Toen ik net uit het asiel kwam kon ik maar één ding met mijn stem en dat was hard roepen, o nee ik kon ook nog KEIhard roepen, maar dat was alles, ik tetterde de hele dag en nacht door maar ik zei eigenlijk steeds hetzelfde, ik zei dat ik bang was maar ook blij dat ik weer een huis had, dat alles eng was omdat het nieuw was, en ik zei vooral dat ik mijn best deed en dat ik lief was, dat zei ik steeds opnieuw, mijn mensen werden er soms wanhopig van, ze verstonden me nog niet, daarom moest ik nog een keer zeggen dat ik echt heel lief ben, en nog een keer en nog een keer, ik durfde er geen PUNT achter te zetten.
Zachter
Nau woon ik al acht maanden bij mijn mensen, en mijn stem is anders geworden, hij is veel zachter, dat is omdat ik niet meer bang ben en omdat mijn mensen me begrijpen, ik hoef dus niet meer te roepen en te schreeuwen, dat doe ik alleen nog als ik in de tuin ben en ik heb de wind onder mijn bips, zo noemen mijn mensen dat (ze zeggen een ander woord, 
maar dat vind ik niet netjes voor als er jonge katjes meelezen), mijn stem is nu kleiner, en ik kan veel meer dingen zeggen, ik weet presies wat ik moet zeggen om mijn zin te krijgen: ik maak kleine tettertjes die een beetje zielig klinken, zooo heee en dat werkt altijd!, als ik dat doe krijg ik meteen knuffels of staat mijn man om vijf uur op om me naar buiten te laten, en dat is natuurlijk ook presies het PUNT.
Geluidjes
Ik weet heel goed hoe ik heet dus als ik mijn naam hoor tetter ik even om te antwoorden, als ik net heb gegeten moet ik tetteren of het lekker was en elke keer zegt mijn vrouw dat ik eerst mijn mond leeg moet eten, nau echt niet!, Ik tetter als ik wakker wordt om te proberen of mijn toeter het nog doet, gelukkig doet hij het altijd prima, als ik op mijn schaapje op het buro heb geslapen en mijn vrouw zit daar ook hebben we samen een gesprekje, ik maak kleine geluidjes Aaaa, op allemaal verschillende manieren, en mijn vrouw zegt Echt waar Keef?, als mijn mensen me aaien en zeggen Lekker hè Keef, dan maak ik een AAAAArrrrrw tettertje, dat betekent natuurlijk JA!, als ik knuffels of eten wil ga ik druk en veel tetteren, en als mijn mensen met elkaar of met iemand anders praten tetter ik altijd eventjes mee en dan zeggen ze Goed PUNT Keef.
(tekst gaat verder onder de video)
Pufje
Soms als ik heel druk tetter of onder-mijn-stuur ben verslik ik me een beetje, dan moet ik een PFFFF! maken, een pufje heet dat, soms kort en soms best lang, mijn mensen moeten er altijd om lachen, mijn man zegt dat ik aan het ontluchten ben, en mijn vrouw zegt dat ik op een walvis lijk die boven water komt, het is eigenlijk eventjes een pouze, daarna tetter ik gewoon weer verder want ik heb altijd wel iets te vertellen of te vragen, ik weet zeker dat dat altijd zo blijft, en dat weten mijn mensen ook, ze vinden het gezellig, niet altijd als ik midden in de nacht ga tetteren, maar verder wel, en ze weten ook wel dat een Kever en een tetter net zo bij elkaar horen als een Kever en een kouwstik, PUNT uit.
vrienden waren. De woef is niet van haar maar van haar vorige buren. Hij heet Ozzie. Mijn vrouw en Ozzie vonden elkaar meteen leuk. Ze hebben samen veel gewandeld en plezier gehad. Afgelopen week kwam er slecht nieuws. Het gaat niet goed met Ozzie. In zijn keel zit kanner. Net als bij Trudy. Ozzie werd ineens heel erg ziek en hij kon niet meer beter worden. Hij besloot ook om meteen zijn koffertje te pakken naar Regenboogland want daar is hij weer gezond. Nu is hij niet meer hier en dat is raar voor mijn vrouw. Ze zag hem regelmatig buiten wandelen met zijn baasje.
Ziek zijn is niet leuk. Ik ben heel trots op Firfirikos dat hij nog
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen, Loesje en deze week wil ik iets bespreeke ofer assie zoek naar jou oplossing. Misschien denk u, heb Loes iets op te losse van ze eigen? Zij is toch poes, dan hoefie toch nie moeiluk te doen. Maar allereers wil ik zegge, van mij eigen ben ik wel seeniejorpoes.
knor in mij buik ze eigen om en zij zeg, nee dank u wel. Mij vrouw vin het moeiluk heb ze mij eigen fertel. Zij zeg Loes het is foor jou gezond. Dan hebbie wel jou proobleem want jou vrouw zorg foor jou eigen. Wat ga jij dan doen? Jij kannie zegge Loes dan eetie maar niemeer. Dan ga ik van mij graat falle en mij buik krijg ze uitmergelingferschijnsele. Dat moetie nie wille. Toen heb mij vrouw saame met mij eigen naar ze oplossing gezocht. En die heb wij gefonde. Mij vrouw geef mij nu een paar daage mij gewoone eete en dan geef ze mij weer mij nierdiejeet. Dan vin ik mij nierdiejeet weer lekker en zo blijf mij buik gelukkig. Soms is leefe nie zofeel moeiluk.
op mij denkpaal. Mij vrouw zat in mij groote bank want zij pas nie in mij denkpaal. Assie saame denk kan jij saame jou sietuwaazie oplosse. En ik heb het ook met mij Bert oferleg. Assie verkering heb doe jij dat. Dit is mij oplossing en ik wil het u fertelle.
Joy (geboren rond 17 maart 2018) is afgestaan, omdat ze haar baasjes ‘zomaar’ aanviel en met een baby op komst vonden ze dat geen verantwoorde situatie. Dat klinkt heftig, maar we krijgen wel vaker katjes die om die reden worden afgestaan en gelukkig blijkt het in de praktijk vrijwel altijd erg mee te vallen.
“Deze bijzondere en actieve dame heeft haar gebruiksaanwijzing. Joy kan, als ze het er niet mee eens is, een beet geven. Dit wordt minder nu ik weet wat ze graag wil en nodig heeft. Je moet haar gedrag dus goed kunnen lezen, dit lukt als je haar beter kent want dan zie je de nieuwsgierige, grappige, lieve en de lekker eigenwijze Joy…
onvoorspelbaar voor Joy en zullen ook onvoldoende in staat zijn om de signalen en boodschap die Joy geeft (‘laat me even met rust’) op te pikken. Met alle gevolgen van dien. Joy is geen beginnerskatje, dus enige ervaring met en kennis van katten(gedrag) is wel gewenst.