Categorie archieven: uit mijn leven

Ik voel nou al dat ik beter ga worden

  Ik voel nou al dat ik beter ga worden dus dat is goed nieuws. De operatie is kort geleden en het was best veel om te verwerken als je daarvoor je huis uit moet.

Wat moet je doen om beter te worden als je iets moeilijks hebt? Dit zijn mijn tips.

Rust

Het allerbelangrijkste is rust aan je kop. Dan heb ik het nog geeneens over slapen. Gewoon rust. Dat er niet de hele tijd tegen je gepraat wordt en of dat er naar je wordt gestaard van hoe-is-het-met-hem of dat er de hele hele echt de hele tijd wordt geaaid.

Rust aan je kop is dat je mag liggen en bijkomen zoals je voelt dat je wilt. Gisteren lag ik met mijn kop tegen de muur. Doe ik anders nooit. Nou wilde ik het. Mijn vrouw keek even en ze zei er niks van. Dat moet je hebben. Die rust.

Slapen

Nou kom ik vanzelf op slapen. Want dat kan alleen als je rust hebt. Gisteren heb ik heel veel geslapen en dat doe ik nog. Extra slaap is goed dan verwerk je van alles beter. En het is goed voor je lichaam. Dat is ook belangrijk.

Hulp

Ja eerlijk is eerlijk als je hulp krijgt dan is alles gemakkelijker. Ik kreeg steun van thuis. Extra aaien. Bij me zitten en dan verder niks doen, dan voel ik me echt samen. En ze sliep beneden op de bank dus ik lag op de bankleuning want dan kon ik naar haar kijken. De nacht erna sliepen we weer boven maar ik wilde dat ze met haar gezicht naar me toe lag dan kon ik haar zien als ik wakker was, alleen sliep ik natuurlijk.

Pil

Ik heb een pil die moet ik elke dag. Die krijg ik in een snack dus dat kan ik eten. Dat vieze spul hoeft niet als ik er gespannen van raak, zei de dierenarts.

Beter worden is best veel werk je moet op van alles letten dan kan het, en dan is alles ook het snelste weer gewoon, tenminste dat merk ik nou.

Terug van de dokter en weer thuis

   Hoi lieve allemaal, ik ben weer thuis!! Nou eigenlijk alweer een hele poos deze foto is van gisteren.

Ik vond het allemaal erg moeilijk. Dat ik uit mijn huis moest. En naar ergens anders. En toen al die dingen. En toen moest ik weer thuis wennen en bijkomen.

 

Plan

Het plan van mijn vrouw is dat ik eerst helemaal ga bijkomen met knuffels en sneks en goed slapen en extra aaien dat zei ik geloof ik al. Ik heb pillen die kan ik in iets lekkers eten dus dat gaat. De antibiedinges weet ik nog niet.

Daarna krijg ik eten waarvan ik eerder slanksnoep heb gehad en dat lustte ik heel graag. Maar ik ga eerst net zo lang bijkomen tot alles weer gewoon is.

Uitslag

Wat is er nou gebeurd. Aan twee kanten heb ik een behandeling aan mijn tanden gehad en ze hebben ook veel foto’s gemaakt tijdens de narkoosie. En die heeft de dokter op haar Feesboek gezet. Mijn vrouw vond dat goed maar ik weet zeker dat Loesje het niet goed vindt zij is van de praivusssie.

Ik heb niks aan mijn nieren of aan mijn schildklier of wat dan ook. De dokter zei dat ik nou gezond ben. En ze zei ook dat ik pree-diejebeet bent dus dan ik anders moet eten.  En dat een maatje meer voor een kater mooi is maar eerlijk is eerlijk nou ben ik een maatje te veel want ik woog 5 kilo en acht ons dus bijna zes kilo.

Sport

Ik hou best van sport vooral Pilatus dat kun je liggend doen. Maar straks ga ik weer oude hobbies van de sport doen. Propjes papier vond ik leuk. En lintjes. En ik speelde graag muis onder het laken.

Dat is voor straks daar ben ik nou helemaal nog niet aan toe.

Dank

Aan al mijn vrienden en vriendinnen wil ik ook mede namens mijn vrouw samen hartelijk dankjulliewel zeggen voor de steun en het meedenken en het meewiewen en pootjes draaien. Door jullie ben ik er goed doorheen gekomen!!

Bert is bij de dierenarts

dierenarts  Beste allen, hier de vrouw van Bert. Hij is vandaag bij de dierenarts.

Vorige week kreeg hij een kalmerend middel (Gabapentin) voorgeschreven om in de ochtend te nemen. Het was een capsule, dus of hij dat wil nemen is een twijfelpunt. De afgelopen dagen is er dus hier een opbouw geweest van valeriaan en Bach Rescue Remedy. Valeriaan dat is: gemalen valeriaanwortel van Jacob Hooy, te koop bij de betere drogist. Dan in zo’n kussentje doen.

Schema

Dit is het schema.

Vanaf maandagavond 20.00uur geen eten meer. Dit is nodig voor de narcose. Drinken mag wel.

0700 aanbod kalmerende pil in eetlepel lekkers
taxi (ik kan niet autorijden)
0900 aankomst kliniek en overdracht Bert, de operatie begint om 0930 uur.
Ochtend: Bert gaat onder lichte narcose, dan bloedonderzoek, ook naar de conditie van zijn nieren, hij is tenslotte al tien jaar. Op basis van de uitslag bijstellen narcose. Onderzoek gebit, foto’s maken en beslissingen: wat moet eruit, wat kan blijven, is er een tandvleesontsteking of niet.
Rond het middaguur krijg ik een telefoontje met informatie. Zelf bellen is niet de bedoeling.
Middag: Bert moet bijkomen in de kliniek, onder toezicht. Hoe, hangt af wat hij dan aangeeft: alleen, in een tentje, iemand erbij.
Aan het einde van de middag mag ik hem komen ophalen. Dan gaan we met een taxi naar huis.

Bert krijgt een morfine injectie en pijnstillers die 24 uur werken. Vermoedelijk blijven we alletwee in de huiskamer, omdat trappen lopen niet verantwoord is in zijn conditie. Dit is afwachten. Natuurlijk slaap ik dan beneden op de bank, voor de steun en ook om er snel bij te zijn mocht zich iets voordoen.

Erna

Dat is dus dinsdag. De medicijnen werken tot en met woensdag. Dus donderdag wordt het spannend, want dan is de morfine uit zijn lichaam.

We krijgen pijnstillers mee. Onsior. Dat zijn tabletten die zich laten fijnmaken en die Bert hopelijk met lekkere hapjes wil eten.  Gezien zijn angstklachten kan ik ze niet ingeven, ik neem het risico niet dat er moeilijke situaties van vroeger terugkomen.

Gelukkig vindt hij het spul van Hooy heerlijk.

Het is best spannend. Bert is nog nooit uit zijn huis hier geweest; de dierenarts kwam altijd hier. Maar nu moet het, voor zijn gezondheid.

Tips en adviezen zijn van harte welkom: hoe kan ik Bertje het beste door deze moeilijke dagen helpen?

Er is iets met mijn tanden

tanden Mijn vrouw is slimmer dan ik. Want ik voel me raar in mijn bek en toen ging ik achter de kastjes liggen om op mezelf te zijn.  Ze snapte dat er iets was. Nou moet ik een operaazie.

Het is al snel.

Vind ik het moeilijk ja en nee.

 

Telefoon

Mijn vrouw ging met de dokter aan de telefoon praten. Ze had een foto gestuurd waarop ik gaapte. Dat was gewoon voor leuk en voor Feesboek maar niet voor anderen dus privacy was er niet bij voor deze jongen.

De dokter zei dat ze kon zien dat ik een zwerfkater op straat was geweest. En dat mijn tandvlees de verkeerde kleur had. En over onderzoek en foto’s maken en over de toekomst en over dinsdag komen de hele dag en over morfiene en toen dacht ik o dat is superspul om te wiewen.

Ik hou van wiewen. Dat je je superontspannen voelt op een  superduperfijne manier. Dus dat is het fijne.

Uit huis

Alleen wil ik liever niet uit huis. Maar het moet zegt mijn vrouw. Dat we in een taxi gaan heen en terug. En ik moet misschien ook een kalmerend middel dat zit in een capsule. Zij denkt dat ik dat zomaar opeet. Nou dat denk ik niet.

Mijn verkering Loesje heeft het ook aan haar tanden gehad. Nou heeft ze nog maar een paar tanden en ze kan daarmee heel goed eten, zelfs brokjes, hoe ze het doet weet ik niet maar ze doet het. Dus misschien wil ze me dat leren. Als er bij mij tanden uitmoeten, dat weet nog niemand. De dokter zei iets over last in de toekomst.

Knuffels

Thuis krijg ik nou extra knuffels en zacht aaien. Vind ik fijn. Ik voel nou opeens dat er echt wat aan de hand is met me. En dan heb je steun van thuis nodig en dat krijg ik gelukkig ook.

Nog steeds niet op schoot

op schoot  Ik durf nog steeds niet op schoot. Stom, hè? Mijn vrouw vraagt het soms aan mij met zo’n zachte stem. “Bertje, kom je?” Maar het gaat niet.

Ik ben hier nou drie jaar en ik ben nog nooit bij haar op schoot geweest.

Vroeger

Voor mij woonde Tim hier, een kleine rode kater. Hij had ook angstklachten, maar hij ging wel op schoot. En soms als mijn vrouw op de bank lag, dan ging hij zomaar op haar liggen en dan sliepen ze samen terwijl ze hem zachtjes vasthield. Dat heeft ze aan me verteld. Toen dacht ik meteen, moet ik dat ook, maar het hoefde niet.

Ik hoef alleen te doen wat ik durf, zei ze. En wat ik fijn vind.

Ze vertelde ook dat als Tim bang was, dat hij dan aanviel met bijten en woest kijken. Als ik bang ben, maak ik me klein en ik hou me stil. Iedere kater is weer anders.

Proberen

Ik heb best geprobeerd om op schoot te gaan. Een keer zat ik op de bank achter haar stoel en toen schoof ze de stoel tegen de bank aan. Zij keek. Ik keek. “Toe maar,” zei ze. Ik zette een pootje vooruit en daarna mijn andere poot en toen moest ik overstappen maar ik kan niet door de lucht lopen dus het ging niet. En ik snap een schoot ook niet, volgens mij sta je dan niet stevig en dat moet wel.

Dus ik zette een stap terug. Ze gaf me knuffels en ze zei dat het niet gaf maar ik voelde me toch raar van binnen. Want ik wist dat ze het graag wilde en ik deed het toch niet dus dat was moeilijk voor mij. Als je samenwoont moet je dingen voor elkaar doen.

Misschien

Drie jaar is best jaar om te oefenen. Misschien lukt het wel nooit. Ze zegt dat het niet geeft. Ik wil het wel en ik wil het niet. Raar hè?