“Tijger was mijn redding” interview

 “Tijger was mijn redding,” schreef Joke de Munck mij.  Haar man ging over de Regenboogbrug en toen hielp Tijger haar. Ik vroeg om een interview.

Nou moet ik eerst zeggen dat Tijger ook over de Regenboogbrug is gegaan. En Joke woont nou met Felix. Maar aan Tijger denkt ze heel graag terug en dan voelt ze zich van binnen warm.

 

Hier komt mijn eerste vraag. Hoe hebben Tijger en u elkaar ontmoet?

Tijger was ongeveer vier maanden oud toen hij bij mijn zus is aangelopen, maar daar hadden ze een grote hond. Dat ging echt niet samen. Die hond heeft zelfs een stukje van Tijgers staartje afgebeten.
Nadat Tijger daar de hele dag in een boom had gezeten bracht mijn zus Tijger op zaterdagavond 11 september 1999 in een doos bij ons. Mijn man was er eerst niet zo blij mee. Het was de bedoeling dat Tijger naar zijn zus ging, want zij had een boerderij. Maar na één nacht bij ons was ook mijn man totaal voor Tijger gevallen.
Tijger was ontzettend bang en heel eenkennig, maar met veel geduld en liefde werd hij heel eigen aan ons.

Dat is supergoed gegaan! Wat maakte dat u een bijzondere band kreeg?

Wij hebben geen kinderen en mede daardoor werd Tijger ons ‘zunke’ in huis. We hebben ontzettend veel plezier van Tijger gehad, zeker van zijn kattenstreken. Wat een gepuzzel was het ’s morgens met het behang om het weer allemaal op de plaats te krijgen. Alle cadeautjes die Tijger mee naar huis bracht, levende muizen, regenwormen, takjes, vogeltjes, zelfs een libelle.
In 2008 is mijn man overleden. Tijger was mijn redding, want voor hem moest ik nog opstaan en zorgen. Ik weet niet of ik het zonder Tijger gered had, menig traantje heeft hij van mij opgevangen.
Er staat zelfs een foto en een pootje van Tijger bij mijn man op de grafsteen. Zo belangrijk was hij voor ons.

Ik snap dat wel. Je kunt elkaar helpen en dat voelt dan gewoon heel goed. Hoe was dat voor Tijger en u?

Tijger heeft mij zoveel troost en kopjes gegeven. Het was zo fijn dat er iemand op mij wachtte als ik thuis kwam. ’s Avonds lag Tijger altijd op mijn buik op de bank en daar hebben we beiden heel erg van genoten.
Ik heb Tijger veel geknuffeld, gevoerd en voor hem gezorgd, zeker toen hij wat ouder werd en gebreken kreeg. Hij kreeg last van blaasontsteking en had de nodige ongelukjes. Met speciaal voer ging dat weer een tijd goed. Door artrose kon Tijger steeds moeilijker springen en ik tilde hem dan op als ik het zag dat hij ergens op wilde.

En toen ging Tijger ook over de Regenboogbrug. Laat hij nog wat merken aan u?

De laatste maanden kreeg Tijger epileptische aanvallen en dat was echt hartverscheurend. Ik heb hem nog medicijnen gegeven, maar hier werd hij suf en doodongelukkig van. Toen Tijger zelf aangaf dat hij geen pilletje meer wilde, heb ik de dierenarts thuis laten komen.
Het was de moeilijkste beslissing van mijn leven. Ik heb bewust van Tijger afscheid genomen. Dit heb ik niet bij mijn man kunnen doen, want hij is totaal onverwachts op 51 jarige leeftijd overleden.
Op 11 juni 2015 is Tijger thuis op mijn schoot voor altijd ingeslapen en er rolde een traantje weg.

Tijger is in mijn tuin onder een poezenbeeld, waar hij altijd naast zat, begraven.
Heel af en toe gaat er een vlinder op het beeld zitten, zou dat toch een teken zijn?

Volgens mij wel.  Bent u nou weer gelukkig met Felix?

Twee maanden was er geen leven meer in huis. Het was voor mij geen thuis meer. Ik ben toen een paar keer naar het asiel gegaan en daar heb ik Felix gezien, hij kwam meteen naar mij toe.
Felix is heel anders dan Tijger, onstuimiger en hij trappelt heel veel, echt een allemansvriendje.
Tijger was echt mijn kat, heel eenkennig en ook erg slim, maar heel schuw naar vreemden.
Natuurlijk ben ik gelukkig met Felix, want hij is zo lief en toch mis ik mijn Tijger nog steeds.

 

 

Dankuwel voor dit interview en dat u zo openhartig bent. Daar hebben veel andere mensen iets aan!!

 

3 thoughts on ““Tijger was mijn redding” interview

  1. Hallo Bert,

    Wat er met deze mevrouw en Tijger is gebeurt is hier ook zo geweest en ook in 2008.Je weet misschien nog wel dat ik na een jaar van een slecht leven op vakantie mocht voor een paar dagen bij vrouwtje en toen was er ook een baasje. Maar deze is na 1,5 dag ook heel plotseling overleden. Wat een verdriet en ellende. Toen waren ook Thomas en Brammetje er nog. Ik mocht van toen af bij vrouwtje en Thomas en Brammetje blijven wonen en wij met z’n drietjes waren er ook altijd voor vrouwtje en hebben haar ook uit een heel groot mensendal gehaald,
    Bert wij dieren hebben een unieke gave en dat is dat we zo veel steun en troost kunnen geven en er altijd voor hen zijn. Maar nu is het ook wel zo dat vrouwtje er ook altijd voor mij is en mijn steun en toeverlaat is als ik bang ben of het moeilijk heb. Je weet ook nog wel hoe moeilijk het voor mij was toen mijn grote vrienden Thomas, Brammetje, Joeri en Boris alle 4 ook heel plotseling over de regenboogbrug zijn gegaan.

    Ik ben heel blij dat deze mevrouw nadat Tijger is overleden weer een heel lief vriendje heeft gekregen met Felix en wij wensen hen samen nog heel veel gelukkige jaren.

    Voor nu gaan wij er een fijn weekend van maken hier en dat ga jij ook vast met vrouwtje doen, dus Bert fijn weekend hoor en knufjes van vrouwtje en voor jouw vrouwtje veel groetjes. Van mij een stevige poot en kopje.

    Je grote vriend Jip.

    1. hoi Jip, ja jij weet ook wat troost is en hoe belangrijk het is om elkaar te helpen of je nou mens of dier bent, dat maakt dan niet uit. Wat heb je toch veel meegemaakt Jip. Van die moeilijke dingen. Maar dan weet je ook wat een grote vriendin je in je vrouw hebt, dat is belangrijk. Ik hoop dat het vandaag een beetje stil bij jullie is voor de ontspanning. poot van je vriend Bert

  2. Wat een mooi en enigzins herkenbaar verhaal. Katten geven niet alleen liefde maar ook zoveel troost. Voor de mevrouw en Felix heel veel mooie jaren samen , en ik weet zeker dat Tijger altijd een plekje in haar hart zal houden

Reacties zijn welkom