Speelgoedtest: Tjilla test een Dino

Dino

Wij testen speelgoedjes voor katten. Dat is ons werk. Deze week test ik, Tjilla, een heel grote dinosaurus: Dino.

Knuffeldino

Dinosaurussen zijn heel groot maar zijn 65 miljoen jaar geleden uitgestorven. Dat is dat ze niet meer bestaan. Maar wij hebben er nog 1: een knuffeldino. Die past wel in ons huis. Een echte dino zou niet passen, daar wonen wij te klein voor. Ook al is ons huis nu groter nu wij een hek voor veilig buiten spelen aan ons huis hebben. Als ik naar de plaatjes kijk op internet van echte dinosaurussen word ik een beetje bang. Als die in ons huis zou zijn, zou ik me niet meer laten zien, dan zat ik voor altijd onder de bank! Ik kwam er nooit meer onder vandaan. Gelukkig bestaan ze niet meer, of nou ja, alleen in speelgoed.

Dino heet eigenlijk Stella en is gekocht bij Zooplus via de computer https://www.zooplus.nl/shop/katten/speelgoed/catnip_speelgoed/catnip_zoo/792316. (Bij Zooplus zijn ze nu ook even uitgestorven, maar ze komen wel weer)

DinoWat ik ervan vind

Wat valt mij op bij Dino?

  •  is paarsig lila
  •  heeft groene bulten
  •  oranje stippen op zijn zij
  •  is lekker zacht
  •  is heel erg groot
  •  is ook wat dik
  •  ziet er lief uit
  •  heeft ketnippies

 

Voor wie is dit?

Dino is voor iedereen die poes of kat is. Er zit geen tingel in en ook geen knisper. Alleen maar ketnippies. De ketnippies zijn bij de bulten, dat heb ik gevoeld. Je kan met de Dino knuffelen en spelen. Je kan Dino ook als kussen gebruiken, dan kan je lekker je kop erop doen en dan slapen. Ook voor als je al senior of super-senoir bent, is deze Dino leuk. Ik denk dat deze ook leuk is voor Oopa Floris, als hij dan denkt dat hij alleen is dat hij dan de Dino ziet en dan niet meer alleen is. Tante Loesje kan dat goed beoordelen of de Dino kan helpen bij demenzie.

 

DinoMijn oordeel

Het is wel goed dat ze iets verzonnen hebben dat een Dino toch nog wel kan bestaan. Anders zouden ze vergeten worden. Ik vind het wel een grote Dino met een dikke buik. Hij heeft vast veel ketnippies gegeten! Hij is ook heel lekker zacht en je kan er goed in bijten. Met ermee zwiepen moet je een beetje uitkijken. Het mensenmeisje heeft de Dino op de weegschaal gelegd en hij weegt 66 gram. Dus kijk uit dat je geen blauwe ogen maakt! Dus voorzichtig spelen en veel ermee knuffelen is mijn advies.

 Aantal kopjes (max 5): 😺😺😺😺 (knuffelen is altijd goed)

^Tjilla

https://www.facebook.com/DeTjtjes

Omdat wij nog jong zijn, moeten wij heel veel spelen. Elke week testen wij een speelgoedje. Dat betekent ook dat we elke week een nieuw speelgoedje krijgen.

Kever heeft een mening over slim zijn

slim
Soms hoor je mensen zeggen dat je katten niks kan leren maar dat is helemaal niet waar!, katten zijn de allerslimste dieren die er zijn, dat weet ik zeker, wij zijn veel slimmer dan mensen, weet je wat erg is? mijn mensen plagen mij wel eens dat ik niet zo slim ben, en onhandig, nau ja!, alleen maar omdat ik geen balletjes of muizen kan vangen, of omdat ik in mijn slaap vaak van het bed afrol, en omdat ik tegen deuren oploop, of omdat ik niet snap dat ik de deur open kan duwen als die op een kier staat, en omdat ik mijn stomme voerpuusels niet snap, mijn vrouw zegt je rent meestal de verkeerde kant op als we een balletje gooien, nau en?, ik ren de kant op waar ik naartoe wil, daar heeft zo een balletje toch zeker niks mee te maken, PUNT uit.

slimVeel geleerd

Maar mijn mensen vinden ook dat ik al heel veel heb geleerd, ik heb bijvoorbeeld geleerd dat mijn mensen in de nacht willen slapen dus dat ik dan stil ben, ik tetter nog wel een klein beetje hoor maar alleen heel zachtjes, ik bijt helemaal nooit meer, goed hè?, ik krab mijn mensen nooit meer, ik weet hoe laat mijn mensen moeten opstaan en dan ga ik alvast tetteren om ze wakker te maken, als ik vind dat ze naar bed moeten gaan ga ik heel hard tetteren want regels zijn regels, als ik op de bak ben geweest kom ik dat meteen vertellen, ook wat ik daar gedaan heb, een plasje of nog meer, als ik gepoepst heb ga ik loeien zodat mijn mensen het meteen op kunnen ruimen, ik krab bijna alleen nog maar aan mijn eigen spulletjes, zooo heee nau zet ik even een PUNT

slimDe tuin in

Het is wel zo dat mijn mensen ook veel hebben geleerd, ze hebben nu door hoe ze me moeten aaien, dus niet onderaan mijn rug want daar hau ik niet van, ze weten wat ik lekker vind en wat niet (diejeetbrokken, of hele grote brokken, bah), ze hebben twee grote bakken zonder kap voor mij die altijd keurig schoon zijn want ik ben een nette katerman, ze hebben geleerd dat ik elke avond heel laat naar buiten de tuin in wil, en weer naar binnen en naar buiten en naar binnen en naar buiten en naar binnen en dat de deur de hele tijd open moet blijven, ook met die witte flokken nu, lekker frisjes zegt mijn vrouw, geeft niks vind ik, maar ik moet dus eerlijk zeggen dat ik mijn mensen tot in de PUNTjes heb kunnen treenen.

Famielie

Maar het belangrijkste dat mijn mensen en ik hebben geleerd is dat we met zijn drietjes een famielie zijn, dat we samen zijn, en Bolle zei het al: samen is het mooiste woord, en dat is helemaal waar, elke ochtend doen mijn vrouw en ik een spel, ik ga op mijn zij liggen en zij pakt mijn buik en zegt van wie is dit dikke buikie Keef? en dan ga ik foorzichtig met mijn achterpoten tegen haar arm trappelen en haar handen zachtjes likken en bijten maar niet hard want ik weet dat het een spel is, ik hoef niet meer te bijten omdat ik niet meer bang ben, en mijn mensen zijn niet meer alleen, nau als daar geen streepPUNTen achter horen!!

Bram: dit is een speesjaale blog

speesjaale blog

Hoi lieve allemaal, fandaag is het vijftig bloggen geleden dat ik voor het eerst deed bloggen. Ik wist niet eens of ik wel kon bloggen toen Bertje mij vroeg of ik wilde bloggen.

Feranderingen

Dat kwam omdat ik niet wist wat bloggen was. Nu weet ik het wel want ik heb het geleerd. In bloggen vertel je wat je allemaal meemaakt. Je eigen afontuuren. Het zijn leuke en spannende afontuuren maar soms ook verdrietig als er bijvoorbeeld een vriend van ons allemaal over de regenboogbrug gaat. De eerste blog schrijven was heel spannend voor mij. Ik wist niet welke reejaksies er zouden komen, als er een reejaksie kwam. Dat weet je op dat moment gewoon niet. Het is afwachten. Door de blogs heen heb ik een aantal feranderingen gemerkt aan mezelf en deze wil ik graag met jullie delen.

1 Onzeker

Ik ben nog steeds onzeker maar al minder dan eerst. Voorheen durfde ik niet zomaar over een onderwerp te praten maar nu wel. Bijvoorbeeld toen ik te veel fla had gesnoept en ik ineens naar de bak moest. En dat daarna mijn billen gewassen moesten worden omdat ze vies waren. Eerst durfde ik dat niet te zeggen. Toen heb ik ook aan Bertje gevraagd of het wel in de blog kon. Want wie leest het allemaal en is er dan geen schaamte? Maar Bertje vertelde me dat het bloggen juist gaat om wat er allemaal in je leven gebeurd, dus ook dit soort dingen. Toen durfde ik al wat meer. Soms vraag ik nog steeds aan Bertje of het een goede blog is of niet. Maar ik ben nou eenmaal een gefoelige katermans.

speesjaale blog2 Kontakt

Voordat ik deed bloggen deed ik al wat feesboeken. Niet zoveel omdat ik kontakt nog steeds moeilijk vindt. Soms wil mijn kop gewoon niks doen. Maar dat gaat niet als je friende hebt. Dan fraag je ook aan je friende hoe het gaat. Dat doen ze ook bij mij. Zo gaat kontakt nou eenmaal. Bij de blog vertelde Bertje dat de schrijvers het fijn vinden als ze ook een berichtje terug krijgen als ze op de blog hebben gereejageerd. Dat was en is nog steeds heel spannend voor me omdat ik soms niet goed weet wat ik moet terug schrijven. Ik vind het heel erg lief dat ik reejaksies krijg en ik wil ook iedereen kopjes geefe maar soms is het ook moeilijk om een kopje te geven. Dan is mijn kop ergens anders. Nu gaat het iets beter maar ik moet nog zeker door oefenen met reejageere.

3 Kreejatief

Voordat ik deed bloggen was ik wel kreejatief maar niet zo veel. Eerst deed ik niet meehelpen in de keuken maar voor de blog wel. Dus dat is feranderd. Ik ben meer gaan doen. Door de blog neem ik jullie mee op afontuur en dan moet je soms heel kreejatief zijn. Net zoals met het zwembad. Ik wist nieteens dat ik water fijn vind en heel veel andere niet. Ik probeer steeds nieuwe dingen uit. Dat is kreejatief zijn. Er was ook een keertje dat ik op een kamer een kast vond waarvan ik een mooie dut plek zag. Ik wist alleen niet of ik erin kon springen. Maar het lukte me wel en dat heb ik toen ook gedeeld. Dus dat gaat goed.

speesjaale blogOveral liefe

Voor mijn volgende bloggen zou ik minder onzeker willen zijn en meer durven. Dus dat er geen schaamte is voor wat ik meemaak en dat ik mijn mening durft geven. Want dat vind ik soms nog moeillijk. Ik vind het fijn dat je de blog hebt gelezen.

Ik wens jullie allemaal een fijn wiekent en een fijne falentijndag. Dat er overal liefe mag zijn foor iedereen.

Nou stond er alweer een doos in de kamer

doos
Net als ik denk, nou snappen we elkaar helemaal en dat blijft voor altijd zo, dan gebeurt er weer iets waardoor ik weet: ik moet thuis nog veel uitleggen.

Sinds het fierus er is, komen er thuis meer pakjes. Dat vind ik niks. Er is gedoe aan de voordeur, meestal net als ik wil gaan slapen en dan komen er ook nog eens vreemde luchten naar binnen, die moet ik dan onderzoeken en ik weet nooit wat het presies in maar als huiskater zijnde moet ik dat weten dus ik heb pas rust na onderzoek.

Leuk

En nou het stomste. De pakjes zitten in een doos. Meestal klein dus dan vouwt mijn vrouw die op en ze brengt ze ergens heen. Maar soms is er een grote doos. En dan weet ik al wat er gaat gebeuren. Ze hoopt dat ik er in ga zitten.
Omdat andere katten het ook doen.
Dus ze zegt dat het leuk is.
Voor mij.

Meening

Dit is net als met denkspeelgoed: het is helemaal niet echt voor katten bedoeld. Het is voor mensen bedoeld. Die vinden dat leuk. Dus dat er weer een doos is dat is voor mijn vrouw leuk. Ze legde eerst de doos helemaal plat op het tapijt dan moest ik eraan wennen.
Maar Bertje is niet gek.
Dus ik liep er langs en ik keek alle kanten op behalve naar de doos want wat je niet ziet dat is er niet. En toen ze begon te roepen en op de doos tikte, toen ging ik op de bank liggen met mijn ogen dicht.
Je moet laten merken wat je meening is, dat is mijn meening.

Weg

En ja hoor, mijn vrouw bracht ook deze doos weg, ergens naar buiten het huis, naar een plaats waar ik nooit heen ga. Toen kreeg ik knuffels en die waren fijn, dus dat gefoel was helemaal in orde, gelukkig. Ik hoop dat er nooit meer een doos in huis komt, maar zeker weten doe ik het niet.