Categorie archieven: uit mijn leven

Waarom de jonge kater Eddie het prima naar zijn zin heeft

Eddie
Eddie (@Stichting Poezensnuitjes)

Eddie heeft iets aan zijn kop. In zijn snuit.  Hij was een kitten met een waterhoofd en een hazenlip. Nou is hij een jonge kater die zin heeft in het leven. Katrien heeft geholpen met het interview.  Daarna komt er meer infoormaazie.

Katrien interviewt Eddie

Hier is Mister Eddie himself!  Vrouwtje is steeds erg druk met van alles voor de stichting Poezensnuitjes , maar nu heb ik haar zover gekregen om even tijd te maken om mij te  helpen met de vragen te beantwoorden.

Hoe voel je je? Het is misschien best moeilijk wat je hebt.
Ik voel me de opperdebest, kan niet beter. Ik moet pilletjes maar daar merk ik niets van. En ik kan eten als de beste. Ik kan alles! Ik ben net zoals iedere andere snuit ook al heb ik iets.

Waar en met wie woon je?
Ik woon bij mijn vrouwtje Bianca met heel veel vrienden en vriendinnen en altijd zijn er opvangertjes. Zij is mijn gastgezin en ik hoor er gewoon bij.

Wat vind je fijn om te doen?
Ik vind het fijn in de zon en leuk om achter meiden aan te jagen.

Heb je al verkeering? Want poes Mila is hooteldebootel op jauwe en wil dolgraag verkeer mette jou.
Dit is wel een persoonlijke vraag maar oke ik zal hem beantwoorden. Ik date met Gizmo die ook hier woont, maar ik heb ook digidates.  Ik ben een beroemde snuit hé zelfs in Amerika, ik moet de meiden dus soms van me afslaan.

Stichting Poezensnuitjes

Katrien kreeg ook een meel van de Stichting Poezensnuitjes over Eddie. De Stichting doet keigoed werk voor katers en poezen en kittens en ze zijn heel zorgzaam. Dit stond er in de meel:

Eddie is met zeven weken bij ons gekomen met een hazenlip en een waterhoofd, maar is verder een lief en levendig kitten.
Veel dierenartsen geven een slechte prognose voor dit soort kittens en adviseren in laten slapen. Maar Eddie was zo’n blij en
vrolijk kitten dat we toch verder wilden onderzoeken wat zijn mogelijkheden waren.
Zo kwamen we in contact met een stichting in Amerika waar ze al verder zijn met de behandeling van kittens met een waterhoofd.
Het feit dat Eddie al zeven weken was geworden zonder medische hulp vonden zij zeer hoopgevend. We zijn hun adviezen verder op gaan volgen en Eddie kreeg medicatie.
Wat de toekomst brengt kan niemand weten, een dure operatie is misschien nog nodig en medicijngebruik zal waarschijnlijk levenslang zijn, maar zolang het geen lijden wordt en Eddie in zijn gedrag laat merken dat hij verder wil geven we hem die kans.
Maar om Eddie ergens te plaatsen vinden we toch een te grote uitdaging. Daarom blijft Eddie bij het gastgezin wonen, en kan de stichting borg staan voor alle nodige medische behandelingen. Dankzij drie adoptie ooms en  tantes wordt er een potje gevuld om Eddie te kunnen onderhouden.
En Eddie zelf? Die vind het alleen maar prachtig en geniet van elke dag! Verder is Eddie soms heel ondeugend, vooral naar poezenmeisjes toe. Maar hij kan ook enorm lief zijn.

Gaaf hè? Dan ben je een beetje anders van buiten maar je voelt je een gewone katerjongen. En als je dan van mensen liefde en aandacht krijgt, dan kan het helemaal in orde komen. Superbedankt Katrien!! En klik hier voor de site van de Stichting Poezensnuitjes.

Waarom het te vroeg is om te verharen

verharen

De natuur is de natuur zeggen ze, en dat hou je niet tegen. Ik ben aan het verharen. Maar het is veel te vroeg voor een zomervacht.

Ik ben een jongen die erg veel houdt van warm in de zon liggen, van lekker broeien in de vensterbank, van helemaal stoven tijdens een middagdutje. Dan is het zomer. Dus dan heb ik een zomervacht. Snap ik. Vind ik ok loogies.

Tussen-vacht

Maar nou is het geen zomer, het is pas lente. Dat is geen-winter en geen-zomer, dus iets er tussen. Dan hoef ik geen zomervacht. Persoonlijk heb ik dan liever een tussen-vacht maar die zijn er geloof ik niet in de natuur.

Het in on-natuurlijk dat ik nou al een zomervacht moet krijgen:

  • als het raam open staat en ik ruik aan de buitenlucht dan krijg ik een koude neus en dan wil ik meteen op de bank liggen om weer warm te worden
  • bij mij thuis staat de verwarming aan, dan weet ik dat het nog koud is dus dat is de tijd voor een wintervacht
  • soms ga ik ’s nachts aan de voordeur snuffelen zo weet ik wat er in de straat gebeurt, en  dan krijg ik hele koude pootjes, dus dan ga ik naar de slaapkamer om dat aan mijn vrouw te vertellen en ze aait me dan

Nou zegt u zelf dit is geen situuaazie voor een zomervacht.

Hulp

Als je verhaart, is een beetje hulp van thuis fijn. Dan voel je de losse haren niet kriebelen. Veel van van mijn vrienden vinden kammen of borstelen fijn. Ze hebben dan ook allerlei speciale spullen. Heb ik ook gehad en eerlijk waar ik vond het allemaal moelijk. Apparaten aan mijn lichaam dat moet ik niet.

Doe mij maar een zachte hand die me aait en dan achter mijn oren friemelt (daar komt ook zomervacht), en dan lieve woordjes. Als ik dat elke dag krijg. naast de gewone knuffels bedoel ik natuurlijk, dan vind ik een zomervacht misschien te doen.

Wat ik als binnenkater merk van de lente

lente

Ik ben dus een binnenkater dat wil zeggen een kater die nooit buiten komt. Is dat erg? Nee. ben ik zielig? Helemaal niet.

Vroeger heb ik buiten geleefd. Op straat. Ik was de hele tijd bang en ik moest op zoek naar eten en ik werd ook ziek toen was ik zielig. En nou heb ik een eigen huis en een vrouw en verkering en vrienden, en elke dag lekker eten en knuffels, dus ik zielig? Ik voel me goed.

Natuur

Maar als binnenkater ben ik toch gevoelig voor de dingen die buiten gebeuren. Als het kouder wordt, dan krijg ik een wintervacht. Dat gaat vanzelf ook al heb ik thuis de verwarming lekker warm aan. Ik kreeg afgelopen winter ook een elektrieke deken en toch bleef mijn wintervacht dik.

Lekker warm dat is het zeker weten.

Luchten

Toen mijn vrouw voor het eerst het raam openzette, sinds ik weet niet hoe lang, schrok ik. Opeens kwamen er allemaal luchten van de straat naar binnen. Alles teglijk. En een raam zomaar open ik wist geeneens of dat wel goed was. Ze aaide me en toen werd ik rustiger. Later deed ze het raam dicht en toen was alles weer gewoon.

Lente

De laatste tijd gaat het raam vaker open. Ik ga dan in de vensterbank zitten, steek mijn neus naar buiten – dat gaat net, het voorste deel van mijn kop kan erdoor – en dan snuif ik heel vaak achter elkaar. Snufsnufsnufsnuf. Dan zit mijn neus vol met de lucht van de lente. Daarna ga ik het diep inademen. De lente ruikt naar zon en naar warme oortjes, en naar knuffels en sneks, en dat alles weer goed komt en in orde, dat iedereen een gemakkelijke dag heeft.

En als ik dat allemaal geroken en gevoeld heb dan ga ik helemaal rielekst slapen.

Hoe het komt dat mijn vacht zo goed is

wassen

Hier ziet u het resultaat van heel erg lang wassen. En ook dat mijn vrouw een nieuw fototoestel had en dan ben je als huiskater de klos, dat is nou eenmaal zo. Op feesboek vond iedereen dat ik er goed uitzag.

Zelf dacht ik nou ben ik net een kortharige Main Coone, die zijn er vast ook.

Tips

Voor iedereen die ook zo’n vacht wil komen hier mijn tips. Dat is hoe ik het doe.

  • eten is belangrijk. Dus gezond spul. Mijn avondeten is nou zonder suiker en zonder granen en zonder toestanden. Dat is al een hele tijd zo. Dus ik ben er gezonder door geworden en mijn vacht is ook beter. Dikker en zachter. En wolliger maar dat kan ook de wintervacht wezen.
  • rust hoort er ook bij. Als u er goed wilt uitzien dan moet u rielekst zijn. Dus dat u van alles kunt doen als u zin hebt om dat te doen. Als ik rielekst ben dan kijk ik rielekst en dan zie ik er beter uit.
  • aaien moet gewoon. Dan komen er zachte gevoelens in mij en als ik zacht van buiten ben dan ben ik ook zacht van binnen, ik bedoel andersom.

Wassen

Nou denkt u vergeet je niet wat Bert. Nee ik niet. Wassen komt nou. Ik doe dat elke dag en soms langer dan korter. Het is best technies want je moet wel overal bij kunnen. En toch is het altijd hetzelfde: over mijn voorpoot likken, met mijn voorpoot wassen. Sommige stukken lik ik direct schoon zonder poot. Ook intieme stukken. Dan wil ik ook door niemand niet gestoord worden.

Erna ga ik slapen, dus dan doe ik aan rieleksen.

Het scheelt misschien wel dat ik een binnenjongen ben, dan ga je toch anders over jezelf nadenken. Plus dat ik een senior katerman met verkering ben. Dan kun je gewoon niet vaak genoeg jezelf wassen.

 

Interview met de roodwitte kater Cornelis

Hoi Cornelis! Deze mooie kater is naar mij genoemd. Hij zit in het asiel. Heb ik ook meegemaakt. Met hulo van mijn vriend Bram kon ik Cornelis interviewen.

Cornelis, volgens mij heb je best veel meegemaakt al. Je bent nou veilig maar je kijkt nog sip. Wat is er gebeurd?

Nou Bert, ik woonde op straat en deed daar mijn ding toen ik eten rook. Dus hup, ik op dat eten af want dat rook lekker. Volgens mij was er iets raars want toen ik naar dat eten ging zat ik ineens in een kooi. Nou ik vond dat niet zo leuk en was hier best van geschrokken. Zit je daar te eten en ineens ga je ergens heen.
Toen deden ze een kijken of ik iets in mijn nek had en toen zeiden ze nee. Daarna zei een vrouw: ‘Dit wordt Cornelis, vernoemd naar Adelbert Cornelis omdat ik denk dat hij ook een hele dappere huiskater kan zijn!’. Nou dat ben ik dan, Cornelis. Nu ben ik twee jaar en in augustus word ik drie!

Of ik dapper ben, weet ik niet Cornelis. Wel dat ik nou een thuis heb en dat gun ik jou ook. Alleen ik hoor dat je bijt. Waarom doe je dat?

Omdat ik best bang ben. Er gebeurt van alles en ik vindt het helemaal niet leuk. Het is niet veilig. Elke keer komen ze en dan moeten ze in mijn hok zijn en dat wil ik niet. Als ik dus blaas en mep weten de meesten wel dat ze mij met rust moeten laten. Alleen sommige moeten dan toch nog iets met me en dan bijt ik omdat ik bang ben. Toen ze mij uit de kooi haalde, keken ze of ik een meneer was… nou ja! Ik natuurlijk grommen en bijten. Daarna kreeg ik wel vlees dus wat ik nou gedaan heb ik snap ik nog niet.

Volgens mij ben je in treening. Dat had ik ook in het asiel. Dat ze je van alles leren. Wat leer jij allemaal?

Eerst mag ik leren wat binnen zijn is. Dat er meubels zijn en dat er altijd eten en drinken is. Dat is ook even genoeg voor nu. Misschien dat ik later meer wil maar dat weet ik nog niet. Hier hoef ik niet te scharrelen en te stelen. En ik hoef ook niet boos te doen als iemand anders mijn eten wil want hier staan heel veel bakjes met brokjes, elke dag!!

Hoe is dat voor je, Cornelis?

Moeilijk. Ik snap niet waarom dit zo is. Ik vind het lekker maar ook raar. Ik denk dat ik dat moet leren. Er zijn andere dingen dan op straat. We hebben bedjes en dozen en mandjes en speeltjes en we kunnen buiten kijken. Er komen mensen binnen lopen. We krijgen elke keer andere kleedjes en zo. Raar hoor. Dat had ik buiten niet.

Mensen komen ook knuffelen!!

Wat is knuffelen? Spelen kan ik denk ik wel maar dan moet ik in de mood zijn. Ik doe blazen, telt dat ook?

Een beetje.  Als je genoeg hebt geleerd, ga je op zoek naar een eigen huis. Wat zou dan ideaal zijn?

Rust en veiligheid. Dat ik niet meer de straat op hoef. En al die drukke dingen wil ik ook niet. Vlees wil ik wel. want dat vind ik gewoon lekker. Maar je mag niet kijken als ik eet, oké, want dat vind ik niet fijn.

Dankjewel voor dit interview, Cornelis. Wat tof dat je zo eerlijk durfde te zijn en het gaat vast in orde komen, je bent nou van alles aan het ontdekken. Dankjewel ook aan mijn katervriend Bram voor de hulp bij het interview.

Oja Cornelis woont nou bij de Hokazo dus als u denkt ik heb straks wel een rustig mandje: klik hier.