Joep en zijn afontuur op Pinksterzondag

Om te beginnen wil ik eerst mijn grote vriend Kever nog bedanken dat ik voor mijn blog van vorige week zijn prachtige foto met de Stoel van Oscar mocht gebruiken. Zonder het op dat moment misschien te beseffen heb je de aanwezigheid én het gemis van deze Wijze Kater in één beeld weten te vangen…
Dank je wel, lieve Kever!
En dan ga ik nu verder waar ik vorige keer met m’n verhaal gestopt ben over m’n belevenissen op Pinksterzondag.

Wakker

Eigenlijk weet ik niet eens meer hoe lang ik tussen Simon en Leootje in heb liggen slapen, maar ik werd wakker van hele lekkere luchten die vanuit het huis ‘t balkon opkwamen. Ik schoot in de poten en rende naar de keuken, want misschien was ik nog op tijd om van de Chef te leren hoe ik de croutons van huisvliegen kon maken. Want zo rauw uit de poot vond ik ze eigenlijk niet écht heel erg lekker…
Helaas, Chef was al bezig om de kommetjes te vullen. En ik mocht de garnering erop te leggen, terwijl Chef de andere drie katten ging mauwen om te komen eten.
De verse catnipsoep met knapperige croutons van m’n aangeleverde tuinvliegen en gepaneerde pissebedden smaakte minstens zo lekker als ‘t rook, en terwijl Chef urenlang bezig was geweest in de keuken waren de kommetjes binnen een paar minuten leeg… Wat een heerlijke soep, daar had ik best nog wel meer van gelust! Maar Chef zei dat dit genoeg was voor vandaag, want anders zou ik alleen maar de hele middag slapen door teveel catnip. En ik had vanmiddag nog een belangrijke afspraak!

Auto

Een half uurtje later zat ik weer op de achterbank van de auto, naast drie porties verse catnipsoep en een zak met garnering. Op naar m’n volgende afspraak.
Gelukkig was het nog minstens drie kwartier rijden, dus ik kon nog lekker even m’n ogen dichtdoen. Want ondanks dat de soep een flinke tijd had doorgekookt, was de catnip toch behoorlijk binnen gekomen. Sterk spul hoor…
Voordat ik er erg in had stonden we al voor de deur bij de Blije Beesten Boel. Ik mauwde naar m’n personeel of zij de bakken mee wilde nemen, want Japie zat al samen met Foppe en Catootje voor de deur op me te wachten. Van de ene gezelligheid in de andere…

Op reis

De meegenomen soep werd in de koelkast gezet en ik kreeg een rondleiding van Japie door de achtertuin, die vele malen groter was dan die van mij, met heel veel planten, struiken en bomen. Als ik niet beloofd had om samen met Japie op jacht te gaan voor het avondeten bij de Haagse Katers, dan was ik hier in een boom geklommen om lekker te dutten. Maar helaas, misschien komt het daar een volgende keer nog wel ‘s van.
Het personeel van Japie, Catootje en Foppe had al wat te drinken en wat snekkies ingepakt en er werd een grote voorraadbox op de achterbank gezet om de buit in te vervoeren. Voor Japie was dit allemaal niks bijzonders, maar voor mij zou het de eerste keer zijn dat ik op Zilte Zeemuizen zou gaan jagen… En met een hele goede reden, want als we genoeg muizen hadden gevonden zou Chef Tiga vanmiddag de Hibatsjie op ‘t balkon opstoken voor een feestelijk diner waar Japie en ik ook voor uitgenodigd waren. Japies huisgenoten Catootje en Foppe hadden deze keer bedankt omdat het een beetje kort dag was, maar een volgende keer zouden ze zeker graag mee willen komen. Zeker nadat ze de soep van Chef Tiga geroken hadden.

Muizen

Het was nog een eindje lopen vanaf de parkeerplaats, maar gelukkig hadden we ons personeel mee om alles te sjouwen. Omdat ik hier nog nooit geweest was volgde ik Japie, die honderduit mauwde over de beste plekjes om Zilte Zeemuizen te kunnen vinden. Hij kende ze allemaal.
Ineens was Japie stil, stak zijn staart in de lucht, zakte een beetje door z’n voorpoten en nam een sprint terwijl ik ‘m verbaast nakeek. Hij had de eerste Zilte Zeemuis al te pakken en kwam vol trots naar me toe lopen. Voorzichtig snuffelde ik aan het diertje, wat rook ‘ie lekker zeg. ‘Kijk’ zei Japie, ‘dit is de eerste van vandaag. De volgende is voor jou, Joepie’.

Nou moet ik toegeven dat Japie een hele goeie praktijkleraar is. Alles wat ik in de voorgaande weken in de cursus van Luna Poes had geleerd maar zonder enig resultaat in het weiland achter m’n huis eindeloos had geoefend schoot door m’n kop.
Ik had goed naar Japie gekeken, en nu kon ik laten zien dat ik klaar was om een vanger in plaats van een jager te zijn.

Maar dat viel zo’n eerste keer toch helemaal niet mee hoor…

Het begon goed, ik stak m’n staart in de lucht, zakte door m’n pootjes en wilde net toeslaan toen mijn eerste eigen Zilte Zeemuis het op een lopen zette. Zigzaggend door de duinen, en ik rende achter ‘m aan. Gelukkig had ik al getraind in heel hard rennen over ‘t achterpad thuis, dus ik wist zeker dat ik ‘m te pakken kon krijgen. Ik zag, rook en hoorde alleen maar die ene muis… die ineens helemaal verdwenen was. Verbaast keek ik om me heen. Eigenlijk had ik ook geen idee meer waar ik was. ‘t Zal toch niet gebeuren dat ik verdwaald was? Straks zou ik worden omsingeld door hordes boze Zilte Zeemuizen, die me zouden ontvoeren naar een groot donker hol waar niemand me ooit nog zou kunnen vinden…
Ik verkatte me. Chef Tiga had vanmiddag nog zó gewaarschuwd om rustig aan te doen met de catnipsoep, omdat het best sterk spul was en ik misschien een beetje wieuw in m’n kop zou kunnen worden omdat ik ‘t niet gewend was…
Ergens in de verte hoorde ik Japie mauwen en ik ging op het geluid af. Gelukkig zag ik ook al snel Senior staan, die boven het duingras uitkwam. Ik schaamde me een beetje dat ik zonder muis terug kwam. Japie sloeg een poot om me heen en mauwde dat ik niet de beste jachtmethode had gebruikt, maar dat hij het me net zo vaak voor zou doen en uitleggen totdat ik het snapte.
Maar we konden nu beter naar een ander plekje gaan, want de muis die ik achterna gezeten had zou vast alle muizen in de buurt al ingepiept hebben dat we hier rondliepen…

Plan

Na een kwartiertje wandelen stopte Japie, want volgens hem stonden we nu op de meest ideale plek, waar heel veel Zilte Zeemuizen moesten zitten.
Nog één keer volgde een heldere uitleg van het aanvalsplan waarna Japie en ik, met de staarten in de lucht en de buiken door het zand, tussen de grashalmen door slopen. Japie had gelijk, de één na de andere muis werd in rap tempo samen binnengehaald. En we hebben ons personeel flink aan het werk gezet, want zij moesten al die muizen in de bak met stro, water en pindakaas zetten en zorgen dat ze niet zouden ontsnappen…
We hadden bedacht dat we wel drie Zilte Zeemuizen per katsoon nodig zouden hebben, en die hadden we binnen een half uurtje allemaal binnen.
Nog even snel wat drinken en een snekkie, en daarna de auto weer in. Terug naar de Haagse Katers, nu met onze zilte vangst voor diner…

Aan het begin van de straat roken we de Hibatsjie al. De bak met verse Zilte Zeemuizen werd naar de keuken gezeuld en de ogen van Chef Tiga begonnen al te glimmen nog voordat de eerste muis uitgepakt was. Hij was heel erg tevreden over de superverse levering van Muisbezorgd, het bedrijf van Japie. Maar toch werden we de keuken uitgezet, want de Chef had vandaag geen pottenkijkers nodig.
Nou ja, dat gaf mij mooi de tijd om even bij te mauwen met Chester, want daar was eerder vandaag niet veel tijd voor geweest. Hij vertelde over vroeger toen hij nog jong was, en hoe het is om met 3 andere katers samen in huis te wonen. En natuurlijk was ik toch wel heel erg benieuwd of de Chef elke dag van die feestmaaltijden maakte. Maar Chester is ook een hele wijze kater, dus hij deed toen net of ‘ie in slaap was gevallen…

Verhalen

Chef Tiga had het er maar druk mee om de Hibatsjie op het balkon in de gaten te houden en tegelijkertijd voor zes katers, die inmiddels wel trek begonnen te krijgen, in de keuken een complete feestmaaltijd te bereiden. En hoewel ik probeerde om elke keer als de deur open ging te zien wat er daar allemaal gebeurde, gaf Chef geen enkel keukengeheim prijs. Jammer. Misschien moet ik maar geduld oefenen totdat z’n eerste kookboek ooit uitkomt.
Het leuke van zo’n best wel onverwacht samenzijn was dat we elkaar heel wat te mauwen hadden. En hoewel ik de jongste van het hele stel was, met de minste ervaring in alles, had ik het gevoel er helemaal bij te horen. Ik luisterde aandachtig naar alle mooie levensverhalen, we lachten, huilden samen en soms waren we zelfs heel even stil. Samen met Simon en Leootje maakte ik nog een paar zoomies door het huis, behalve naar het balkon. Want daar mochten we nu niet komen omdat de Hibatsjie was opgestookt. We pootbalden in de gang, joegen met z’n allen achter één vlieg aan en zaten in de vensterbank naar buiten te kijken. Er was zelfs nog tijd voor een dutje, want een feestmaaltijd maken, dat duurt nou eenmaal even.

Uiteindelijk werd er een vaatje catnipwijn opengetrokken en mochten we het balkon op, waar Chef zes prachtige en goedgevulde etensbakjes had neergezet. Het zag er uit als een plaatje, en het rook zó verrrukkkullluk dat het water me uit de bek stroomde en m’n snorharen begonnen te trillen van genot. Op dat moment bedacht ik me dat samen soms ook best wel heel erg gezellig kan zijn.
Als voorafje kregen we gebonden catnipsoep, als hoofdgerecht gemarineerde Zilte Zeemuisfilets met een verrukkelijk sausje op een bedje van knapperige groenten en als bijgerecht superlekkere frietjes zoals ik nog nooit geproefd had. En in het toetje proefde ik zoveel tongstrelende verschillende smaken dat ik bij elk hapje met m’n ogen dicht zat te genieten. Zoiets zou ik best elke dag wel willen eten. Maar toen ik Chef Tiga om de recepten vroeg schudde hij z’n kop. ‘Gaat niet gebeuren kleine vent, da’s ‘t geheim van de Chef’. (Ik zou willen dat ik zijn sappige Haagse accent ook zou kunnen laten intikken door Junior, maar dat lukt haar gewoon niet…)
Misschien zou ik Chef Tiga kunnen ommauwen of hij in het najaar en de winter, als de muizenvangst een beetje sloom wordt, kookcursussen wil gaan geven. Of op z’n minst in een kookboek z’n lekkerste recepten voor beginnende Masterchefkattenkoks zou willen prijsgeven. Dat zou zeker een enorm succes worden tijdens de Kerstdagen.

Zondag

Het was een heerlijke zondag geweest. Zowel de kennismaking met Chef Tiga, Leootje, Chester en Simon als met Japie, Cato en Foppe hadden grote indruk gemaakt. En van de Zilte Zeemuisjacht had ik zoveel geleerd dat ik nu zeker wist dat ik een hele goeie Weilandmuizenvanger ben.
Het was intussen al maandagochtend geworden toen ik afscheid nam van mijn vrienden, en we spraken af om deze zomer een Groot Tuinfeest bij mij thuis te organiseren waar iedereen welkom is. Want Japie en ik zijn een heel goed team als ‘t om muizenvangen gaat, en Chef Tiga draait er z’n poot niet voor om als er heel veel gasten komen genieten van zijn heerlijke gerechten. Datum en tijd moeten we nog even overleggen, maar ik hou jullie op de hoogte!

Stevige poot en heel veel zachte kopjes van Joep, Allround Muizenvanger

11 thoughts on “Joep en zijn afontuur op Pinksterzondag

  1. Hoi Joep,

    Wat heb jij een mooi avontuur beleefd met Pinksteren, en vooral ook genoten zo te lezen.
    Je bent een super goede muizenvanger leerling, want je hebt tenslotte al je eerste eigen muis gevangen daar mag je trots op zijn.
    En wie weet gaat de Chef Master ooit eens een kookboek uitbrengen, dan kan jij net zulke lekkere gerechten maken als de Chef Master toch!.

    Doe nu maar rustig aan en geniet van je Zaterdag samen met je mensen.

    Pootje van Tommy!

    1. Hoi Tommy,
      Denk dat ik nooit zo’n goeie kok zal worden als Chef Tiga, maar ik wil het wel heel graag proberen dus ik hoop dat hij die heerlijke recepten wil delen…
      Inmiddels heb ik alweer 5 Weilandmuizen gevangen, dus de bak in de vriezer tussen de ijsjes en de krentenbollen begint al aardig vol te raken!
      Maak er nog een heel mooi weekend van samen met je personeel, ik hoop dat de zon nog even langskomt.
      Stevige poot!

  2. Joep! Fent!
    Het was geselleg met jâhw in hûis!
    Ik hept lekkâh gekook en jullie hebbe alles op-gegeete dus ik bent een trotse Chef!
    Ga fooral doâh met mûize fange, ik weit der wel raat mei!
    En fliege en slakke en pissebedde en mugge sèn auk welkom.
    Een goeie krunsj in je soep is nauit weg!
    Maarreh.. follegende keâh sal ik wat mindâh ketnip in de soep gauie.
    Jè ken der niet so goet teege en Leoowtje most ik na alle feessies fan het plafon af krabbe… Hij dagt dattie kon fliege en dat was hem auk geluk..

    BOEMSKOP!!
    Chef Tiga op het akkaunt fan Leeoowtje

    1. Chef!
      Ik heb genoten van de soep en de gegrilde Zilte Zeemuis, je bent écht de beste Chef die ik ken!
      De vliegen, slakken, pissebedden en muggen zal ik ook invriezen, in aparte bakken. Moet ik alleen even wat spullen van m’n bedienden uit de vriezer halen, maar die leg ik er dan wel naast…
      ’t Is wat, dat Leootje dacht dat ‘ie kon vliegen! Heeft vast wel wat moeite gekost om ‘m weer naar beneden te krijgen…
      Doe hem en Chester en Simon ook de groeten, en een hele ferme poot voor jezelf. Ik kijk alweer uit naar je volgende kookkunst. Mag ik dan meekijken en meehelpen? Ik wil ook zo graag lekker leren koken, want rauwe bromvliegen zijn lang niet zo lekker…

  3. Lieve Joep,
    Wat heb jij een fantastisch avontuur beleefd. Fijn dat je je fb vrienden nu katlijk ontmoet hebt. Ze waren ook zo gastvrij las ik. Ik zou er niet heen gekund hebben omdat ik doodsbang in de auto ben maar misschien zou ik vantevoren dan flink wat catnip moeten drinken zodat ik tijdens de autorit slaap. Ik en mijn vrouwtje hebben erg genoten van je blog. Mijn vrouwtje lag zelfs in een deuk zo mooi vond ze het.
    Lieve groet van Figo🐈‍⬛ en zijn vrouwtje.

    1. Lieve Figo,
      Wat jammer dat je autorijden niet leuk vindt, maar ’t zal vast helpen als je vooraf wat catnip neemt. En dan kun je ook naar m’n tuinfeest komen als je wilt! Ik weet nog niet wanneer, maar als ik een datum heb laat ik dat gelijk weten op m’n FB.
      Is je vrouwtje intussen alweer uitgedeukt?
      Stevige poot en heel veel kopjes voor jou en je vrouwtje!

      1. Ik kom zeker naar je tuinfeest want dat zou ik niet willen missen. Ik gooi er vantevoren wel flink wat catnip tegenaan. Vrouwtje is eindelijk weer uitgedeukt hoor maar het was een geweldig verhaal😻😻🐈‍⬛

  4. Heee lieve vriend Joep, natuuuurlijk mocht jij de footoo van de stoelen gebruiken, daar zijn we toch vrienden voor?, die stoel blijft voor altijd de stoel van Oscar, wie weet kan hij er als ster nog een op zitten, en zooo heee wat een afonturen heb je beleefd!, en wat hebben jullie heeeeerlijk gegeeten, ik kon bijna proefen hoe het smaakte, hmmmm!!!, en wat zag ik nau op je feesboek…?!, wat lag daar op de grond voor je voeten…?, gefeeliesietettert Joep, zie je wel dat je het kan!, je bent een echte tijger, dat wist ik wel!, o en dat Tuinfeest lijkt me fantasties, ik kom zeker weeten!, heeeeeeel veel lieve kopjes voor jau en je mensen, ze zijn van Kever!!, en ik heb een berg snekkies voor je neergelegd!

    1. Hoi lieve Kever!
      Zowel de lunch als het diner van Chef Tiga waren echt zó lekker, en ik weet zeker dat hij zich op dat tuinfeest weer gaat overtreffen! Ik heb nog geen datum, het moet eerst maar wat warmer weer worden, maar ik laat het weten op m’n FB pagina wanneer ’t is. Misschien kun je dan Oscar’s stoel meenemen, dan kan hij als ster ook lekker zitten en meegenieten!
      En dat Weilandmuizenvangen dat gaat nu eigenlijk heel gemakkelijk. Ik kom elke dag wel met een muis thuis, die dan gelijk diepgevroren wordt. Want ze moeten natuurlijk wel vers blijven!
      Heel veel zachte kopjes terug voor jou en je personeel en weer bedankt voor de snekkies, ze waren heerlijk!
      Ik kijk er al naar uut om je op ’t tuinfeest te zien lieve vriend!

  5. Hoi Joepie!

    Wat een geweldige Pinksteren heb je gehad. Zoals je alles beschrijft, liep het kwijl uit onze bekkies. Chef Tiga kan goed koken hoor. Hopelijk kunnen wij ook ooit een keer genieten van zijn kookkunsten. Mogen we ook komen op je Groot Tuinfeest. Maar Chef Tiga moet voor Zooka wel iets maken waar ze geen blaassteentjes van krijgt, ze heeft dus dieetwensen.

    Wij hebben net gegeten, maar gaan lekker liggen uitbuiken en dromen over alle smakelijke hapjes die jij hebt gegeten.

    Veel knuffeltjes van ons, Binti & Zooka
    😽🧡😽🧡😽🧡😽🧡😽🧡😽🧡

    1. Lieve Binti en Zooka,
      Natuurlijk zijn jullie hartelijk welkom op het Grote Tuinfeest! Zodra ik een datum heb kunnen prikken met de Chef zet ik ’t op m’n FB, maar ik wacht nog even tot het echt lekker weer gaat worden. Want een tuinfeest in de regen is niks an…
      En ik weet zeker dat Chef rekening wil houden met dieetwensen, zolang het maar niet vegetarisch is want daar begint Chef niet aan…
      Dikke knuffels en heel veel kopjes voor jullie, en tot later op ’t feest!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *