kater Bolle over: toen ik katten-aknee had

katten acne
“Pukkels? Wie, ik?”

Vorige week had ik verteld over toen ik een kale buik had.  Omdat mijn Molletje was overleden en ik bang was voor de hond van de buren. Maar die kale buik was niet alles. Ik kreeg nog iets anders door de zenuwen en het verdriet.

Korstje

Op een dag keek mijn vrouw toevallig onder mijn kin en zag ze een korstje zitten. Ze dacht dat het een kruimel aarde was en wilde het wegvegen. Maar dat deed pijn, dus ik piepte en trok mijn hoofd weg.
Mijn vrouw dacht dat ik misschien buiten gevochten had met een andere kat, en dat het een klein wondje was. Dat heb ik soms wel eens, en dat gaat bijna altijd vanzelf weer over.
Als het groot is en gaat ontsteken, gaan we naar de dierendokter. Nou ja, mijn mensen gaan naar de dierendokter, en ik moet mee. Daar heb ik dan niks over te zeggen, of ik mee wil of niet. Van mij hoeft het eigenlijk nooit. Meestal krijg ik een prik van de dokter, en soms iets voor als ik pijn heb, en dan gaat het weer beter.
Maar dit was heel klein korstje, dus mijn mensen lieten het maar zo.

Plekjes

Een tijdje later zag mijn vrouw dat ik nog meer plekjes onder mijn kin had. Ik had zelf nergens last van.
Ik kijk nooit onder mijn kin, dus laat die plekjes maar lekker zitten dacht ik.
Maar mijn vrouw was er ongerust over.
Ze heeft een avond zitten zoeken op internet. Moet je nooit doen, had ik nog tegen haar gezegd. Maar ja, net als Katrientje op dinsdag, vond mijn vrouw dat ik naar de dokter moest.
Bedankt hoor, internet.

Katten-aknee

De dokter keek onder mijn kin en zei dat ik katten-aknee had. Jeugdpuistjes. Zou ik dan in de puberteit zijn? Volgens mij niet, want ik was toen al een jaar of 8. Of 10.  Dat weet niemand precies, alleen ik. En ik hou het geheim!
De dokter maakte mijn kin schoon met pure al-ko-hol. Zo heette dat, zei hij. Het prikte aan mijn kin, en ook aan mijn neus en aan mijn ogen. En het rook vies. Mijn mensen zouden dat twee keer op een dag moeten doen.
Mijn man keek bedenkelijk, mijn vrouw zei niks. Ik ook niet.

Antibieotika

De al-ko-hol was snel bekeken. Ik verzette me niet, maar als mijn mensen het probeerden begon ik heel hoog te piepen. Ja, expres natuurlijk. Ik dacht dat ze dat zielig zouden vinden. Dat was ook zo.
Daarna hebben ze het geprobeerd met betadine, ook op zo’n rond wattendingetje. Dat vond ik niet nodig, maar ik vond het ook niet erg.
Elke dag werd mijn kin dus een paar keer schoongemaakt. Ik was er best snel aan gewend.
Gelukkig hoefde ik geen antibieotika, want dat had ik echt niet gewild. Dat moeten je mensen dan in je mond doen. Nou, dat dacht ik van niet. Mijn mensen waren dus ook blij dat dat niet hoefde.

Pukkels

Ik mocht van de dokter ook geen plestik bakjes meer om uit te eten of te drinken.
Alleen maar glas of aardewerk. Want van dat plestik kun je ook pukkels krijgen.
Geen probleem. Als ik maar mijn eten krijg.

Aanleg

We zijn nog een paar keer naar de dokter geweest vanwege mijn aknee.  Eén keer had ik zo’n grote pukkel dat ik een hele rare kin kreeg, en ervan ging kwijlen. En ik had er een keer een wondje bij mijn lippen, en mijn mensen maakten zich zorgen.
Maar elke keer bleken het weer die rare pukkels te zijn.
Het kwam van de zenuwen over alle veranderingen, zei de dokter. En ik had er aanleg voor. Daar was ik best trots op, dat ik ergens aanleg voor had!

Kaal

Ik denk dat ik wel een jaar lang pukkels heb gehad.  En de meeste tijd daarvan ook nog een kale buik. Niet dat ik zo ijdel ben, maar ik zag er toen niet op mijn allerknapst uit, denk ik.
Maar zo gaat dat als je verdrietig bent, en ook zenuwachtig.
Mijn Molletje was er toch niet meer om naar me te kijken, dus het kon me eigenlijk niet veel schelen.
En ik ben soowiesoo niet iemand die heel veel op uiterlijk let.
Ik ben meer van het innerlijk, en de fielosofie.

Knap

Met pukkels en een kale buik kun je net zo goed heel lief zijn en over het leven nadenken, vind ik.  Maar ik moet eerlijk zeggen dat het toch wel heel fijn is dat ik nu diepe gedachten hebt, en GEEN pukkels en GEEN kale buik.
Want je kunt best knap zijn van binnen, en dan ook nog van buiten!

katten acne

13 thoughts on “kater Bolle over: toen ik katten-aknee had

  1. Ooooooh bolle. Wat erg dat jij ook werd gedwongen naar de diertjesdokter te gaan. Wat is internetjes dan stom he?Oooooh voor pukkeltjes.
    Ik heb nooit pukkels gehad onder mijn kinnetje. Ik krijg ook altijd eten uit een stenen bakje die ik al 16 jaar heb.
    Ik sprak er met vrouw net over. Zij zei dat ze wel een kat had gekend die precies hetzelfde had als jou. Zij heette loedertje en loeder was van haar mama. Ooooh best een koele naam. Ze was ook best een loeder hoor, als je al een vinger richting haar wees kon ze je al aanvallen. MAAR!!!! Ze kon ook superdesuperlief zijn. Dan kwam ze bij je op schoot en bleef ze uuuuuuren met je knuffelen. Tot ze ergens kortsluiting kreeg en omsloeg. Mijn vrouw was stapeltjesgek op haar. Alleen niet op de kletsnatte likjes. Loeder had namelijk ook aknee. Oooooh soms hingen er hele pegeltjes aan haar bekje. Ze had ze niet altijd hoor,maar je kon meteen zien dat ze ze had. Haar zus mindy had nooit pukkels, maar ja….die had een ander probleem. Dik zijn.
    Maar bolle….met of zonder pukkels, je blijft mooi hoor.
    Kusje op je wang😽

    1. Dag Katrientje, gelukkig maar dat je nooit pukkels hebt gehad. Want dan had je misschien wel nóg vaker weer naar de dokter gemoeten. En dat is nooit fijn.
      Dus Loedertje had ook aknee? En haar zus Mindy was dik? Ik heb dat alletwee tegelijk, handig toch? Maar mijn aknee heb ik eigenlijk niet meer, alleen heel soms een mini-klein pukkeltje.
      En dank je wel dat je zegt dat ik mooi blijf. Dat ga ik zeker onthouden!
      En ook dank je wel voor het kusje!
      Voor jou een heel lief kopje van Bolle.

  2. Hallo Bolle,

    Wat je nu schrijft over je kattenacnee, noemen we hier Krentenbaard en ja dat kun je krijgen van de stress en verkeerde eetbakjes. Onze eetbakjes mogen niet diep zijn en klein, want dat doet veel pijn aan onze snorharen, Ik heb grote bamboe bakken en een bak van een chipvoerbak.
    Toen vrouwtje Boris uit het asiel ging halen, was hij een rugzak kater en had ook krentenbaard. Vrouwtje moest eerst goed haar handen schoonmaken en dan krabbelen om die zwarte pikjes los te maken en dan met een watje Betadine erop te doen, prikt niet en dan een zalfje. Was dan na een paar dagen over, maar door zijn problemen kreeg hij het nog geregeld terug tot hij een gelukkige Boris werd.
    Ik heb er de laatste jaren door mijn bang zijn soms ook last van en vrouwtje doet dan het zelfde als wat ze bij Boris deed en dan ben ik er zo vanaf. Ik vind het helemaal niet erg als vrouwtje dit bij mij doet.
    Ze zegt dat is er geen kruimeltje minder lief om ben ook ook niet minder mooi, het mooie zit in mij zegt ze en dat is altijd heerlijk om te horen.

    Bolle, als je van vrouwtje mag moet je bij Bert op de pagina van vandaag kijken. Daar heb ik een portret van mij gezet. Deze heb ik als hoofdprijs gewonnen met een loterij voor goede dierendoelen. Ik had lootjes gekocht uit mijn spaarpotje en zelf met de poot de nr. aangepoot. Vrouwtje zegt dat ik een hele gelukkige poot heb.

    Bolle het is vandaag knuffel en luilakken dag, Heerlijk binnen met al de regen en heerlijk warm, Hele fijne dag voor jou en veel knufjes van vrouwtje en grote kopstoot en poot van je grote vriend Jip

    1. Dag Jip, dus Boris had ook aknee? En jij nu ook soms?
      Wat erg Jip! Niet van je aknee, maar van je bang zijn!
      O, ik hoop zo dat je straks weer NIET bang bent, want bang zijn is helemaal niet fijn!
      Helpen je sportbrokken je een beetje met het bang zijn? Ik heb de sportbrokken zonder iets er in voor bang zijn, dus ik weet dat niet.
      Maar ik weet wél dat bangzijn heel erg is.
      Gelukkig heb je een hele lieve vrouw, en je vrienden van internet.
      Ik kijk elke dag even bij de feesboek van Bert. Ik mag wel kijken, maar niet lid worden.
      Wat super van je portret, en dat je dat gewonnen hebt. Het ziet er heel mooi uit, en je bent een hele knappe jongen!
      Veel lieve kopjes voor jou en je vrouw van je vriend Bolle.

      1. O ja, is het bangzijn nog steeds van het lawaai van het bouwen, en van toen je vrouw ineens naar het ziekenhuis moest?
        Ik duim voor je dat ze snel zijn uitgebouwd! Wat een gek gedoe, dat sommige mensen zoveel geluid maken dat wij katten er bang voor worden. Ik vind dat niet nodig, dat lawaai!
        Een lief kopje van je vriend Bolle.

        1. Hallo Bolle,

          Hier ben ik nog eventjes. Dat bang zijn zal waarschijnlijk niet meer over gaan vreest het vrouwtje. Het is wel wat minder geworden door de sportbrokken met het spul erin voor de stress, net als bij Bert. Maar zo gauw er veel herrie is of de bel gaat wordt ik bang en ben ik naar de slaapkamer. Eerst dook in meteen onder het dekbed, maar nu verstop ik me eerst ergens in de slaapkamer. Als ik merk dat er iemand binnen komt deuk ik onder het dekbed weg. Voor vuurwerk ben ik ook verschrikkelijk bang en nu gaat een vriendin van vrouwtje voor mij een drankje maken van Bach Bloesem , zij is daar een studie in aan het doen en via een foto maakt ze contact met mij en kan zij zien hoe het met mij gaat. Het moest een recente foto zijn, dus heeft vrouwtje een mooie statiefoto van mij gemaakt.
          Het verbouwen hier in de woontoren is nu voorbij, maar ik blijf schrikken van allerlei lawaai. Met mijn verlatingsangst is het veel beter gegaan, maar ik heb nog wel moeite met als vrouwtje weg moet om haar mensen dingen te doen en ben van de gekke van blijdschap als vrouwtje weer thuis is. Vrouwtje heeft voor mij in huis ook veel verstopplekjes gemaakt, dus ik kan wegkruipen als ik daar behoefte aan heb.

          Bolle veel knufjes van vrouwtje en kopjes van je grote vriend Jip

          1. Dag Jip, misschien ben je over een tijd toch wat minder bang van geluid? Als je weer wat vertrouwen in je lijf en hoord hebt, is lawaai misschien een keer iets minder eng.
            Net als bij mij en de hond. Ik ben nog wel bang, maar niet meer zo bang dat ik ga likken en pukkels krijg.
            Maar het duurt altijd wel lang, té lang. Want niemand wil bang zijn.
            Ik ben ook heel snel bang van alles, maar ik herstel me nu sneller, zeggen mijn mensen.
            Ik ga voor je duimen, Jip, en ook voor je vrouw natuurlijk, want het is voor haar verdrietig als ze merkt dat je bang bent.
            Ik ga duimen dat jullie niet meer bang en verdrietig hoeven te zijn, Jip!
            Een kopje om je te steunen, van je vriend Bolle.

  3. Ooh Bolle,

    ik vind jou een sterke katerman Bolle. Jij heb zoveel verdriet gehad in jou lijf van jou verkering Mollie. Jou lijf heb het zo erg gevonden dat je een kaale buik kreeg en toen ook nog aknee van ze eigen. Oooh Bolle ik snap jou wel. En jou verdriet van jou poezevrouw die er niet meer is. Ik heb er over nagedacht Bolle want ik ben ook een poes van me binnenkant. Ik doe ook fielosoofie en ik ben ook sensietief van me eigen. Dan ben je anders, dan denk je veel na in je kop.
    Me Bert heb dat ook, hij is ook een binnenkater. Hij leef binnen en hij denk veel na.
    Assie stres heb dan kan je alles krijge en dan moet je soms naar de dierendokter. Oooh ik vind de dierendokter ook niet fijn. En antibiootie lust ik niet. En ik lust bijna alles van me eigen.
    Ik ben blij dat jou buik weer knappe krullen heb en jouw kin weer rustig is. Jij ben een knappe katerman Bolle en jij heb fijne mensen. Dat voel ik in me buik. En jij heb ze mooie innerlijk en daar mag jij trots op zijn.
    Ik vond het een mooi stukje Bolle want ik wist het niet van ze krentebaard.
    Dank je wel.

    Liefs van Loesje

  4. Dag Loesje, dank je wel dat je zulke mooie dingen schrijft.
    Jij hebt verkering met Bert, dus je weet hoe lief je iemand kan vinden. En dat je wilt dat het wel altijd zal duren. Dat had ik wel gewild, met mijn Molletje.
    En ik weet dat je ook sensietief bent, en Bert ook.
    Ik was een tijdje té sensietief, dat ik alles voelde maar niet wist wat ik daarmee moest.
    Omdat ik vooral moeilijke gevoelens had. Gelukkig heb ik nu ook weer blije gevoelens.
    Nou ik weer vrolijk ben heb ik geen pukkels meer, en krullen op mijn buik. En ik heb best een grote buik, dus ik heb veel krullen!
    Dank je wel dat je me knap vindt, ook van mijn innerlijk. Want dat is toch het belangrijkste, vind ik, dat je een mooi hart hebt. Zoals jij schreef op vrijdag. En heel zeker weten dat jij een mooi hart hebt!!
    Een lief kopje van Bolle.

  5. Hallo Lieve Oom Bolle. Mijn overgrootvader Darwin en oom Guanlucca hadden ook wel eens zwarte spikkels en zij zijn wit van vacht.. Ons vrouwtje maakte het schoon met mensen spul voor een vette huid en daarna wat lekkers. Het kwam door de plastic bakjes die ze mee nam als ze naar show gingen. En ze deed ze ook daar kammen met een kan die ook vieze beestjes kan pakken vlooien heet dat. Die hebben wij niet want we krijgen iets onze nek daarvoor . Ikke nog niet. Ons vrouwtje vind vlooien vreselijk. Ik wil u wel van mijn eigen zeggen dat u niet onzeker moet zijn. U bent mooi groot en u heeft mooie strepen. Ik heb ze op mijn staart en iets op mijn buik. Nu ik geen haren heb zijn ze goed te zien. Maar straks met mijn krullen zijn ze niet zo goed meer te zien. Een hele dikke knuffel van mij en pootjes van de andere katten

    1. Dag lieve kleine Kyana, wat gezellig dat je er bent!
      Ik lees al dat er best wat katten zijn met pukkels. Gelukkig maar dat ik niet de enige ben, dan hoef ik niet onzeker te zijn.
      Vlooitjes zijn zeker weten heel vervelend. Die doen kriebelen op je huid, dat gaat dan jeuken. Ik krijg ook dat spul in mijn nek, en jij ook als je een grote Kyana bent.
      Dank je wel dat je zegt dat ik mooi groot ben en mooie strepen heb! En wat speciaal dat jij én krullen én strepen hebt! Dat is heel bijzonder!
      Lieve al-een-beetje-grotere-beebie-Kyana, ik hoop dat je een fijne dag zult hebben met je hele familie, en dat je weer veel leert! Maar dat denk ik wel, want je bent een hele slimme Kyana!
      Een lief kopje voor jullie allemaal, maar speciaal voor jou natuurlijk, van je oom Bolle!

Reacties zijn welkom