ook weet en dan is het van ons samen plus ik vind het fijn als ze met die speciale stem tegen me praat, dat doet wat met me als katerman. Ik krijg zachte knuffels daarvoor ga ik gestrekt op mijn kussen. Dat helpt. Volgens mij haar ook.

Vroeger kreeg ik druppels van Bach Rescue Remedy maar die lustte ik na een tijd niet meer, toen was ik van binnen sterker.

En soms wil ik alleen maar even onder de tafel zitten, zonder dat ze aan me zit of iets zegt. Dan moet ik even tot mezelf komen.  Dat kan ook en daarna meld ik me weer.

Maar eerlijk waar, voor mij hoeft het niet die garage.

Steeds weer die stofzuiger

Ik weet niet waarom, maar de laatste tijd gebeurt het thuis  vaker dat de stofzuiger aan gaat. Dat vind ik stom. En het hindert me in mijn gewone doen.

Hiervoor was er thuis een hele grote stofzuiger die hard geluid maakte. Die is één keer aan geweest. Ik was meteen bang en toen bleef die stofzuiger in de hoek staan. Ik liep er langs als ik naar boven ging dat lukte wel.

Klein

Op een dag was er een andere stofzuiger. Kleiner. Eerst zat het in een doos en die ging open en toen lagen er hele lekkere brokjes op het ding. Dus het rook wel raar maar toch ook naar brokjes.  Het bleef in de kamer staan. Dus zo kon ik er een beetje aan wennen. En toen het aan ging, was het geluid raar. Niet heel hard. Wel stom.  Ik bleef gewoon in de kamer als het aan ging en dat doe ik nog.

Haren

De laatste tijd gaat de stofzuiger vaker aan. Dat is misschien ook omdat ik overal haren laat liggen. Mij maakt dat niet uit, zolang ik maar niet kaal word. Maar ik blijf erbij, stofzuigen is stom.

Lig ik net lekker op de bank, hoor ik dat geluid weer. Ik kijk dan toch waar het ding heen gaat dus ontspannen gaat niet.

Of het ding gaat over de traptreden naar boven, nou dan kan ik niet bij mijn bak wegens dat het ding er in de buurt is dus dan wil ik toch liever ergens anders zijn.

Volgens mij hoort het bij de lente maar dat weet ik niet zeker.

Speciaal

Het is een speciale stofzuiger, zei mijn vrouw een keer. Net of ik daarvan ga spinnen. Mij maakt het niks uit. Ik heb het liever niet, want het stoort me. Stofzuigen is stom, dat is mijn mening.

Ik weet niet wat op tijd is zegt ze

op tijd

Ik vind, als het ochtend is dan moet je aan de dag beginnen. Dat hoort zo. En als mijn vrouw nog in bed ligt omdat ze niet weet dat het ochtend is, dan ga ik dat vertellen. Zo ben ik.

Dus laatst stond ik daar weer. En ik miauwen en miauwen, want er komt niet altijd meteen antwoord. Opeens werd ze wakker en zei: “Het is te vroeg, Bert. Je weet niet wat op tijd is.”  Nou moe!!

Overloop

Ik ben toen in de kleine vensterbank op de overloop gaan liggen. Daar kan ik goed nadenken. Ik heb dan uitzicht op de achterkant van de huizen. Er staan schuren. Soms loopt er iemand. Er vliegt ook weleens een vogel. Ik lig daar op een handdoek achter een gordijn dus lekker op mezelf.

Op tijd

Van mezelf heb ik gevoel voor tijd. Ik weet gewoon wanneer het tijd is voor avondeten of de late avondsnek, en voor opstaan en voor knuffels. Alles heeft een eigen moment op de dag. Mijn vrouw heeft een klok nodig om te weten waar het tijd voor is maar ik heb mijn gevoel. Dat is nog ietsvan uit de oertijd, dus als het zo oud is en het werkt nog steeds dan is zeker weten het in orde dacht ik. Dus dan kan ze beter luisteren naar mij dan naar een wekker.

  • Het was licht
  • Er kwam zon aan
  • De dag was begonnen

Beneden

Toen we later alletwee beneden waren, heeft ze tijdens de ochtendknuffel er nog van alles over gezegd. Slapen en mensen en katten, nou het waren weer hele verhalen, ik wist al best snel niet meer waar het over ging. Dus ik keek af en toe naar haar gezicht, dat is genoeg, het was ook knuffeltijd tenslotte.

Maar serieus waar, ik blijf erbij. Als de dag begonnen is dan moet je opstaan. Maakt niet uit wat een wekker zegt.

Tips voor hoe je een superfijne dag hebt

superfijn

Elke ochtend doe ik hetzelfde. Wakker worden. Een knuffel krijgen. En pas als ik beneden ben, weet ik of het een superfijne dag gaat worden.

Gewoonte

Dus dat is mijn eerste tip: maak van dinegen een gewoonte. Doe bijvoorbeeld elke ochtend hetzelfde. Dan weet je wat gewoon is en in die gewoonte voel je dat de dingen in orde zijn. En als je dat weet, dan heb je al een beetje een fijne dag, zo is dat. Ik heb best veel dingen die voor mij een gewoonte zijn:

  • als ik naar de bak ben geweest, vertel ik dat altijd aan mijn vrouw. En ik ren rond of ik hang aan de krabpaal, omdat ik dan ekstra energie heb
  • ’s morgens ga ik naar de slaapkamer als ik beneden heb geslapen, dan ga ik tegen haar zeggen dat ze moet opstaan
  • na mijn avondeten en ook na mijn avondsnek wil ik een zachte knuffel, ook over mijn buik, en eigenlijk wil ik ook een ochtendknuffel. Van die vaste momenten zijn belangrijk als je samenwoont.

Kans

Maar het kan ook zo zijn dat er opeens iets anders is dan gewoon en dat het toch goed is. Dat heb ik nou wanneer de zon schijnt. Ik wil dan in de vensterbank om helemaal warm te worden en ook aan mijn oren, dat voelt superfijn. Dus mijn tweede tip voor een fijne dag: als er iets anders is dat fijner is dan een gewoonte, dan is dat een kans en dan moet je dat doen.
De volgende keer kun je dan weer je gewoonte doen dan heb je daar weer houvast aan.

Belangrijk

Mijn derde tip voor een fijne dag  is dat als je samenwoont je alletwee hetzelfde belangrijk moet vinden. Bij mij thuis is dat:

  • rustig aan de dag beginnen, dus geen rennen of wild doen
  • stilte in huis
  • veel aaien met positieve gesprekjes, dus geen moeilijke gevoelens erbij

Dat doe ik om een fijne dag te hebben. Ben ik iets vergeten?

Waarom kopjes zo belangrijk zijn

 

kopjes

Gisteren heb ik op mijn feesboek kopjes uitgedeeld aan iedereen die groonies ziek is en vooral aan Loesje. Iedereen vond het fijn. Kopjes zijn belangrijk.

Toen ik hier kwam,  kon ik het nog niet goed. Dus het is niet zo dat omdat je kat bent dat je dan ook meteen alle kat-dingen kunt. Soms moet je iets leren. Ook omdat je dan een vraag krijgt. Mijn vrouw vroeg of ik ook zachte kopjes wilde geven.

Harde kopjes

Eerlijk, ik snapte niet wat ze bedoelde. Ik gaf toch kopjes? Nou weet ik het. Het waren harde kopjes. Dan bonkte ik mijn kop ergens tegenaan en dat was het dan. Tegen een kast. Tegen de bank. Tegen het been van mijn vrouw.  Ik wist niet beter en dus kon ik het ook niet beter, maar ja dat weet ik nou.

Bonk. Dat was een kopje.

Zachte kopjes

Volgens mij heb ik heel erg langzaam geleerd om zachte kopjes te geven. Dat kwam ook omdat ze mijn kop aaide op een superfijne manier. Daar ben ik heel gevoelig. Dus toen met zo’n hand over mijn kop voelde ik opeens meer en ik wist dat ik er veel meer gevoel had als het langzaam en zacht was.  Langzame kopjes kan ik niet. Maar zachte nou wel. Ik heb dus best veel geoefend. Soms lukte het niet maar nou kan ik het.

Belangrijk

Kopjes geven zit in me dat is de natuur. Maar hoe je kopjes geeft dat is je karakter en wat je durft en hoe het thuis voor je is. Dat is weer voor iedereen anders.

Ik heb nou ook ontdekt dat mijn vrouw heel goed reageert als ik kopjes geef. Vooral als ze moe of ziek is. Dus dan doe ik het.

En weer heel veel later, maar toen had ik al lang computertijd en Feesboek, toen ben ik het ook via de computer gaan proberen en dat kan ik nou dus ook.

Kopjes zijn belangrijk voor het goede gevoel aan je kop en voor van binnen,  iedereen heeft er wat aan, maar je moet het wel kunnen en durven, dat is ook waar.