Waarom rustig aan doen moeilijk is

rustig aan doen Rustig aan doen is best moeilijk. Dat merk ik nou ik me beter begin te voelen. Doe operatie was heel erg moeilijk zeker weten was dat zo, maar die is nou voorbij.

Ik ging extra slapen.

Ik kreeg extra knuffels.

Toen voelde ik me al een beetje beter.

Slapen

Als er extra dringen gebeuren, dan moet je extra slapen. Dat is omdat je dan alles kunt verwerken wat er is. Het zijn indrukken in je lichaam en in je kop en daar moet je iets mee ook al weet je niet wat. Dus dan helpt slapen. Ik slaap nou extra en nog een beetje.

Beter

Dus omdat ik extra sliep, voelde ik me ook beter. Nog niet mijn gewone zelf misschien word ik die nooit meer, maar wel dat ik dacht wat zal ik eens doen.

Ik ging in de vensterbank zitten want dat is mijn werk. Kijken naar de straat of alles in orde is. Het moet rustig zijn en gewoon. Alleen mensen die er altijd lopen en de buurhond, meer hoeft niet. En ik wil geen harde geluiden, dan kijk ik naar mijn vrouw dat zij wat moet doen.

Maar nou zat ik in de vensterbank en ik was erna keimoe. Ik moest meteen op de bank met knuffels. Dus dat deed ik want als je lichaam zegt nou bankhangen en aaien dan moet je dat ook doen.

Wakker

Toen ik wakker werd, dacht ik even dat alles weer in orde was. Ik miauwde gewoon omdat het kon. Mijn vrouw keek naar me en ze zei: “Hoe is het met je, moet ik de dierenarts bellen, dan gaan we weer met de taxi, wat moet dat moet.”

Nou u wil niet weten hoe snel ik weer ging liggen.

Rustig aan doen is moeilijk. Je voelt dat je wat meer kunt en toch kun je dat niet, dus in alle gevallen in bankhangen goed.

 

7 thoughts on “Waarom rustig aan doen moeilijk is

  1. Hallo Bert,

    Klopt helemaal en je doet het potengoed met dat veel rusten en bankhangen. Die knuffels zijn heel belangrijk want dat zijn medicijntjes voor in je koppie zegt vrouwtje, Het is niet niks geweest die hele dag voor jouw. Jij werd uit je dagelijkse ritme gehaald en in de vreemde gekieperd. Gelukkig alles is weer goed en genezen heeft de tijd nodig, ook in je bolletje.
    Bert wij als dieren zijn veel slimmer dan mensen, wij luisteren tenminste goed naar onszelf. Die mensen doen dat vaak niet, die gaan maar door en dat is glad van de verkeerde. Daarom ook erg goed van jou dat jij vrouwtje altijd even laat weten wanneer ze pauze moet nemen en dan samen bankhangen en knuffelen. Allerbeste wat er maar is.

    Je weet ik heb vandaag Jippedag en ik doe helemaal niks, ik laat me super verwennen met alles wat mijn Jippehartje graag heeft. Ik ben al begonnen met uitslapen en poezensoep te smikkelen. Nu wordt het tijd na de knufbeurt om een dutje te gaan doen.

    Geniet jij maar heel veel met vrouwtje samen en knuffel van mijn vrouwtje en poot en kopje van je grote vriend Jip.

  2. Ooooh bertje. Je moet gewoon je rust nemen hoor. Een opname bij de diertjesdokter hakt er flink in. Ook bij onze mensen. Pas na een week kan je weer zeggen van ik voel me weer echt fijn. Dat je weer alles aan kan. Met knuffels en lekker eten komt alles weer goed hoor😽

  3. Lieve Bertje,
    rust is nu belangrijk en slapen ook. Dat je weer voelt alles is gewoon voor me eigen. Ik moest ook veel slapen na me operazie. Oooh Bert ik vond dat moeilijk want ik was ook psiegooties. Ik moest steeds rennen maar ik viel om. Me vrouw moest toen de hele avond en nacht bij me blijven. Ik had ook grote ogen. Oooh Bertje misschien moet ik er nog eens over schrijven , ik weet nu hoe dat is van me eigen. Maar daarna moest ik weken slapen. En ik moest iedere week terug naar de dierendokter, oooh Bert ik wilde niet. Dus Bert, doe maar heel veel slapen en rusten. Dat de vrouw geen zorgen voelt en ziet. Anders gaat ze de taksi bellen. Oooh zo erg. Maar ik ga ook voor je zorgen Bert, ik weet van me eigen hoe het is. Dan kan ik beter zorgen. Me vrouw zegt dat ik dan ervaaringsdeskunde ben. Maar ik wil alleen helpen en zorgen voor jou lieve Bert. Dat je weer je oude eigen word, gewoon….

    Voor altijd je Loesje

  4. Rustig aan beetje bij beetje weer je ritme in!
    Hoe gaat het met je vrouwtje? Zij zal zich toch wel rot gevoeld hebben, wetende dat het voor je eigen bestwil is, maar ook het gevoel ‘wat doe ik hem aan’.
    Toen ik telkens om de paar maanden met Doezel voor bloedprikken naar de DA moest, voelde ik me steeds zo schuldig.

  5. Dag Bert,

    Hier Bolle.

    Wat sta je stoer op de foto!
    Ik vind dat je er heel erg rielekst opstaat, en ook zelfverzekerd.
    Het lijkt me logisch dat je nog goed moet uitrusten, want je hebt veel meegemaakt.
    Je kreeg prikken, er is aan je tanden geknutseld, je ging met de taxi en je was uit huis voor een middag.
    Nou, als dat allemaal geen reden is om te slapen dan weet ik het niet meer!
    Waarschijnlijk is je vrouw ook nog best een beetje moe, dus misschien kunnen jullie het samen rustig aan doen, en extra veel knuffelen?

    Mijn mensen zeggen ook wel eens dat we naar de dierenarts gaan als ik iets niet doe (bijvoorbeeld eten) of als ik iets juist wél doe (bijvoorbeeld overgeven).
    Dat werkt altijd meteen als ik het hoor, want ik wil liever niet naar de dierenarts!
    De dierenarts is heel aardig, maar ik moet dan eerst in mijn reistas en dat wil ik niet, dan moet ik in de tram en dat wil ik niet, en dan moet ik uit mijn tas op de behandeltafel en dat wil ik ook niet. En dan gaan ze ook nog áán je zitten, en dat wil ik helemaal niet!
    Dus ik snap heel goed dat je meteen weer ging liggen toen je vrouw het over de dierenarts had.

    Hoe bevallen je nieuwe, schone tanden je trouwens?
    Kun je alles weer goed eten?
    Want naast knuffelen en slapen is eten toch de beste manier om weer op de been/poot te komen. Dat is mijn tip voor jou!

    Lieve kopjes van

    Bolle.

    1. hoi Bolle dankjewel voor de tips. Ik doe mijn best en ik krijg ook steun van thuis. Mijn vrouw moet ook bijkomen ze ziet er raar uit in haar gezicht nou dan weet ik het wel. Ik hoop dat ik beter ben Bolle want ik weet serieus waar niet meer wat gewoon voelen is. Als ik me lang raar voel dan wen ik daar weer aan. poot van Bert

Reacties zijn welkom