Categorie archieven: uit mijn leven

Opeens kwam er iets van vroeger terug

  Laatst had ik het opeens. Zo gek. Alles was goed en gezellig en van het ene moment op het andere was alles eng en moeilijk. Het is zo raar dat het bestaat.

Toen ik weer mezelf was, snapte ik dat er iets van vroeger was terug gekomen. Gelukkig ging het ook weer weg.

Ik wil vertellen wat er gebeurde en hoe het weer in orde kwam, hopelijk heeft u er wat aan.

Gezellig

Het gebeurde op een avond dat mijn vrouw en ik naar boven gingen. Naar de slaapkamer. Dus dat was al gezellig, iets dat we samen doen als ik er zin in heb. Ik ga altijd als eerste de trap op dat is omdat zij me niet kan bijhouden. Want ik ben veel sneller, dat is nou eenmaal zo. Op de trap hou ik altijd pauze, dan sta ik op een trede stil zodat zij kan meekomen. Na een knuffel gaan we dan verder en zo komen we dus in de slaapkamer.

Staart

Ik was nog aan het denken zal ik nou al op bed springen of zal ik het doen als zij al ligt, toen er iets geks was. Wat, weet ik niet. Ik zag haar been, ik voelde me bang en boos, ik raakte opgewonden, het leek alsof ik weer op straat leefde terwijl ik heel goed wist dat ik thuis was. Mijn staart was meteen heel erg dik, de haren stonden alle kanten op. Ik wist niet wat ik moest doen.

Aaien

Mijn vrouw zag dat ik raar was. Ze deed of er niks aan de hand was en ze ging op bed zitten en ze zei met een gewone stem: “Kom er ook bij, Bertje.” Ze klopte op het bed, net als altijd.

Dus toen voelde ik me meteen rustiger. Ik herkende het bed en haar en ik wist dat ik een eigen plek had op het bed. Toen sprong ik op het bed, en serieus waar,  toen ik op mijn eigen plekje lag, was mijn staart weer normaal en ik ook.

 

Binnenkater en de kou (ik voel het toch)

binnenkater Ik ben een binnenkater (en heel gelukkig ook) maar ik voel het toch. Dat het buiten anders is.

De zon schijnt wel maar niet zo warm als anders. Dat vind ik stom.

Binnen

Mensen denken vaak dat als je een binnenkater bent, je eigenlijk geen echte kater meer bent. Dus dat je niks merkt van hoe het buiten is. Dat je helemaal niet meer oer bent, dat je alleen wil bankhangen en knuffelen en snacken.
Nou zo is dat natuurlijk niet.
Ik vind het binnen superfijn omdat ik daar veilig ben, maar ik ben en blijf een dier met gevoelens. Dus ik voel dat het kouder is. Mijn wintervacht lijkt wel dikker.

Warm

Ik verlang nou ook meer naar knuffels en ik wil ook graag onder een dekentje liggen. Voor de helft want anders vind ik het te moeilijk. Ja, dan heb ik dat weer. Die angstklachten komen van vroeger dat ik het moeilijk had. Mijn vrouw zegt dat zoiets komt en gaat en op den duur wegblijft en dat niemand weet wanneer het op den duur is. Dan maar half onder het dekentje. Extra warm is nou superfijn.

Zon

Soms ga ik in de vensterbank zitten, met mijn hele vacht in de zon. Dan voel ik warmte en dan ontspan ik. En toch eerlijk waar, ik vind het niet zo fijn als anders.  Want er komt toch iets van kou in mijn vacht erbij. Als ik dat voel, hop ik snel uit de vensterbank, en hup, op mijn kussen op de bank. Lekker liggen en slapen, dat is gezellig.

Winterslaap

Mijn vrouw zei dat ik best een winterslaap mocht gaan houden en dat zij dan voor alles zou zorgen. Dan kon ik slapen en als ik wakker werd dan was het zomer. Serieus leuk!! Maar ik doe het niet. Want ik wil ook knuffels en naar de straat kijken en van alles doen. Ik vind de dagen leuk. Maar wel koud.

Waarom ik zo van de zon hou

  Waarom ik zo van de zon hou, dat moet ik vertellen. Ik ben nou een binnenkater en dat bevalt mij heel goed. Lekker rustig. Altijd eten. Knuffels. Van mij mag het zo blijven.

Maar dan wel met elke dag zon. Ik hou van zon. Dus ik wil het altijd.

Vensterbank

Hier in huis heb ik een hele lange vensterbank waar ik in kan hangen. Het zijn eigenlijk twee vensterbanken en daar tussenin zit een boekenplank dus ik kan gewoon doorlopen. Dat was al zo toen ik hier kwam en ik snapte meteen hoe het moest. Lekker een lange plank voor mezelf!  Dus op een dag lig ik op alle plekken.

En ook op het tapijt, en op mijn kussen op de bank. Waar de zon is, daar is Bertje.

Rust

Met de zon in mijn vacht voel ik me helemaal warm en dan ben ik ontspannen. Van dat lekkere slome dat ik geeneens een poot op kan tillen ook al zou ik het willen. Dus dan ga ik niet liggen denken. Of kijken van wat gebeurt er. Het is net of dat allemaal weg is met de zon.

Ik voel me dan superrustig van binnen. Net of iemand me heel zachtjes aait, en dan van binnen.

Het is natuurlijk helemaal super als mijn vrouw me dan aan de buitenkant aait. Dan voel ik me extra goed.

Vroeger

Misschien is het nog iets van vroeger toen ik op straat leefde. Want als er een moeilijk geluid is dan schrik ik heel snel. Ik ben supergevoelig voor wat er om me heen gebeurt, net of ik nog steeds aan het opletten ben. Dus als alles in orde is, dan zak ik ook helemaal weg in dat fijne gevoel. Al moet ik wel zeggen dat ik meteen wakker ben bij het geluid van een snack op een schoteltje.

Bang zijn is gewoon moeilijk

  Bang zijn is gewoon moeilijk. Gisteren moest Loesje, mijn verkering, naar de dierenarts. Het was voor controle. Dus dat is alleen kijken en friemelen. Maar ze was toch bang.

Dat snap ik wel. Ze moest er helemaal heen en daarna voel je je anders. Ik ben soms ook bang. Dus ik weet hoe moeilijk het is.

 

Geluid

Van geluiden ben ik heel gauw bang, vooral van die geluiden van buiten in de straat. Rare harde geluiden die je boem! opeens! hoort. Dan voel ik me klein en raar in mijn kop. Mijn vrouw zegt dan: “Dat zijn geluiden van buiten, en wij zitten binnen dus wij zijn veilig.” Dat helpt. Maar als ik alleen thuis ben, dan is  ze er niet en dan moet ik wachten tot ik weer mezelf durf te zijn.

Soms zijn er ook harde geluiden in het huis. Laatst lag ik lekker op de bank, hoorde ik een bonk in de keuken. Ik schrok ervan. Mijn vrouw ging kijken wat het was en ze vertelde dat de prei van het mandje was gevallen.

Spanning

Als er thuis spanning is, dan voel ik het ook. Dus dan ga ik miauwen dat het gewoon moet worden. Daar schrikt mijn vrouw van. En dan schrik ik weer van haar. Voor zoiets weet ik nog geen oplossing. Ik wou dat ze druppeltjes nam, dat deed ik vroeger ook.

Aaien

Wat goed helpt tegen bang zijn, dat is aaien tijdens het bankhangen. Echt aaien, dus dat je samen bent en aan niks anders denkt. En dan af en toe  zuchten en gapen. Ik hoef dan geeneens te spinnen, zo fijn vind ik het. Nou ja, soms doe ik het even, voor de gezelligheid.

Dus met dat aaien en zuchten en praten gaat de spanning weg. Een snack kan ook helpen maar dan moet ik van de bank en daarvoor ben ik dan net te ontspannen.

 

Soms voel ik dat Tim er is

Tim van de Loo  Hier is Tim. Hij is de kater die er voor mij was. Tim is al drie jaar geleden over de Regenboogbrug gegaan maar soms voel ik dat hij er is.

Ik weet niet of dat gek is. Mijn vrouw voelt het ook, maar niet altijd op hetzelfde moment.

 

Droom

De allereerste keer dat ik iets van Tim merkte was toen ik in het asiel zat. Ik droomde dat een rode kater bij me kwam en dat hij zei dat er de dag erna voor mij een vrouw zou komen. En dat ik bij haar een thuis zou krijgen. Hij zei dat we bij elkaar pasten.
Ik snapte het niet. Maar toen ik de vrouw zag, wel. Wat Tim zei, is waar, we passen bij elkaar.

Slaapkamer

Maar na de eerste nacht in mijn nieuwe huis, wilde ik liever niet naar de slaapkamer. Ik voelde dat Tim daar was. Hoe, weet ik niet. Het was gewoon dat ik voelde- nou, de huiskamer is voor mij en daar is alles in orde die kan ik gewoon leren kennen. Maar boven op de slaapkamer daar is het anders. Uitleggen kan ik het niet. Ik voelde het heel erg zo.

Verandering

Op een dag is dat zomaar veranderd. Mijn vrouw zei dat ze voor het slapen Tim had gezien en dat hij in het licht stond.
Daarna was er iets anders. De trap oplopen ging gewoon. Toen begon ik op het bed te slapen. Gezellig. En nou ga ik naar boven als ik zin heb, maakt niet uit wanneer.

Voelen

En toch is het zo dat ik soms voel dat Tim er is. Hoe ik dat voel, snap ik zelf niet.  Het is net of het in de kamer even waait maar dan zonder wind. Tim let een beetje op ons. Net of hij een oudere broer is. Het is een beetje raar maar ik voel me best fijn ermee en mijn vrouw ook.