Categorie archieven: uit mijn leven

Het succes van mijn dekentjes-aktie

dekentjes-actie Hoi Allemaal, ik heb bericht van het Dierenhospitaal. Deze foto stond gisteren op hun feesboek: er zijn veel dekentjes binnen en ook een verstop-slaapzak. Namens alle dieren hartelijk dankuwel.

Ik wilde omdat ik tien jaar werd tien dekentjes fundresen. Er zijn er veel meer geworden!!

Feesboek

Op de feesboek van het Dierenhospitaal schreven ze:

“De dekentjes fundrees van huiskater Bertje

Vorige week zondag deelden wij het bericht van Huiskater Bert. Hij was namelijk jarig en werd 10 jaar! Zijn grote en lieve verjaardagwens was dat er dekentjes gedoneerd werden aan ons dierenhospitaal.
Dit, zodat bange katten, net zoals hij zich voelde toen hij nog bij ons woonde, een heerlijk verstopdekentje hebben om zich veilig te voelen.
Nou, daar is massaal gehoor aan gegeven! Maar liefst 36 dekentjes en een heerlijk verstop-mandje kwam de postbode brengen!
Heel erg bedankt lieve vrienden van Bertje, en heel erg bedankt lieve Bertje, namens onze dieren!”

Meer

Nou weet ik dat dit nog niet alles is. Want er zijn nog steeds dekentjes onderweg. En er zijn ook vrienden die wegens mijn verjaardag dekentjes aan een ander asiel hebben gestuurd. En de vrouw van Bram heeft van die kussentjes gemaakt dus die horen er ook nog bij. En iemand ging wegens mijn verjaardag extra knuffels aan de asielkatten brengen, dat telt zeker weten ook mee want dat is ook liefde.

Dus er komt nog veel meer aan.

Maar eerlijk waar, al had ik maar één andere kat kunnen helpen dat was ik ook blij geweest. Het zijn er nou veel meer geworden.

Verjaardag

Dus ik vond het een superverjaardag. Mijn vrienden werd er blij van omdat ze iets goeds konden doen, het hospitaal was blij met de pakjes en de katten en andere dieren zijn blij met de dekentjes en de andere kadootjes. En omdat mijn vrouw zei dat ze trots op mij was, ben ik ook blij. Ook omdat ik zulke lieve vrienden heb die me willen helpen bij het helpen. Iedereen hartelijk dankuwel en veel kopjes van mij!!

Ik hoef geen meubel

Ik hoef geen meubel. Serieus waar niet. Ik vind meubels stom. Dan bedoel ik meubels die speciaal voor katten zijn gemaakt.

Dat zijn eigenlijk meubels die gemaakt zijn voor mensen van katten. Die mensen komen er blij mee thuis: “Kijk eens wat ik voor je heb!” Dat heb ik zelf meegemaakt.

Beleefd

Nou ben ik zo’n watje dat als mijn vrouw zo blij doet, dat ik altijd even kom kijken. Een beetje ruiken. Een kopje geven. Wat je dan doet als huiskater. Het is niet uit interesse, het is uit beleefdheid. Daar wordt ze gelukkig wat rustiger van.

Met zo’n meubel kan ik niks dus ik ga er niet op of aan. Ik ben onder protest ermee op de foto gegaan dat ziet u wel.

Wennen

Dit meubel heeft zeker twee jaar op de slaapkamer gestaan. Al die tijd dacht mijn vrouw dat ik er nog aan moest wennen en dat ik het daarna helemaal geweldig zou vinden. Dat weet ik omdat ze dat steeds aan me vertelde. Omdat ze me erbij aaide, heb ik van die verhalen ongeveer de helft gehoord en dat was al genoeg.

Serieus, twee jaar wennen aan iets dat je meteen stom vindt?

Weg

Deze week wilde ze het huis opruimen. Ze keek naar het meubel en naar mij, ik keek terug van valt het kwartje al.

En ja hoor, opeens.

“Je vindt het niks, hè?”
Nee. Nooit wat aan gevonden.
“Zal ik het maar wegdoen?”
Ja graag zal tijd worden.
“Eerst nog een foto maken voor je blog.”
Dat heb ik weer.

Ik vouwde mijn voorpoten onder mijn lichaam en keek langs haar heen. Gelukkig was het goed genoeg, anders gaat ze door, hoor, dat wil je niet weten.

En nu moet ik nog zien dat ze het echt weg gooit. En ook dat ze niet met iets anders thuis komt: “Kijk eens, wat leuk!”

Ik kan eten en drinken tegelijk (filmpje)

Ik kan eten en drinken tegelijk maar dat lukt niet met alles. Het kan niet met brokjes. Het kan wel met water en kip en hoe ik dat doe dat kunt u zien op het filmpje. Wat ik hier heb dat is nou poezenlimonade.

Drinken

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik best moeite heb met drinken. Ook als het warm is. Gewoon water lust ik niet meer, omdat ik water met iets erin lekkerder vind. Soms probeer ik het wel. Maar dan voel ik toch: nee.

Wel heb ik water gedronken uit een glas waar mijn vrouw dan eerder uit dronk. Dat smaakte dan een beetje naar haar. Dat kon wel. Maar als ze het expres voor me op de grond zet, smaakt het opeens anders dat is heel gek.

Uit een drinkfonteintje hoef ik niks. Dat geluid, nee.

Limonade

Op een dag zette mijn vrouw een bordje voor me neer. Water. En lekker spul. Het was iets nieuws en ze zei dat dit poezenlimonade was, speciaal voor katten die van lekker eten hielden en die moeilijk gewoon water dronken.

Ik rook een keer. Ja, best goed. Ik nam een hapje. In orde. En voordat ik het wist, had ik het bord leeg. “Goed gedaan Bert,” hoorde ik mijn vrouw roepen, maar ik was al op weg naar de bank om lekker uit te buiken.

Zo leerde ik dus poezenlimonade kennen, het is eten en drinken tegelijkertijd. Kip vind ik lekker. Kalkoen lust ik niet. Tonijn wel en zalm ook. Gewone witte vis doet me niks. Ik hou van Sheba maar niet van Gourmet.

Warm

Als het warm is, dan moet je goed drinken, dat weet iedereen. Het is belangrijk. Vind ik ook. Maar als het niet gemakkelijk is dan is een beetje hulp van thuis wel zo fijn. En dan kan ik eten en drinken tegelijk.

Hoe kater Kyle zijn thuis vond

Hoi Kyle! Tegenwoordig heeft deze super-aparte kater een veilig thuis bij een familie die veel van hem houdt. Ze vonden zijn wilde snorharen leuk, ze houden van zijn melk-snor en wat zijn grote goudgede starende ogen.

Voordat hij zijn veilige thuis had, ging het minder goed met Kyle. Hij zat bij een familie die niet in orde was. Daar heeft hij zelfs een moord gezien.

Buro

Na die moord gold Kyle als ooggetuige en toen moest hij naar het politieburo. Dat was moeilijk voor hem. Gelukkig kwam hij al snel in aanmerking voor adoptie. Hij zag er onverzorgd uit en hij had ook nog eens een trauma door alles wat hij had gezien. Dus of hij veel kans had, durfde niemand met zekerheid te zeggen.

Op zoek

In het asiel ontmoette Kyle een stel dat op zoek was naar gezelschap voor hun poes Prinses Mer. Toen ze hem zagen, waren ze meteen verliefd op hem en ook meteen geschrokken, want je kon wel aan hem merken dat hij het een en ander had meegemaakt.

En toch, of juist daarom namen ze hem mee naar huis.

Thuis

Daar moest hij natuurlijk heel erg wennen. Hij was schuw. Maar hij wist ook niet goed hoe hij zich moest gedragen in een liefdevolle en veilige omgeving, want hij was het anders gewend. Met geduld en begeleiding leerde hij zich thuis te voelen en…. van knuffelen te houden. Hij is zacht, lief en aanhankelijk.

Instagram

Zijn wilde snorhalen heeft Kyle nog steeds, en meer dan dat. Op Instagram (klik en kijk) heeft hij tienduizenden volgers die allemaal willen weten hoe zijn dag is.

Nu woont hij zes jaar bij zijn familie. Ze vermoeden dat hij ongeveer tien jaar oud is. Het verhaal van zijn herkomst lblijft de familie vertellen, om duidelijk te maken dat katten gevoelig zijn voor wat er thuis gebeurt, en dat ze ook daardoor een trauma kunnen oplopen. Kyle vindt dat goed, zolang hij knuffels en liefde krijgt.

(bron:Iheartcats.com)

Over gisteren en hoe het was

dekentjes

Ik ben nou tien jaar. Dat is een serieuze leeftijd. En ik voel me ook raar op een fijne manier dat heeft met mijn verjaardag te maken. Hoe die was. Ik heb serieus waar nog nooit zoiets meegemaakt.

Emo

Katrien kwam zingen, zij is een artistieke poes. En Loesje was er ook, zij en ik hadden die dag ook twee jaar verkering. Die avond mocht ik van thuis een internetfuif geven. Er was kattenchampagne. Volgens mij vertel ik alles door elkaar heen. Want ik ben emo omdat er iets heel moois gebeurde.

Aksie

Ik had dus een dekentjes-aksie. Voor de bange katten in het asiel waar ik vroeger zat. En ik hoopte dat tien vrienden een dekentje wilde sturen omdat ik dus tien jaar werd. Mijn vrouw stuurde een dekentje dus toen ging het om negen dekentjes. Ik dacht dat is misschien best veel. Dus toen zei mijn vrouw dat als er dekentjes tekort kwamen zij die naar het asiel zou laten sturen.

Nou toen kwam het

Er waren meteen een paar vrienden die het bericht op mijn website zagen. Ze lieten een dekentje sturen. Dus dat was een superbegin. Daarna zette ik het bericht op mijn feesboek. Toen ging het echt keihard en snel en bijna iedereen deed gewoon mee!! En als iemand niet mee kon doen, dan deed die iemand weer op een andere manier iets goeds zoals knuffels brengen aan katten die het moeilijk hebben.

Er zijn nou ikweetniet hoeveel verstopdekentjes onderweg. De mensen van het asiel zeiden zelfs dat ze misschien ook dekentjes aan dieren in een ander asiel zouden geven. Vind ik goed want bang is bang en dan heb je veel aan een zachte verstopdeken, dat weet ik zelf.

Moe

En daarna was ik emo en mijn vrouw ook, en toen waren we keimoe en we gingen slapen. Ik heb ’s nachts nog in de vensterbank gezeten en over alles nagedacht. Dat ik vroeger zwerfkat was en daarna asielkat en dat ik nou een thuis heb en andere dieren kan helpen. Ik vind dat super.