Tag Archives: poot

Waarom ik mijn poot omvouw als ik slaap

poot

Voordat u het vraagt: ja zo lig ik lekker. Met mijn poot gevouwen. Ik lig hier op het tapijt te doezelen dat is rieleksen met het doel om in slaap te vallen maar nog even niet.

Doezelen

Als ik doezel, voel ik me vanzelf tevreden. Wegens dat ik me rustig en veilig voel en er is niks waarvan ik voel daar moet ik wat mee. Mijn vrouw is weg of ze zit aan haar werktafel, er zijn geen rare geluiden in de straat en ik heb de tijd aan mezelf. Dan kan ik doezelen. Alleen ik moet dan wel goed liggen en daar ben ik heel precies in.

Slapen

Doezelen is geen slapen, dat wil ik erbij zeggen. Als ik wil slapen, ga ik met de poten gestrekt of ik ga in een cirkel liggen, of helemaal op mijn zij. Dan slaap ik best snel al is het wel mijn ideaal om zachtjes in slaap geaaid te worden. Vind ik gezellig. Vooral als ik eerst een snek krijg, dan aaien en daarna slapen. Rieleksen moet je serieus nemen als je wat ouder bent en ik ben een senior-kater dus vandaar.

Truukje

Ik lig dus te doezelen maar ik wil wel wakker blijven. Dus daarom vouw ik mijn poot. Dat is een truukje dat de meeste katten kennen. Met je lichaam ga je vanzelf helemaal in de ontspanning want je zorgt natuurlijk dat je goed ligt. En doordat je je poot vouwt, voel je toch een stukje spanning en dan val je niet helemaal in slaap. Je blijft een beetje wakker terwijl je toch rielekst bent en doezelt.

Als ik klaar ben met doezelen, ga ik wat anders doen. Kan zijn in de vensterbank even naar de straat kijken. Kan zijn op mijn kussen om te slapen, want als je lekker doezelt krijg je meestal zin in slapen, alleen vouw je dan niet je poot, maar dat snapt iedereen natuurlijk vanzelf.

Waarom ik geen gedoe wil aan mijn poot

poot

Heel soms zit ik even vast in het kussen in met poot. Dan blijft een nagel hangen. Kan ik niks aan doen. Maar dan wil mijn vrouw helpen.

Helpen is best lief, vind ik zelf, alleen als ik vast zit dan wil ik het echt niet. En zij juist wel. Het gebeurde pas weer.

Hangen

Ik lag lekker te liggen en toen wilde ik opstaan om een brokje te eten. Kan. Ik gaapte, stond op en bleef hangen. Mijn ene poot bleef aan het kussen. Ik meteen rukken en rukken en ik dacht aan geen brokje alleen dat ik los wilde. “Ik kom je helpen, Bertje,” zei mijn vrouw. Ze stond op van haar werktafel en kwam naar de bank. Ik keek geeneens.

Friemelen

Ik rukte en rukte aan mijn poot en toen opeens kwamen er de vingers van mijn vrouw bij. Nou dat wilde ik niet. Dit is toch geen moment om aan mij te komen friemelen zeg nou zelf!! Dus het werd even ekstra moeilijk:

  • rukruk ik wil los en wel nu
  • laat me je nou helpen Bert
  • rukruk ik moet en zal los
  • wacht nou even
  • rukruk het moet en zal

Hoe ze het deed dat weet ik niet maar ze friemelde door en toen was mijn nagel opeens uit het kussen. Ik sprong meteen van de bank af en liep een stukje door de huiskamer en toen moest ik opeens gaan zitten uit mezelf. Van de emozie, denk ik. “Zie je nou Bert dat ik je kan helpen,” zei mijn vrouw toen nog.

Gefoelig

Ja, nee ik weet het niet hoor. Aan mijn poten ben ik gewoon gefoelig en als ik met een nagel vast zit helemaal. Dan hoef ik geen hulp. Dan wil ik los en wel meteen. Maar eerlijk is eerlijk: zij heeft die nagel wel uit het kussen gehaald anders zat ik misschien nog vast, ik moet er niet aan denken.