Als ik dit mauw is het Pasen. Mensen furrstoppen dan sjookoolade eieren. Snappen jullie dat nou? Ikke zou persoonlijk liever noepies of kouwstikkies willen zoeken. En beter nog, geef ze me maar gewoon meteen. Gewoon ze meteen kunnen opeete zonder gedoe. Gekke mensen dingen ook altijd.
Knuffelen
Het betekent ook dat je mens een dag ekstra vrij is. Of zoals bij mij zij heeft nog een dagje erbij genomen. Lekker heel faak en heel lang knuffelen. Dan isse zo een gekke feesdag dan toch ineens wel leuk hihi.
Want dat betekent ook dat ik de hele dag om noepies kan gaan bedelen. Of nou ja de hele dag. Ikke ben al een poes van elluf jaar oud nou dus ik moet ook feel dutjes en hazeslaapjes doen. Hazeslaapjes hihi dat is wel een toe-pas-selijk woord foor nou. In mijn hoofd ben ik nog een kitten maar mijn pootjes hebben wel wat meer rust nodig.
Oofer elluf jaar gemiauwd. Ikke was dus afgeloope woensdag jarig. Omdat dat ook een feesdag was kreeg ik een wiekentsnek als afoonteete. Jammie de bammie! Daar heb ik ekstra lekker fan gesmuld. Ook gaf ik een partie. Doorie had iedereen opgehaald in de geele kanarieboes.
Parties
Foor alle nieuwe kittens, puppies en leezers die dat nog niet weete. Wij bloggers kunnen fet goeie parties geefe hihi. Enne alsof dat nog niet genoeg was. Waare Zooka en Binti ook nog eens jarig oppe zaterdag. Nog een partie wiehoee. Er was catnip wijn en catbier en ooferal waar ik keek lagen kaastoktok noepies en lekkere kouwstikkies. Keefie had ook de week fan ze leefe want op beide parties mog hij mooi spiraal spelen. Dat doet ie zo goed daar zit je dan dromerig mooi naar te luisteren. Miauw!
Zaterdag ooferdag was ook leuk want mensenoopa was langs gekomen. Die wou ook mijn ellufde furrjaardag met mij fieren. Hij dat natfoer meegenomen. Natuurlijk ging ik meteen op schoot springen om eens eefe lekker te gaan kniespellen. Zo noemt hij het als hij me lekker onder mijn kinnetje aait en oofer mijn koppie streelt. Uiteraard ging ik ook noepies bietsen hihi.
En ook een potje propjes pootbal mag op zo’n leuke dag niet ontbreken. Mensenopa gooide het propje steeds en ikke rende er dan als een folleerd pootbalspeelster er achteraan. Tik tik met mijn pootje naar links. Tik tik propje weer terug naar beneden de trap af. Miauw mauw ja kom maar gooi maar nog een keer. Hierna was ik best wel moe dus ging ik een lange dut doen.
Grapjes
Nou en toen was het dan maandag 1 april. Niet dat ikke de kalender bij hou, weet niet eens wat dat is. Nee Frau zei dat teege mij. Dat isse weer zo’n mensending dat ze grapjes met elkaar uithalen. Miauw dacht ik dat kunnen wij katjes ook wel. Dus ik ging bedenken wat foor grapjes je allemaal uit zou kunnen halen.
Wat dacht je van als je bij een andere kat stiekem de kattebrokjes furrwisselt foor hondebrokjes. En dan wachten tot de kat of poes een hap neemt. En jij staat dan 
miauwlachend om het hoekje te kijken. Of de furrpakking van een kouwstik fullen met water en doen alsof die fol is. Hihi als je als kat daar dan in bijt dan splesh allemaal water oofer je snuit heen.
Ikke ben benieuwd of jullie ook nog grappige dingen kunnen bedenken. Offe houwe jullie niet zo fan grapjes. Dat kan natuurlijk ook. Dat je denkt scheer je weg lolpoes ikke wil gewoon kunnen eete en snoepe zonder eerst om me heen te hoefe kijken. Nou gelukkig foor jullie isse 1 april maar 1 dag.
Weet je trouwens wat de mensen dan zeggen als ze zo een grapje hebben gemaakt? 1 april kikker in je bil. Daar ging ik mijn snorharen toch wel van fronsen hoor. Een kikker in je bil? Wie bedenkt dat nou. Dat is toch wel heel gek hoor. Maar goed dat miauwde ik al aan het begin fan deese blog. Gekke mensen.
Nou dit was het weer foor deese keer. Fijne week iedereen en tetteren jullie weer allemaal mee foor Freede?
Pootje van Minnie
Sinds ik door Nemo ben aangesteld als hofleverancier voor zijn muizencafé *) voel ik me iedere nacht de koning van de buurt. Met mijn schouders breed en dikke wijduitstaande kraag stap ik zelfverzekerd door donkere stegen en sluip onder schuttingen door. Ik hoor ze met mijn ogen dicht, het ritselt onder struiken. Het geluid wijst me de weg. M’n harige poten komen geruisloos neer op de zachte aarde. Haastig schieten ze alle kanten op, zich klaarmakend voor het spel dat zonder pardon gespeeld gaat worden. Glanzende kraalogen boven spitse snuitjes met fragiele snorhaartjes die razendsnel in en uit hun holletjes schieten tegenover mijn vlugge vlijmscherpe stiletto’s.
Soms zit er een slechte tussen die over de houdbaarheidsdatum heen is. Of die dingen heeft gegeten die niet goed voor hem waren en daarmee ook niet goed voor mij. Pas had ik weer zo’n exemplaar te pakken. Ik merk het meestal pas als dat beest al in m’n buik zit. Op kousenpoten ga ik naar huis om me daar onzichtbaar te maken. Want o wee als mijn mens er achter komt dat ik iets heb gegeten waar ik ziek van word. Voor ik weet zit ik in een rammelbak richting witjas. Meestal is de ellende na een licht en donker wel weer weg. Voor Foppe is dat anders. Van alleen al likken aan een muis krijgt hij al krampen in zijn darmen, die weken aanhouden. En dat terwijl mijn grote broer de meestervanger uit de buurt was voordat zijn buik chronisch ziek werd. Hij heeft mij de fijne kneepjes van het muizenvangen geleerd.
we alle piepbeesten uitnodigen in een megagroot pakhuis waar ze naar hartenlust kunnen spelen. Waar ze door rioolbuizen kunnen rennen zonder bedorven te raken. Een kingsize fabriek bomvol kipsnackjes waar ze onbeperkt van kunnen eten. Als zo’n muis bergen kipsnackjes eet, wordt hij vanzelf een muis met kipsnackjessmaak. Tegen de tijd dat ze geen zin meer hebben in dit pretpark en volgevreten richting uitgang waggelen, is er nog een laatste attractie: een superrealistisch kat- en muisspel.
Steeds vaker ben ik urenlang in mijn tuin, fooral op dagen dat Loes zachte warme straalen stuurt, ik lig dan op mijn bankje of in mijn gras, mijn lijf foelt warm en zacht, en mijn hart ook, Mikkie ligt op het dak van het schuurtje te rollen, Pokon slaapt stiekem in de tuin van de buren, ik denk aan mijn vlinderleeuw Brammie en doe net alsof we SAMEN in het gras liggen, en zo gaan de eerste lentedagen foorbij, fol met mooie herinneringen.
ook toeterde, ze blefen weg.
waar alles goed is.
Laat ik mezelf, als nieuwkomer hier, eerst ‘s even netjes voorstellen aan degenen die me nog niet kennen… Mijn naam is Joep en ik ben geboren in Lisse op 12 april 2023. Maar eigenlijk noemt m’n personeel me nog steeds Joepie, omdat ze er altijd heel blij van worden wanneer ze me zien. Want als ze Joep tegen me zeggen, vooral op een bepaalde toon, dan weet ik al gelijk dat ik iets aan het doen ben wat ze niet leuk vinden! En omdat ik netjes door m’n moeder ben opgevoed hou ik dan altijd gelijk op waar ik mee bezig ben. Meestal. Soms. Nou ja, niet altijd dan…
omdat ze zoveel in leeftijd verschillen, want er zitten maar 5 maanden tussen hun verjaardagen. Maar ik had er best wel een beetje moeite mee om pappa en mamma tegen ze te zeggen omdat zij op hun achterpoten lopen en heel veel minder haar hebben. En hoe veel ik ook van ze ben gaan houden, het blijft toch m’n personeel…
Dus nou zit ik hier, naast Junior, die m’n voorzichtige mauwtjes omzet naar mensentaal, om m’n eerste blog voor Bertje’s website te maken. En ik denk aan Bram, die al jaren Brammiesaurus was en hele wijze blogs schreef waar ik al veel van leerde. Bram wist precies waar ‘ie het over had…
Op feesboek zeiden mijn vrienden het en ik las het ook hier, dat ze fonde dat de Regenboogbrug dicht moest het liefste een hele tijd. Ik snap het gefoel want ik wil liefer ook geen vriendjes missen maar mijn mening is anders. Ik find de Regenboogbrug moet open blijfe. Dat ga ik uitleggen.